Reizen
alle pijlers
Remigreren
maandag 16 april 2012 om 02:35
Terugkeren naar Nederland dus, na 6 jaar in het buitenland.
Hoe doe je dat nou?
Ik moet natuurlijk als eerste op zoek naar werk.
Eigenlijk heb ik geen noemenswaardige opleiding, wel een hoop ervaring en ik ben bereid om van alles aan te pakken, maar ja, de banen liggen in NL toch niet voor het oprapen.
En dan woonruimte...
Huren? Niet zonder al een jaar of 5 ingeschreven te staan als woningzoekende.
Vrije sector is bijna niet te betalen, zeker omdat ik met mijn gebrek aan opleiding niet zo veel zal verdienen.
Kopen dan? Ja, dat zou ik best kunnen doen, vrij makkelijk zelfs, ik heb gelukkig wel een behoorlijke spaarrekening. Maar niet zo behoorlijk dat ik geen hypotheek nodig heb.
Ik hoor dat veel bedrijven niet meer aan vaste contracten doen, en kopen zonder dat je ergens een vast contract hebt? Gaat dat?
Ik vind het allemaal moeilijk en onzeker, en waarschijnlijk ben ik beter af als ik gewoon blijf zitten waar ik zit.
Maar als ik eerlijk ben wil ik gewoon naar huis.
Kortom, zijn er hier mensen die hier eens mee te maken hebben gehad?
Gewoon een hart onder de riem kan ik ook wel gebruiken.
Alvast bedankt
Hoe doe je dat nou?
Ik moet natuurlijk als eerste op zoek naar werk.
Eigenlijk heb ik geen noemenswaardige opleiding, wel een hoop ervaring en ik ben bereid om van alles aan te pakken, maar ja, de banen liggen in NL toch niet voor het oprapen.
En dan woonruimte...
Huren? Niet zonder al een jaar of 5 ingeschreven te staan als woningzoekende.
Vrije sector is bijna niet te betalen, zeker omdat ik met mijn gebrek aan opleiding niet zo veel zal verdienen.
Kopen dan? Ja, dat zou ik best kunnen doen, vrij makkelijk zelfs, ik heb gelukkig wel een behoorlijke spaarrekening. Maar niet zo behoorlijk dat ik geen hypotheek nodig heb.
Ik hoor dat veel bedrijven niet meer aan vaste contracten doen, en kopen zonder dat je ergens een vast contract hebt? Gaat dat?
Ik vind het allemaal moeilijk en onzeker, en waarschijnlijk ben ik beter af als ik gewoon blijf zitten waar ik zit.
Maar als ik eerlijk ben wil ik gewoon naar huis.
Kortom, zijn er hier mensen die hier eens mee te maken hebben gehad?
Gewoon een hart onder de riem kan ik ook wel gebruiken.
Alvast bedankt
maandag 16 april 2012 om 02:51
Even rustig in- en uitademen. Je moet een hoop regelen, maar het is niet ondoenlijk. Je bent tenslotte ook 6 jaar geleden van NL naar het buitenland verhuisd, dus dan kun je nu ook weer vanuit het buitenland naar NL verhuizen. En deze keer hoef je niet eens een visum te regelen!
Zet even op een rijtje wat de dingen zijn die je moet doen:
-baan
-woning
Heb je voorkeuren waar je wil gaan wonen, of ben je bereid overal in NL te wonen?
Geef in ieder geval in je netwerk aan dat je hard op zoek bent. Zowel naar een baan als naar een woning. En ga dan zelf actief zoeken. Ik zou zelf beginnen met een baan. Als je een baan hebt gevonden dan komt die woning uiteindelijk vanzelf wel. Dus, houdt vacaturesites bij, reageer op vacatures en laat je oude werkgever weten dat je eventueel weer beschikbaar bent.
Succes!
Zet even op een rijtje wat de dingen zijn die je moet doen:
-baan
-woning
Heb je voorkeuren waar je wil gaan wonen, of ben je bereid overal in NL te wonen?
