Kinderen
alle pijlers
Speeltuinverhalen
woensdag 18 april 2018 om 09:31
Misschien ben ik de enige maar ik maak regelmatig opmerkelijke zaken mee in de speeltuint om de hoek 
Moeder met een traytje energiedrank die ze uitdeelt (dreumes was zo blij als een ei met zijn blikje 
), rokende ouders op de rand van de zandbak en kinderen die niet met zand mogen spelen want dan worden ze vies.
In een speeltuin hebben mensen alleen de gemeendeler dat ze kinderen hebben die ze er laten spelen. Dus alle soorten opvoedmethodes, waarden, normen en leeftijden lopen door elkaar en dat wekt bij mij soms verbazing op. Ik zeg er nooit wat van. Ik ken die mensen niet maar denk er soms wel he mijne van
Wat heb jij al eens meegemaakt?
Moeder met een traytje energiedrank die ze uitdeelt (dreumes was zo blij als een ei met zijn blikje ), rokende ouders op de rand van de zandbak en kinderen die niet met zand mogen spelen want dan worden ze vies.In een speeltuin hebben mensen alleen de gemeendeler dat ze kinderen hebben die ze er laten spelen. Dus alle soorten opvoedmethodes, waarden, normen en leeftijden lopen door elkaar en dat wekt bij mij soms verbazing op. Ik zeg er nooit wat van. Ik ken die mensen niet maar denk er soms wel he mijne van
Wat heb jij al eens meegemaakt?
woensdag 18 april 2018 om 11:45
Grappig om te lezen allemaal. Ik ga ook vaak naar de speeltuin/zandbak met mijn zoontje, maar heb nog niet echt gekke dingen meegemaakt.
Iemand vroeg wanneer te corrigeren: Dat doe ik niet zo snel, tenzij mijn zoontje iemand anders (bijna) pijn zou doen. Meestal gaat het hier om spullen die hij of iemand anders wil, maar waar iemand anders dan dus ook al mee aan het spelen is. Nu pakt mijn zoontje niet zo snel andermans spullen af, want hij is wat verlegen, maar mocht iemand wat van hem afpakken, vind ik dat ook deels voor mijn zoontje dat hij kan leren voor zichzelf op te komen.
Laatst was mijn zoontje in de zandbak aan het spelen, en kwam een jongensduo in de leeftijd van 2-3 jaar naar 'zijn' speelplekje om bewust zijn 'taart' kapot te maken. Dat vond ik zo'n rotstreek! Ze keken me ook echt zo aan met een blik van: Kijk eens wat ik doe. Gelukkig boeide het mijn zoontje niet zo veel, maar als ik had gezien dat mijn zoontje bewust iets van een ander kapot zou maken, zou ik daar dus weer wel wat van zeggen.
Iemand vroeg wanneer te corrigeren: Dat doe ik niet zo snel, tenzij mijn zoontje iemand anders (bijna) pijn zou doen. Meestal gaat het hier om spullen die hij of iemand anders wil, maar waar iemand anders dan dus ook al mee aan het spelen is. Nu pakt mijn zoontje niet zo snel andermans spullen af, want hij is wat verlegen, maar mocht iemand wat van hem afpakken, vind ik dat ook deels voor mijn zoontje dat hij kan leren voor zichzelf op te komen.
Laatst was mijn zoontje in de zandbak aan het spelen, en kwam een jongensduo in de leeftijd van 2-3 jaar naar 'zijn' speelplekje om bewust zijn 'taart' kapot te maken. Dat vond ik zo'n rotstreek! Ze keken me ook echt zo aan met een blik van: Kijk eens wat ik doe. Gelukkig boeide het mijn zoontje niet zo veel, maar als ik had gezien dat mijn zoontje bewust iets van een ander kapot zou maken, zou ik daar dus weer wel wat van zeggen.
woensdag 18 april 2018 om 11:52
Nou ik wens je veel plezier, ik vond het verschrikkelijk. Ben ZO blij dat ik daar vanaf ben! Vooral toen mijn kinderen nog te klein waren om zelf te kunnen schommelen maar uiteraard wél op de schommel wilden.. dat duwen!Staartmees_en_co schreef: ↑18-04-2018 11:33Oe, krijg helemaal zin om ook naar de speeltuin te gaan! Baby is vijf maanden, dus ik moet dan wel zelf op de glijbaan.
