Het Kasteel

Ik vind het stoer Suup!



Mims is te druk met bellen en whatsappen maar volgens mij geen tekenen van een aanstaande bevalling.



Jippie, vandaag is GG weer thuis en gaat hij thuis komen!



Marge, wat goehoed! 3 kilo eraf en buikspieroefeningen: goed bezig! Ik ben ook ineens, zonder echt enorm dieeten en sporten, 2.5 kilo kwijt. Beetje opletten wat ik eet, af en toe stukjkes rennen maar dat trekken mijn knieën niet echt goed dus dat bouw ik heel voorzichtig op. Wel heel leuk om met de Pup in het bos te rennen: dat blije puppenlijfje dat voor me uit dartelt, zon die door de bomen schijnt, rust om me heen. Heerlijk. Maar ik ren nu pas twee weken en slechts 2 x 5 minuten dus van echt hardlopen mag ik niet spreken.



Vriendin stond gisteren ineens op de stoep, in tranen. En zij is nooit in tranen (behalve dan die keer dat ze 12 was en verliefd op Don Johnson en besefte dat ze hem nooit zou krijgen.. ) dus ik schok me het leplazerus. Gelukkig was er niets met de Petemoppies of haar relatie ofzo, maar ze heeft een fikse functie bij een bedrijf en daar gaat het slecht mee. Dus heeft ze de hele dag moeten uitleggen aan mensen dat ze ook niet weten wanneer ze salarissen kunnen storten en hoe het verder moet. Dat doet ze dan ogenschijnlijk heel kalm en tot in den treuren maar in de auto naar huis greep het door haar voorgeschotelde leed en de paniek van medewerkers haar naar de strot. Gelukkig had ik nog chocolade van Mims vergeten af te geven en wijn en hebben we haar lachend weer de deur uit gelaten uiteindelijk. Gossie. Dappere en lieve Vriendin.... Over zichzelf maakt ze zich niet druk (dat doe ik wel: met 4 kinderen is werkloos zijn helemaal niet geinig) maar ze maakt zich zo druk over het leed anderen. De schat.



Met de Onmisbare Buuv gaat het ook niet lekker. Ze is voor het eerst echt ziek (tijdens de chemo) en ik hoop dat ze iets kunnen doen aan de koorts. Arm ding, wat lijkt me dat klote. Ben je zelf gezond, sloopt de chemo je weerstand.



De surprise van Jongste is af! En heel leuk geworden, vind ik. En als de juf het nu afkeurt, dien ik een klacht in bij de school. Dát zal haar leren!



Nu moet ik aan het werk, deadline vandaag dus even doortikken en dan ga ik het redden.

En anders bel je mij, dan spring ik bij



Ik ben netwerkenderwijs GOED bezig, al zeg ik het zelf. Iemand belde me voor iets leuks inhoudelijks ondersteunends in iets landelijks politieks (sorry, concreter kan even niet), waarvan ik dacht dat ik daar nooit het netwerk voor zou hebben, maar 1 mail en 2 telefoontjes later zit ik toch al een eind in de richting. Verder stromen de (mogelijke) opdrachten via Baas-werk ook weer binnen. Waar ik de tijd vandaan moet halen om het allemaal te doen is een 2e, maar het is fijn dat er veel vraag is.



Hulde voor alle volhardend sportende, nietrokende fraaie lijven onder ons! Iemand nog een vers groentesoepje? Net gebrouwen

Ha, jij ook al? Hier ook verse groentesoep.



Wat cool, Lil, landelijke politiek!



Dikke Jjjjjeeeeeejjjj! voor Suup. Ik ben trots op je niet roken, afvallen, volhouden: goed zo!



voor Bloes. En je bent wèl aan het hardlopen. Je moet ergens beginnen, en 2 x 5 min is al heel goed.



Dochter blieft dat ik ga skaten met haar. Ojee.

Hij kan fietsen! Zonder zijwielen! Ongeleid projectiel, maar het fietst! En stoer dat ie het vindt!

Stoere Zoon!

Trots op hem!

En dat ongeleide projectachtige hoort bij zin testasteron.

Lil GG weer in tha house?

Heb je hem hem goed besprongen?



Bloes jullie toch bijna weg voor fijn weekendje naar voormalige broerstad?



En Mims, wel melden he Niet alleen op vriendjessite .



D ca va met u? Hoe is het met je masseur?



Vandaag een dagje op de hei met collega's over alles wat er de afgelopen weken heeft gespeeld.

Beginnen pas om half 11 maar andere collega's nogal neurotisch vanwege file, dus ik moet over 5 minutend de deur al uit. *zucht* Hier ben ik niet goed in.

*zet koffie neer*

Hier alles goed hoor. Beetje boel druk met een groot (en voor werk-club duur dus belangrijk) festival wat over een kleine 2 weken begint en bijna een hele week duurt. Verder ook druk met fysio want ik moet elke dag trainen en dat is best vermoeiend, had mijn moeder vorige week ineens een hartinfarct gehad waar ze niet veel van had gemerkt maar waarvoor ze wel naar een cardioloog moet (waar enorme wachtlijsten zijn trouwens), ben ik enorm een zwaar gesprek met een goeie vriendin aan het vermijden omdat wat mij betreft onze vriendschap een enorme barst heeft opgelopen en zij dit niet door heeft en wil ik het allerliefst gewoon wegzakken in winterslaap. Dat soort dingen dus

Oh en ik lees enorm mee hoor, maar heb niet altijd tijd om uitgebreid te reageren!

Oh Darly, wat veel allemaal, meid. Bij het lezen van alles wat er nu op jouw bord ligt wil ik die winterslaap al in, laat staan hoe jij het moet voelen. Sjeumig, en jouw moeder, zomaar... Dat ze er weinig van gemerkt heeft klinkt in eerste instantie wel fijn, maar het lijkt me toch enorm schrikken...





En wat een knapstoer Ongeleid Projectiel. Goed, hoor!

Djiez! D, wat Mims al zegt, wat een hoop! Wat raar dat je moeder zo lang moet wachten: kan de huisarts daar niet een belletje aan wijden? Er zijn altijd spoedplekken, en een hartinfact gehad hebben ratificeert een spoedplek, lijkt mij.

Ook voor de vriednschap-met-barst.



Hee Mims! Ben je nog steeds zo grootsch? Of ligt er nu stiekempjes een baby op je schoot?



Suup,m veel plezier op de hei. Ik duim voor mooi weer



Ik moet aan de salg. Op mijn to-do-list staan 15 heel kortdurende klusjes. Die wel allemaal gedaan moeten worden.

*duikt even de vriendjessite op voor het stoere filmpje*



Het wordt een Sint-kind Mims, echt!



Lil alweer herenigd?



En moet er al een knokploeg naar de school van Bloes?



Nou ja, de situatie van mijn moeder is gewoon niet zo erg. In cardiologen begrippen. Ze is meteen naar het ziekenhuis gegaan, daar hebben ze een hartfilmpje gemaakt, maar ze hoefde niet te blijven. Er waren sporen van een hartinfarct maar de pijn op haar borst die ze had, is niet meer terug gekomen. Dus dan heeft het geen haast. Van de vier ziekenhuizen in hun omgeving die ze heeft gebeld, nam er 1 helemaal geen patienten meer aan en hadden de anderen een wachtlijst van maanden.



Ja tis allemaal veel. Daar kwam ook nog een bezoekje aan voorstelling van oud-werkgever (je weet wel, van het grote drama toen) bovenop waar ik twee jaar niet geweest was omdat ik niet durfde. Iedereen was trouwens heel erg lief maar ik had er wel veel spanning van. Nou ja, en zo waren er meer van dat soort dingen.



Veel dus, maar ik vlieg 24 dec naar een land met 25 graden! Als ze daar tussendoor de boel niet afbreken

Mogguh!



Ik moet vandaag:

* de hond inpakken wegbrengen naar Opa en Oma

* de spullen voor de hond inpakken

* ons koffer inpakken

* daarbij nu eens niets vergeten

* mijn camera niet vergeten

* zorgen dat de meiden ingepakt zijn voor een paar dagen bij de vaderfiguur

* op tijd vertrekken vanmiddag om op tijd in het vliegtuig te zitten



En dan denk ik dat ik heeeeeeeeel erg ga slapen, als we in het hotel zijn. Of eerst mijn man te grazen nemen, dat kan ook.



De Bloesjes zijn moe, vooral Oudste was vanmorgen om op te vreten (en weer uit te spugen). Sjemig wat kan dat kind ingewikkeld zijn als ze moe is... Ze was zelfs te moe om de sleutel in de achterdeur te steken dus ik vraag me af of ze op school is aangekomen. Intussen gromde ze dat ze een nieuwe schooltas moet (NU!) want ze heeft last van haar rug en gisteren een prachtige Eastpak gezien in de winkel van maar liefst 90 euro. Ik heb gezegd dat ze zelf mee moet betalen dus dat ze maar eens moet gaan sparen. De kans is nl vrij groot dat ze anders deze prachtige nieuwe tas ook van de trap flikkert en wat voor wreeds ze er nog meer mee uithaalt.

Een jaar geleden waren mama suup en ik op weg naar toen nog broerstad hadden we giga vertraging vanwege sneeuw en ijzelbuien en was het in broerstad gemeen koud en lag ook daar meters sneeuw.

Wat het toen in de min was is het nu daar in de plus, perfect wandelweer dus Bloes. Ben benieuwd hoe jullie het gaan hebben. Nou ja enigszins open deur, want het is daar gewoon gaaf. Dus enjoy.



Mims word je al gek van iedereen die vraagt waar de muppet nou blijft? Geniet nog maar even van het kleintje in je buik.



Lil je man weer in huis?



D Belachelijk van die wachtlijsten terwijl ze al een infarct heeft gehad. En je hoeft inderdaad van een infarct niet veel te merken, exlief zijn eerste infarct heeft hij ook ongemerkt gehad.

En wat ik je al whatsapte, bel he als er iets is.



Marge hoe gaat het met je projectiel?



Zo ik moet zo richting een werkplek en dan heb ik een lunchafspraak met een klasgenoot van de lagere school, inderdaad uit de tijd dat de lagere school nog lagere school heette en geen basisschool Oh my god ik word oud.

Ik flikker mijn tas nogsteeds van de trap, ookal betaal ik ze zelf. Hoort dat niet, dan?



Nee Suup, ik vind dat wel grappig (al ben ik het ontkennende antwoord dat ik steeds moet geven wel zat, ).



Geniet van je tripje, Bloes. Ik zal je niets smssen als je net in het vliegtuig stapt, goed, grijns....

Nee, dan sms je gewoon mij, en dan bel ik Schiphol dat ze die vlucht even aan de grond moeten houden. Dat lijkt me de enige optie.



Ja, GG is thuis, en dat is sex-wise fijn maar verder als ik héél eerlijk ben niet zo, want de ontknoping in zijn werkdrama (wel-niet club voortzetten, vanaf 1 januari is het geld op als er niet NU besluit wordt genomen, en 1/1 is nogal dichtbij) wordt maar opgeschoven en de stress is het kookpunt echt allang voorbij en ik weet niet hoe lang we dit nog volhouden . Ik bedoel, we moeten het wel volhouden, en dat doen we dus ook gewoon, maar hij kan echt niks meer hebben. Ik scherm de kindjes zo veel mogelijk af, maar ze hebben er echt last van, en ik eigenlijk ook. Geen keus, tanden op elkaar, proberen hier & daar te mitigeren waar mogelijk (ik moet landelijk jargon oefenen ), kaarsen branden, heulen en beste van hopen. Maar dat tandvlees loopt betrekkelijk beroerd, kan ik jullie melden.



D - hang in there, straks ben je lekker warm & weg! Heerlijk.

Baart het al? Vanmiddag op het schoolplein was er een mega regenboog en toen heb ik nabije ouders Mims 'Baar-ze' laten wensen.



Hielp dat?

Nope...

Nobody puts baby in a corner, maar ongetwijfeld zeer binnenkort wel in een wiegje - echt en heus.



Hier aan de vaat - vaatwasser kaduuk. Ook niet de gedroomde start van de zaterdag, maar gaan we wel overleven



Zoon oefent kerstliedjes op de piano, zo leuk.

Dochter had het gister helemaal leuk, al vond ze de andere kindjes die er waren maar stom."Die deden lelijk tegen me. Maar dan liep ik gewoon weg bij ze" . Valse meiden, die kende ze nog niet echt. Mijn lieve naieve moppie toch.



We moeten straks even de vlag uithangen, want dan kunnen we pakjesmiddag gaan vieren, vanmiddag

Ooooh, wat een lief, dapper ding is Dochter toch... Was het verder ook goed gegaan?

Ja hoor, het was leuk, ze vindt het hele gebeuren razend interessant en het eerste wat ze vroeg toen ze klaar was, was 'Mag ik dan nu op de iPad?'

En wanneer horen jullie meer?

Spannend hoor.



Mims voordeel van morgen bevallen is natuurlijk dat Bloes vanavf het vliegveld gelijk door kan om foto's te maken



Zoweeh ik had een verjaardagsfeestje gisteren waar ik even naar toe zou gaan. Rolde om half 6 mijn bedje in. Maar het was erg gezellig allemaal.

Nu ben ik heel druk stukken aan het schrijven voor stamkroegding en ligt er een erg drukke week voor me.

En oh ja Sint ook nog morgen op de woonstek van broer. Ben compleet met de cadeaus (had nogal moeite iets voor neef te verzinnen). En nu nog gedichtjes maken.

*duikt weer onder*

Oh en Lil Wat een heftige toestanden zeg.

Enig idee wanneer de besslissing nu echt gaat vallen?

~ego-zwijmel-post~



Oooh, even mijn heerlijke, verrukkelijke pakjesavond van gisteren nog vertellen, hoor...

Echt, ik heb zo genoten, ik moet het gewoon eventjes kwijt.



Omdat we niet zeker wisten of we dit jaar wel pakjesavond konden vieren, vanwege Muppet die maar geen haast maakt, hebben we de 'pakjesavondaankondiging' zo lang mogelijk uitgesteld. Met dank aan het Sinterklaasjournaal, waar de Pieten aangaven dat als je klaar was voor pakjesavond je een vlag buiten moest hangen zodat zij dat ook wisten, hebben we zaterdag einde van de middag een T-shirt van Brananas verknipt en daar hebben Mops met textielverf en textielstiften een pracht van een Sinterklaasvlag van gemaakt. Het was in ieder geval een originele vlag, die daar in de boom in onze voortuin hing te wapperen. En oh, het was last minute, zouden de Pieten daar nog wel rekening mee kunnen houden...



Nou, de vlag hing nog geen half uur, toen er heel hard op het raam werd gebonst, en er iets op de deurmat viel. Mopsey wist niet hoe snel ze de gang in moest rennen, met een niet-begrijpend Nasje achter haar aan. Jubelend kwamen ze de kamer weer in, met een enveloppe met hun beider naam erop. De film die erin zat moest dan ook gelijk bekeken worden.

Het was een film van Sinterklaas, dat begon met een vrij algemeen Sinterklaasverhaaltje. De twee kindjes keken vanaf de bank geboeid toe.

Op een gegeven ogenblik pakte de Sint echter zijn grote boek, keek erin, keek recht in de camera en zei; "Mopsey" . Op de bank viel er een mondje open. "Mopsey, je bent nu al zeven jaar..." . Op de bank werden twee helderblauwe ogen zo groot als schoteltjes, en twee wangetjes zo rood als tomaten... Sint sprak. Tegen haar! Hij gaf haar wat complmentjes over haar goede schoolprestaties en mijn meisje glom van trots.

Daarna was Kleine Nas aan de beurt, die na het horen van zijn naam spontaan de schaterlach kreeg. De complimenten dat hij al naar de toilet ging en geen luier meer nodig had, nam hij in ontvangst met een trots knikkend hoofd en met een brede grijns vol zelfvertrouwen en overmoed, zoals alleen peuters kunnen grijnzen.

Even was er weer verhaal, en daarna... weer Sint. Nog even wilde hij iets zeggen. Mopsey giechelde. Maar toen Sint haar ronduit prijste voor haar lieve karakter en grote hartje, giechelde ze niet meer. Tranen van geluk liepen over haar wangen, en Brananas en ik keken met waterige oogjes van ontroering toe. Ze glunderde van teen tot kruin. Ook Kleine Nas kwam nog aan bod, en hij deed voor Sinterklaas vol overgave "Thomas de Trein" na, heerlijk ventje.

Als laatste fluisterde de Sint nog "jullie cadeautjes liggen in de achterbank van de auto", tenminste... ik denk dat dit het laatste was want de rest hoorden we niet meer met dank aan het gejoel van twee kindjes die van de bank af stoven en die we nog net bij de voordeur konden tegenhouden om een jas en schoenen aan te trekken.



En inderdaad, er lag een jute zak in de auto, met voor beiden lagen er twee cadeautjes in de auto, en die werden vreugdevol opengescheurd. Er werd gespeeld en bewonderd. Maar toen we na een kwartiertje de jute zak op wilden ruimen, viel er een propje papier uit. Het bleek een plattegrond, van Rommelpiet. Daarop stond een rond kruis, ergens in ons huis. Meteen ging Mops op onderzoek uit, met een mopperende Kleine Nas in haar kielzog. Want waarom zou je door het huis gaan lopen, als je net een cadeautje hebt gekregen? Maar na een minuut of wat ontdekten ze in de wasdroger nog ene paar cadeautjes. Ik geloof dat de buren de juichkreet van Kleine Nas hebben kunnen horen, dat had hij niet verwacht! Stuiterend van geluk kwam hij naar beneden gedanst; 'Nog meer cadeautjes, nog meer cadeautjes". Weer waren ze twee cadeautjes rijker.



Weer spelen, weer blijheid. En eten, rustig met zijn allen eten en napraten over de speech van Sinterklaas.

Na het eten ging het dynamische duo weer vol enthousiasme verder met hun pakjes, maar wat lag er nou toch onder tafel??? Nog een propje, met weer een plattegrond! De laatste plattegrond van RommelPiet! Nu snapte Kleine Nas de bedoeling wel, en samen met Mops gingen ze weer op speurtocht. Juichkreten deden vermoeden dat de buit gevonden was, en inderdaad; de laatste twee cadeautjes waren in de pocket.

Uitpakken, bewonderen en in de tuin Heel Hard "Dank je wel, lieve Sinterklaas" brullen.

Samen hebben ze nog even heerlijk gespeeld, maar na een klein uur kwam Kleine Nas heel lief vertellen dat hij wel naar bed wilde. Mopsey kroop nog even tegen me aan, en vroeg me of Sinterklaas haar wel goed genoeg kende om te zeggen dat ze zo lief was. Ik heb haar maar bevestigd dat Sinterklaas haar Heel Erg Goed kende, en heel zeker wist dat ze zo ontzettend lief was. Tevreden zuchtend nestelde ze zich nog even in mijn armen, en genoot in stilte nog even na.

Net als ik...



Wat een heerlijke, dankbare pakjesavond. Wat waren onze kinderen tevreden met wat ze kregen, dankbaar en vrolijk.

Dat was mijn cadeautje.

Ik ben zo trots op op ons gezinnetje,

Wat ontzettend lief schattig en *smelt*

En wat een leuk idee zo'n video.

Nou het is vandaag dus 5 december dusseh kom maar op met de muppet



Alweer druk aan de slag hier geweest. Raar dagje, straks een overleg bij ene werkplek dan door naar een veragdering op andere werkplek en dan snel naar huis laatste gedichten uitprinten (die nog geschreven moeten worden), laatste cadeautjes in pakken (die al wel gekocht zijn) en dan door naar broerstek.

Dan is dinsdag en woensdag relatief rustig, met behalve werken op 1 plek een pannetje uitwerken voor wekplek 2 en dan wordt donderdag en vrijdag weer een ouderwets gekkenhuis.

Joehie, pakt koffie en racet weer door

Aaaaaah, wat lief! Mims, helemaal goed Ik ga volgend jaar misschien die dvd doen. Ik nkende het helemaal niet.



Hier ook een heerlijke middag. Mijn ouders kwamen, en terwijl we vertelden over fietsen zonder zijwielen, theateraspiraties, en mijn vader de leukigheden van een iPad lieten zien (pimpampet is erg grappig) werd er heel hard op de deur gebonsd.



En ja hoor. Vier zakken vol. Met het ene nog mooiere cadeau dan het andere. Blije kabouters, blije grote mensen, heerlijk gesnackt en lekker gegeten, en om kwart over 7 lagen ze uitgeteld in bed



En Sint is nu veilig op school aangekomen dus ik kan uit gaan zoeken hoe de nieuwe MP3/4/whatever speler van Dochter werkt .