POWERVROUWEN!

14-10-2011 20:35 491 berichten
Een topic voor en door vrouwen die vanuit een diep dal naar een hoge berg zijn geklommen vanuit hun eigen kracht! :-)



Iedere vrouw die zich aangesproken voelt, die zich herkent in de topictitel en een POSITIEVE bijdrage wil leveren, voor haarzelf en/of voor anderen, is welkom.



'Powerwoman' staat voor een vrouw die de moed en de kracht heeft om uit een dal te komen, ongeacht de diepte van het dal en het soort dal, met wiens hulp dan ook. Een vrouw die weet waar haar kracht ligt en die niet schroomt om die kracht in te zetten, ook al maakt ze een moeilijke tijd door. De kracht dus die getoond is ten tijde van moeilijke, pittige of eenzame tijden, maar zeker ook tijdens mooie, liefdevolle of zelf-overstijgende momenten.



Veel lieve dames hebben een powervrouw in hun leven (gehad); prachtig om te lezen. Maar wat hebben jullie zelf aan lessen eruit gehaald, wat heeft het jullie gebracht, hoe ga jij om met een moeilijke situatie, met verdriet, boosheid, etc.?



Welke associaties hebben de powervrouwen hier bij dat woord, voel jij je een powervrouw, of in hoeverre ben je zelf in je proces een powervrouw te worden? Ervaringen zijn welkom, wijsheden daarop gebaseerd ook. Steun, reacties vanuit je hart zijn welkom. Oprechtheid, vanuit je eigen beleving, de leuke en minder leuke dingen des levens, maar..... wel positief bedoelend richting anderen en het topic an sich. Deel het met ons, deel je kracht!



Dat het maar een enorm positief topic mag worden, met inspirerende teksten en mooie verhalen! :-)
Goed dat je het leuk gehad hebt.



Ik kom een andere keer even - lang - schrijven. Nu niet zo'n behoefte aan.
Alle reacties Link kopieren
Ik hoop dat het goed met je gaat.



Dan klets ik zelf nog wat door. Gisteravond een lang telefoongesprek gehad met mijn ex (hoe dat tot stand kwam is een lang verhaal) en wat me ontzettend duidelijk werd is hoe ik ben gegroeid. Ik had altijd gedacht dat ik in paniek zou raken, of emotioneel zou worden, maar ik voelde me vooral sterk. Ik was degene die de touwtjes in handen had. Hij wil nog steeds graag contact met me houden, ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik daar goed over moet nadenken. Een relatie wil ik sowieso niet meer, met niemand niet. Ik heb hem ook verteld over mijn afgelopen jaar, de detox en zo. We hebben afgesproken dat we elkaar af en toe bellen, en dat ik kijk hoe dat voor mij voelt. Het gekke was dat ik het eigenlijk echt fijn vond om zijn stem weer te horen. Ondanks alle shit die we hebben doorgemaakt was er één ding dat bleef: we konden uren kletsen over van alles en nog wat. En we zijn allebei muziekfreaks. En we hebben gisteravond dus weer heel vanzelf over muziek en zo zitten praten, en dat is iets wat ik heb gemist. We gaan het dus heel voorzichtig doen, af en toe bellen, en zodra het voor mij op een of andere manier niet goed voelt kappen we daar mee. Ik heb hem ook duidelijk gemaakt dat ik het afgelopen jaar veranderd ben, niet meer de oude Boomschors ben. Dat ik een stuk sterker ben geworden en weet wat ik wil, en mijn grenzen kan en zal aangeven. Dus we zien wel hoe dit verder gaat. Na het gesprek voelde ik me in ieder geval nog steeds ontspannen dus dat is een goed teken denk ik.
Ik doe even een korte reactie en ga even niet in op de dingen die vorige week speelden. Ik voel me blij nu en wil dat even zo houden. Die andere dingen komen wel weer.



Gisteren heb ik iets sportiefs gedaan met mensen die ik al heel lang ken. Ik zag er al weken tegenop omdat ik me steeds niet fit voelde, het s ochtends heel vroeg zou beginnen.... etc.



