Een topic waar alles er mag zijn en ook weer mag verdwijnen

01-11-2022 08:55 3632 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Zoals de titel al aangeeft: een gedeelde veilige plek om verder te kunnen schrijven en naar hartelust ook weer te kunnen wissen. Voel je welkom in dit topic: voor iedereen die van avocado’s houdt, voor wie zijn hart wil luchten maar geen ruimte durft in te nemen, voor wie wacht op januari en voor wie dat niet alleen hoeft te doen. Hier mag het samen :heart:


Vanwege de veiligheid en dat alles in dit topic ook weer mag verdwijnen: NIET QUOTEN
bloemenvaasje wijzigde dit bericht op 17-01-2024 22:33
10.73% gewijzigd
:-$
Dankjewel
Alle reacties Link kopieren Quote
Avo, ondanks de beelden uit het verleden hoop ik dat je een heerlijke dag hebt.

Ik weet dat het niet altijd klopt met je gevoel, maar: je verdient dit niet, je verdiende dit ook niet. Je verpest het niet, je mag het fijn hebben. Lukt het je om de Avo van nu, en het kleine meisje toe te staan een beetje te genieten van het op stap zijn met de liefsten? Te genieten van de kriebels is je buik, het feestje, het erbij horen? Want jij hoort erbij, bij jouw liefsten. :hug:
.
anoniem_65cc5baf55376 wijzigde dit bericht op 19-09-2023 23:19
99.82% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Avocadeau schreef:
17-09-2023 20:52
Ik kijk er nu zonder schuld of schaamte op terug. Dat is een groot cadeau.
Wow, wat fijn! :yes:
Fijn dat je zelf ook kan voelen dat je belangrijk bent voor hen. Want dat is zo.

Ik dacht nog: kan je misschien iets doen met fijn, positieve ervaringen, die je dan mee kan nemen naar momenten dat je het heel moeilijk hebt, het niet mag, je het niet fijn mag hebben?
Kan je een keer op een dag als vandaag, die overall fijn was, iets schrijven voor jezelf in de toekomst, als je het allemaal niet zo positief of fijn kan voelen? Dat je weet hoe het is op zo'n moment, dat je nu snapt dat je je dan angstig, alleen, teveel, enz voelt. Maar dat dat niet nodig is?
Eigenlijk wat wij hier voor jou doen, maar jij dan voor jezelf doet. En op dat moment kan je het niet voor jezelf doen, maar misschien wel nu/op een ander moment dat je het wel even geloofd?

Het is een wat vaag verhaal geworden, hoop dat ik duidelijk genoeg heb gemaakt wat ik bedoel.
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat fijn om te lezen dat je kon voelen dat je belangrijk bent voor deze mensen en dat je erbij hoorde. Wauw, dat is echt iets groots en waardevols. Trots op je.

Leer ik ook weer van, durf dat nooit te voelen of teveel afweer om het te voelen realiseer ik me nu opeens. Leerpunt, dank je avo
Alle reacties Link kopieren Quote
Avocadeau schreef:
17-09-2023 20:52
Al met al een dag met een sterretje. Het voelde niet als feestje, maar wel als uitje.
De kriebels in mijn buik waren deze keer van spanning -al slaat die nergens op, dat weet ik- maar ik voelde wel dat ik erbij hoorde. Ik hoorde er niet alleen bij, ik was belangrijk voor deze mensen. Ben belangrijk voor deze mensen.
De dag was voor hen niet compleet geweest zonder mij.
Dat voelde ik later op de dag.
Wat een prachtig besef :heart:
Lieve Maisnon.
Ik snap het.
Ik vind het een mooi idee.
anoniem_65cc5baf55376 wijzigde dit bericht op 25-09-2023 14:30
93.35% gewijzigd
.
anoniem_65cc5baf55376 wijzigde dit bericht op 25-09-2023 14:31
99.96% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
TA :hug:

Wanneer heb je weer een afspraak met coach? Je had er preventief wat ingepland toch? En heb je al contact gehad met de huisarts zodat je medicatie in huis hebt voor als je het nodig hebt?

Dit soort nachten zijn slopend en ik snap dat je bang bent.

Hoe denkt coach over traumabehandeling?

:heart:
Alle reacties Link kopieren Quote
Lieve TA, wat rot dat de dromen nu al weer beginnen. :hug: De angst dat alles wat je nu hebt opgebouwd op het spel komt te staan. De angst voor de kinderen.
Ik denk dat je wel weet dat wíj́ allemaal vinden dat wat jij hebt doorgemaakt meer dan voldoende reden is om hulp te mogen zoeken (als iemand daar al een rechtvaardiging voor nodig heeft). Maar het gaat erom of je het van jezelf mag geloven. Of je hulp mag zoeken, door de schaamte, het verdriet en de angst heen. Wat Bloem idd vraagt, heb je dit al eens met je coach besproken?

Bloem, wat was jij vroeg vanmorgen. Wilde het slapen niet?
In mijn hoofd ben ik alweer een paar welen in de verte bezig met december. Dan denk ik aan cadeautjes, een speurtocht, de intocht en aan jou.

Sinds kort post je weer meer hier in dit topic en het loopt ongeveer precies gelijk met sinds wanneer ik weer denk aan de decembermaanden. Het gaat dan niet over herbelevingen specifiek maar ik denk dat onbewust de spanning alweer een tijd aan het opbouwen is.

Ik gun het je zo enorm dat deze last lichter wordt. Lieve vrouw, dit is geen doen. Het beslaat ruim 4 maanden per jaar. Dit is niet structureel te dragen. Dit is onmenselijk.

Ik begrijp 100% de angst om het aan te gaan. Nu overkomt het je en moet je wel.

Helpt de redenatie dat je het niet voor jezelf doet maar voor anderen? Voor je lief? Je kinderen? Je werkgever?

Kun je het iemand anders (je coach?) vragen eea te organiseren en dan zelf alleen op te hoeven komen dagen?

Ik probeer maar wat dwarsstraten..

En voor wat het waard is, ik heb nog nooit filmpjes gezien waarbij ik denk wat een slet die jonge meid. We weten allemaal hoe dergelijke filmpjes gemaakt worden.

Je was niet schuldig, toen niet en nu niet :heart:
Alle reacties Link kopieren Quote
Nee, ook wat onrustige nachten hier. Maar gelukkig weet ik vaak niet meer wat ik gedroomd heb, dat scheelt :)
.
anoniem_65cc5baf55376 wijzigde dit bericht op 25-09-2023 14:33
99.91% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Avo heb je het boek “the body keeps the score” al eens gelezen?
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk dat je 100% voldoet aan trauma volgens het boekje, maar ik snap ook volledig waarom je de beerput stevig dicht wilt houden. Het gaat niet om 1 nare gebeurtenis waar je met 3 EMDR sessies wel doorheen bent. De verwerking van zo’n complex trauma en onveilige jeugd doe je er niet even op de vrijdagmiddag bij. Ik kan je hier ook echt geen advies over geven, ik ben eraan begonnen, mijn put is open en ik kan voor mijn gevoel ook niet meer terug.

Kon het maar op een vrijdagmiddag, ik zou het ons allebei zó gunnen.

Psych is weer terug van vakantie, lief dat je dat vraagt. Ze maakt zich zorgen (en ik eigenlijk ook) of ik mezelf wel veilig kan houden.
Psoeps. Dat zijn flinke zorgen Bloem. Fijn dat psych terug is.
Wil je er wat over kwijt?
Weet dat ik graag wil luisteren als dat iets voor je doet.
Sterkte lieve bloem!!!

Licht: niet gelezen.
Aanrader?
Alle reacties Link kopieren Quote
.
bloemenvaasje wijzigde dit bericht op 30-09-2023 19:43
99.40% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Bloemenvaasje, hou vol, ik denk aan je

Avo; boek heeft al heel veel mensen met trauma geholpen. Wel heftige beschrijvingen her en der.