Geef in ieder geval in je netwerk aan dat je hard op zoek bent. Zowel naar een baan als naar een woning. En ga dan zelf actief zoeken. Ik zou zelf beginnen met een baan. Als je een baan hebt gevonden dan komt die woning uiteindelijk vanzelf wel. Dus, houdt vacaturesites bij, reageer op vacatures en laat je oude werkgever weten dat je eventueel weer beschikbaar bent.
Succes!
maandag 16 april 2012 om 03:00
Make up your mind, the rest follows naturally.
Ik ben ook ge-emigreerd, wil weliswaar absoluut niet meer in Nederland wonen, maar als dat wel het geval zou zijn zou ik het als volgt aanpakken.
Beslis allereerst waar je wilt wonen in Nederland. Waarschijnlijk is dat waar je familie en vrienden ook wonen, zodat je in ieder geval een beetje een netwerk en een sociaal leven hebt. Misschien kun je in het prille begin een poosje inwonen bij iemand? Van daaruit op zoek naar woonruimte en werk, natuurlijk. Vacatures online kun je nu alvast bekijken, zoek het maar meteen wat breder dan je eigen vakgebied, want er is een economische crisis aan de gang. Schrijf je meteen bij alle uitzendbureaus in. Zeg tegen idereen dat je werk en woonruimte zoekt.
Misschien kun je een verhuurmakelaar inschakelen, voor tijdelijke woonruimte? Dat hoeft niet meteen peperduur te zijn, bijvoorbeeld een apartement huren van mensen die op wereldreis gaan? Of wellicht een huis tijdelijk huren dat al langere tijd te koop staat. Een recreatiewoning huren is ook nog een idee. Of een camping, het wordt tenslotte weer zomer.
Van tijdelijke oplossingen, bijvoorbeeld 's nachts post sorteren en een tijdelijk huurcontract, kun je dan verder werken aan definitieve woonruimte en een leuke baan in je vakgebied.
Als het werkzoeken helemaal niet lukt, kun je ook nog aankloppen bij de gemeente voor een uitkering en andere hulp. Hoewel dat vast allemaal niet meer zo eenvoudig is als het ooit was, er zit natuurlijk wel al langere tijd een rechtse regering en er is/ wordt op van alles en nog wat hard bezuinigd.
Anyhow, houdt moed voor dit nieuwe hoofdstuk in je leven. Uiteindelijk zal het, met wat mazzel en hulp van mensen die je nastaan, wel op z' n pootjes terecht komen.
Remigreren is makkelijker dan emigreren, omdat je het land, de taal en de cultuur al goed kent. En als ingezetene alle rechten hebt die andere mensen ook hebben. Succes!
Ik ben ook ge-emigreerd, wil weliswaar absoluut niet meer in Nederland wonen, maar als dat wel het geval zou zijn zou ik het als volgt aanpakken.
Beslis allereerst waar je wilt wonen in Nederland. Waarschijnlijk is dat waar je familie en vrienden ook wonen, zodat je in ieder geval een beetje een netwerk en een sociaal leven hebt. Misschien kun je in het prille begin een poosje inwonen bij iemand? Van daaruit op zoek naar woonruimte en werk, natuurlijk. Vacatures online kun je nu alvast bekijken, zoek het maar meteen wat breder dan je eigen vakgebied, want er is een economische crisis aan de gang. Schrijf je meteen bij alle uitzendbureaus in. Zeg tegen idereen dat je werk en woonruimte zoekt.
Misschien kun je een verhuurmakelaar inschakelen, voor tijdelijke woonruimte? Dat hoeft niet meteen peperduur te zijn, bijvoorbeeld een apartement huren van mensen die op wereldreis gaan? Of wellicht een huis tijdelijk huren dat al langere tijd te koop staat. Een recreatiewoning huren is ook nog een idee. Of een camping, het wordt tenslotte weer zomer.
Van tijdelijke oplossingen, bijvoorbeeld 's nachts post sorteren en een tijdelijk huurcontract, kun je dan verder werken aan definitieve woonruimte en een leuke baan in je vakgebied.
Als het werkzoeken helemaal niet lukt, kun je ook nog aankloppen bij de gemeente voor een uitkering en andere hulp. Hoewel dat vast allemaal niet meer zo eenvoudig is als het ooit was, er zit natuurlijk wel al langere tijd een rechtse regering en er is/ wordt op van alles en nog wat hard bezuinigd.