Maar dat komt hier dan weer terug als hilarisch verhaal van een andere moeder.
woensdag 18 april 2018 om 12:05
Corrigeren doe ik niet snel. Als een ander kindje vervelend doet tegen mijn zoontje ga ik er vaak wat dichterbij zitten om in te kunnen grijpen als dat nodig is. Vaak maakt dat al genoeg indruk.Troeteltje schreef: ↑18-04-2018 12:02Andere vraag dan......wanneer corrigeren jullie een ander dan eigen kind? Of is dat voor jullie not done?
Een keertje werd mijn zoontje tegen zijn hoofd geschopt door een ander kind. Toen ben ik er wel op af gegaan, maar dat was ook omdat de vader van dat kindje niet ingreep én omdat mijn zoontje echt pijn had.
woensdag 18 april 2018 om 13:07
Dat in de gaten houden herken ik wel hoor.padme84 schreef: ↑18-04-2018 09:39Oeh, ik en mijn dreumes zijn deze zomer voor het eerst in de speeltuin. Nog niet heel veel bijzonders gezien...maar ik lees graag mee.
Wat ik overigens zelf lastig vind, maar dat komt misschien omdat dit mijn eerste is....wanneer grijp je in. Mijn zoon pakt nog wel eens iets van een ander kindje af. Enorm corrigeren heeft niet heel veel zin, maar toch zeg ik wel '*naam kind* daar was dat kindje mee aan het spelen'....al is het maar een beetje voor de vorm. Heb wel het idee dat alle andere zandbakmoeders (want laten we wel wezen, heel veel meer kan een dreumes nou ook weer niet in een speeltuin) kritisch aan het kijken zijn wat ik ga doen.
Er is ook een water-gebeuren in de zandbak, wat ze met mooi weer aan zetten. Laatst werd het aangezet, maar zo warm was het helemaal niet. Mijn dreumes was he-le-maal onder de indruk en wilde niets liever dan bij dat water spelen...maar tja, omdat hij nog niet zo handig is, betekent dat met name: extreem nat worden. Toen zag ik ook alle zandbakmoeders kijken wat ik ging doen: mocht dreumes nat worden of niet. Naja, ik heb hem weggehaald, maar van de zomer als het echt warm is mag hij wel een keer los in de blubber.
Edit: wat ik dus eigenlijk bedoel te zeggen is: voor mijn gevoel word ik vooral erg in de gaten gehouden door alle zandbakmoeders
Ik liet mijn dreumes trouwens gewoon nat worden en omdat ik het wist had ik een droge set kleren mee voor onderweg op de fiets (een kwartier fietsen).
woensdag 18 april 2018 om 13:12
Mijn kind krijgt andere ouders altijd zover om haar te helpen op de momenten dat ik denk dat ze het nu echt zelf maar moet doen.lilapie schreef: ↑18-04-2018 10:39Wij hebben drie speeltuinen in de binnentuin waar we wonen. Dus ik ga bijna elke dag met mijn peuter naar de speeltuin als we thuiskomen van de pre-school.
Vaak krijg ik het gevoel dat ik het omgekeerde van een “helicopter-parent” ben. Veel andere ouders hupsen de hele tijd achter hun kind aan. Ik zit gewoon op een bankje, houd mijn kind in de gaten en roep af en toe iets als “oh fijn, ben je een toren aan het bouwen?” Of “voorzichtig daar”.
Maar man, wat krijg ik soms verontwaardigde blikken omdat ik weiger mijn kind te helpen om op speeltuigen te klimmen. Mijn idee is: als hij er zelf nog niet op kan, is hij te jong voor dat speeltuig en dan moet hij maar met iets anders spelen. Er zijn genoeg dingen in de speeltuin waar een 2-jarige wel op kan. Ik wil gerust drie keer even mijn hand op zijn rug houden als hij ergens op klimt, maar daar stopt het ook (ik ben trouwens 36 weken zwanger).
