Kinderen
alle pijlers
Ten einde raad
donderdag 10 augustus 2017 om 10:29
De titel klinkt dramatisch, maar zo voel ik me op dit moment echt....ten einde raad.
We hebben een zoontje van net 1 jaar en al vanaf zijn geboorte zijn we aan het tobben.
Hij is ons tweede kind, dus we weten echt wel hoe het is om een kind op te voeden.
Maar dat ieder kind anders is weten we natuurlijk ook. Je krijgt niet 2 dezelfde en ieder kind heeft iets anders nodig.
Ons eerste kind was een ontzettende makkelijke baby, zij sliep, dronk en toen ze ouder werd kon ze zich erg goed alleen vermaken.
Nu ze 6 jaar is, is ze een pittig meisje, maar ook ontzettend lief en in vele opzichten nog steeds erg makkelijk.
Ok, nu terug naar ons zoontje.
Hij was vanaf zijn geboorte erg onrustig. We hebben het in allerlei hoeken gezocht...medisch zoals bijv reflux, maar ook over een andere boeg. Het was een heftige zwangerschap met veel angst bij mij, een heftige bevalling voor hem (ze kregen hem er niet uit bij de keizersnede waardoor ze 3x de vacuüm hebben gebruikt en hij was prematuur (36 weken)).
In met name de 1e maanden hebben we de kinderarts, fysiotherapeut, osteopaat en homeopaat gezien.
De fysio heeft hem behandeld voor het overstrekken en daar hebben we goede handvaten voor gekregen, verder was steeds het antwoord: hij is helemaal gezond, maar een erg gevoelig maar ook erg pittig mannetje.
Ok, erg fijn dat hij gezond is en met de rest dealen we wel.
Maar daar gaat het nu wat mis. Ik weet het niet meer.
Toen hij 5 maanden was trok ik het huilen ook niet meer. Hij had toen een piek van 12 uur per dag huilen en is toen opgenomen in het ziekenhuis voor huilprotocol.
Daarna ging het echt wel beter.
Maar nu is hij dus 1 jaar en huilt nog steeds overmatig veel.
Natuurlijk geen uren meer, maar met name erg snel en erg hevig.
Hij oogt erg gefrustreerd en lijkt meer te willen dan hij kan.
Als hij iets vast wil pakken dat gevaarlijk is en dat dus niet mag van ons, reageert hij heel heftig en is bijna niet te troosten.
Een luier verschonen is een gevecht van jewelste. Sowieso is het alleen maar krijsen alsof hem ik weet niet wat aan wordt gedaan, hij gooit zich continue achterover. Hij wil het niet, dat is duidelijk. Maar ja, het moet wel.
Nu zijn we op vakantie.
We zijn echte kampeerders en toen we deze vakantie boekten was hij net het ziekenhuis uit en ging het stukken beter.
Er werd steeds gezegd, het gaat alleen maar makkelijker worden en als hij 1 is kijk je vast alsnog met weemoed terug op de babytijd.
Ik heb me op zich niet zo druk gemaakt om het kamperen, want er was altijd 1 redmiddel om hem stil te krijgen: 1 specifiek filmpje van Nijntje, dus als het echt heel vroeg zou zijn en we kregen hem echt niet stil, hadden we het filmpje op onze tablet.
En nu zit ik hier in onze tent dit bericht te typen en weet ik het niet meer na weer een dramatische start van de dag.
6.15 uur: hij werd wakker en ik ben eruit gegaan om met hem te gaan wandelen, daar wordt hij over het algemeen rustig van en maken we niemand wakker mee.
Bleek hij helemaal doorgelekt.
Dus spullen gepakt en langs het wc gebouw, want verschonen in onze tent betekent een wakkere dochter en heel veel wakkere buren.
Daar het gevecht van omkleden aangegaan en een uur gaan wandelen.
Ook tijdens het wandelen regelmatig huilen.
7.30 uur: terug bij de tent. Ik had het water in de waterkoker al aangezet zodat het warm zou zijn bij terugkomst. Een lekkere warme, volle fles gegeven die hij lekker met zijn ogen dicht tegen me aan ligt te drinken met een dekentje over zich heen....wie weet valt hij wel lekker in slaap.