Anyhow, houdt moed voor dit nieuwe hoofdstuk in je leven. Uiteindelijk zal het, met wat mazzel en hulp van mensen die je nastaan, wel op z' n pootjes terecht komen.
Remigreren is makkelijker dan emigreren, omdat je het land, de taal en de cultuur al goed kent. En als ingezetene alle rechten hebt die andere mensen ook hebben. Succes!
maandag 16 april 2012 om 06:02
Dank jullie wel voor de reacties.
Om de een of andere reden lijkt de stap op terug te gaan naar NL veel groter dan het emigreren van 6 jaar terug.
Misschien omdat ik het toen niet alleen deed, en dit keer wel.
Ik heb idd wel een voorkeur wat woonplaats betreft. Dat is de stad waar ik geboren en getogen ben, en dus mijn familie en vrienden wonen.
Op zich geen ongunstige plek om op zoek te zijn naar werk. Het is een vrij grote stad.
Ik kan absoluut in het begin terecht bij mijn moeder, maar het is wel prettig als dat niet te lang hoeft te duren.
Maar daar zou ik wel een tijdje kunnen blijven dus.
Ik moet er ook gewoon wat vertrouwen in hebben dat alles wel weer op zijn pootjes terecht komt, maar dat lukt me nu even niet zo goed.
Ik zit ook zo te twijfelen. Als ik terug ga naar NL, dan verhuis ik niet nog een keer naar het buitenland, ben ik wel klaar om dat écht op te geven? Om die deur dicht te doen?
Ja, dat weten jullie ook niet.
Op het moment krijg ik in mijn hoofd niet helder of het een aanval van heimwee is die me naar NL drijft, of een angst om wéér opnieuw te moeten beginnen, me hier houdt.
Praktische tips, over de vakantiewoningen en evt. een camping. Daar had ik nog niet aan gedacht.
Mijn oude werkgever benaderen is ook een goed idee. Ik vond het een beetje een pokkebaan, maar beggars can't be choosers, en ik kan altijd vanuit daar weer verder kijken.
Maar de eerste stap is een definitieve beslissing nemen.
Ik vind het niet de makkelijkste.
Om de een of andere reden lijkt de stap op terug te gaan naar NL veel groter dan het emigreren van 6 jaar terug.
Misschien omdat ik het toen niet alleen deed, en dit keer wel.
Ik heb idd wel een voorkeur wat woonplaats betreft. Dat is de stad waar ik geboren en getogen ben, en dus mijn familie en vrienden wonen.
Op zich geen ongunstige plek om op zoek te zijn naar werk. Het is een vrij grote stad.
Ik kan absoluut in het begin terecht bij mijn moeder, maar het is wel prettig als dat niet te lang hoeft te duren.
Maar daar zou ik wel een tijdje kunnen blijven dus.
Ik moet er ook gewoon wat vertrouwen in hebben dat alles wel weer op zijn pootjes terecht komt, maar dat lukt me nu even niet zo goed.
Ik zit ook zo te twijfelen. Als ik terug ga naar NL, dan verhuis ik niet nog een keer naar het buitenland, ben ik wel klaar om dat écht op te geven? Om die deur dicht te doen?
Ja, dat weten jullie ook niet.
Op het moment krijg ik in mijn hoofd niet helder of het een aanval van heimwee is die me naar NL drijft, of een angst om wéér opnieuw te moeten beginnen, me hier houdt.
Praktische tips, over de vakantiewoningen en evt. een camping. Daar had ik nog niet aan gedacht.
Mijn oude werkgever benaderen is ook een goed idee. Ik vond het een beetje een pokkebaan, maar beggars can't be choosers, en ik kan altijd vanuit daar weer verder kijken.
Maar de eerste stap is een definitieve beslissing nemen.
