Psyche
alle pijlers
Aangerand
zondag 15 januari 2012 om 00:15
Hallo dames,
Ik plaats dit bericht, gewoon omdat ik mijn verhaal even kwijt moet. Ik ben nogal ondersteboven van hetgeen wat er gister is gebeurd.
Mijn vriend woont in Marokko en ik heb hem de afgelopen maand opgezocht. We hebben samen een geweldige tijd gehad, tot gister..
Hij woont in (dacht ik) een relatief veilige en rustige buurt. Natuurlijk heb ik altijd last van starende en wijzende mensen, ik ben immers de enige blondine die er rondloopt. Maar ik had nooit verwacht dat ik gister aangerand zou worden.
Mijn vriend ging gister nog even de stad in om een cadeautje te halen omdat ik naar huis zou gaan. Ik besloot om thuis te blijven om mijn koffer rustig te kunnen inpakken. Omdat er binnen in zijn huis niet gerookt wordt, besloot ik om bij de voordeur even een sigaretje te roken. Het was overdag, zijn zus en tante waren thuis en waren wat mensen op straat. Het leek me allemaal wel veilig. Dus ik stond rustig in het zonnetje te genieten toen een man passeerde. Ik had deze man wel vaker gezien, dus ik knikte hem vriendelijk toe. Ik hoorde hoe hij voorbij liep en ik stond weer te genieten van het zonnetje. Plotseling veranderde de sfeer. Het is moeilijk uit te leggen, maar mijn nekharen stonden overeind. Het leek alsof het heel stil werd, vogeltjes zongen niet meer, ik hoorde geen spelende kinderen meer. Heel raar. Ik voelde dat er iets goed mis was achter mij. In de eerste instantie dacht ik nog dat mijn vriend thuis gekomen was en mij wilde laten schrikken. Ik voelde iets op mijn schouder en mijn rug. Daarna ging het allemaal heel snel. Iemand probeerde zijn hand voor mijn mond te doen. Ik draaide mij om en keek recht in het gezicht van een maniak. Hij was zich aan het aftrekken en was inmiddels al klaargekomen. Mijn hele rug zat onder de sperma. Van schrik heb ik het op een gillen gezet, ben als een idioot naar binnen gerent (had gelukkig de voordeur open laten staan) en ben binnen hysterisch gaan huilen. Mijn schoonzus is nog achter deze man aangegaan en gelukkig voor mij heeft hij tijdens zijn vlucht zijn telefoon verloren.
Door mijn gegil was heel de buurt in rep en roer. Ineens stonden er ik weet niet hoeveel vrouwen tegen mij te schreeuwen, probeerde me te troosten, mijn vriend werd gebeld. Er kwamen steeds meer mensen bij, het leek wel of de hele stad het binnen 5 minuten wist. Toen mijn vriend thuis kwam schrok hij zich natuurlijk kapot en zijn we meteen naar de politie gegaan. Daar heb ik de hele middag gezeten en heb ik uiteindelijk nog moeten haasten om mijn vlucht naar Nederland te halen. De politie zei dat ik heel veel geluk heb gehad en dat het erger had kunnen aflopen. Dat besef ik natuurlijk ook wel, maar ik ben toch enorm geschrokken. Omdat het gister allemaal zo snel ging en ik amper tijd had om even bij te komen, heb ik vannacht ook niet kunnen slapen. Steeds wordt de film opnieuw in mijn hoofd afgespeeld, ik kan er niets aan doen. Op dit moment zit ik met trillende vingers te typen.
Natuurlijk ben ik blij dat het relatief goed afgelopen is, maar het is nogal wat als iemand je probeert vast te pakken en je rug met sperma onder smeert. Ik voel me nog steeds behoorlijk vies. Ook is mijn gevoel van veiligheid in Marokko verwoest. Natuurlijk val ik op, maar ik had echt niet gedacht dat ik een schietschijf zou zijn. Blijkbaar kan ik niet eens een sigaretje roken. En dat vind ik jammer. Ik zal me de volgende keer als ik er ben, nooit meer zo veilig voelen zoals voorheen.