7.45 uur: de fles is leeg en hij lijkt ervan te schrikken zo half in zijn slaap en begint te krijsen. Ik probeer hem te troosten en loop rondjes met hem...geen effect. Man komt erbij en neemt hem over zodat ik snel nog wat melk in zijn fles kan doen.
En zo gaan we door tot 9.00 uur, dan is hij eindelijk een beetje tevreden en lukt het hem af en toe om even wat te spelen en kunnen wij even ontbijten met dochter.
10.00 uur: hij is moe en wil weer slapen, slaapzak aan, even knuffelen....poept hij heel zijn luier, romper, slaapzak vol en moet hij dus voor de 2e keer deze ochtend volledig omgekleed en gewassen worden. Resultaat: volledig overstuur kind.
Dochter is nu naar de miniclub en man een rondje met de auto rijden met zoon.
En ik zit hier te brullen in de tent...
Ik ben ten einde raad!
Het is een lang verhaal geworden, dat voelt al fijn van me af schrijven.
Ik voel me zo schuldig dat ik het soms gewoon echt niet leuk vind!
We hebben zoveel moeite moeten doen om hem überhaupt te mogen krijgen, hij is zo ontzettend gewenst (net als dochter natuurlijk), maar de leuke en ontspannen momenten zijn het afgelopen jaar zo schaars geweest dat het me gewoon niet lukt om te genieten.
Ik loop op mijn tenen en ben niet te genieten....ons huwelijk begint behoorlijk wat barsten te vertonen en ik ben niet de moeder die ik wil zijn.
Hopelijk kan ik hier van me af schrijven of zijn er nog tips waar ik nog niet aan gedacht heb.
We hebben een zoontje van net 1 jaar en al vanaf zijn geboorte zijn we aan het tobben.
Hij is ons tweede kind, dus we weten echt wel hoe het is om een kind op te voeden.
Maar dat ieder kind anders is weten we natuurlijk ook. Je krijgt niet 2 dezelfde en ieder kind heeft iets anders nodig.
Ons eerste kind was een ontzettende makkelijke baby, zij sliep, dronk en toen ze ouder werd kon ze zich erg goed alleen vermaken.
Nu ze 6 jaar is, is ze een pittig meisje, maar ook ontzettend lief en in vele opzichten nog steeds erg makkelijk.
Ok, nu terug naar ons zoontje.
Hij was vanaf zijn geboorte erg onrustig. We hebben het in allerlei hoeken gezocht...medisch zoals bijv reflux, maar ook over een andere boeg. Het was een heftige zwangerschap met veel angst bij mij, een heftige bevalling voor hem (ze kregen hem er niet uit bij de keizersnede waardoor ze 3x de vacuüm hebben gebruikt en hij was prematuur (36 weken)).
In met name de 1e maanden hebben we de kinderarts, fysiotherapeut, osteopaat en homeopaat gezien.
De fysio heeft hem behandeld voor het overstrekken en daar hebben we goede handvaten voor gekregen, verder was steeds het antwoord: hij is helemaal gezond, maar een erg gevoelig maar ook erg pittig mannetje.
Ok, erg fijn dat hij gezond is en met de rest dealen we wel.
Maar daar gaat het nu wat mis. Ik weet het niet meer.
Toen hij 5 maanden was trok ik het huilen ook niet meer. Hij had toen een piek van 12 uur per dag huilen en is toen opgenomen in het ziekenhuis voor huilprotocol.
Daarna ging het echt wel beter.
Maar nu is hij dus 1 jaar en huilt nog steeds overmatig veel.
Natuurlijk geen uren meer, maar met name erg snel en erg hevig.
Hij oogt erg gefrustreerd en lijkt meer te willen dan hij kan.
Als hij iets vast wil pakken dat gevaarlijk is en dat dus niet mag van ons, reageert hij heel heftig en is bijna niet te troosten.
Een luier verschonen is een gevecht van jewelste. Sowieso is het alleen maar krijsen alsof hem ik weet niet wat aan wordt gedaan, hij gooit zich continue achterover. Hij wil het niet, dat is duidelijk. Maar ja, het moet wel.
Nu zijn we op vakantie.
We zijn echte kampeerders en toen we deze vakantie boekten was hij net het ziekenhuis uit en ging het stukken beter.
Er werd steeds gezegd, het gaat alleen maar makkelijker worden en als hij 1 is kijk je vast alsnog met weemoed terug op de babytijd.