Ik vind het niet de makkelijkste.
maandag 16 april 2012 om 07:42
Op de een of andere manier lijkt remigreren me juist moeilijker. Denk bijvoorbeeld juist aan woningen. In de meeste landen zijn huurwoningen veel goedkoper en je hoeft er ook niet op een wachtlijst te staan. Wij zijn een gezin van 4 personen. Als wij zouden remigreren (voor mij dan, mijn man is buitenlander) zou ik echt niet weten waar we zo snel terecht zouden kunnen.
maandag 16 april 2012 om 07:48
maandag 16 april 2012 om 08:04
Ja idd, je hoeft geen werkverleden te hebben om een bijstandsuitkering aan te vragen (maar ze kijken wel naar je hoeveelheid spaargeld, als dat voor een alleenstaande boven de 5 a 6000 is, kom je niet in aanmerking).
Ik weet niet waar je woont, maar in sommige delen van het land hoef je maar een half jaar ingeschreven te staan om een appartementje (in een wat mindere buurt) te krijgen, niet ideaal, maar beter dan niets. Sommige gemeentes werken ook met loting en niet met inschrijftijd. Ik zou me in ieder geval nu laten inschrijven, misschien wel bij meerdere gemeentes.
Ik weet niet waar je woont, maar in sommige delen van het land hoef je maar een half jaar ingeschreven te staan om een appartementje (in een wat mindere buurt) te krijgen, niet ideaal, maar beter dan niets. Sommige gemeentes werken ook met loting en niet met inschrijftijd. Ik zou me in ieder geval nu laten inschrijven, misschien wel bij meerdere gemeentes.
maandag 16 april 2012 om 08:15
Ik was 27 toen ik remigreerde naar Nederland. Ik ben toen helemaal met een schone lei begonnen, mijn familie woont op een plek waar ik mezelf absoluut niet gelukkig zag worden en waar ook de werkgelegenheid ronduit slecht was.
Ik heb een week bij mijn broer gewoond en heb toen een kamer gehuurd in de stad van mijn voorkeur. Daarna uitzendbureaus bezocht voor een baan, dat lukte al snel. Het was een andere tijd dan nu, en ik weet niet waar je ervaring ligt, maar zo te lezen heb je wel de juiste instelling!
Ik denk dat je in kleine stappen moet denken om het overzichtelijk te houden voor jezelf. Eerst woonruimte (dak boven je hoofd, desnoods bij je moeder), dan werk. Zet ook je netwerk in daarvoor, die zitten tenslotte ter plekke.
Overigens zou ik niet bang zijn de 'deur naar het buitenland' dicht te gooien. Met jouw internationale ervaring kom je misschien weer in een multiculturele werkomgeving terecht, waardoor je (op termijn) misschien ook weer kunt reizen?
Succes trouwens met remigreren en inburgeren in Nederland. Ik vond het niet makkelijk, vooral vanwege de Nederlandse cultuur.
Ik heb een week bij mijn broer gewoond en heb toen een kamer gehuurd in de stad van mijn voorkeur. Daarna uitzendbureaus bezocht voor een baan, dat lukte al snel. Het was een andere tijd dan nu, en ik weet niet waar je ervaring ligt, maar zo te lezen heb je wel de juiste instelling!
Ik denk dat je in kleine stappen moet denken om het overzichtelijk te houden voor jezelf. Eerst woonruimte (dak boven je hoofd, desnoods bij je moeder), dan werk. Zet ook je netwerk in daarvoor, die zitten tenslotte ter plekke.
Overigens zou ik niet bang zijn de 'deur naar het buitenland' dicht te gooien. Met jouw internationale ervaring kom je misschien weer in een multiculturele werkomgeving terecht, waardoor je (op termijn) misschien ook weer kunt reizen?
Succes trouwens met remigreren en inburgeren in Nederland. Ik vond het niet makkelijk, vooral vanwege de Nederlandse cultuur.
You are not crazy, you are... colorful. Colorful in a way that might respond to medication.
maandag 16 april 2012 om 08:51
Je gebrek aan opleiding kun je misschien compenseren met je buitenlandervaring. Het feit dat jij een leven voor jezelf hebt opgebouwd in het buitenland, je hebt kunnen redden in een andere cultuur, daar gewerkt hebt, en nu bereid bent opnieuw te beginnen, toont jouw lef, doorzettingsvermogen en aanpakkersmentaliteit. De juiste werkgever ziet dat echt wel.
En op termijn kun je natuurlijk altijd nadenken over cursussen of opleidingen om je employability te verhogen.
