Psyche
alle pijlers
ADD onderzoek
dinsdag 24 januari 2012 om 19:54
A.S. vrijdag ga ik getest worden op ADD. Er is gevraagd of ik iemand mee kan nemen die me kent vanuit mijn jeugd, dus mijn ouders zullen erbij zijn. Ook is er gevraagd of ik rapporten van school e.d. mee kan nemen. Maar ik heb verder eigenlijk geen idee wat ik kan verwachten? Ik hoorde wel dat er behoorlijk wat vragen gesteld gaan worden, maar wat voor vragen? En is het alleen maar praten/vragen beantwoorden, of ook andere soort tests? Het duurt twee uur trouwens. Iemand ervaringen met zo'n onderzoek?
dinsdag 24 januari 2012 om 20:05
Ik heb zo'n onderzoek gehad. Er werden vragen aan mij gesteld over mijn vroege jeugd, mijn pubertijd en over mijn volwassen periode.
Ook werden die vragen aan mijn moeder gesteld en werd er gekeken wat er in mijn rapporten vermeld stond.
Hierna kreeg ik nog een vragenlijst.
De vragen gingen vooral over concentratie, dagdromen, hyperactiviteit en andere typische ADD, ADHD en AD(H)D dingen.
Ook werden die vragen aan mijn moeder gesteld en werd er gekeken wat er in mijn rapporten vermeld stond.
Hierna kreeg ik nog een vragenlijst.
De vragen gingen vooral over concentratie, dagdromen, hyperactiviteit en andere typische ADD, ADHD en AD(H)D dingen.
dinsdag 24 januari 2012 om 20:05
Hoi,
Spannend voor je!
Op mijn werk wordt add (mede) vastgesteld op basis van een ontwikkelingsanamnese. Dit betekent dat de ontwikkeling vanaf heel jonge leeftijd tot het heden in kaart wordt gebracht. Hiervoor moeten er inderdaad mensen bij zijn die jou al van jongs af aan kennen (ouders, of ander een broer of zus).
Dit doen ze, omdat ADD een ontwikkelingsstoornis is, en die mag alleen worden vastgesteld als de problematiek al op jonge leeftijd aanwezig was. Indien je geen kind meer bent ten tijde van het onderzoek (zoals bij jou dus het geval is), moet er du worden terug gekeken op jouw hele ontwikkeling om de diagnose te mogen stellen.
Vaak worden er vragen gesteld aan de hand van een vragenlijst. Dit gebeurt best uitgebreid, wij rekenen ook vaak 2 uur. Tijdens het gesprek worden diverse onderwerpen uitgevraagd: aandacht, concentratie, spanningsboog, oplettendheid e.d.
Succes!
Spannend voor je!
Op mijn werk wordt add (mede) vastgesteld op basis van een ontwikkelingsanamnese. Dit betekent dat de ontwikkeling vanaf heel jonge leeftijd tot het heden in kaart wordt gebracht. Hiervoor moeten er inderdaad mensen bij zijn die jou al van jongs af aan kennen (ouders, of ander een broer of zus).
Dit doen ze, omdat ADD een ontwikkelingsstoornis is, en die mag alleen worden vastgesteld als de problematiek al op jonge leeftijd aanwezig was. Indien je geen kind meer bent ten tijde van het onderzoek (zoals bij jou dus het geval is), moet er du worden terug gekeken op jouw hele ontwikkeling om de diagnose te mogen stellen.
Vaak worden er vragen gesteld aan de hand van een vragenlijst. Dit gebeurt best uitgebreid, wij rekenen ook vaak 2 uur. Tijdens het gesprek worden diverse onderwerpen uitgevraagd: aandacht, concentratie, spanningsboog, oplettendheid e.d.
Succes!
dinsdag 24 januari 2012 om 20:22
Ik heb 28 december zo'n onderzoek gehad.
Eerst 1,5 uur met mijzelf alleen, alles doorgenomen. Daarna kwamen mijn moeder en patner er bij om dezelfde gebieden nogmaals door te nemen om te kijken hoe zij daar tegen aan kijken
Dit duurde een uur.
vandaag kreeg ik de brief in de bus, voor de vervolgafspraak (uitslag/advies) voor a.s. maandag.