Maar ik heb een leuke dag gehad. s Ochtends toen ik heen fietste kreeg ik het gevoel van voorjaar... En ondanks dat ik heel slecht presteerde was men blij dat ik er was.



Nog even wat gedronken met twee mensen en ik denk dat ik blij van ze geworden ben Met name één, zoals die in het leven staat, dat doet me gewoon goed. Ik ben vroeger weleens verliefd op hem geweest (toen was ik puber en had niet door dat hij veeeeeeeeeeel ouder was dan ik dacht) en nu is dat wel weg maar toch word ik er blij van.



Ik zat eigenlijk al sinds oud en nieuw in zo'n griep-gevoel, zo'n waas. t Is net of nu pas mijn nieuwe jaar begonnen is en ik zin heb in van alles.



Fijn dat je een goed gesprek gehad hebt. Sorry ik reageer even niet uitgebreid, dat komt een andere keer weer.
Alle reacties Link kopieren
Dat hoeft ook niet, je moet eerst en vooral voor jezelf zorgen, en als dat inhoudt niet uitgebreid reageren dan is dat helemaal prima. Ik ben blij dat iets waar je zo tegenop zag zo goed uitpakte en dat je zelfs een voorjaarsgevoel kreeg. Dat was hier ver te zoeken, ik waaide zowat uit mijn schoenen vandaag.

Verder ben ik veel aan het nadenken geweest, of het nou wel een goed idee is, contact met m'n ex, maar op een of andere manier voelt het nu alsof ik de touwtjes in handen heb en hij afhankelijk is van mijn beslissingen, en hoe lullig dat misschien overkomt, dat voelt goed. Daar heb ik voor gevochten, om zo sterk te worden.
Vandaag niet zo'n lekkere dag. Weer het gevoel nergens energie voor te hebben.



Vanmiddag ging de bel maar ik was te laat bij de deur en er stond niemand. Vervelend want ik ga nu denken: Wie was het, waarvoor, komen ze nog terug?

Er komen hier nooit collectes o.i.d. dus alleen 'functioneel' bezoek.

Nou ja normaal gesproken niet echt iets om onrustig van te worden maar vandaag dus wel.



Weet je al beter wat je wilt met het contact met je ex?
Alle reacties Link kopieren
Jammer dat je je weer zo energieloos voelt. Ik zou me niet zo druk maken over je gemiste deurbel. Functioneel bezoek komt nooit zomaar onaangekondigd, toch? Misschien de postbode met een pakje, of een enquete, of iemand die je digitale tv wilde aansmeren, of de hondenbelastingman, die kwam een paar weken geleden bij mij aan de deur, had geen idee dat dat nog deur aan deur werd gecontroleerd, maar dat doen ze dus nog. Ik hoop dat je het wat kan laten rusten.



Nee, nog geen idee wat ik met ex moet. Het voordeel is: ik heb niks te verliezen. Als ik er voor zou kiezen om vriendschap te proberen wil ik eerst wat zaken bespreken en afspraken maken. Als hij dat niet kan accepteren is het voor mij einde verhaal, en ik heb gemerkt dat dat voor mij minder moeilijk is dan voor hem. Dus ik heb de touwtjes in handen.

Waar ik wel tegen op zie is het met mijn therapeute te bespreken. Waarschijnlijk geeft ze me een draai om mijn oren. Figuurlijk dan. Maar ik denk niet dat ze het een goed idee vindt. Maar dat weet ik zelf ook nog niet, en daar kom ik alleen maar achter door het te gaan meemaken. Op mijn voorwaarden.
Ja, die deurbelangst was ook een beetje overdreven. Hij/zij is niet teruggekomen, dus wat het was, weet ik niet.



Komt misschien ook van dat rare slapen dat ik me overdag ook wat raar voel. Morgen de nieuwe medicijnen ophalen. Mijn SPV zou laten weten als ze er waren. Hij had ze wel geregeld maar was vergeten mij een seintje te geven.