Ik heb me op zich niet zo druk gemaakt om het kamperen, want er was altijd 1 redmiddel om hem stil te krijgen: 1 specifiek filmpje van Nijntje, dus als het echt heel vroeg zou zijn en we kregen hem echt niet stil, hadden we het filmpje op onze tablet.
En nu zit ik hier in onze tent dit bericht te typen en weet ik het niet meer na weer een dramatische start van de dag.
6.15 uur: hij werd wakker en ik ben eruit gegaan om met hem te gaan wandelen, daar wordt hij over het algemeen rustig van en maken we niemand wakker mee.
Bleek hij helemaal doorgelekt.
Dus spullen gepakt en langs het wc gebouw, want verschonen in onze tent betekent een wakkere dochter en heel veel wakkere buren.
Daar het gevecht van omkleden aangegaan en een uur gaan wandelen.
Ook tijdens het wandelen regelmatig huilen.
7.30 uur: terug bij de tent. Ik had het water in de waterkoker al aangezet zodat het warm zou zijn bij terugkomst. Een lekkere warme, volle fles gegeven die hij lekker met zijn ogen dicht tegen me aan ligt te drinken met een dekentje over zich heen....wie weet valt hij wel lekker in slaap.
7.45 uur: de fles is leeg en hij lijkt ervan te schrikken zo half in zijn slaap en begint te krijsen. Ik probeer hem te troosten en loop rondjes met hem...geen effect. Man komt erbij en neemt hem over zodat ik snel nog wat melk in zijn fles kan doen.
En zo gaan we door tot 9.00 uur, dan is hij eindelijk een beetje tevreden en lukt het hem af en toe om even wat te spelen en kunnen wij even ontbijten met dochter.
10.00 uur: hij is moe en wil weer slapen, slaapzak aan, even knuffelen....poept hij heel zijn luier, romper, slaapzak vol en moet hij dus voor de 2e keer deze ochtend volledig omgekleed en gewassen worden. Resultaat: volledig overstuur kind.
Dochter is nu naar de miniclub en man een rondje met de auto rijden met zoon.
En ik zit hier te brullen in de tent...
Ik ben ten einde raad!
Het is een lang verhaal geworden, dat voelt al fijn van me af schrijven.
Ik voel me zo schuldig dat ik het soms gewoon echt niet leuk vind!
We hebben zoveel moeite moeten doen om hem überhaupt te mogen krijgen, hij is zo ontzettend gewenst (net als dochter natuurlijk), maar de leuke en ontspannen momenten zijn het afgelopen jaar zo schaars geweest dat het me gewoon niet lukt om te genieten.
Ik loop op mijn tenen en ben niet te genieten....ons huwelijk begint behoorlijk wat barsten te vertonen en ik ben niet de moeder die ik wil zijn.
Hopelijk kan ik hier van me af schrijven of zijn er nog tips waar ik nog niet aan gedacht heb.
donderdag 10 augustus 2017 om 18:21
Dan kun je ze scheuren op de zijnaad en alsnog als luier uit doen.Apezuurtje schreef: ↑10-08-2017 18:19Aan de ene kant lijkt me dat heel praktisch wat betreft aan- en uittrekken, maar dan stel ik me een enorme poepluier voor.. dat zit dan toch overal als je die langs de beentjes uit moet trekken?Of die poep valt er halverwege uit of zo.
donderdag 10 augustus 2017 om 18:29
Als ik alleen over deze ochtend leest, dan zou ik denken: Van die ochtenden heb je wel eens met een baby... Maar gezien de voorgeschiedenis ben ik benieuwd: Hoe gaat het nu de rest van de vakantie? Is het heel de dag door huilen?
Misschien komt er ook bij jou een hoop opgebouwde spanning uit nu je op vakantie bent en had je misschien te hoge verwachtingen w.b. ontspannen, wat er met een huilbui even uitkwam allemaal?
Voel je vooral niet schuldig dat je het wel eens even helemaal gehad hebt, hoor. Helemaal nergens voor nodig.
Misschien komt er ook bij jou een hoop opgebouwde spanning uit nu je op vakantie bent en had je misschien te hoge verwachtingen w.b. ontspannen, wat er met een huilbui even uitkwam allemaal?
Voel je vooral niet schuldig dat je het wel eens even helemaal gehad hebt, hoor. Helemaal nergens voor nodig.
donderdag 10 augustus 2017 om 22:52
Ik ga proberen op alle vragen te reageren.