Kortom, bij mij zat er maar een maand tussen!
Loop bij PsyQ overigens.
Eerst 1,5 uur met mijzelf alleen, alles doorgenomen. Daarna kwamen mijn moeder en patner er bij om dezelfde gebieden nogmaals door te nemen om te kijken hoe zij daar tegen aan kijken
Dit duurde een uur.
vandaag kreeg ik de brief in de bus, voor de vervolgafspraak (uitslag/advies) voor a.s. maandag.
Kortom, bij mij zat er maar een maand tussen!
Loop bij PsyQ overigens.
dinsdag 24 januari 2012 om 20:29
Heb eigenlijk geen idee hoe lang het bij ons duurt voordat je hoort wat eruit gekomen is. Is denk ik ook vooral afhankelijk van de caseload van de betrokken behandelaar.
Wat betreft verdere behandeling indien de diagnose wordt gesteld: dat is heel wisselend en ook mede afhankelijk van wat de client wil. De één wil enkel weten wát er aan de hand is, bijvoorbeeld om te kunnen gebruiken bij een aanvraag voor een uitkering of jobcoach. De ander krijgt medicatie (psychostimulantia) om de symptomen van de ADD wat te onderdrukken. Weer een ander wil graag meer inzicht in zijn/haar add en wat dit voor hem/haar betekent en krijgt hiervoor (vaak groeps-)therapie.
Kortom: veel mogelijkheden en nogmaals, ook afhankelijk van wat jouw vraag aan hen precies is.
Wat betreft verdere behandeling indien de diagnose wordt gesteld: dat is heel wisselend en ook mede afhankelijk van wat de client wil. De één wil enkel weten wát er aan de hand is, bijvoorbeeld om te kunnen gebruiken bij een aanvraag voor een uitkering of jobcoach. De ander krijgt medicatie (psychostimulantia) om de symptomen van de ADD wat te onderdrukken. Weer een ander wil graag meer inzicht in zijn/haar add en wat dit voor hem/haar betekent en krijgt hiervoor (vaak groeps-)therapie.
Kortom: veel mogelijkheden en nogmaals, ook afhankelijk van wat jouw vraag aan hen precies is.
dinsdag 24 januari 2012 om 20:31
niet specifiek ervaring met add-onderzoek wel met psychologische onderzoeken. (bij het ggz dan)
maar stelt allemaal niet zoveel voor.
ze gaan na je kinder/jeugdtijd kijken
of je toen ook al symptomen liet zien van add (daarom willen ze je rapporten en je ouders zien)
vragen bijv: was je druk?, was je dromerig?, had je veel vriendjes/vriendinnetjes?, las je graag boeken?, was je onhandig?.
ze gaan ook kijken welke symptomen je nou merkt. dus ongeveer dezelfde vragen (alleen kan soms zijn dat je sommige symptomen wel hebt maar zo'n mechanisme voor hebt ingebouwd dat je het niet meer merkt.)
zo'n onderzoeken zijn meestal alleen vragen en gesprekken.
laat het maar over je heen komen. komt goed
maar stelt allemaal niet zoveel voor.
ze gaan na je kinder/jeugdtijd kijken
of je toen ook al symptomen liet zien van add (daarom willen ze je rapporten en je ouders zien)
vragen bijv: was je druk?, was je dromerig?, had je veel vriendjes/vriendinnetjes?, las je graag boeken?, was je onhandig?.
ze gaan ook kijken welke symptomen je nou merkt. dus ongeveer dezelfde vragen (alleen kan soms zijn dat je sommige symptomen wel hebt maar zo'n mechanisme voor hebt ingebouwd dat je het niet meer merkt.)
zo'n onderzoeken zijn meestal alleen vragen en gesprekken.
laat het maar over je heen komen. komt goed
dinsdag 24 januari 2012 om 20:55
Ik heb therapie bij PsyQ, daar zal ook het onderzoek plaatsvinden. Mocht ik inderdaad ADD hebben, dan zou ik graag coaching willen, eventueel in combinatie met medicatie. Het is bij mij vooral dat ik tegen zoveel dingen aanloop dat ik er echt niet meer tegen kan, ik wil er zo graag iets aan doen, en met diagnose kom je toch makkelijker in aanmerking voor bijv. coaching. Het zou een hoop verhelderen, het is concreet en makkelijker 'aan te pakken'. Ik word gek van mezelf. Vroeger had ik de diagnose ADHD (dat is ongeveer 20 jaar geleden gediagnosticeerd, ik zal toen een jaar of 4 geweest zijn), toen ik achttien werd verdween die sticker en was het opeens borderline, omdat ik niet hyperactief (meer) was en zelfdestructief gedrag vertoonde. Ik vind het nog steeds raar dat ze nooit op het idee gekomen zijn om me te testen op ADD. Dus nu ben ik er zelf maar eens mee gekomen. Het broertje van mijn vriend is niet zolang geleden getest, heeft inderdaad ADD, en functioneert nu met coaching en medicatie veel beter. Dat zou ik ook zo graag willen, beter functioneren, want ik ben altijd in gevecht met mezelf. Ik word er serieus een beetje depressief van. Het gevecht is zo groot en volgens mij zou dat niet hoeven als ik wat meer hulp en ondersteuning zou krijgen. Desondanks ben ik best een gelukkig mens trouwens, en na heel wat zware en heel ongelukkige jaren is dit haast een peulenschil te noemen, maar toch... De praktische dingen maken me nu toch weer (een beetje? Soms zelfs best erg, maar het zijn 'momenten' waarop ik opeens heel wanhopig word) ongelukkig en ik wil dat niet meer voelen want ik heb me al jarenlang zo gevoeld.
dinsdag 24 januari 2012 om 21:01
psychiaters mogen alleen de diagnoses overnemen waar hij zelf ook achterstaan (beetje krom maar werkelijkheid)
vroeger was het alleen maar ADHD. pas sinds een paar jaar is ADD ook meer in het licht komen te staan.
ik hoop voor je dat ze bij een juiste diagnose komen en dat je goede begeleiding krijgt. scheelt veel zorgen.
succes
vroeger was het alleen maar ADHD. pas sinds een paar jaar is ADD ook meer in het licht komen te staan.
ik hoop voor je dat ze bij een juiste diagnose komen en dat je goede begeleiding krijgt. scheelt veel zorgen.
succes
dinsdag 24 januari 2012 om 21:01
He wat naar voor je. Hoop dat dit het begin kan zijn om je leven wat aangenamer te maken.
Ook goed van je dat je nadenkt over verschillende behandelopties. Medicatie alleen heeft bijvoorbeeld vaak onvoldoende effect, coaching/therapie/(woon)begeleiding e.d. zijn dingen die vaak icm medicatie tot positieve effecten leiden. Het vraagt namelijk ook om wat aanpassingen in je (manier van) leven, en die zijn zelf zeer moeilijk te maken zonder enige ondersteuning daarin.
Succes met het hele traject, hoop dat het je brengt wat je ervan verwacht!
Ook goed van je dat je nadenkt over verschillende behandelopties. Medicatie alleen heeft bijvoorbeeld vaak onvoldoende effect, coaching/therapie/(woon)begeleiding e.d. zijn dingen die vaak icm medicatie tot positieve effecten leiden. Het vraagt namelijk ook om wat aanpassingen in je (manier van) leven, en die zijn zelf zeer moeilijk te maken zonder enige ondersteuning daarin.
Succes met het hele traject, hoop dat het je brengt wat je ervan verwacht!
woensdag 18 april 2012 om 21:02
Beetje late reactie, maar ik heb een vraag aan iris1969 over het ADD onderzoek zonder ouders. Ik wil ook geen ouders meenemen naar het onderzoek, maar er is mij verteld dat er dan geen diagnose gesteld kan worden. Daarom heb ik het gesprek afgezegd.
Het is dus wel degelijk mogelijk zonder dat je ouders meeneemt?
Het is dus wel degelijk mogelijk zonder dat je ouders meeneemt?