Tja ik weet ook niet wat verstandig is met je ex. Ik ken de voorgeschiedenis niet. Denk er iig goed over na, neem je tijd. Je hoeft het immers niet van de ene op de andere dag te beslissen.
Alle reacties Link kopieren
Soms kan een slechte nacht je de hele dag een soort surrealistisch gevoel geven. Hopelijk slaap je beter met de nieuwe medicijnen!



Precies, ik hoef niet van de ene op de andere dag een beslissing te nemen. We hebben wel een heftige voorgeschiedenis maar ook een hele lange (20 jaar) en voor we een relatie kregen waren we al een hele tijd vrienden. We hebben dus heel wat meegemaakt, positieve en negatieve dingen. Maar, ik neem de tijd.
Ik ga maar even schrijven want ik lig toch alleen maar wakker.



20 jaar voorgeschiedenis! Dat is echt heel lang. Ik weet niet hoe oud je bent, maar dan toch wel een stukkie ouder dan ik. Of de geschiedenis moet al in de kindertijd begonnen zijn

Gebruikte hij ook drank en drugs? En nu?



Wat moet dat moeilijk zijn om weer los te komen van iemand waarmee je zo lang samen geweest bent. Ik zag vanavond een stukje van 24 uur met..... (programma met Wilfried de Jong) waar een tweeling te gast was die zo lang samen geweest waren dat ze ook maar moeilijk los van elkaar kwamen. Heel intrigerend en ik kon me zo voorstellen dat het in sommige relaties ook zo werkt. Ik heb er geen ervaring mee en ben ook met geen enkel familielid of vriend zo close... maar ik kan me wel situaties indenken dat het heel moelijk is.

(niet dat dit per se op jou betrekking heeft maar ik moest er aan denken)



Stom is dat, de eerste uren na het opstaan kan ik werkelijk niks leuks bedenken. Ook al heb ik de vorige dag bedacht te gaan winkelen, zwemmen, sporten, schaatsen... whatever. En de 'nuttige' dingen uiteraard. Overdag is dat helemaal weg en pas 's avonds komt de positieve zin weer terug.

Nouja morgen de medicijnen halen en hopelijk gaat het dan weer beter.
Alle reacties Link kopieren
Goeiemorgen, ik hoop dat je toch nog hebt kunnen slapen! Ik heb dat ook bij vlagen, dat ik niets kan bedenken om te doen, en dan dus ook niks doe. Hoort bij een depressie blijkbaar. Wat mij heeft geholpen is een dagschema maken (samen met mijn therapeute). Op een vaste tijd opstaan, van 10.00-12.00 iets in m'n huis doen, 's middags een stukje wandelen, zoiets. Ik merkte zelf dat ik daar aktiever van werd en na een paar dagen dat schema al niet meer nodig had. Misschien heb je daar iets aan? Het geeft je wel struktuur in je dag.



Ik denk inderdaad dat ik een stuk ouder ben dan jij, en het was moeilijk om van hem los te komen maar ik merkte tijdens dat telefoongesprek hoe los ik van hem ben gekomen. Andersom dus niet, geloof ik. Maar ik heb het afgelopen jaar erg veel aan mezelf gedaan. Hopelijk genoeg om weer een vriendschap op te pakken, maar daar ben ik nog steeds niet helemaal over uit. Hij dronk niet, maar blowde wel, en heeft dat inmiddels erg verminderd.



Ik heb die uitzending van Wilfried de Jong helemaal gezien, zag het in de gids staan en was meteen geïnteresseerd, omdat ik wel eens een tentoonstelling van LA Raeven heb gezien. Ik vond het tragisch om te zien, en fascinerend, en was vooral erg blij dat ik niet in zo'n soort gevangenis zit. Zo'n strijd, en wedijver, en weten dat je je nooit kan losmaken van iemand, omdat het je tweelingzus is. Ik vond het erg benauwend. Wat dat betreft heb ik het voordeel dat ik me wel heb weten los te maken van mijn ex, al hadden wij ook geen gezonde relatie op het laatst. Maar we hebben wel een groot deel van ons leven gedeeld. Nou ja, ik ben er nog steeds niet uit wat ik hiermee wil. Eerst maar eens met mijn therapeute bespreken. Ik verwacht niet dat die staat te juichen, maar zelf voel ik me wel sterk staan.
Je kunt wat de therapeute zegt meenemen, maar uiteindelijk bepaal jij toch wat je doet.