Na een moeizaam begin van de dag heeft voor mij de huilbui en daarna een uurtje slaap goed gedaan.
Ik heb mijn man verteld dat ik hier heb geschreven en hem ook de reacties laten lezen.
We hebben samen erover gepraat en besloten dat we de positiviteit weer proberen op te pakken.
We zijn te blij met onze kinderen en ons gezin en natuurlijk is het niet alleen maar rozengeur en maneschijn.
Kinderen grootbrengen is gewoon met tijden erg moeilijk/zwaar, maar het komt goed.
Ons plan de campagne voor morgenochtend ligt klaar in ieder geval
Maar over de dingen die ik heb gelezen:
- We wisten natuurlijk dat onze 2e niet hetzelfde zou zijn als onze 1e, maar hopen mag toch?!
- Onze zoon drinkt en plast erg veel (net als onze dochter) en lekt daardoor regelmatig door. We gebruiken al een maat groter en alleen maar babydry, omdat die meer urine opnemen.
Gelukkig lekt hij niet iedere nacht door. We hebben een tijdje geprobeerd om hem te verschonen voordat wij naar bed gaan, maar dan wordt hij zo wakker, dat hij goed een uur kan doen over weer in slaap vallen. Dan maar de gok nemen of bij wel of niet doorlekt.
- Over het poepen: hij poept eigenlijk heel regelmatig en nooit zo explosief, was de 1e keer.
Hier drinken we water uit flessen, dus dat kan het niet zijn.
- We zijn in Zuid- Frankrijk en een van ons naar huis vinden we geen optie.
Natuurlijk is hij niet thuis, maar zijn ritme en spullen gebruiken we hier ook en in onze ogen het belangrijkste: hij is bij zijn papa, mama en zus.
De tijden zijn misschien iets anders hier, maar de volgorde is hetzelfde.
- Geen idee waarom ik hem vanochtend niet gewoon een fles gaf zoals normaal. Ik denk om dat ik dacht dat wandelen hem het snelste stil zou krijgen?!
- Hij vindt de fles lekker bij ons leegdrinken nog zo fijn, dat is echt ons rustmomentje met hem, daarom krijgt hij 's ochtends nog de fles.
- En voor ons is deze manier van vakantie juist de manier om te ontspannen. Onze dochter geniet enorm van kamperen, de vriendjes en vriendinnetjes.
Na een moeizaam begin van de dag heeft voor mij de huilbui en daarna een uurtje slaap goed gedaan.
Ik heb mijn man verteld dat ik hier heb geschreven en hem ook de reacties laten lezen.
We hebben samen erover gepraat en besloten dat we de positiviteit weer proberen op te pakken.
We zijn te blij met onze kinderen en ons gezin en natuurlijk is het niet alleen maar rozengeur en maneschijn.
Kinderen grootbrengen is gewoon met tijden erg moeilijk/zwaar, maar het komt goed.
Ons plan de campagne voor morgenochtend ligt klaar in ieder geval
Maar over de dingen die ik heb gelezen:
- We wisten natuurlijk dat onze 2e niet hetzelfde zou zijn als onze 1e, maar hopen mag toch?!
- Onze zoon drinkt en plast erg veel (net als onze dochter) en lekt daardoor regelmatig door. We gebruiken al een maat groter en alleen maar babydry, omdat die meer urine opnemen.
Gelukkig lekt hij niet iedere nacht door. We hebben een tijdje geprobeerd om hem te verschonen voordat wij naar bed gaan, maar dan wordt hij zo wakker, dat hij goed een uur kan doen over weer in slaap vallen. Dan maar de gok nemen of bij wel of niet doorlekt.
- Over het poepen: hij poept eigenlijk heel regelmatig en nooit zo explosief, was de 1e keer.
Hier drinken we water uit flessen, dus dat kan het niet zijn.
- We zijn in Zuid- Frankrijk en een van ons naar huis vinden we geen optie.
Natuurlijk is hij niet thuis, maar zijn ritme en spullen gebruiken we hier ook en in onze ogen het belangrijkste: hij is bij zijn papa, mama en zus.
De tijden zijn misschien iets anders hier, maar de volgorde is hetzelfde.
- Geen idee waarom ik hem vanochtend niet gewoon een fles gaf zoals normaal. Ik denk om dat ik dacht dat wandelen hem het snelste stil zou krijgen?!