Ik probeer te begrijpen waarom mij dit is overkomen, maar het lukt me niet. Ik ging niet uitdagend gekleed, had braaf een lange broek aan, vest met lange mouwen, geen decolleté, dus daar kan het niet aan liggen. Misschien was ik gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, misschien niet. Of misschien heeft deze man gewoonweg van de gelegenheid gebruik gemaakt dat ik alleen was, normaal stond ik met mij vriend. Ik zal er waarschijnlijk nooit achter komen.
De politie heeft zijn telefoon, maar het is nog maar de vraag of hij getraceerd kan worden. Mijn vriend heeft contact gehad met de vader van deze man, heeft gezegd dat we naar de politie zouden stappen maar daarna heeft die vader zijn telefoon uitgezet. Ik heb de Nederlandse ambassade ook een mail gestuurd, maar ik vraag me af of ze iets voor me kunnen doen.
Natuurlijk hoop ik dat deze engerd gepakt wordt, maar ik wil vooral van dit nare gevoel af. Ik zit nog steeds te trillen op de bank, voel me huilerig, maar vooral bang. Daarom schrijf ik het hier even van me af en een hart onder de riem is van harte welkom
Ik plaats dit bericht, gewoon omdat ik mijn verhaal even kwijt moet. Ik ben nogal ondersteboven van hetgeen wat er gister is gebeurd.
Mijn vriend woont in Marokko en ik heb hem de afgelopen maand opgezocht. We hebben samen een geweldige tijd gehad, tot gister..
Hij woont in (dacht ik) een relatief veilige en rustige buurt. Natuurlijk heb ik altijd last van starende en wijzende mensen, ik ben immers de enige blondine die er rondloopt. Maar ik had nooit verwacht dat ik gister aangerand zou worden.
Mijn vriend ging gister nog even de stad in om een cadeautje te halen omdat ik naar huis zou gaan. Ik besloot om thuis te blijven om mijn koffer rustig te kunnen inpakken. Omdat er binnen in zijn huis niet gerookt wordt, besloot ik om bij de voordeur even een sigaretje te roken. Het was overdag, zijn zus en tante waren thuis en waren wat mensen op straat. Het leek me allemaal wel veilig. Dus ik stond rustig in het zonnetje te genieten toen een man passeerde. Ik had deze man wel vaker gezien, dus ik knikte hem vriendelijk toe. Ik hoorde hoe hij voorbij liep en ik stond weer te genieten van het zonnetje. Plotseling veranderde de sfeer. Het is moeilijk uit te leggen, maar mijn nekharen stonden overeind. Het leek alsof het heel stil werd, vogeltjes zongen niet meer, ik hoorde geen spelende kinderen meer. Heel raar. Ik voelde dat er iets goed mis was achter mij. In de eerste instantie dacht ik nog dat mijn vriend thuis gekomen was en mij wilde laten schrikken. Ik voelde iets op mijn schouder en mijn rug. Daarna ging het allemaal heel snel. Iemand probeerde zijn hand voor mijn mond te doen. Ik draaide mij om en keek recht in het gezicht van een maniak. Hij was zich aan het aftrekken en was inmiddels al klaargekomen. Mijn hele rug zat onder de sperma. Van schrik heb ik het op een gillen gezet, ben als een idioot naar binnen gerent (had gelukkig de voordeur open laten staan) en ben binnen hysterisch gaan huilen. Mijn schoonzus is nog achter deze man aangegaan en gelukkig voor mij heeft hij tijdens zijn vlucht zijn telefoon verloren.
Door mijn gegil was heel de buurt in rep en roer. Ineens stonden er ik weet niet hoeveel vrouwen tegen mij te schreeuwen, probeerde me te troosten, mijn vriend werd gebeld. Er kwamen steeds meer mensen bij, het leek wel of de hele stad het binnen 5 minuten wist. Toen mijn vriend thuis kwam schrok hij zich natuurlijk kapot en zijn we meteen naar de politie gegaan. Daar heb ik de hele middag gezeten en heb ik uiteindelijk nog moeten haasten om mijn vlucht naar Nederland te halen. De politie zei dat ik heel veel geluk heb gehad en dat het erger had kunnen aflopen. Dat besef ik natuurlijk ook wel, maar ik ben toch enorm geschrokken. Omdat het gister allemaal zo snel ging en ik amper tijd had om even bij te komen, heb ik vannacht ook niet kunnen slapen. Steeds wordt de film opnieuw in mijn hoofd afgespeeld, ik kan er niets aan doen. Op dit moment zit ik met trillende vingers te typen.
Natuurlijk ben ik blij dat het relatief goed afgelopen is, maar het is nogal wat als iemand je probeert vast te pakken en je rug met sperma onder smeert. Ik voel me nog steeds behoorlijk vies. Ook is mijn gevoel van veiligheid in Marokko verwoest. Natuurlijk val ik op, maar ik had echt niet gedacht dat ik een schietschijf zou zijn. Blijkbaar kan ik niet eens een sigaretje roken. En dat vind ik jammer. Ik zal me de volgende keer als ik er ben, nooit meer zo veilig voelen zoals voorheen.
Ik probeer te begrijpen waarom mij dit is overkomen, maar het lukt me niet. Ik ging niet uitdagend gekleed, had braaf een lange broek aan, vest met lange mouwen, geen decolleté, dus daar kan het niet aan liggen. Misschien was ik gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, misschien niet. Of misschien heeft deze man gewoonweg van de gelegenheid gebruik gemaakt dat ik alleen was, normaal stond ik met mij vriend. Ik zal er waarschijnlijk nooit achter komen.
De politie heeft zijn telefoon, maar het is nog maar de vraag of hij getraceerd kan worden. Mijn vriend heeft contact gehad met de vader van deze man, heeft gezegd dat we naar de politie zouden stappen maar daarna heeft die vader zijn telefoon uitgezet. Ik heb de Nederlandse ambassade ook een mail gestuurd, maar ik vraag me af of ze iets voor me kunnen doen.
Natuurlijk hoop ik dat deze engerd gepakt wordt, maar ik wil vooral van dit nare gevoel af. Ik zit nog steeds te trillen op de bank, voel me huilerig, maar vooral bang. Daarom schrijf ik het hier even van me af en een hart onder de riem is van harte welkom
zondag 15 januari 2012 om 12:13
quote:Confiture schreef op 15 januari 2012 @ 10:28:
Beste bloem, wat een vreselijke ervaring voor je. Probeer zo snel mogelijk te stoppen met het probleem bij jezelf zoeken. Ookal ben je in die omgeving een "exoot", niemand heeft het recht om jou tegen jou wil in seksueel te benaderen. Knoop dat in je oren, ookal lijkt het zo logisch. Je bent bang en erg geschrokken, daarom is het logisch dat je je afvraagt wat jij had kunnen doen on de situatie te voorkomen. Bloem, het antwoord is niets. Ja, tuurlijk, geen sigaret roken, niet naar Marokko gaan maar niets waarmee je dit direct hbt uitgelokt. Voor hetzelfde geld heeft die lul gewacht tot je alleen was en toen heeft hij zijn kans schoon gezien, zoiets ligt op geen enkele manier aan jou, ik kan het je niet vaak genoeg zeggen. Probeer je gedachten een beetje te verzetten, ga desnoods een nachtje bij iemand slapen als je je angstig voelt maar probeer zo snel mogeljk dat gevoel uit te schakelen want ik kan je vertellen dat het heel lastig is om daarvanaf te komen. Je blijft de film in gedachten afspelen en je angst neemt een loopje met je. Wees trots op jezelf dat je het zo goed hebt aangepakt en probeer je "gemak" terug te krijgen door te beseffen dat er binnen no time iemand was om je te helpen.
Het lijkt me wel goed om de dingen uit elkaar te halen.
@TO
1) NIEMAND heeft het recht om je aan te randen of meer.
2) Je hebt er NIET om gevraagd, het is NIET jouw schuld.
EN
3) Nagaan of er iets is waardoor je dit een volgende keer kan voorkomen/kans kleiner maakt.