En op termijn kun je natuurlijk altijd nadenken over cursussen of opleidingen om je employability te verhogen.
You are not crazy, you are... colorful. Colorful in a way that might respond to medication.
maandag 16 april 2012 om 09:07
quote:Missprincesa schreef op 16 april 2012 @ 08:04:
Ja idd, je hoeft geen werkverleden te hebben om een bijstandsuitkering aan te vragen (maar ze kijken wel naar je hoeveelheid spaargeld, als dat voor een alleenstaande boven de 5 a 6000 is, kom je niet in aanmerking).Als TO (tijdelijk) bij haar moeder gaat wonen, heeft ze - afhankelijk van de hoogte van de inkomsten van moeder - sowieso mogelijk helemaal nergens recht op, nog afgezien van het spaargeld.
Ja idd, je hoeft geen werkverleden te hebben om een bijstandsuitkering aan te vragen (maar ze kijken wel naar je hoeveelheid spaargeld, als dat voor een alleenstaande boven de 5 a 6000 is, kom je niet in aanmerking).Als TO (tijdelijk) bij haar moeder gaat wonen, heeft ze - afhankelijk van de hoogte van de inkomsten van moeder - sowieso mogelijk helemaal nergens recht op, nog afgezien van het spaargeld.
maandag 16 april 2012 om 09:51
quote:_Branwen_ schreef op 16 april 2012 @ 09:07:
[...]
Als TO (tijdelijk) bij haar moeder gaat wonen, heeft ze - afhankelijk van de hoogte van de inkomsten van moeder - sowieso mogelijk helemaal nergens recht op, nog afgezien van het spaargeld.En haar moeder moet ook niet afhankelijk zijn van een uitkering, anders gaat TO haar moeder onderhouden met de nieuwe bijstandregels.
[...]
Als TO (tijdelijk) bij haar moeder gaat wonen, heeft ze - afhankelijk van de hoogte van de inkomsten van moeder - sowieso mogelijk helemaal nergens recht op, nog afgezien van het spaargeld.En haar moeder moet ook niet afhankelijk zijn van een uitkering, anders gaat TO haar moeder onderhouden met de nieuwe bijstandregels.
maandag 16 april 2012 om 10:20
[quote]h22go schreef op 16 april 2012 @ 06:02:
Ik moet er ook gewoon wat vertrouwen in hebben dat alles wel weer op zijn pootjes terecht komt, maar dat lukt me nu even niet zo goed.
Ik zit ook zo te twijfelen. Als ik terug ga naar NL, dan verhuis ik niet nog een keer naar het buitenland, ben ik wel klaar om dat écht op te geven? Om die deur dicht te doen?
Ja, dat weten jullie ook niet.
[quote]
Zo zwart-wit is het toch helemaal niet? Wie weet ga je ooit wel weer in het buitenland wonen?
Verder eens met wat er al gezegd is qua woonruimte en werk zoeken. En misschien kun je op je linked-in zetten dat je op zoek bent naar werk?
Ik moet er ook gewoon wat vertrouwen in hebben dat alles wel weer op zijn pootjes terecht komt, maar dat lukt me nu even niet zo goed.
Ik zit ook zo te twijfelen. Als ik terug ga naar NL, dan verhuis ik niet nog een keer naar het buitenland, ben ik wel klaar om dat écht op te geven? Om die deur dicht te doen?
Ja, dat weten jullie ook niet.
[quote]
Zo zwart-wit is het toch helemaal niet? Wie weet ga je ooit wel weer in het buitenland wonen?
Verder eens met wat er al gezegd is qua woonruimte en werk zoeken. En misschien kun je op je linked-in zetten dat je op zoek bent naar werk?
maandag 16 april 2012 om 10:24
Mijn vriend heeft hetzelfde. Hij is nu terug geremigreerd vanuit het buitneland, maar man man man wat een ellende. Vooral het vinden van een baan. De markt is er niet naar.
Daarnaast, als je je inschrijft in NL moet je binnen 4 maanden een zorgverzekering afsluiten, dat kost ook zo'n 100 euro per maand. Woonruimte is idd ook een probleem (vooral als je geen baan hebt).