Maar dan zie je dus de helicopter-papa zijn kind 10 keer op dat speeltuig tillen en ondertussen mij neerbliksemen omdat ik niet hetzelfde doe voor mijn zoon. Bleh.
woensdag 18 april 2018 om 13:25
Oh dat is handig. Of onhandig.
Soms is er eens een "behulpzame" ouder die aan zoon vraagt of hij hulp nodig heeft om op het speeltuig te klimmen. Zoon schiet dan als een pijl op mij af
Hij vindt onbekende mensen nogal eng en dat is iets dat ik voorlopig wel zo wil houden.Over ingrijpen. Mijn zoontje gaat niet snel speelgoed afnemen van andere kindjes, maar begint wel heel hard te huilen als iemand anders met "zijn" speelgoed speelt (en dat kan dus net zo goed het emmertje zijn waar hij al een half uur niet naar omkijkt omdat hij te druk bezig is met een vrachtwagen). In zo´n geval grijp ik in door aan zoon te zeggen dat andere kinderen ook met dat speelgoed mogen spelen. Als een ander kindje zijn speelgoed afpakt dan probeer ik vooral zo snel mogelijk het drama van zoon te vermijden door hem te wijzen op andere dingen die hij kan doen. Het is niet mijn verantwoordelijkheid om een ander kind te leren dat speelgoed afpakken niet ok is, en het hoort ook allemaal wel bij kind zijn.
Onlangs was zoon op de speeltuin aan het spelen en kwamen er een aantal oudere kindjes heel wild spelen. één kind begon mijn zoon te "pesten" door telkens erg luid "heey kleine baby" te roepen als hij langs zoon riep. Zoon begrijpt gelukkig nog niet dat zoiets een vorm van pesten is, dus hij keek een beetje in het rond tot de drukte hem te veel werd en hij zelf naar een andere speeltuin wou. Prima. Maar ik vond het een situatie die op het randje was om in te grijpen. In dat geval ben ik trouwens zelf wat dichter bij zoon gaan staan om te zien wat er zou gebeuren.
woensdag 18 april 2018 om 13:26
SallySpectra schreef: ↑18-04-2018 10:22Ook een keer een moeder (type natuurlijk ouderschap/vrije school) met okselhaar tot op haar knieën, korte broek en wandelschoenen, met een flesje bier in de speeltuin.
Bij onze speeltuin zit een café.. ik zit ook wel eens van achter een glas wijn naar mijn kind te kijken
woensdag 18 april 2018 om 13:28
woensdag 18 april 2018 om 13:30
lilapie schreef: ↑18-04-2018 13:25
Onlangs was zoon op de speeltuin aan het spelen en kwamen er een aantal oudere kindjes heel wild spelen. één kind begon mijn zoon te "pesten" door telkens erg luid "heey kleine baby" te roepen als hij langs zoon riep. Zoon begrijpt gelukkig nog niet dat zoiets een vorm van pesten is, dus hij keek een beetje in het rond tot de drukte hem te veel werd en hij zelf naar een andere speeltuin wou. Prima. Maar ik vond het een situatie die op het randje was om in te grijpen. In dat geval ben ik trouwens zelf wat dichter bij zoon gaan staan om te zien wat er zou gebeuren.
Oh, hier zou ik bij het wilde langsrennen al iets van gezegd hebben! Zo van ‘passen jullie een beetje op voor de kleine kinderen?’. Dat uitjouwen zou ik zeker op reageren, ik denk ook dat je daarmee het goede voorbeeld voor je kind geeft om voor zichzelf op te komen.
woensdag 18 april 2018 om 13:36
Ja, ik vond het een randgeval. Vooral omdat zoon het niet erg vond, hij vond het fascinerend dat er plots zoveel drukte was en snapt niet dat het ene kind hem wou pesten. Dat kind had trouwens 2 of 3 keer "heey kleine baby" geroepen, dus het was ook geen continue uitjouwen. Meh, geen idee. Misschien had ik er wat van moeten zeggen. Anderzijds, waarom groter maken dan het is?Xanthan schreef: ↑18-04-2018 13:30Oh, hier zou ik bij het wilde langsrennen al iets van gezegd hebben! Zo van ‘passen jullie een beetje op voor de kleine kinderen?’. Dat uitjouwen zou ik zeker op reageren, ik denk ook dat je daarmee het goede voorbeeld voor je kind geeft om voor zichzelf op te komen.
woensdag 18 april 2018 om 14:23
Ik ken hier de kinderen (en hun ouders) grotendeels wel. En laat (indien mogelijk) ze lekker zelf spelen en ontdekken. Daar horen ook tegenslagen en minderen dingen bij. Als er iets wordt afgepakt moeten ze dat toch echt zelf oplossen. En bij ruzie spring ik er niet direct tussen. Daar leren ze immers niets van. En een kind moet ook leren voor zichzelf op te komen. Op school is de juf er immers ook niet direct bij.
Als het echt te ver gaat (gevaarlijke dingen, iemand pijn doen of dingen kapot maken) grijp ik wel in. Het maakt mij dan ook niets uit wat andere ouders daarvan vinden. Als ik vind dat het te ver gaat zeg ik er gewoon wat van.
Wat mij overigens wel opvalt is hoe weinig ouders opletten in van de grote binnen speeltuinen! Daar zie ik regelmatig veel te jonge kinderen die gevaarlijke dingen doen. Of oudere kinderen die in het baby gedeelte komen. En dan is er gewoon nergens een ouder te bekenen (of die zit volledig verdiept in zijn telefoon). Op dit soort drukke plekken vol grote kinderen vind ik dat je als ouder wel extra op moet letten. Ik heb al eens een kind uit een stapel kussens moeten trekken dat aan het stikken was (andere kinderen sprongen er boven op! En ook als eens een ouder aangesproken omdat zijn kind alleen op een te hoge toren stond zonder toezicht. Vader reageerde niet zo aardig. Even later werd er omgeroepen of de ouders van X zich konden melden. Bleek dat kind van de hoge toren was gevallen en een gekneusde of gebroken arm had... Kind was keihard aan het brullen maar ouders hadden niets door...
Als het echt te ver gaat (gevaarlijke dingen, iemand pijn doen of dingen kapot maken) grijp ik wel in. Het maakt mij dan ook niets uit wat andere ouders daarvan vinden. Als ik vind dat het te ver gaat zeg ik er gewoon wat van.
Wat mij overigens wel opvalt is hoe weinig ouders opletten in van de grote binnen speeltuinen! Daar zie ik regelmatig veel te jonge kinderen die gevaarlijke dingen doen. Of oudere kinderen die in het baby gedeelte komen. En dan is er gewoon nergens een ouder te bekenen (of die zit volledig verdiept in zijn telefoon). Op dit soort drukke plekken vol grote kinderen vind ik dat je als ouder wel extra op moet letten. Ik heb al eens een kind uit een stapel kussens moeten trekken dat aan het stikken was (andere kinderen sprongen er boven op! En ook als eens een ouder aangesproken omdat zijn kind alleen op een te hoge toren stond zonder toezicht. Vader reageerde niet zo aardig. Even later werd er omgeroepen of de ouders van X zich konden melden. Bleek dat kind van de hoge toren was gevallen en een gekneusde of gebroken arm had... Kind was keihard aan het brullen maar ouders hadden niets door...
woensdag 18 april 2018 om 14:37
Ahh wat zielig!evelien2010 schreef: ↑18-04-2018 14:23Ik ken hier de kinderen (en hun ouders) grotendeels wel. En laat (indien mogelijk) ze lekker zelf spelen en ontdekken. Daar horen ook tegenslagen en minderen dingen bij. Als er iets wordt afgepakt moeten ze dat toch echt zelf oplossen. En bij ruzie spring ik er niet direct tussen. Daar leren ze immers niets van. En een kind moet ook leren voor zichzelf op te komen. Op school is de juf er immers ook niet direct bij.
Als het echt te ver gaat (gevaarlijke dingen, iemand pijn doen of dingen kapot maken) grijp ik wel in. Het maakt mij dan ook niets uit wat andere ouders daarvan vinden. Als ik vind dat het te ver gaat zeg ik er gewoon wat van.
Wat mij overigens wel opvalt is hoe weinig ouders opletten in van de grote binnen speeltuinen! Daar zie ik regelmatig veel te jonge kinderen die gevaarlijke dingen doen. Of oudere kinderen die in het baby gedeelte komen. En dan is er gewoon nergens een ouder te bekenen (of die zit volledig verdiept in zijn telefoon). Op dit soort drukke plekken vol grote kinderen vind ik dat je als ouder wel extra op moet letten. Ik heb al eens een kind uit een stapel kussens moeten trekken dat aan het stikken was (andere kinderen sprongen er boven op! En ook als eens een ouder aangesproken omdat zijn kind alleen op een te hoge toren stond zonder toezicht. Vader reageerde niet zo aardig. Even later werd er omgeroepen of de ouders van X zich konden melden. Bleek dat kind van de hoge toren was gevallen en een gekneusde of gebroken arm had... Kind was keihard aan het brullen maar ouders hadden niets door...
Kan je je toch niet voorstellen dat je je kindje, 'je alles' zo aan zijn lot over laat?
woensdag 18 april 2018 om 14:48
1x gehad bij zo'n speel-uitgaans-weetikveelcentrum. kind kwam bij mij op het springkussen buiten. Prima. Wilde ook echt met mij en mn zoontje spelen, ook prima. Vervolgens zijn die ouders dus naar binnen gegaan. Kind vond het heel normaal. Buiten was dus ook een 'dierentuin', met slootjes, en een waterspeeltuin met een stroom water over de grond.
Was blij dat het kindje achter mij aan naar binnen ging en niet alleen buiten bleef (er was verder ook niemand buiten, dus dan was er ook geen toezicht meer). Kindje was 3 jaar.
Hier in de speeltuin voor de deur weinig vreemds eigenlijk.
Behalve 2 brugpiepers die er veel samen komen. Zij vind hem leuk. Maar heb hem al 2x elders in de wijk aangetroffen, met een ander meisje zoenend op een bankje. Hilarisch om die puberperikelen zo te volgen terwijl ik op mijn kleuter let
Oh en verder zijn wij ook 'vreemd', qua klimmen/klauteren laat ik mijn kleuter heel vrij, maar qua sociale interactie helikopter ik veel. Vanwege zijn ASS moet ik veel voor hem 'ondertitelen'. Al eens meegemaakt dat hij aan het duwen was met een andere kleuter, geen idee hoe het ontstaan was. Maar de andere kleuter duwde hem weg en hij dacht "leuk! spelletje" en duwde dan weer. En zo bleven ze over en weer duwen. Op dat soort momenten moet ik hem echt vertellen dat het duwen geen spelletje is.
Was blij dat het kindje achter mij aan naar binnen ging en niet alleen buiten bleef (er was verder ook niemand buiten, dus dan was er ook geen toezicht meer). Kindje was 3 jaar.
Hier in de speeltuin voor de deur weinig vreemds eigenlijk.
Behalve 2 brugpiepers die er veel samen komen. Zij vind hem leuk. Maar heb hem al 2x elders in de wijk aangetroffen, met een ander meisje zoenend op een bankje. Hilarisch om die puberperikelen zo te volgen terwijl ik op mijn kleuter let
Oh en verder zijn wij ook 'vreemd', qua klimmen/klauteren laat ik mijn kleuter heel vrij, maar qua sociale interactie helikopter ik veel. Vanwege zijn ASS moet ik veel voor hem 'ondertitelen'. Al eens meegemaakt dat hij aan het duwen was met een andere kleuter, geen idee hoe het ontstaan was. Maar de andere kleuter duwde hem weg en hij dacht "leuk! spelletje" en duwde dan weer. En zo bleven ze over en weer duwen. Op dat soort momenten moet ik hem echt vertellen dat het duwen geen spelletje is.
madelein wijzigde dit bericht op 18-04-2018 14:50
23.24% gewijzigd
woensdag 18 april 2018 om 14:49
Onze dreumes is een paar dagen geleden door drie meiden geadopteerd als klein broertje. Voorlopig laat ik het maar zo gaan, hij vind de aandacht geweldig en die meiden vermaken zich er tot nu toe ook wel prima mee. Dan kan ik mooi een extra rondje om het grasveld heenlopen met zijn zusje, ipv dat ik steeds de kinderwagen moet laten staan en achter hem aan moet rennen.
woensdag 18 april 2018 om 15:09
Het valt mij wel vaker op dat heel veel mensen juist niet bovenop hun kind zitten. . Gewoon niet aanwezig zijn. Waarbij jonge kinderen dus volledig zonder toezicht aan het spelen zijn (bijvoorbeeld buiten terwijl er geen ouder aanwezig is en ouders dit vanuit huis ook niet kunnen zien). Dat ze vertrouwen op andere ouders of de aanwezigheid van broers of zussen om te zorgen voor jongere kinderen. Of dat ze denken dat een kind zichzelf al wel kan redden. Misschien ben ik te bezorgd maar ik zorg altijd dat ik kind(eren) nog kan zien of ga regelmatig kijken (bij oudere kinderen). En laat ze niet uren alleen. Ook ivm aanwezigheid van een weg, water of ingrijpen bij onverwachte gebeurtenissen (zoals oudere of onbekende kinderen die opeens opduiken). En dan heb ik het nog niet eens over vreemden met andere plannen...
woensdag 18 april 2018 om 15:37
Tja...dat is ook een kwestie van loslaten.evelien2010 schreef: ↑18-04-2018 15:09Het valt mij wel vaker op dat heel veel mensen juist niet bovenop hun kind zitten. . Gewoon niet aanwezig zijn. Waarbij jonge kinderen dus volledig zonder toezicht aan het spelen zijn (bijvoorbeeld buiten terwijl er geen ouder aanwezig is en ouders dit vanuit huis ook niet kunnen zien). Dat ze vertrouwen op andere ouders of de aanwezigheid van broers of zussen om te zorgen voor jongere kinderen. Of dat ze denken dat een kind zichzelf al wel kan redden. Misschien ben ik te bezorgd maar ik zorg altijd dat ik kind(eren) nog kan zien of ga regelmatig kijken (bij oudere kinderen). En laat ze niet uren alleen. Ook ivm aanwezigheid van een weg, water of ingrijpen bij onverwachte gebeurtenissen (zoals oudere of onbekende kinderen die opeens opduiken). En dan heb ik het nog niet eens over vreemden met andere plannen...
Onze dochter van bijna 7 gaat ook alleen naar het speelveldje waar ik haar niet kan zien.
Ze komt altijd naar huis als er geen andere kinderen zijn en ze kan klok kijken.
Ik spreek dus altijd af dat ze zich na een half uur weer even moet laten zien, houd ze zich keurig aan.
Je moet je kinderen ook loslaten en ze het vertrouwen geven.
woensdag 18 april 2018 om 15:52
Laatst liepen we langs een klein speeltuintje, zoon van 2 en een half wilde heel graag even van de glijbaan.
Er speelden op dat moment een groepje kinderen van rond de acht jaar en er was een jongetje van ongeveer 4 op zijn fietsje bezig.
Zoon springt uit de buggy en rent op de glijbaan af. Jongetje van 4 zien hem gaan, fietst ook heel hard naar de glijbaan en verspert zoon de weg. Zoontje roept een paar keer stop hou op! Maar kind luisterde niet. Ik kijk nog naar de moeder maar zij onderneemt geen actie dus ik loop ernaartoe en leg jongetje uit dat zoon graag er langs wil om te glijden. Jongetje fietst weg en zoon gaat glijden.
Zodra hij weer beneden is en naar de trap loopt om weer te klimmen gebeurd hetzelfde. Jongetje fiets snel naar de trap, verspert zoon de weg, moeder kijkt maar doet niets en ik grijp weer in.
Daarna gebeurd het nog een keer!
Uiteindelijk is mijn zoontje er klaar mee en loopt richting de wip. En ja hoor! Weer hetzelfde tafereel!
Maar ik denk, kind verveelt zich vast zonder leeftijdsgenootjes, laat ik er een positieve draai aan geven. Ik vraag hem of hij soms ook op de wip wil, kunnen ze samen spelen! Dat zag hij wel zitten dus hij stapt al half zijn fietsje af. komt moeder uiteindelijk aangerend, zet haar zoon weer terug op de fiets en roept in mijn richting zoiets als: samenspelen op deze leeftijd is zo moeilijk hè? Om vervolgens snel weg te lopen.
Wat leer je je kind dan? Ik vond het zo’n rare situatie
Er speelden op dat moment een groepje kinderen van rond de acht jaar en er was een jongetje van ongeveer 4 op zijn fietsje bezig.
Zoon springt uit de buggy en rent op de glijbaan af. Jongetje van 4 zien hem gaan, fietst ook heel hard naar de glijbaan en verspert zoon de weg. Zoontje roept een paar keer stop hou op! Maar kind luisterde niet. Ik kijk nog naar de moeder maar zij onderneemt geen actie dus ik loop ernaartoe en leg jongetje uit dat zoon graag er langs wil om te glijden. Jongetje fietst weg en zoon gaat glijden.
Zodra hij weer beneden is en naar de trap loopt om weer te klimmen gebeurd hetzelfde. Jongetje fiets snel naar de trap, verspert zoon de weg, moeder kijkt maar doet niets en ik grijp weer in.
Daarna gebeurd het nog een keer!
Uiteindelijk is mijn zoontje er klaar mee en loopt richting de wip. En ja hoor! Weer hetzelfde tafereel!
Maar ik denk, kind verveelt zich vast zonder leeftijdsgenootjes, laat ik er een positieve draai aan geven. Ik vraag hem of hij soms ook op de wip wil, kunnen ze samen spelen! Dat zag hij wel zitten dus hij stapt al half zijn fietsje af. komt moeder uiteindelijk aangerend, zet haar zoon weer terug op de fiets en roept in mijn richting zoiets als: samenspelen op deze leeftijd is zo moeilijk hè? Om vervolgens snel weg te lopen.
Wat leer je je kind dan? Ik vond het zo’n rare situatie
Don't be afraid to fail, be afraid not to try
woensdag 18 april 2018 om 16:11
Ik ben zo’n verwaarloosouder. Mijn driejarige allesje leeft op autonomie. Ik ben na het laatste incident (zoon was vanuit de speeltuin alleen terug naar huis gelopen om iets op te halen terwijl ik verwaarlozend met een andere ouder aan het praten was) aan het proberen hoe ik hem vrijheid kan geven maar toch enig zicht op hem hou. We proberen nu de even-zeggen-waar-je-heen-gaat-aanpak. Ik hoop dat het helpt.
woensdag 18 april 2018 om 16:27
Die autonomie, ik herken het. Ik heb dat zelf en neem het kind absoluut niet kwalijk dat deze dat ook heeft. Ik begrijp het juist enorm.
Ik werd zeer betuttelt opgevoed.
Jurkje, strikje, in de plooi, op stoeltje zitten en mooi wezen. Vies worden, niet doen. Zand bah, gras bah, grond bah.
Kind is totaal het tegenovergestelde in gedrag als ik. Vind dat soms echt moeilijk hoor. Echter hoort bij kind.
Ik werd zeer betuttelt opgevoed.
Jurkje, strikje, in de plooi, op stoeltje zitten en mooi wezen. Vies worden, niet doen. Zand bah, gras bah, grond bah.
Kind is totaal het tegenovergestelde in gedrag als ik. Vind dat soms echt moeilijk hoor. Echter hoort bij kind.
anoniem_277599 wijzigde dit bericht op 18-04-2018 16:29
4.02% gewijzigd