Maar misschien is het wel goed om nu te bedenken waar de grenzen liggen in het contact met je ex. (hoevaak max elkaar bellen, gesprekken oppervlakkig of juist veel delen, etc) Als je nu opschrijft hoe je daar in staat kun je het later nog eens terug lezen.



Ik kon echt zeer moeilijk wakker worden vandaag. Ik moest eind van de middag wel even naar de apotheek, geen zin... bla bla.

Maar toen ik eenmaal in het winkelcentrum was vond ik het wel leuk. Was vorige keer ook zo.



Heb nu de medicijnen. Heb ze nog niet eerder gehad, dus ben benieuwd. Beetje eng ook wel.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb gisteren gelezen maar nog niet meegeschreven. In aanvulling op de post van Moonlight, Boomschors: als je hier terugleest zie je dat je geen of matig contact met je ex wilde hebben voordat je hem sprak. In één gesprek heeft hij je overhoop kunnen halen en het zou zomaar kunnen dat in het volgende gesprek met je hulpverleenster hierover je weer overhoop ligt.



Probeer voor jezelf uit te maken of je op zoek bent naar het stukje geborgenheid dat vertrouwd zijn met elkaar met zich meebrengt of dat je werkelijk op zoek bent naar een uitgekleed contact met hém.



Zeker ben je sterk. Maar ook is zijn belang om jou terug in zijn leven te halen sterk en ik vraag me ernstig af of dit belang spoort met jouw belang. Hij blijft voor altijd een zwakke plek in je leven. Een slurper. Wil je altijd je grenzen blijven bewaken?

(zeg ik na diverse soorten relaties te hebben onderhouden met ex, waaronder ook platonische -niet houdbaar of toch vretend op den duur-)



Ik heb mijn ambitieuze plannen maar weer in de kast gezet. Verleden week viel ik behoorlijk terug en ik denk dat dat mede komt door het navelstaren waar ik mee bezig was. Nu dus weer terug aan de studie en het dagelijks leven. Schrijven kan misschien ooit nog als ik het dagelijks leven aan een trouwe bondgenoot kan uitbesteden (en dan is het de vraag of ik het nog wil).
Ik heb vannacht met nieuwe medicijnen slechter geslapen dan anders. Voel me nu net weer een beetje in orde maar begin van de dag voelde ik me echt rot. Vieze smaak in mijn mond, raar gevoel in mijn armen en benen.



Hopelijk gaat het komende nacht beter.



Ben even niet echt in een reageer-mood. Misschien komt dat nog.
Zo ik heb eindelijk weer een nacht geslapen ipv een nacht wakker gelegen.

Wat een opluchting
Alle reacties Link kopieren
Blij dat je weer geslapen hebt Moonlight. Hopelijk gaat het nu allemaal weer wat beter. Ik ben weer een paar dagen bij een vriendin geweest, even een soort 'vakantietje'. Films gekeken, computerspelletje gespeeld (nooit gedacht dat ik dat leuk vond), veel gepraat. Helaas kwam op de tweede avond dat ik er was haar kat niet meer terug van zijn wandelingetje dus we zijn ook veel bezig geweest met kat zoeken, rammelend met etensbakjes door de buurt etc. Hij is nog steeds niet terug, helaas.

Heb veel nagedacht over wat ik nu met ex wil. Ik kan per uur van mening veranderen. Ik begrijp je punt, Mamzelle, en misschien moet ik het gewoon weer helemaal afkappen, maar ik heb toch ergens nog de hoop op een platonische vriendschap. Wat we dan wel héél voorzichtig moeten gaan opbouwen want ik wil nooit meer verliezen wat ik het afgelopen jaar allemaal heb bereikt.

Ik was er inderdaad van overtuigd dat ik nooit meer contact wilde, tot dat telefoontje. Met hem praten ging zo makkelijk en vanzelf, dat is ook een van de sterkste dingen die ons bond. De dingen die ons brak zijn dingen die puur bij een relatie horen.