Daarnaast, als je je inschrijft in NL moet je binnen 4 maanden een zorgverzekering afsluiten, dat kost ook zo'n 100 euro per maand. Woonruimte is idd ook een probleem (vooral als je geen baan hebt).
maandag 16 april 2012 om 12:59
Fijn, al die reacties.
Dank jullie wel.
Even over die uitkering, ik heb idd ook altijd gedacht dat ik daar geen recht op heb.
Er zijn geen speciale voorzieningen voor remigranten, dus geen uitkering, aangezien ik toendertijd zelf mijn baan heb opgezegd.
En zou het idd ook liggen aan je spaargeld, dan kan ik dat helemaal wel vergeten.
Mijn moeder heeft het ook niet zo slecht.
Ik vind dat ook niet onterecht.
Grappig, dat de reactie's overwegend positief en heel steunend zijn, maar de schrijvers die er zelf mee te maken hebben (gehad) hebben wat kritische noten.
Ik vraag me ook af Shakenandstirred, of het wel weer zo makkelijk wennen zal zijn.
Ik ben niet weggegaan omdat ik een hekel had gekregen aan NL. Ik voelde me daar altijd best wel thuis, maar waar ik nu woon is het wel anders, en in sommige opzichten beter.
In andere opzichten niet, maar de betere kanten zou ik idd wel missen.
En Kaatje, jij schrijft precies waar ik bang voor ben. Dat het vinden van een baan ontzettend moeilijk wordt. En dan houdt al het andere ook een beetje op.
Ik denk dat ik mijn leeftijd ook niet mee heb. Ik ben 40 nu.
Shakenandstirred, jouw 2e post maakte me weer vreselijk aan het huilen. Wat een vriendelijke post. Dank je wel. Ik hoop idd dat het zo kan werken.
Ik ben toentertijd geëmigreerd om bij mijn vriend te kunnen zijn.
Hij kon niet aarden in NL, waar ik hem ontmoet heb.
Vriend heeft hier zijn familie en vriendenkring, en ik paste daar redelijk naadloos in.
Maar zo'n 6 weken geleden verbrak hij de relatie, en sindsdien loop ik echt met mijn ziel onder mijn arm hier.
Ineens is bijna mijn hele sociale leven weg. Ik zal hier ook een andere baan moeten vinden, want ik werk nu nog voor mijn ex.
Het is hier ook niet eenvoudig. Ook is het hier niet zo belangrijk wie je bent, het gaat meer om wie je kent.
Ik heb nog geen echte beslissing genomen. Het land is me altijd goed bevallen, en in mijn positieve momenten denk ik dat ik hier ook in mijn eentje een prettig bestaan kan opbouwen.
Maar op veel andere momenten, zoals ik ook in mijn OP al schreef, wil ik gewoon naar huis.
Ik probeer geen overhaaste beslissingen te nemen. Me iig niet te laten lijden door liefdesverdriet, maar dat valt me een beetje zwaar. Ik ben nogal van de puntjes op de i.
En spijkers met koppen slaan enzo.
Op dit moment echter ben ik wat lethargisch en passief. Daar ga ik me niet beter van voelen.
Dank jullie wel.
Even over die uitkering, ik heb idd ook altijd gedacht dat ik daar geen recht op heb.
Er zijn geen speciale voorzieningen voor remigranten, dus geen uitkering, aangezien ik toendertijd zelf mijn baan heb opgezegd.
En zou het idd ook liggen aan je spaargeld, dan kan ik dat helemaal wel vergeten.
Mijn moeder heeft het ook niet zo slecht.
Ik vind dat ook niet onterecht.
Grappig, dat de reactie's overwegend positief en heel steunend zijn, maar de schrijvers die er zelf mee te maken hebben (gehad) hebben wat kritische noten.
Ik vraag me ook af Shakenandstirred, of het wel weer zo makkelijk wennen zal zijn.
Ik ben niet weggegaan omdat ik een hekel had gekregen aan NL. Ik voelde me daar altijd best wel thuis, maar waar ik nu woon is het wel anders, en in sommige opzichten beter.
In andere opzichten niet, maar de betere kanten zou ik idd wel missen.
En Kaatje, jij schrijft precies waar ik bang voor ben. Dat het vinden van een baan ontzettend moeilijk wordt. En dan houdt al het andere ook een beetje op.
