Psyche
alle pijlers
Ondankbaar!
vrijdag 27 april 2012 om 10:19
Ik lees hier veel de laatste tijd, oke altijd maar de laatste tijd meer, over ondankbaarheid. Mensen die vinden dat ze veel voor hun vrienden/familie hebben gedaan en daar geen dankbaarheid voor terugkrijgen. Of die, als het er op aan komt, niet dezelfde gunsten mogen verwachten.
Toevoeging: ook lees ik veel topics van mensen die menen dat hun familie/vrienden niet genoeg voor hen gedaan hebben bij bijvoorbeeld de bruiloft. Dat komt op mij ook ondankbaar over.
Wordt de maatschappij steeds ondankbaarder? Ik denk zelf van wel eigenlijk. Vandaag nog een knap staaltje meegemaakt, nadat ik iets (vind ik althans) liefs voor een vriendin heb gedaan. Stuitte alleen maar op gezeur en ondankbaarheid. Nou ja, kan ik mee leven, maar het zette me aan het denken.
Wordt er teveel "voor wat hoort wat" gedacht, of mag je ook wel iets terug verwachten soms, al is het maar in de vorm van "Hey bedankt, lief van je!".
Toevoeging: ook lees ik veel topics van mensen die menen dat hun familie/vrienden niet genoeg voor hen gedaan hebben bij bijvoorbeeld de bruiloft. Dat komt op mij ook ondankbaar over.
Wordt de maatschappij steeds ondankbaarder? Ik denk zelf van wel eigenlijk. Vandaag nog een knap staaltje meegemaakt, nadat ik iets (vind ik althans) liefs voor een vriendin heb gedaan. Stuitte alleen maar op gezeur en ondankbaarheid. Nou ja, kan ik mee leven, maar het zette me aan het denken.
Wordt er teveel "voor wat hoort wat" gedacht, of mag je ook wel iets terug verwachten soms, al is het maar in de vorm van "Hey bedankt, lief van je!".
vrijdag 27 april 2012 om 10:24
Tja, lastig. Nu ik er zo over nadenk, maak in mijn omgeving eigenlijk niet zo veel ondankbaarheid mee. Wel vraag ik me soms af of ik zelf niet ondankbaar over kom. Laatst gaven vriend en ik bijvoorbeeld thuis een etentje voor vrienden en toen is een vriendin ons 's middags een paar uurtjes komen helpen met voorbereidingen. Ik heb haar gewoon mondeling bedankt, gezegd hoe fijn het was dat ze er was e.d. Later vraag ik me dan af of ik haar wel genoeg heb bedankt..
Zelf stel ik dankbaarheid in ieder geval wel op prijs. Ik hoef geen cadeautjes of zo, maar een welgemeend 'dankjewel' vind ik erg fijn om te horen. Maar zoals ik al zei, dat krijg ik ook wel vaak van mijn omgeving.
Zelf stel ik dankbaarheid in ieder geval wel op prijs. Ik hoef geen cadeautjes of zo, maar een welgemeend 'dankjewel' vind ik erg fijn om te horen. Maar zoals ik al zei, dat krijg ik ook wel vaak van mijn omgeving.
vrijdag 27 april 2012 om 10:27
quote:daydream schreef op 27 april 2012 @ 10:23:
Ligt aan de situatie. Iemand dacht iets liefs voor mij te doen, maar ik was er totaal niet blij mee. Ivm de herkenbaarheid ga ik dit niet verder beschrijven, maar vergelijk het maar met een surprisefeest waar ik niet op zat te wachten.Oh ja, dat is inderdaad vervelend. In dit geval weet ik zeker dat ze dit erg graag wilde, en ik weet ook waarom ze zo reageert. Maar toch ergens zet het me aan het denken...