Wat dat laatste betreft: misschien is het daar ongebruikelijk naar (onbekende) mannen te knikken, mag je als vrouw niet roken, was de kleding toch anders dan hoe de vrouwen zich daar kleden, etc. Ik zou dat navragen bij je schoonfamilie. Laten ze daar maar heel eerlijk over zijn tegen je.
Nogmaals sterkte.
Beste bloem, wat een vreselijke ervaring voor je. Probeer zo snel mogelijk te stoppen met het probleem bij jezelf zoeken. Ookal ben je in die omgeving een "exoot", niemand heeft het recht om jou tegen jou wil in seksueel te benaderen. Knoop dat in je oren, ookal lijkt het zo logisch. Je bent bang en erg geschrokken, daarom is het logisch dat je je afvraagt wat jij had kunnen doen on de situatie te voorkomen. Bloem, het antwoord is niets. Ja, tuurlijk, geen sigaret roken, niet naar Marokko gaan maar niets waarmee je dit direct hbt uitgelokt. Voor hetzelfde geld heeft die lul gewacht tot je alleen was en toen heeft hij zijn kans schoon gezien, zoiets ligt op geen enkele manier aan jou, ik kan het je niet vaak genoeg zeggen. Probeer je gedachten een beetje te verzetten, ga desnoods een nachtje bij iemand slapen als je je angstig voelt maar probeer zo snel mogeljk dat gevoel uit te schakelen want ik kan je vertellen dat het heel lastig is om daarvanaf te komen. Je blijft de film in gedachten afspelen en je angst neemt een loopje met je. Wees trots op jezelf dat je het zo goed hebt aangepakt en probeer je "gemak" terug te krijgen door te beseffen dat er binnen no time iemand was om je te helpen.
Het lijkt me wel goed om de dingen uit elkaar te halen.
@TO
1) NIEMAND heeft het recht om je aan te randen of meer.
2) Je hebt er NIET om gevraagd, het is NIET jouw schuld.
EN
3) Nagaan of er iets is waardoor je dit een volgende keer kan voorkomen/kans kleiner maakt.
Wat dat laatste betreft: misschien is het daar ongebruikelijk naar (onbekende) mannen te knikken, mag je als vrouw niet roken, was de kleding toch anders dan hoe de vrouwen zich daar kleden, etc. Ik zou dat navragen bij je schoonfamilie. Laten ze daar maar heel eerlijk over zijn tegen je.
Nogmaals sterkte.
maandag 16 januari 2012 om 15:57
Bedankt voor de lieve reacties allemaal!
Met mij gaat het inmiddels wel weer, ben aardig bijgekomen van de schrik.
Wat betreft de kledingstijl van de vrouwen de wijk van mijn vriend.. Deze zijn eigenlijk heel gevarieerd, net als hier in Nederland. Je ziet vrouwen die volledig gesluierd over straat gaan, maar ook meiden in minirokjes gecombineerd met knielaarzen. Dus ik denk zelf niet dat het aan mijn kledingstijl ligt.
Ik heb het nu allemaal wat kunnen relativeren en blijkbaar was ik gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Maar dat neemt niet weg dat dit echt niet kan en ik heb daarom contact opgenomen met de ambassade in de hoop dat zij iets voor mij kunnen betekenen.
Wat mij ook wel heel goed doet is de dat rest van de buurt nog steeds naar mij vraagt en oprecht meeleeft. Super lief..
Met mij gaat het inmiddels wel weer, ben aardig bijgekomen van de schrik.
Wat betreft de kledingstijl van de vrouwen de wijk van mijn vriend.. Deze zijn eigenlijk heel gevarieerd, net als hier in Nederland. Je ziet vrouwen die volledig gesluierd over straat gaan, maar ook meiden in minirokjes gecombineerd met knielaarzen. Dus ik denk zelf niet dat het aan mijn kledingstijl ligt.
Ik heb het nu allemaal wat kunnen relativeren en blijkbaar was ik gewoon op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Maar dat neemt niet weg dat dit echt niet kan en ik heb daarom contact opgenomen met de ambassade in de hoop dat zij iets voor mij kunnen betekenen.
Wat mij ook wel heel goed doet is de dat rest van de buurt nog steeds naar mij vraagt en oprecht meeleeft. Super lief..
