Psyche
alle pijlers
Ondankbaar!
vrijdag 27 april 2012 om 10:19
Ik lees hier veel de laatste tijd, oke altijd maar de laatste tijd meer, over ondankbaarheid. Mensen die vinden dat ze veel voor hun vrienden/familie hebben gedaan en daar geen dankbaarheid voor terugkrijgen. Of die, als het er op aan komt, niet dezelfde gunsten mogen verwachten.
Toevoeging: ook lees ik veel topics van mensen die menen dat hun familie/vrienden niet genoeg voor hen gedaan hebben bij bijvoorbeeld de bruiloft. Dat komt op mij ook ondankbaar over.
Wordt de maatschappij steeds ondankbaarder? Ik denk zelf van wel eigenlijk. Vandaag nog een knap staaltje meegemaakt, nadat ik iets (vind ik althans) liefs voor een vriendin heb gedaan. Stuitte alleen maar op gezeur en ondankbaarheid. Nou ja, kan ik mee leven, maar het zette me aan het denken.
Wordt er teveel "voor wat hoort wat" gedacht, of mag je ook wel iets terug verwachten soms, al is het maar in de vorm van "Hey bedankt, lief van je!".
Toevoeging: ook lees ik veel topics van mensen die menen dat hun familie/vrienden niet genoeg voor hen gedaan hebben bij bijvoorbeeld de bruiloft. Dat komt op mij ook ondankbaar over.
Wordt de maatschappij steeds ondankbaarder? Ik denk zelf van wel eigenlijk. Vandaag nog een knap staaltje meegemaakt, nadat ik iets (vind ik althans) liefs voor een vriendin heb gedaan. Stuitte alleen maar op gezeur en ondankbaarheid. Nou ja, kan ik mee leven, maar het zette me aan het denken.
Wordt er teveel "voor wat hoort wat" gedacht, of mag je ook wel iets terug verwachten soms, al is het maar in de vorm van "Hey bedankt, lief van je!".
vrijdag 27 april 2012 om 12:42
quote:Enn schreef op 27 april 2012 @ 12:38:
[...]
Mwoah ik let er echt niet zo op. Misschien is het daarom dat ik het steken dan niet zo ervaar? En natuurlijk vind ik het fijn als mensen blij worden van wat ik zeg of doe hoor! Zo zijn mijn posts in dit topic niet bedoeld. ik bedoel ook idd als je het nooit zou krijgen, niet als het een keer gebeurd of zo.
[...]
Mwoah ik let er echt niet zo op. Misschien is het daarom dat ik het steken dan niet zo ervaar? En natuurlijk vind ik het fijn als mensen blij worden van wat ik zeg of doe hoor! Zo zijn mijn posts in dit topic niet bedoeld. ik bedoel ook idd als je het nooit zou krijgen, niet als het een keer gebeurd of zo.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 27 april 2012 om 12:43
vrijdag 27 april 2012 om 12:48
Ik doe op het ogenblik het bijna onmogelijke voor iemand die buiten zijn schuld in een afschuwelijke situatie zit waar hij niet zelfstandig uitkomt. Ik hoef daar niets voor terug, ik heb er een heleboel werk aan (administatief, veel telefoontjes) maar ik doe het met liefde. Degene om wie het gaat is me heel dankbaar, hij vindt het zelf ook heel erg dat ik al die moeite doe (het is voornamelijk een taalprobleem waardoor hij er niet uitkomt). Ik ben in staat en ik heb de tijd om te helpen, 't is gewoon een vriendendienst. Een knuffel volstaat.
verba volant, scripta manent.
vrijdag 27 april 2012 om 12:50
quote:rosanna08 schreef op 27 april 2012 @ 12:42:
[...]
ik bedoel ook idd als je het nooit zou krijgen, niet als het een keer gebeurd of zo.
Ik geloof niet dat iemand het werkelijk nooit krijgt, ik geloof wel dat iemand dit niet meer kan zien of horen juist doordat hij/zij dit vindt.
Dubiootje schreef hier net mooie woorden over in het topic over het oppassen van de kat van de buurvrouw. Met toestemming van Dubiootje
quote:dubiootje schreef op 27 april 2012 @ 12:37:
Je hebt een lief gebaar naar haar gedaan, maar niet onzelfzuchtig. Je verwacht er iets voor terug, namelijk dankbaarheid. Dat mag en natuurlijk is dat ook gewoon fatsoenlijk, maar besef dat dat jouw verwachtingen zijn. Als je wat aardigs voor een ander doet, krijg je soms niet datgene terug wat je had gehoopt. Dan kun je besluiten niet meer aardig te doen (dus vooral géén bloemetje brengen),
maar je kan ook gewoon je schouders ophalen en gewoon toch aardig blijven, tegen je buurvrouw en andere mensen.
De winst die daarin zit is dat je zelf een veel fijner leven hebt waarin je je niet te veel drukmaakt om mensen die niet doen wat je van ze verwacht. Daar hou je heel veel energie aan over, is mijn ervaring. Bovendien krijg je meestal ook veel positiefs terug van andere mensen. Dat gaat vaak vanzelf. Hetzelfde geldt als je een negatieve houding hebt, dat krijg je vaak ook weer terug.
[...]
ik bedoel ook idd als je het nooit zou krijgen, niet als het een keer gebeurd of zo.
Ik geloof niet dat iemand het werkelijk nooit krijgt, ik geloof wel dat iemand dit niet meer kan zien of horen juist doordat hij/zij dit vindt.
Dubiootje schreef hier net mooie woorden over in het topic over het oppassen van de kat van de buurvrouw. Met toestemming van Dubiootje
quote:dubiootje schreef op 27 april 2012 @ 12:37:
Je hebt een lief gebaar naar haar gedaan, maar niet onzelfzuchtig. Je verwacht er iets voor terug, namelijk dankbaarheid. Dat mag en natuurlijk is dat ook gewoon fatsoenlijk, maar besef dat dat jouw verwachtingen zijn. Als je wat aardigs voor een ander doet, krijg je soms niet datgene terug wat je had gehoopt. Dan kun je besluiten niet meer aardig te doen (dus vooral géén bloemetje brengen),
maar je kan ook gewoon je schouders ophalen en gewoon toch aardig blijven, tegen je buurvrouw en andere mensen.
De winst die daarin zit is dat je zelf een veel fijner leven hebt waarin je je niet te veel drukmaakt om mensen die niet doen wat je van ze verwacht. Daar hou je heel veel energie aan over, is mijn ervaring. Bovendien krijg je meestal ook veel positiefs terug van andere mensen. Dat gaat vaak vanzelf. Hetzelfde geldt als je een negatieve houding hebt, dat krijg je vaak ook weer terug.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 27 april 2012 om 13:13
Het is een kleine moeite om als je iets krijgt ''dank je wel, lief etc.'' te zeggen.
Het is een kleine moeite om als je iets fout doet ''sorry'' te zeggen.
Het is (vaak) een kleine moeite en prettig iemand even met iets te helpen.
Zolang dit alles niet zo gezien wordt, maar meer als een soort opoffering, blijven er onvervulde (onterechte) verwachtingen sluimeren.
Het leven kan zo simpel (en mooi) zijn.
Het is een kleine moeite om als je iets fout doet ''sorry'' te zeggen.
Het is (vaak) een kleine moeite en prettig iemand even met iets te helpen.
Zolang dit alles niet zo gezien wordt, maar meer als een soort opoffering, blijven er onvervulde (onterechte) verwachtingen sluimeren.
Het leven kan zo simpel (en mooi) zijn.
vrijdag 27 april 2012 om 13:22
Het is alleen een opoffering als je dingen gaat doen tegen je zin in. Mensen die dat doen verwachten vaak dankbaarheid is me opgevallen. Ook als ze het je door je strot duwen en je er niet om gevraagd had.
Ik doe zelf wat ik wil doen. En dat doe ik dan met alle liefde, zorg en aandacht, omdat ik het graag doe voor die ander. Dat is meer dan genoeg. Als iemand dat waardeert is dat leuk maar het hoeft niet. Ik spreek mijn waardering uit wanneer anderen dingen voor mij doen, ik vergeet het alleen nog weleens met kaartjes ed ( ja hebbie 'm weer ).
Trouwens lief van je wat je deed voor je vriendin Minny. Bij zulke zaken zou ik je zeker bedanken, in die zin vind ik de reactie van je vriendin wat vreemd. Maar kan zijn dat ze nu vooral zat te stressen en dat ze zich het pas later bedenkt, wat je nou eigenlijk deed voor haar .
Ik doe zelf wat ik wil doen. En dat doe ik dan met alle liefde, zorg en aandacht, omdat ik het graag doe voor die ander. Dat is meer dan genoeg. Als iemand dat waardeert is dat leuk maar het hoeft niet. Ik spreek mijn waardering uit wanneer anderen dingen voor mij doen, ik vergeet het alleen nog weleens met kaartjes ed ( ja hebbie 'm weer ).
Trouwens lief van je wat je deed voor je vriendin Minny. Bij zulke zaken zou ik je zeker bedanken, in die zin vind ik de reactie van je vriendin wat vreemd. Maar kan zijn dat ze nu vooral zat te stressen en dat ze zich het pas later bedenkt, wat je nou eigenlijk deed voor haar .
vrijdag 27 april 2012 om 13:28
Wow, ik wist niet dat ik schijnbaar constant mensen tegen het hoofd stoot. Als ik een kaart krijg, zeg ik er vaak niets over. Ik ben er wel erg blij mee, maar ben ook snel weer vergeten dat ik er een heb gehad en (heel erg) van wie de kaart ook weer was. Maar ik stuur vaak ook zelf kaarten naar vrienden, maar niet als reactie op hun kaart. Meer omdat ik daar zelf behoefte aan heb. Iets over een kado of kaart op facebook zetten vind ik eigenlijk niet gepast, vooral omdat je niet weet of die ander het wel op prijs stelt dat de hele wereld weet dat ze een kaart heeft gestuurd. Als mensen dat fijn vinden, zou ik ook het idee krijgen dat de persoon niet echt een kaart wilde sturen, maar eerder in een goed daglicht op fb wilde komen.
Punt dat ik wilde maken: ik ben erg chaotisch en vergeetachtig, maar dat wil niet zeggen dat ik kaarten e.d. niet op prijs stel.
Punt dat ik wilde maken: ik ben erg chaotisch en vergeetachtig, maar dat wil niet zeggen dat ik kaarten e.d. niet op prijs stel.
vrijdag 27 april 2012 om 13:40
quote:Maja82 schreef op 27 april 2012 @ 11:54:
[...]
Als ik bij hen ben moet ik zelf mn thee zetten. Staan er geen hapjes op tafel en moeten er vaak nog boodschappen gedaan worden (zelfs op zondag).
T is gewoon heel scheef allemaal. Ik verwacht bij hen al niets meer maar als ze bij ons zijn wordt er verbaasd gereageerd als ik eens niet kook, of om 4 uur nog niet weet wat we gaan eten of als we wat halen.
Ik heb een vriendin die een beetje als jij is maja, een soort van moederkloek. Het is misschien gewoon gewenning. Mijn vriendinnen zijn eraan gewend dat ik ongeorganiseerd ben en ik ben eraan gewend dat die ene vriendin alles wel goed doet. Haar huis is altijd mooi en stijlvol, het mijne is een zooitje. Zij nodigt me netjes uit als ik alleen thuis ben, zij vraagt mij erom of het uitkomt (vind ik erg leuk hoor, maar ik denk daar zelf echt niet over na). Zij komt met presentjes, ik ben al blij als ik er op tijd ben. Het is soms best vervelend om zoals mij te zijn, sommigen zouden zeggen lui en onbeschoft, maar ik ben opgehouden met vechten tegen hoe ik ben. En ik doe ook wel leuke dingen terug, maar op een andere manier of tijd dan wat mensen zouden verwachten. En ik ben denk ik best leuk gezelschap en een goede vriendin en daar gaat het uiteindelijk toch om, denk ik dan?