Maar je hebt ook gelijk dat hij een slurper is. Ik heb mezelf het afgelopen jaar weer goed op de rails gezet, hij heeft stilgestaan.

Kortom, ik ben er nog niet uit. Pfff.



Ik hoop toch dat je af en toe een moment kan vinden voor je plannen, Mamzelle.
Fijn dat je weer een paar goede dagen hebt gehad, maar oh, wat vervelend van de kat.



Mijn ouders hebben het ook wel eens gehad en dan is het onuitstaanbaar dat zo'n beest niet even kan bellen ofzo

Het idee dat ie misschien ergens opgesloten zit... Nouja ik hoop dat Poes snel terecht is.



(verder houd ik het even kort)
Alle reacties Link kopieren
Poes is nog steeds niet thuis, heb ik net gehoord. Er schijnen in die buurt de laatste tijd vaker poezen te verdwijnen. Ik blijf duimen. Alhoewel ik daar dus niet woon, ben ik er wel heel vaak de laatste tijd, en ik mis 'm. Het is echt zo'n knuffelbeest, net als zijn broertje, die hem overigens steeds loopt te zoeken.



Het gaat best goed hier. Heb nog geen contact met ex opgenomen, ben er nog niet aan toe, had er ook geen zin in, en ben er ook nog niet uit wat ik wil. Drie goede redenen.

De komende dagen veel leuke en sociale dingen; filmhuis, bezoek, theater, en weer een paar daagjes uit logeren.
Ik breek even midden in jullie communicatie in, maar ik zag dit van je kat en dat er meer poezen verdwijnen daar in de buurt. Is dit al gemeld aan de politie? Wellicht kunnen die dan een oogje in het zeil houden voor als er opzet in het spel is. Je hoort vaker zoiets (helaas) en dan blijkt later dat men niet op de hoogte was omdat er pas laat melding werd gedaan.



*breekt weer uit*
Alle reacties Link kopieren
Ha Molly! Goeie tip, ik zal het vandaag even doorgeven aan mijn vriendin, daar heeft ze vast nog niet aan gedacht.



Nou was het mijn beurt om slecht te slapen vannacht. Ik heb nogal een slecht gebit (wordt ook aan gewerkt) en slaap met een splint in en werd wakker van een keiharde KRAK in mijn hoofd. Stuk voortand afgebroken. Toen lag ik te shaken in mijn bed. Wéér naar de tandarts. Afijn, relativeren, relativeren.... en zennnnnn.
Alle reacties Link kopieren
Wat een gaaf topic!!!



Ik voel me wel een powerwoman sinds kort. Voor kerst heb ik mijn ouders geconfronteerd met het effect van hun jarenlange geestelijke en lichamelijke mishandeling (sinds 5 jaar niet meer, waarvan ik nu ruim 1 jaar samenwoon). Ik voelde de kracht om het te doen, heb toen gelijk een afspraak met ze gemaakt en even verteld hoe het was om daar mee te moeten leven. Ik leef met een krakkemikkig lijf maar vind iedere dag weer positieve kracht om er een mooie dag van te maken. Sinds kort merk ik dat ik gelukkig ben en dat dit leven van MIJ is! Eindelijk!! Zo....
Wat is dat toch met die nachten. Zou het aan de tijd van het jaar liggen? Ik hoor het zó vaak, en om uiteenlopende redenen. Boom, wat is een splint eigenlijk? Sterkte bij de tandarts en het 'relativeren' van de situatie.



Littlemissdaisy, wat góed zeg! JOUW leven inderdaad. Wat dapper om die confrontatie aan te gaan. Hoe gaan ze daar nu mee om, heb je nog contact?
Alle reacties Link kopieren
Nou, over het algemeen slaap ik de laatste tijd erg goed, maar vannacht freakte ik even, vandaar. Ben later wel weer in slaap gevallen.