Ik denk dat ik mijn leeftijd ook niet mee heb. Ik ben 40 nu.
Shakenandstirred, jouw 2e post maakte me weer vreselijk aan het huilen. Wat een vriendelijke post. Dank je wel. Ik hoop idd dat het zo kan werken.
Ik ben toentertijd geëmigreerd om bij mijn vriend te kunnen zijn.
Hij kon niet aarden in NL, waar ik hem ontmoet heb.
Vriend heeft hier zijn familie en vriendenkring, en ik paste daar redelijk naadloos in.
Maar zo'n 6 weken geleden verbrak hij de relatie, en sindsdien loop ik echt met mijn ziel onder mijn arm hier.
Ineens is bijna mijn hele sociale leven weg. Ik zal hier ook een andere baan moeten vinden, want ik werk nu nog voor mijn ex.
Het is hier ook niet eenvoudig. Ook is het hier niet zo belangrijk wie je bent, het gaat meer om wie je kent.
Ik heb nog geen echte beslissing genomen. Het land is me altijd goed bevallen, en in mijn positieve momenten denk ik dat ik hier ook in mijn eentje een prettig bestaan kan opbouwen.
Maar op veel andere momenten, zoals ik ook in mijn OP al schreef, wil ik gewoon naar huis.
Ik probeer geen overhaaste beslissingen te nemen. Me iig niet te laten lijden door liefdesverdriet, maar dat valt me een beetje zwaar. Ik ben nogal van de puntjes op de i.
En spijkers met koppen slaan enzo.
Op dit moment echter ben ik wat lethargisch en passief. Daar ga ik me niet beter van voelen.
donderdag 19 april 2012 om 09:46
Wij zijn van de week bezig geweest met de uitschrijving vanuit het land waar vriend gewoond heeft, dat kon gelukkig schriftelijk. Daarnaast nog een hoop papierwerk geregeld voor de belastingdienst van dat land, hopelijk gaan ze zijn rekeningnummer wijzigen en komt er nog wat geld deze kant op over afgelopen jaar.
Daarnaast gaat vriend vandaag ingeschreven worden op mijn adres. Dit weekend maar even een zorgverzekering uitzoeken.
Heb je al een keuze gemaakt, TO?
Daarnaast gaat vriend vandaag ingeschreven worden op mijn adres. Dit weekend maar even een zorgverzekering uitzoeken.
Heb je al een keuze gemaakt, TO?
vrijdag 20 april 2012 om 03:27
Omdat ze naar huis wil, haar relatie net verbroken is en ze ws. de geborgenheid zoekt van mensen die haar echt lang en goed kennen: vrienden en familie in Nederland dus.
Maar maak geen overhaaste beslissing: Erik heeft gelijk dat er op de wereld veel fijnere plekken zijn dan Nederland. Je kunt ook nog een 'reversed culture shock' oplopen bij terugkeer, wat shakenandstirred al beschrijft.
Tien jaar geleden was ik eens een half jaar in Mexico en ik heb na de thuiskomst nooit meer kunnen wennen in Nederland, inderdaad door de culturele verschillen. De overvloed aan keuze in de supermarkten, het constante verwende gemekker van de mensen ,de kille mentaliteit, het totaal gebrek aan ruimte en natuur, de stress van het leven in een stedelijk gebied met vooral asfalt, beton, verkeer en lawaai. Depressief werd ik ervan! Uiteindelijk plannen gemaakt om Nederland voorgoed te verlaten en die ook uitgevoerd.
Ik woon nu 8 jaar in het Caribisch gebied en wil hier nooit meer weg.
Maar maak geen overhaaste beslissing: Erik heeft gelijk dat er op de wereld veel fijnere plekken zijn dan Nederland. Je kunt ook nog een 'reversed culture shock' oplopen bij terugkeer, wat shakenandstirred al beschrijft.
Tien jaar geleden was ik eens een half jaar in Mexico en ik heb na de thuiskomst nooit meer kunnen wennen in Nederland, inderdaad door de culturele verschillen. De overvloed aan keuze in de supermarkten, het constante verwende gemekker van de mensen ,de kille mentaliteit, het totaal gebrek aan ruimte en natuur, de stress van het leven in een stedelijk gebied met vooral asfalt, beton, verkeer en lawaai. Depressief werd ik ervan! Uiteindelijk plannen gemaakt om Nederland voorgoed te verlaten en die ook uitgevoerd.
Ik woon nu 8 jaar in het Caribisch gebied en wil hier nooit meer weg.
zaterdag 21 april 2012 om 00:30
@Kaatje: Dus weer een stap in de goede richting. Ik hoop dat het uiteindelijk allemaal op zijn pootjes terecht komt voor jullie.
@Erik: Wat Sahara zegt...
En laten we eerlijk zijn, natuurlijk zijn er best wat dingen in NL die beter kunnen, die zijn er overal. Dan nog mag je handjes dichtknijpen als je in een land als NL geboren wordt.
Het is niet bepaald een derde wereld land, of een oorlogsgebied.
Ik heb een voorlopige keuze gemaakt:
Ik ben momenteel aan het solliciteren.
Er zijn niet veel vacatures, maar ik doe mijn best.
Ik heb besloten er een jaar lang, hier, helemaal voor te gaan.
Dus op zoek naar een baan, dan woonruimte, en proberen een ander sociaal leven op te bouwen, buiten de kringen van mijn ex.
Over een jaar zal ik dan eens evalueren. Ben ik dan niet waar ik zijn wil, of gewoon nog steeds ongelukkig, dan pak ik mijn boeltje en ga het in Nederland nog eens proberen.
Ik heb me wel in laten schrijven als woningzoekende in Nederland, just in case.
@Erik: Wat Sahara zegt...
En laten we eerlijk zijn, natuurlijk zijn er best wat dingen in NL die beter kunnen, die zijn er overal. Dan nog mag je handjes dichtknijpen als je in een land als NL geboren wordt.
Het is niet bepaald een derde wereld land, of een oorlogsgebied.
Ik heb een voorlopige keuze gemaakt:
Ik ben momenteel aan het solliciteren.
Er zijn niet veel vacatures, maar ik doe mijn best.
Ik heb besloten er een jaar lang, hier, helemaal voor te gaan.
Dus op zoek naar een baan, dan woonruimte, en proberen een ander sociaal leven op te bouwen, buiten de kringen van mijn ex.
Over een jaar zal ik dan eens evalueren. Ben ik dan niet waar ik zijn wil, of gewoon nog steeds ongelukkig, dan pak ik mijn boeltje en ga het in Nederland nog eens proberen.
Ik heb me wel in laten schrijven als woningzoekende in Nederland, just in case.
zaterdag 21 april 2012 om 00:59
Ik ben teruggekomen in 2001, toen waren er nog zat banen, huis vinden was erg moeilijk (randstad) maar omdat we allebei gauw werk hadden gevonden, konden we een flatje kopen.
Als het niet lukt TO besef dan dat ieder jaar dat je weg bent geweest, 2% van je AOW verliest, dus dat loopt snel op, vooral als je dan geen pensioen hebt opgebouwd.
Wij waren nog op tijd om toch een klein pensioentje op te bouwen en samen met het eigen flatje, wat inmiddels bijna is afbetaald, zullen we het wel redden.
Wij hebben de eerste maanden dat we terug waren trouwens bij familie ingewoond (vreselijk vond ik dat), maar daar ontkom je toch niet aan.
Rest mij nog te zeggen dat ik er nooit spijt van gehad heb dat ik teruggekomen ben.
Als het niet lukt TO besef dan dat ieder jaar dat je weg bent geweest, 2% van je AOW verliest, dus dat loopt snel op, vooral als je dan geen pensioen hebt opgebouwd.
Wij waren nog op tijd om toch een klein pensioentje op te bouwen en samen met het eigen flatje, wat inmiddels bijna is afbetaald, zullen we het wel redden.
Wij hebben de eerste maanden dat we terug waren trouwens bij familie ingewoond (vreselijk vond ik dat), maar daar ontkom je toch niet aan.
Rest mij nog te zeggen dat ik er nooit spijt van gehad heb dat ik teruggekomen ben.
zondag 22 april 2012 om 03:43