Ligt aan de situatie. Iemand dacht iets liefs voor mij te doen, maar ik was er totaal niet blij mee. Ivm de herkenbaarheid ga ik dit niet verder beschrijven, maar vergelijk het maar met een surprisefeest waar ik niet op zat te wachten.Oh ja, dat is inderdaad vervelend. In dit geval weet ik zeker dat ze dit erg graag wilde, en ik weet ook waarom ze zo reageert. Maar toch ergens zet het me aan het denken...
vrijdag 27 april 2012 om 10:32
"Wie leeft van verwachtingen, komt om van de honger"
Nee, je mag niet verwachten, je mag hopen. Als je iets liefs oid voor een ander doet, dan doe je dat toch voor die ander en niet voor jezelf, om er iets (of dat nou materieel of emotioneel is) voor terug te krijgen en daar dus bij voorbaat van uit te gaan?
Natuurlijk zou dat het fijnste zijn. Maar ik vind niet dat je er van uit mag/moet kunnen gaan. Onvoorwaardelijk noemen vond ik ook weer een beetje te zwaar aangezet; ik heb gestemd voor 'hangt van de situatie af'.
Nee, je mag niet verwachten, je mag hopen. Als je iets liefs oid voor een ander doet, dan doe je dat toch voor die ander en niet voor jezelf, om er iets (of dat nou materieel of emotioneel is) voor terug te krijgen en daar dus bij voorbaat van uit te gaan?
Natuurlijk zou dat het fijnste zijn. Maar ik vind niet dat je er van uit mag/moet kunnen gaan. Onvoorwaardelijk noemen vond ik ook weer een beetje te zwaar aangezet; ik heb gestemd voor 'hangt van de situatie af'.
vrijdag 27 april 2012 om 10:32
Ik vind het eigenlijk wel meevallen, krijg vaak genoeg 'dank je' te horen. Ik ken wel een paar mensen die het heel fijn vinden om anderen te helpen, ongeacht of die ander daar op zit te wachten. En die dan teleurgesteld zijn dat de 'ontvanger' niet heel dankbaar is. Ik denk dat Daydream ook zoiets bedoelt. Een beetje het 'een oud vrouwtje de straat over helpen terwijl ze helemaal niet over wilde steken' zeg maar . Die mensen vinden vast wel dat de rest van de wereld ondankbaar is.
Als je dingen voor een ander doet omdat je zelf vindt dat dat moet of dat iemand het verdiend heeft, maakt het niet zoveel uit hoe dankbaar de ontvanger is. En dan ben je dus ook niet teleurgesteld als dat eens niet zo is.
Als je dingen voor een ander doet omdat je zelf vindt dat dat moet of dat iemand het verdiend heeft, maakt het niet zoveel uit hoe dankbaar de ontvanger is. En dan ben je dus ook niet teleurgesteld als dat eens niet zo is.
vrijdag 27 april 2012 om 10:37
Ja, teleurstelling ligt voornamelijk in eigen verwachtingen. Daar ben ik het wel mee eens.
Ik denk dat het voor mij meer is dat ik had verwacht dat ze wat blijer zou zijn of zo, ipv te gaan zeuren en eisen stellen. Maar onder de omstandigheden ook wel begrijpelijk. Het inspireert mij alleen niet om snel weer iets liefs voor dr te doen. En nogmaals, dit was iets wat ze héél graag wilde, dat heeft ze me meerdere malen verteld.
Maar het heeft me aan het denken gezet over al die topics hier over ondankbaarheid vs niet tevreden.
Ik denk dat het voor mij meer is dat ik had verwacht dat ze wat blijer zou zijn of zo, ipv te gaan zeuren en eisen stellen. Maar onder de omstandigheden ook wel begrijpelijk. Het inspireert mij alleen niet om snel weer iets liefs voor dr te doen. En nogmaals, dit was iets wat ze héél graag wilde, dat heeft ze me meerdere malen verteld.