Van wikipedia: Een splint is een opbeetplaat (een hoefvormige kunstharsplaat) die op de boventanden geplaatst wordt tegen het tanden knarsen (bruxisme). De zijde naar de ondertanden is glad en heeft met alle ondertanden contact, ook wanneer de onderkaak zijdelingse bewegingen doet.



Ik heb vrij veel last van tanderosie, waarschijnlijk door knarsen. Mijn splint zit over mijn ondertanden, en ik herinner me vaag dat ik nogal wild aan het dromen was en opeens een harde krak hoorde. Mijn splint is waarschijnlijk nogal hard tegen een tand aan gekomen. Maar, ik heb er verder geen last van en het relativeren lukt goed.



Welkom, Littlemissdaisy! Een psychische rugzak en een krakkemikkig lijf, maar positief in het leven staan, klinkt als een echte powervrouw. Dat hebben we hier allemaal in variërende mate, en even voor mezelf sprekend, ik sta ook meestal positief in het leven. Steeds positiever eigenlijk.
Alle reacties Link kopieren
Ik dacht dat contact met mijn ouders nu zou verbeteren. Toen mijn verloofde en ik gingen samenwonen, heeft mijn vader veel geholpen in ons huis. Door mijn ziek zijn en geen rijbewijs heb ik ook vaak gebruik moeten maken van de hulp van mijn vader om mij naar alle ziekenhuizen en dergelijke toe te brengen. Het voelde voor mij alsof er van mij verwacht werd dat ik alles maar gewoon zou vergeven en vergeten maar dat kan niet met zoiets, dat is me wel duidelijk geworden. In november heb ik dus de stoute schoenen aan getrokken omdat bezoekjes aan mijn ouders, bezoekjes van mijn ouders, gesprekken met mijn moeder en dergelijken zo pijnlijk en moeizaam waren voor mij dat ik daar gewoon niet meer tegen kon. Daar komt bij dat mijn moeder altijd en eeuwig aan de lijn is (is van 120 naar 57 gegaan) en ik niks kan eten zonder dat ze daar een afkeurend geluid bij maakt. Ik heb, merk ik nu, te lang in die sfeer gezeten en vind het gewoon echt moeilijk om gewoon te eten. Dit begon zich te uiten in na bijna iedere hap op de weegschaal staan om in de gaten te houden dat er niet te veel bij kwam, bij een kilo erbij zwaar depri zijn en dergelijken. Toen ik nog thuis woonde heb ik ook verschillende therapieen gehad maar niks sloeg aan.



Eerst dacht ik dat na deze confrontatie het contact met mijn ouders zou verbeteren maar nu begin ik steeds meer te merken dat contact met mijn moeder niet goed voor me is omdat ik dan gelijk weer zo obsessief met eten word. Ik vind het moeilijk, en op dat gebied voel ik me ook echt nog geen powervrouw. Aan de ene kant wil ik heel erg graag contact met mijn ouders, aan de andere kant zie ik ze het liefst niet om eindelijk ns tot mezelf te komen. Ik start vrijdag met Yoga, om ook te leren hoe ik met stress om moet gaan. Nog meer lijfelijke ellende kan ik echt niet gebruiken.



Ik ben eigenlijk wel blij om te lezen dat die nachten piekeren bij anderen ook voorkomt. Soms lig ik de hele tijd wakker en voel ik dat ik ga hyperventileren en dan tot rust komen is echt moeilijk. Met die COPD erbij kan ik ademhalingsproblemen ook niet echt gebruiken. Hoe gaan jullie hier mee om als je dit 's nachts overkomt? Ik ga maar een beetje op facebook kijken op mijn telefoon, de krant lezen, fantasie op de vrije loop laten over onze trouwdag, naar de wc, wat drinken..... Ga zo maar door.
Ik sliep weer laat vannacht. Het is één nacht goed gegaan maar daar is het ook bij gebleven.



De buren zijn aan het verhuizen en maken allerlei geluiden waar ik me aan erger (ze doen niks verkeerd uiteraard maar ik vind ze nu al stom)



Nou ik ben niet echt vrolijk. t Is heel mooi weer hier maar ik had regen passender gevonden.
Sorry voor het niet reageren maar daar heb ik even geen puf voor.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven