Psyche
alle pijlers
nog steeds last van
donderdag 19 april 2012 om 14:28
Hoewel het steeds beter gaat, merk ik dat het onderwerp van therapeuten die een soort van relatie aangaan met clienten (al dan niet vriendschappelijk), me nog steeds veel doet. Mijn therapeut is inmiddels met zijn praktijk verhuisd naar een andere plaats, wat het iets makkelijker maakt, maar vergeten zal ik dit nooit.
Mijn therapeut heeft zijn eigen gevoelens voorop gezet door zijn liefde aan me te verklaren, vervolgens 'netjes' de therapie af te sluiten, maar niet goed het contact met mij weten te verbreken, wat ik uiteindelijk wel heb gedaan. Sterker nog, ik heb zijn gedrag gemeld bij zijn 'baas'. Als client ben je kwetsbaar en is het moeilijk om los te komen van iemand van wie je afhankelijk bent. Ik ben dan ook een tijdje meegegaan in de 'relatie' die na de therapie begon. Maar het gevoel van beschadiging blijft, hoewel ik me steeds de sterkere begin te voelen. Ik ben blij dat hij is verhuisd, dan kom ik hem in elk geval niet meer tegen, maar tjonge, je kunt ver van het padje raken door zoiets. Ik dacht op den duur dat ik ook diepe gevoelens voor hem had. Nu weet ik dat dat te maken heeft met overdracht en suggestie, maar toen ik er middenin zat was het een ander verhaal. Nog steeds lijkt het alsof ik een verrader ben, omdat ik heb 'aangegeven', maar gelukkig kan ik verder met mijn leven samen met mijn vriend nu, die me is blijven steunen, ondanks alles.
Mijn therapeut heeft zijn eigen gevoelens voorop gezet door zijn liefde aan me te verklaren, vervolgens 'netjes' de therapie af te sluiten, maar niet goed het contact met mij weten te verbreken, wat ik uiteindelijk wel heb gedaan. Sterker nog, ik heb zijn gedrag gemeld bij zijn 'baas'. Als client ben je kwetsbaar en is het moeilijk om los te komen van iemand van wie je afhankelijk bent. Ik ben dan ook een tijdje meegegaan in de 'relatie' die na de therapie begon. Maar het gevoel van beschadiging blijft, hoewel ik me steeds de sterkere begin te voelen. Ik ben blij dat hij is verhuisd, dan kom ik hem in elk geval niet meer tegen, maar tjonge, je kunt ver van het padje raken door zoiets. Ik dacht op den duur dat ik ook diepe gevoelens voor hem had. Nu weet ik dat dat te maken heeft met overdracht en suggestie, maar toen ik er middenin zat was het een ander verhaal. Nog steeds lijkt het alsof ik een verrader ben, omdat ik heb 'aangegeven', maar gelukkig kan ik verder met mijn leven samen met mijn vriend nu, die me is blijven steunen, ondanks alles.
donderdag 19 april 2012 om 18:15
donderdag 19 april 2012 om 18:20
Er is nog een reden waarom ik dit topic heb geopend. Ik vind dat er meer openheid moet komen over dit onderwerp. Therapeuten die over de grens gaan. Ik weet dat dit (veel) vaker gebeurt en dat de meeste clienten uit schaamte, gebrek aan steun vanuit de omgeving, niet weten waar terecht te kunnen voor hulp, dit in hun eentje 'oplossen'. Bovendien is er het risico dat de therapeut vaker in de fout gaat en niemand dat weet van elkaar, omdat we allemaal onze mond houden.
donderdag 19 april 2012 om 18:50
quote:helene31 schreef op 19 april 2012 @ 18:35:
Ik herinner me je topic ook nog, ik schreef toen 's nachts vaak mee.
Jouw therapeut zat hartstikke fout, geloof me.
Ik ben blij te lezen dat de mist in je hoofd inmiddels is opgetrokken. Hoe gaat het verder met je?Bedankt helene. Het gaat eigenlijk best heel goed. Ben er nog niet, maar een stuk krachtiger in elk geval. Voor jullie was het toen duidelijker dan voor mij . De mist is inderdaad helemaal opgetrokken waardoor ik nu alles helder zie. Nog bedankt dat je toen hebt 'meegepraat'. Voelde me op dat moment behoorlijk alleen staan met mijn probleem (omdat ik mijn mond hield naar de mensen die van me hielden).
Ik herinner me je topic ook nog, ik schreef toen 's nachts vaak mee.
Jouw therapeut zat hartstikke fout, geloof me.
Ik ben blij te lezen dat de mist in je hoofd inmiddels is opgetrokken. Hoe gaat het verder met je?Bedankt helene. Het gaat eigenlijk best heel goed. Ben er nog niet, maar een stuk krachtiger in elk geval. Voor jullie was het toen duidelijker dan voor mij . De mist is inderdaad helemaal opgetrokken waardoor ik nu alles helder zie. Nog bedankt dat je toen hebt 'meegepraat'. Voelde me op dat moment behoorlijk alleen staan met mijn probleem (omdat ik mijn mond hield naar de mensen die van me hielden).
donderdag 19 april 2012 om 20:48
quote:lila01 schreef op 19 april 2012 @ 17:54:
[...]
Verana, wat jij schrijft is inderdaad zo ontzettend herkenbaar voor mij. Ik heb zoveel goede dingen geleerd, ben er zo door veranderd en aan de andere kant is er het foute ervan, waardoor ik ben beschadigd. Dat kan heel verwarrend voelen. En ja, ook mijn therapeut had/ heeft zijn eigen problemen, bleek later. Ik denk dat dat in principe altijd zo is als er zoiets gebeurt. Hij projecteerde wat hij nodig had op mij.
En net als jou heb ik het verschil ervaren bij de volgende therapeut, zeer betrokken, erg dichtbij af en toe, ook letterlijk, maar altijd erg duidelijk over waar de grens ligt. En zo hoort het.Ja inderdaad, zo hoort het. Ik denk ook dat als therapeuten structureel over grenzen gaan, er iets met die therapeut zelf (nog) niet goed zit. Heeft jouw voormalig therapeut een waarschuwing gekregen nadat jij een klacht hebt ingediend? Hij mag nog wel zijn beroep uitoefenen?
[...]
Verana, wat jij schrijft is inderdaad zo ontzettend herkenbaar voor mij. Ik heb zoveel goede dingen geleerd, ben er zo door veranderd en aan de andere kant is er het foute ervan, waardoor ik ben beschadigd. Dat kan heel verwarrend voelen. En ja, ook mijn therapeut had/ heeft zijn eigen problemen, bleek later. Ik denk dat dat in principe altijd zo is als er zoiets gebeurt. Hij projecteerde wat hij nodig had op mij.
En net als jou heb ik het verschil ervaren bij de volgende therapeut, zeer betrokken, erg dichtbij af en toe, ook letterlijk, maar altijd erg duidelijk over waar de grens ligt. En zo hoort het.Ja inderdaad, zo hoort het. Ik denk ook dat als therapeuten structureel over grenzen gaan, er iets met die therapeut zelf (nog) niet goed zit. Heeft jouw voormalig therapeut een waarschuwing gekregen nadat jij een klacht hebt ingediend? Hij mag nog wel zijn beroep uitoefenen?
donderdag 19 april 2012 om 20:57
quote:lila01 schreef op 19 april 2012 @ 18:20:
Er is nog een reden waarom ik dit topic heb geopend. Ik vind dat er meer openheid moet komen over dit onderwerp. Therapeuten die over de grens gaan. Ik weet dat dit (veel) vaker gebeurt en dat de meeste clienten uit schaamte, gebrek aan steun vanuit de omgeving, niet weten waar terecht te kunnen voor hulp, dit in hun eentje 'oplossen'. Bovendien is er het risico dat de therapeut vaker in de fout gaat en niemand dat weet van elkaar, omdat we allemaal onze mond houden.
Ik persoonlijk denk meer na over in hoeverre een therapeut die zelf zeer beschadigd is, therapeut mag en kan zijn. Soms is het fijn een ervaringsdeskundige tegenover je te hebben. Maar moet iemand met een traumatische jeugd misschien ervaringsdeskundige blijven en geen therapeut willen worden? Ook al kan hij / zij de therapeutische technieken goed uitvoeren, maar brengt wel zijn beschadigde persoonlijkheid (en alles wat daaruit voortvloeit) mee in zijn beroep als therapeut?
Ik vind het lastig hier mijn mening over te vormen. Al neig ik, door mijn huidige positieve ervaringen, steeds meer naar dat een te beschadigd persoon die zijn dingen niet goed genoeg uitgewerkt heeft, misschien geen therapeut zou moeten zijn.
Er is nog een reden waarom ik dit topic heb geopend. Ik vind dat er meer openheid moet komen over dit onderwerp. Therapeuten die over de grens gaan. Ik weet dat dit (veel) vaker gebeurt en dat de meeste clienten uit schaamte, gebrek aan steun vanuit de omgeving, niet weten waar terecht te kunnen voor hulp, dit in hun eentje 'oplossen'. Bovendien is er het risico dat de therapeut vaker in de fout gaat en niemand dat weet van elkaar, omdat we allemaal onze mond houden.
Ik persoonlijk denk meer na over in hoeverre een therapeut die zelf zeer beschadigd is, therapeut mag en kan zijn. Soms is het fijn een ervaringsdeskundige tegenover je te hebben. Maar moet iemand met een traumatische jeugd misschien ervaringsdeskundige blijven en geen therapeut willen worden? Ook al kan hij / zij de therapeutische technieken goed uitvoeren, maar brengt wel zijn beschadigde persoonlijkheid (en alles wat daaruit voortvloeit) mee in zijn beroep als therapeut?
Ik vind het lastig hier mijn mening over te vormen. Al neig ik, door mijn huidige positieve ervaringen, steeds meer naar dat een te beschadigd persoon die zijn dingen niet goed genoeg uitgewerkt heeft, misschien geen therapeut zou moeten zijn.
donderdag 19 april 2012 om 21:00
quote:Moonlight82 schreef op 19 april 2012 @ 18:37:
Verana ik weet nog jouw worsteling toen je er over dacht om te stoppen. Wat een goede beslissing heb je dan genomen, uiteindelijk. Dapper.
Tja als cliënt weet je niet beter. Dan zie je pas het verschil als je ergens wordt behandeld zoals het hoort.
Ja, daar heb ik toen inderdaad wel het één en ander over geschreven op het topic waar we toen beiden schreven.
Ik kon pas stoppen toen ik mijn eigen waarnemingen serieus ging nemen. Fijn dat je mij dapper vindt daarom
Nou, ik zal nu stoppen Lila's topic zo ongeveer te kapen
Maar 't is een onderwerp wat mij ook wel bezighoudt.
Verana ik weet nog jouw worsteling toen je er over dacht om te stoppen. Wat een goede beslissing heb je dan genomen, uiteindelijk. Dapper.
Tja als cliënt weet je niet beter. Dan zie je pas het verschil als je ergens wordt behandeld zoals het hoort.
Ja, daar heb ik toen inderdaad wel het één en ander over geschreven op het topic waar we toen beiden schreven.
Ik kon pas stoppen toen ik mijn eigen waarnemingen serieus ging nemen. Fijn dat je mij dapper vindt daarom
Nou, ik zal nu stoppen Lila's topic zo ongeveer te kapen
Maar 't is een onderwerp wat mij ook wel bezighoudt.
donderdag 19 april 2012 om 21:17
Verena, ik vind het fijn dat je reageert. Ik merk dat wij erg op 1 lijn zitten in hoe wij erover denken. Ook ik denk veel na over of zo iemand wel therapeut zou moeten zijn. Moeilijk is dat. Ik merk dat veel therapeuten zelf ook ooit hebben geworsteld met problemen (wie niet, we zijn allemaal mensen) en sommige kiezen misschien juist daarom voor een baan in de hulpverlening. Mijn therapeut ging zijn eigen issues met die van mij vermengen. En hij is/ was ervan overtuigd dat hij een goede therapeut was. Degene die ik daarna trof, stond veel sterker in zijn schoenen en had mijn bewondering niet nodig om zich goed te voelen. Ik hoefde me dus niet met hem bezig te houden en wat was dat fijn. Jij kent dat onderscheid dus ook Verena, maar ik ben bang dat een heleboel clienten dat niet weten. Vooral niet als je voor het eerst in therapie gaat, dan weet je niet goed wat 'normaal' is.
donderdag 19 april 2012 om 21:22
Sinnombre, natuurlijk is er meer gebeurd, omdat ik die details hier niet (weer) vermeld (ik gooi niet alles meer het www op), hoef je daaruit niet concluderen dat er niets aan de hand was. Ik heb hier niets te bewijzen. Ik wilde alleen wat van gedachten wisselen met mensen die weten waar ik het over heb en even mijn verhaal kwijt.
donderdag 19 april 2012 om 21:29
Verana, ik heb meerdere gesprekken gehad met zijn 'baas' , die het ernstig vond wat er gebeurd was en me aanraadde een officiele klacht in te dienen, daarna is hij op het matje geroepen en ik weet niet hoe dat afgelopen is. Ik heb geen contact meer. De stap om een schriftelijke klacht in te dienen, met hoorzitting en al, waarbij alle partijen aanwezig zijn, was voor mij te zwaar. Ook omdat ik eigenlijk nog middenin mijn eigen therapieproces zat. Voor zover ik weet werkt hij gewoon door, maar ik denk dat er wel iets veranderd is, kan niet precies zeggen wat, maar door wat info die ik heb gelezen over zijn praktijk. Ik twijfel nog vaak, had ik niet nog verder moeten gaan met mijn klacht, maar mijn eigen gezondheid staat voorop heb ik geleerd. Ik ga ervanuit dat hij onder een soort van verscherpte controle staat, soort proeftijd ofzo. Maar dat is gissen. En de twijfel blijft of ik het goed genoeg heb aangepakt, maar goed, door het te melden heb ik al een goede stap gedaan vind ik. Ze zijn op de hoogte. Ik ben mijn verhaal nog aan het opschrijven, voor mijn eigen verwerking en wie weet...
donderdag 19 april 2012 om 22:22
Mensen in mijn omgeving hebben me ook gevraagd of ik misschien een klacht wilde indienen. Ik heb ook besloten dit niet te doen. Met name omdat het mij veel te veel gaat kosten wat betreft energie, en ik deze energie liever besteed aan zelf een beter leven te krijgen.
