Sterk gevoel van eenzaamheid

Lieve lezers,

Ik (27 jaar, man) voel me al een tijdje erg eenzaam.
3 maanden geleden is mijn relatie vrijwel abrupt uitgegaan met mijn ex. Samen zorgden we voor haar kindje van 1.5 jaar die zij perongeluk met haar andere ex gekregen had. (Wijzelf waren 1 jaar samen)
Samen het haar en haar zoontje, wie ik volledig omarmde en verzorgde alsof hij mijn eigen was, vulde ik mijn dagen met veel liefde en leuke dingen. Toen dit uit ging heb ik veel last gehad van het feit dat ik niet alleen mijn vriendin en beste maatje moest missen, maar ook 'mijn' kindje. We hebben nu ook geen contact meer.

Tussendoor had ik een hele leuke vriendengroep waar ik veel tijd mee doorbracht zo nu en dan. We gingen regelmatig uit eten, deden spelletjes avonden, dagjes weg of gewoon lekker het terras op. In die vriendengroep zaten ook mijn 2 beste vrienden, waarvan één sinds 3 maanden naar Polen is verhuisd om bij zijn vriendin te wonen.

Op de een of andere manier is, naast dat mijn relatie abrupt is uitgegaan, ook mijn vriendengroep volledig stil gevallen. Iedereen leeft zijn eigen leven met werk, vriendinnen en andere activiteiten. Wanneer ik voorstel om wat te doen reageert niemand echt op het voorstel.
De andere goede vriend die in ook in de groep zit, waarvan ik ook erg goed om ga met zijn vriendin, zegt steeds dat hij het erg druk heeft, maar op social media zie ik steeds dat hij wel met een andere erg goede vriend van hem afspreekt.

Op dit moment heb ik gedurende dag, op werk na (ik werk ik de buitenschoolse opvang) nauwelijks tot geen contact met andere mensen. Mijn weekenden zijn vrijwel altijd vrij en mijn avonden zijn stil.
Ik probeer leuke dingen in te plannen, maar krijg geen gehoor. Ook zit ik alweer een tijdje op Hinge en Tinder, maar dat is ook geen succes. Ik heb wel wat matches en ik ben twee keer op date geweest, maar dat werd hem allebei de keren niet omdat de klik miste of omdat de afstand te lastig zou worden.

Ik mis sociale contacten, vrienden om tijd mee te spenderen en uiteindelijk een leuke relatie om iets moois mee op te bouwen. Ik ben nog jong, maar voel mij erg alleen.

Vivalafete25 schreef: ↑

17-08-2025 12:58

Natuurlijk is dat echt heel naar en moet TS daar even van bijkomen. Maar een beetje relativeren kan ook geen kwaad. Het was al vrij snel een hobbelige relatie met twijfels en is zelfs een maand uit geweest. TS heeft een patroon van best hard van stapel lopen en dat het dan "abrupt" over is.
Naast het rouwen is het wellicht raadzaam om dat patroon eens onder de loep te nemen.

Ik begrijp je comment en ben het helaas met je eens. Ik liep in deze relatie te hard van stapel, ondanks dat ik zag dat de relatie op zichzelf niet het meest stabiele was wat er was.
Ik weet niet of ik hier snel hulp voor zou zoeken (om het patroon te doorbreken), maar wel iets wat ik in een toekomstige relatie rekening mee moet houden.
Ik ben in ieder geval niet van plan om snel weer te daten met iemand die een kindje heeft!

canis-felis schreef: ↑

17-08-2025 13:02

Ah, zo. Dat werkte je woordkeus voor mij verwarrend. Wat vind je van de rest van mijn post en andere posts met dezelfde strekking ?

Het te hard van stapel lopen is inderdaad iets waar ik erg rekening mee moet houden de volgende keer. Ik heb veel liefde om te geven, maar ik schiet mezelf in de voeten om dat iedere keer te snel te doen

Allereerst zou ik weer een stabiele contacten willen hebben (vriendschappelijk) zodat ik naast werk gewoon wat invulling heb in mijn leven.

Ik weet niet of ik zo snel hulp zou zoeken om het patroon van 'te snel gaan' te doorbreken. Ik denk dat professionals wel wat beter te doen hebben dan mij hierin te ondersteunen