Maar het heeft me aan het denken gezet over al die topics hier over ondankbaarheid vs niet tevreden.
vrijdag 27 april 2012 om 10:37
Ook zoiets: ik stuur(de) vaak een kaartje naar mensen. Bij geboorte, verjaardag, verhuizing etc. 9 Van de 10 keer hoor ik daar niks op, geen leuk!, geen bedankje, met mijn verjaardag geen kaartje terug, niks.
Prima, ik stuur nu dus ook geen kaartjes meer (behalve naar mijn directe familie).
Misschien klink ik heel zuur maar waarom zou ik nog tijd, moeite, geld en energie in iets steken als het toch niet wordt gewaardeerd....
Prima, ik stuur nu dus ook geen kaartjes meer (behalve naar mijn directe familie).
Misschien klink ik heel zuur maar waarom zou ik nog tijd, moeite, geld en energie in iets steken als het toch niet wordt gewaardeerd....
vrijdag 27 april 2012 om 10:39
quote:charlottecharles schreef op 27 april 2012 @ 10:35:
Ja ik denk zeker wel dat mensen steeds makkelijker zijn uitgevallen.
Mijn moeder heeft wel eens gezegd: ''eigenlijk heb ik medelijden met jullie generatie, wij hielpen elkaar nog echt (jaren 60 - 70 - 80 hebben we het over), dat zie ik bij jullie helemaal niet meer.''Klopt, de maatschappij is steeds egoistischer geworden, men doet niet snel meer iets voor elkaar. Het komt niet eens in veel mensen op. Maar dan zou het toch extra bijzonder moeten zijn als iemand het wel doet?
Mis!
Want men meent net zo goed recht te hebben op andermans hulp, ook al biedt men het zelf niet aan.
Ik vind dat zo jammer
Ja ik denk zeker wel dat mensen steeds makkelijker zijn uitgevallen.
Mijn moeder heeft wel eens gezegd: ''eigenlijk heb ik medelijden met jullie generatie, wij hielpen elkaar nog echt (jaren 60 - 70 - 80 hebben we het over), dat zie ik bij jullie helemaal niet meer.''Klopt, de maatschappij is steeds egoistischer geworden, men doet niet snel meer iets voor elkaar. Het komt niet eens in veel mensen op. Maar dan zou het toch extra bijzonder moeten zijn als iemand het wel doet?
Mis!
Want men meent net zo goed recht te hebben op andermans hulp, ook al biedt men het zelf niet aan.
Ik vind dat zo jammer
vrijdag 27 april 2012 om 10:40
vrijdag 27 april 2012 om 10:40
quote:_minny schreef op 27 april 2012 @ 10:39:
[...]
Klopt, de maatschappij is steeds egoistischer geworden, men doet niet snel meer iets voor elkaar. Het komt niet eens in veel mensen op. Maar dan zou het toch extra bijzonder moeten zijn als iemand het wel doet?
Mis!
Want men meent net zo goed recht te hebben op andermans hulp, ook al biedt men het zelf niet aan.
Ik vind dat zo jammer Ja ik snap helemaal wat je bedoelt.
[...]
Klopt, de maatschappij is steeds egoistischer geworden, men doet niet snel meer iets voor elkaar. Het komt niet eens in veel mensen op. Maar dan zou het toch extra bijzonder moeten zijn als iemand het wel doet?
Mis!
Want men meent net zo goed recht te hebben op andermans hulp, ook al biedt men het zelf niet aan.
Ik vind dat zo jammer Ja ik snap helemaal wat je bedoelt.
vrijdag 27 april 2012 om 10:41
vrijdag 27 april 2012 om 10:41
Maar waardering zit hem toch niet altijd in 'met gelijke munt terug betalen'? Je stuurt toch geen kaartje met de intentie 'dús krijg ik er één terug op mijn verjaardag/met Kerst"? Je stuurt toch een kaartje om iemand te feliciteren met een bepaalde gebeurtenis, punt? Wie zegt dat dat niet vreselijk gewaardeerd wordt door diegene? Heb je dan verder geen contact met degene aan wie je zoiets stuurt, dat je dat alleen aan een geretourneerde gunst kunt aflezen?
vrijdag 27 april 2012 om 10:42
vrijdag 27 april 2012 om 10:42
quote:charlottecharles schreef op 27 april 2012 @ 10:35:
Ja ik denk zeker wel dat mensen steeds makkelijker zijn uitgevallen.
Mijn moeder heeft wel eens gezegd: ''eigenlijk heb ik medelijden met jullie generatie, wij hielpen elkaar nog echt (jaren 60 - 70 - 80 hebben we het over), dat zie ik bij jullie helemaal niet meer.''
Hee dat zegt de mijne ook! Mijn oma en moeder - niet de rijksten - hebben nooit kleding of fietsen hoeven kopen in die tijd, dat rouleerde allemaal in de omgeving. Ook met speelgoed e.d. Men ving elkaar op, hielp, brachten eten......
Maar ook dat had een keerzijde, geloof ik.
Ja ik denk zeker wel dat mensen steeds makkelijker zijn uitgevallen.
Mijn moeder heeft wel eens gezegd: ''eigenlijk heb ik medelijden met jullie generatie, wij hielpen elkaar nog echt (jaren 60 - 70 - 80 hebben we het over), dat zie ik bij jullie helemaal niet meer.''
Hee dat zegt de mijne ook! Mijn oma en moeder - niet de rijksten - hebben nooit kleding of fietsen hoeven kopen in die tijd, dat rouleerde allemaal in de omgeving. Ook met speelgoed e.d. Men ving elkaar op, hielp, brachten eten......
Maar ook dat had een keerzijde, geloof ik.
vrijdag 27 april 2012 om 10:44
En als je geenkaartjes terug krijgt dan is dat niet perse omdat het niet gewaardeerd werd, maar misschien zijn de mensen aan wie je kaartjes stuurt wel chaotischer, vergeet achtiger, minder goed in kaartjes sturen dan jij.
je stuurt met verwachting terug te krijgen.
Eigenlijk vind ik dat dus een vorm van egocentrisme.
je stuurt met verwachting terug te krijgen.
Eigenlijk vind ik dat dus een vorm van egocentrisme.
..popcorn?
vrijdag 27 april 2012 om 10:46
quote:nola schreef op 27 april 2012 @ 10:44:
En als je geenkaartjes terug krijgt dan is dat niet perse omdat het niet gewaardeerd werd, maar misschien zijn de mensen aan wie je kaartjes stuurt wel chaotischer, vergeet achtiger, minder goed in kaartjes sturen dan jij.
je stuurt met verwachting terug te krijgen.
Eigenlijk vind ik dat dus een vorm van egocentrisme.Sja, als je het zo weet te draaien, dat ik kaartjes stuur en daarmee egoïstisch ben..... daar krijg ik dan weer geen speld tussen
En als je geenkaartjes terug krijgt dan is dat niet perse omdat het niet gewaardeerd werd, maar misschien zijn de mensen aan wie je kaartjes stuurt wel chaotischer, vergeet achtiger, minder goed in kaartjes sturen dan jij.
je stuurt met verwachting terug te krijgen.
Eigenlijk vind ik dat dus een vorm van egocentrisme.Sja, als je het zo weet te draaien, dat ik kaartjes stuur en daarmee egoïstisch ben..... daar krijg ik dan weer geen speld tussen
vrijdag 27 april 2012 om 10:47
Min, spreek jij uit naar een ander wat jouw behoeften zijn? Is dat niet iets dat je los zou moeten koppelen van 'geven om terug te krijgen' juist? Jij wilt graag waardering van een ander om wie je bent. Het is zo typisch menselijk om dat impliciet te willen krijgen door middel van zelf vooral heel veel géven