- Hij vindt de fles lekker bij ons leegdrinken nog zo fijn, dat is echt ons rustmomentje met hem, daarom krijgt hij 's ochtends nog de fles.
- En voor ons is deze manier van vakantie juist de manier om te ontspannen. Onze dochter geniet enorm van kamperen, de vriendjes en vriendinnetjes.
donderdag 10 augustus 2017 om 22:58
Oeps, iets te snel.
Maar voor ons is dit inderdaad het meest ontspannen, maar mogelijk hebben we er te makkelijk over gedacht.
We gaan er het beste van proberen te maken.
En ondanks de onrustige start hebben we een heerlijke dag gehad samen en heeft onze zoon het verder enorm goed gedaan. Echt opvallend vrolijk en weinig huilen de rest van de dag.
Maar voor ons is dit inderdaad het meest ontspannen, maar mogelijk hebben we er te makkelijk over gedacht.
We gaan er het beste van proberen te maken.
En ondanks de onrustige start hebben we een heerlijke dag gehad samen en heeft onze zoon het verder enorm goed gedaan. Echt opvallend vrolijk en weinig huilen de rest van de dag.
vrijdag 11 augustus 2017 om 07:30
vrijdag 11 augustus 2017 om 10:36
Je zit in zuid Frankrijk
Die reis hadden wij niet eens overleefd met ons kind, wij zijn ooit bij de grens omgedraaid.
En nu slaapt ie lekker op de achterbank en is al de hele dag vrolijk?
Ik krijg het idee dat het wel meevalt met het temperament van je kind maar dat je gewoon even een slecht moment had. Geniet van je vakantie!
Die reis hadden wij niet eens overleefd met ons kind, wij zijn ooit bij de grens omgedraaid.
En nu slaapt ie lekker op de achterbank en is al de hele dag vrolijk?
Ik krijg het idee dat het wel meevalt met het temperament van je kind maar dat je gewoon even een slecht moment had. Geniet van je vakantie!
vrijdag 11 augustus 2017 om 10:43
Fijn dat de rest van de dag zo goed ging.
Over het explosief poepen en flessenwater: kijk even na of het water dat jullie kopen niet teveel mineralen bevat. Dat is namelijk niet geschikt voor een baby. En niks mis met een fles ´s ochtends, maar misschien is het niet genoeg? Je zou wat pap kunnen toevoegen, of hem na de fles een boterham kunnen geven?
Over het explosief poepen en flessenwater: kijk even na of het water dat jullie kopen niet teveel mineralen bevat. Dat is namelijk niet geschikt voor een baby. En niks mis met een fles ´s ochtends, maar misschien is het niet genoeg? Je zou wat pap kunnen toevoegen, of hem na de fles een boterham kunnen geven?
vrijdag 11 augustus 2017 om 15:06
TO geef je kindje in de ochtend meer dan alleen een fles melk en doe het gelijk bij het wakker worden. Mijn jongste is ook een beetje moeilijk en het wordt al helemaal dramatisch als hij niet direct zijn eten krijgt. Dat zet dan gelijk de toon voor de gehele dag. Dus doorgelekt of niet ( dan zit hij maar op een handdoek) krijgt hij gelijk een schaal pap ( met ongeveer 350 CC melk) en zoveel pap erin dat een lepel erin blijft staan. Daarachteraan vaak nog een banaan of een fles melk ( 100 CC ongeveer). Pas dan wordt hij een beetje vrolijk en kan ik hem verschonen/douchen noem maar op. Doe ik dat niet dan is het de hele dag janken geblazen om alles en duurt het bij elke jankbui weer uren tot hij gekalmeerd is om dan een kwartier stil te zijn en dan weer om iets te beginnen.
vrijdag 11 augustus 2017 om 21:13
Onze 1-jarige doet ook vrij moeilijk met verschonen. Ik verschoon hem vrijwel altijd terwijl hij aan de fles lurkt, dan ligt hij tenminste even stil. Dus 's morgens na het opstaan maak ik meteen een papfles en terwijl hij die drinkt, verschoon ik hem. Voor de overige luiers doe ik gewoon wat water in een flesje. En aankleden doe ik zoveel mogelijk terwijl hij op mijn schoot zit. Op het aankleedkussen liggen, vindt hij gewoon niet cool meer.