Verder is mijn voormalig therapeut redelijk machtsbelust (ik was ook altijd een beetje bang voor haar), en ik weet dat ze tot het uiterste zal gaan om mijn ongelijk te bewijzen bij een eventuele klacht. Ik sta niet sterk genoeg in mijn schoenen om hier tegen opgewassen te zijn.
Verder is mijn voormalig therapeut redelijk machtsbelust (ik was ook altijd een beetje bang voor haar), en ik weet dat ze tot het uiterste zal gaan om mijn ongelijk te bewijzen bij een eventuele klacht. Ik sta niet sterk genoeg in mijn schoenen om hier tegen opgewassen te zijn.
donderdag 19 april 2012 om 23:24
quote:lila01 schreef op 19 april 2012 @ 21:17:
Verena, ik vind het fijn dat je reageert. Ik merk dat wij erg op 1 lijn zitten in hoe wij erover denken. Ook ik denk veel na over of zo iemand wel therapeut zou moeten zijn. Moeilijk is dat. Ik merk dat veel therapeuten zelf ook ooit hebben geworsteld met problemen (wie niet, we zijn allemaal mensen) en sommige kiezen misschien juist daarom voor een baan in de hulpverlening. Mijn therapeut ging zijn eigen issues met die van mij vermengen. En hij is/ was ervan overtuigd dat hij een goede therapeut was. Degene die ik daarna trof, stond veel sterker in zijn schoenen en had mijn bewondering niet nodig om zich goed te voelen. Ik hoefde me dus niet met hem bezig te houden en wat was dat fijn. Jij kent dat onderscheid dus ook Verena, maar ik ben bang dat een heleboel clienten dat niet weten. Vooral niet als je voor het eerst in therapie gaat, dan weet je niet goed wat 'normaal' is.
Nee, je weet dan inderdaad niet goed wat 'normaal' is. Ik denk dat je dan vooral af moet gaan op hoe het voor je voelt. In mijn geval: bang zijn voor je therapeut is natuurlijk nooit een goed teken (maar het duurde voor mij een tijd voordat ik door had dat dit geen goed teken is).
Ik denk dat iedereen wel issues heeft, de meeste therapeuten ook. Het gaat er denk ik vooral om of de therapeut professioneel genoeg is om zijn eigen sores buiten de therapie te houden. Mijn psychologen hebben vast ook het één en ander meegemaakt, maar ik merk er in ieder geval niets van. Ik heb geen idee of mijn problematiek of ik als persoon iets bij hen oproep, en dat vind ik wel zo prettig. Wat ik al eerder schreef: pas nu kom ik echt aan mijn eigen proces toe.
Verena, ik vind het fijn dat je reageert. Ik merk dat wij erg op 1 lijn zitten in hoe wij erover denken. Ook ik denk veel na over of zo iemand wel therapeut zou moeten zijn. Moeilijk is dat. Ik merk dat veel therapeuten zelf ook ooit hebben geworsteld met problemen (wie niet, we zijn allemaal mensen) en sommige kiezen misschien juist daarom voor een baan in de hulpverlening. Mijn therapeut ging zijn eigen issues met die van mij vermengen. En hij is/ was ervan overtuigd dat hij een goede therapeut was. Degene die ik daarna trof, stond veel sterker in zijn schoenen en had mijn bewondering niet nodig om zich goed te voelen. Ik hoefde me dus niet met hem bezig te houden en wat was dat fijn. Jij kent dat onderscheid dus ook Verena, maar ik ben bang dat een heleboel clienten dat niet weten. Vooral niet als je voor het eerst in therapie gaat, dan weet je niet goed wat 'normaal' is.
Nee, je weet dan inderdaad niet goed wat 'normaal' is. Ik denk dat je dan vooral af moet gaan op hoe het voor je voelt. In mijn geval: bang zijn voor je therapeut is natuurlijk nooit een goed teken (maar het duurde voor mij een tijd voordat ik door had dat dit geen goed teken is).
Ik denk dat iedereen wel issues heeft, de meeste therapeuten ook. Het gaat er denk ik vooral om of de therapeut professioneel genoeg is om zijn eigen sores buiten de therapie te houden. Mijn psychologen hebben vast ook het één en ander meegemaakt, maar ik merk er in ieder geval niets van. Ik heb geen idee of mijn problematiek of ik als persoon iets bij hen oproep, en dat vind ik wel zo prettig. Wat ik al eerder schreef: pas nu kom ik echt aan mijn eigen proces toe.