Nog even over psycholoog en trauma therapie. Ik begrijp je gevoel. Weet dat een psycholoog er niet zit om objectief vast te stellen hoe erg het gebeurde was of hoe het zich verhoudt tot jouw klachten. De psycholoog zit er om jouw dagelijkse leven draaglijker te maken. Ongeacht wat er is gebeurt en “hoe erg dat was”.

Ik geloof overigens dat het bij jou heel erg was en dat je het ontzettend knap doet allemaal ondanks alles. Maar ik gun je ook meer licht en lucht. 😘
.
anoniem_65cc5baf55376 wijzigde dit bericht op 25-09-2023 14:32
99.87% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Graag jullie kijk hier op en tip of mening.

Vanmiddag kwam moeder op het schoolplein naar mij toe. Dat het gisteren niet goed is gegaan met spelen. Zoon en vriendje hebben met een stift (permanentmarker) op een kast getekend. Het is niet gezien door moeder/oppas maar waar twee spelen hebben er twee schuld. Of ik met zoon wou praten.

Gisteren kwam zoon thuis en zei dat vriendje op de kast had getekend. Toen dacht ik ach wat jammer en verder nog niks gedaan. Nu ik vandaag dit via moeder hoor weet ik het niet meer.

Dus heb net weer even met zoon erover gesproken en vertelde hij mij dat vriendje het deed. De oppas zat op dat moment te bellen. En hij durfde het niet te zeggen omdat hij vriendje anders verdrietig maakt.


Zou jij je kind geloven of de moeder? En wat dan. Ik trek dit heel lastig hoor ben gelijk van slag en aan het twijfelen. Bah
Ik zou hierin niet de welles/nietes aangaan: je gaat er nooit achter komen wie er gelijk heeft, en, het maakt eigenlijk ook niet uit.

Wat uitmaakt is dat hij begrijpt dat het in het vervolg wenselijk is om anders te handelen.
anoniem_65cc5baf55376 wijzigde dit bericht op 25-09-2023 14:31
86.40% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Die kinderen van jou mogen in hun handjes knijpen avo met een moeder zoals jij. Hoe komt het dat je dit zo goed kan? Ben je zelfverzekerd In je moederschap? Zo knap vind ik het, en wil er graag iets van leren.
Whahaha, het komt zo in theorie echt beter tot zijn recht dan in de praktijk hoor.
En ik ben wel erg streng en niet altijd zonder oordeel helaas.

Qua meestal ben ik met sommige dingen zelfverzekerd. Vaak ook niet.
Al die andere moeders doen ook maar wat he? ;)
anoniem_65cc5baf55376 wijzigde dit bericht op 22-09-2023 07:30
46.54% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat mooi TA. Staat je man er ook zo in? Ik herken wel veel van je opvoedfilosofie, maar samen opvoeden vind ik best lastig. Mijn man heeft toch wat minder geduld merk ik en kapt dan af voordat we hebben kunnen uitleggen. Moeilijk vind ik dat
Alle reacties Link kopieren Quote
De schuld verschuift, al een tijdje. Lijkt ook niet meer echt terug te kunnen. Ik kan ineens de kleine bloemen zien. Dat er geen keus was, niet voor mij ten minste. Overleven was het enige wat ik kon doen.

Hoe alleen het was, geen uitweg zien. Terwijl er echt wel grote mensen waren die hadden kunnen helpen. Een juf, een vriend. Maar ik zag het niet. Ik was te klein voor dat wat er was. Te klein voor het geheim.

Onder de schuld zit zoveel verdriet, ik heb zoveel gehuild afgelopen week. En nog steeds. En ik voel me zo alleen hiermee, ik weet nog steeds niet wie me zou kunnen helpen, of wat. Ik ben bang dat het nooit meer over gaat.

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven