Aangerand

Hallo dames,



Ik plaats dit bericht, gewoon omdat ik mijn verhaal even kwijt moet. Ik ben nogal ondersteboven van hetgeen wat er gister is gebeurd.



Mijn vriend woont in Marokko en ik heb hem de afgelopen maand opgezocht. We hebben samen een geweldige tijd gehad, tot gister..

Hij woont in (dacht ik) een relatief veilige en rustige buurt. Natuurlijk heb ik altijd last van starende en wijzende mensen, ik ben immers de enige blondine die er rondloopt. Maar ik had nooit verwacht dat ik gister aangerand zou worden.



Mijn vriend ging gister nog even de stad in om een cadeautje te halen omdat ik naar huis zou gaan. Ik besloot om thuis te blijven om mijn koffer rustig te kunnen inpakken. Omdat er binnen in zijn huis niet gerookt wordt, besloot ik om bij de voordeur even een sigaretje te roken. Het was overdag, zijn zus en tante waren thuis en waren wat mensen op straat. Het leek me allemaal wel veilig. Dus ik stond rustig in het zonnetje te genieten toen een man passeerde. Ik had deze man wel vaker gezien, dus ik knikte hem vriendelijk toe. Ik hoorde hoe hij voorbij liep en ik stond weer te genieten van het zonnetje. Plotseling veranderde de sfeer. Het is moeilijk uit te leggen, maar mijn nekharen stonden overeind. Het leek alsof het heel stil werd, vogeltjes zongen niet meer, ik hoorde geen spelende kinderen meer. Heel raar. Ik voelde dat er iets goed mis was achter mij. In de eerste instantie dacht ik nog dat mijn vriend thuis gekomen was en mij wilde laten schrikken. Ik voelde iets op mijn schouder en mijn rug. Daarna ging het allemaal heel snel. Iemand probeerde zijn hand voor mijn mond te doen. Ik draaide mij om en keek recht in het gezicht van een maniak. Hij was zich aan het aftrekken en was inmiddels al klaargekomen. Mijn hele rug zat onder de sperma. Van schrik heb ik het op een gillen gezet, ben als een idioot naar binnen gerent (had gelukkig de voordeur open laten staan) en ben binnen hysterisch gaan huilen. Mijn schoonzus is nog achter deze man aangegaan en gelukkig voor mij heeft hij tijdens zijn vlucht zijn telefoon verloren.

Door mijn gegil was heel de buurt in rep en roer. Ineens stonden er ik weet niet hoeveel vrouwen tegen mij te schreeuwen, probeerde me te troosten, mijn vriend werd gebeld. Er kwamen steeds meer mensen bij, het leek wel of de hele stad het binnen 5 minuten wist. Toen mijn vriend thuis kwam schrok hij zich natuurlijk kapot en zijn we meteen naar de politie gegaan. Daar heb ik de hele middag gezeten en heb ik uiteindelijk nog moeten haasten om mijn vlucht naar Nederland te halen. De politie zei dat ik heel veel geluk heb gehad en dat het erger had kunnen aflopen. Dat besef ik natuurlijk ook wel, maar ik ben toch enorm geschrokken. Omdat het gister allemaal zo snel ging en ik amper tijd had om even bij te komen, heb ik vannacht ook niet kunnen slapen. Steeds wordt de film opnieuw in mijn hoofd afgespeeld, ik kan er niets aan doen. Op dit moment zit ik met trillende vingers te typen.

Natuurlijk ben ik blij dat het relatief goed afgelopen is, maar het is nogal wat als iemand je probeert vast te pakken en je rug met sperma onder smeert. Ik voel me nog steeds behoorlijk vies. Ook is mijn gevoel van veiligheid in Marokko verwoest. Natuurlijk val ik op, maar ik had echt niet gedacht dat ik een schietschijf zou zijn. Blijkbaar kan ik niet eens een sigaretje roken. En dat vind ik jammer. Ik zal me de volgende keer als ik er ben, nooit meer zo veilig voelen zoals voorheen.

Ik probeer te begrijpen waarom mij dit is overkomen, maar het lukt me niet. Ik ging niet uitdagend gekleed, had braaf een lange broek aan, vest met lange mouwen, geen decolleté, dus daar kan het niet aan liggen. Misschien was ik gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, misschien niet. Of misschien heeft deze man gewoonweg van de gelegenheid gebruik gemaakt dat ik alleen was, normaal stond ik met mij vriend. Ik zal er waarschijnlijk nooit achter komen.

De politie heeft zijn telefoon, maar het is nog maar de vraag of hij getraceerd kan worden. Mijn vriend heeft contact gehad met de vader van deze man, heeft gezegd dat we naar de politie zouden stappen maar daarna heeft die vader zijn telefoon uitgezet. Ik heb de Nederlandse ambassade ook een mail gestuurd, maar ik vraag me af of ze iets voor me kunnen doen.

Natuurlijk hoop ik dat deze engerd gepakt wordt, maar ik wil vooral van dit nare gevoel af. Ik zit nog steeds te trillen op de bank, voel me huilerig, maar vooral bang. Daarom schrijf ik het hier even van me af en een hart onder de riem is van harte welkom

Thanks meiden!

Ik hoop ook dat ik het snel een plekje kan geven en gewoon weer verder kan gaan. Op dit moment zit ik nog een beetje bij te komen van de schrik denk ik. En hopelijk wordt deze engerd snel gepakt..

ik ben me maar al te goed bewust dat dit ook in Nederland kan gebeuren. Sterker nog, ik heb zoiets dergelijks meegemaakt ben een drugsverslaafde buurman. Alleen hij heeft me nooit aangeraakt. En ik wist dat hij verslaafd was, dus op een of andere manier raakte het me minder. Komt denk ik ook omdat hij me nooit heeft aangeraakt.

Ik denk echter wel dat dit in Marokko gebeurd is omdat ik daar op zijn zachts gezegd nogal opval. Ik ben, als ik daar ben, altijd het gesprek van de dag. Mijn vriend woont namelijk in een wijk waar vrijwel nooit toeristen komen en dan val je met je blonde koppie natuurlijk snel op. Maar verder geen kwaad woord over de Marokkaanse bevolking hoor, op deze engerd na dan. Ik heb over het algemeen alleen maar lieve en hartelijke mensen ontmoet.

En natuurlijk probeer ik het ook om te draaien naar iets positiefs. De andere buurtbewoners waren bijvoorbeeld harstikke lief voor me, iedereen probeerde me te helpen en ik hoorde van mijn vriend dat iedereen naar me vraagt. En dat doet me natuurlijk wel goed

Maar ik ben vanaf niet meer zo naïef en ik zal de volgende keer heel wat beter uitkijken in ieder geval..