En omdat de verwachtingen geschapen zijn.... Mijn vriendin laat me ook wel eens weten dat ik bij haar moet komen eten, omdat zij 'dan wel een goede maaltijd zal maken'. Maar soms valt dat best tegen, als je een steak verwacht en je krijgt kant en klaar eten, zonder zelfgebakken taart na!
Ik denk dat zij ook voelt dat ik weinig terugdoe, misschien? Maar de dingen die zij doet, da zijn niet de dingen die ik perse belangrijk vind in een vriendschapsrelatie. Bijvoorbeeld, zij vindt het belangrijk dat er is opgeruimd voor een gast komt. Ik vind dat zelf niet boeiend. Zij vindt het minder belangrijk wat er op tafel komt, terwijl ik gasten graag echt goed eten voorzet van een specialiteiten zaakje op de hoek bijvoorbeeld. Het punt is: iedereen doet wel dingen voor een ander, maar die worden niet altijd opgevat als iets dat voor een ander wordt gedaan en die als normaal worden gezien.
Maar het kan natuurlijk ook zijn dat jouw relatie met deze vriendin echt scheef is gaan lopen.
[...]
Als ik bij hen ben moet ik zelf mn thee zetten. Staan er geen hapjes op tafel en moeten er vaak nog boodschappen gedaan worden (zelfs op zondag).
T is gewoon heel scheef allemaal. Ik verwacht bij hen al niets meer maar als ze bij ons zijn wordt er verbaasd gereageerd als ik eens niet kook, of om 4 uur nog niet weet wat we gaan eten of als we wat halen.
Ik heb een vriendin die een beetje als jij is maja, een soort van moederkloek. Het is misschien gewoon gewenning. Mijn vriendinnen zijn eraan gewend dat ik ongeorganiseerd ben en ik ben eraan gewend dat die ene vriendin alles wel goed doet. Haar huis is altijd mooi en stijlvol, het mijne is een zooitje. Zij nodigt me netjes uit als ik alleen thuis ben, zij vraagt mij erom of het uitkomt (vind ik erg leuk hoor, maar ik denk daar zelf echt niet over na). Zij komt met presentjes, ik ben al blij als ik er op tijd ben. Het is soms best vervelend om zoals mij te zijn, sommigen zouden zeggen lui en onbeschoft, maar ik ben opgehouden met vechten tegen hoe ik ben. En ik doe ook wel leuke dingen terug, maar op een andere manier of tijd dan wat mensen zouden verwachten. En ik ben denk ik best leuk gezelschap en een goede vriendin en daar gaat het uiteindelijk toch om, denk ik dan?
En omdat de verwachtingen geschapen zijn.... Mijn vriendin laat me ook wel eens weten dat ik bij haar moet komen eten, omdat zij 'dan wel een goede maaltijd zal maken'. Maar soms valt dat best tegen, als je een steak verwacht en je krijgt kant en klaar eten, zonder zelfgebakken taart na!
Ik denk dat zij ook voelt dat ik weinig terugdoe, misschien? Maar de dingen die zij doet, da zijn niet de dingen die ik perse belangrijk vind in een vriendschapsrelatie. Bijvoorbeeld, zij vindt het belangrijk dat er is opgeruimd voor een gast komt. Ik vind dat zelf niet boeiend. Zij vindt het minder belangrijk wat er op tafel komt, terwijl ik gasten graag echt goed eten voorzet van een specialiteiten zaakje op de hoek bijvoorbeeld. Het punt is: iedereen doet wel dingen voor een ander, maar die worden niet altijd opgevat als iets dat voor een ander wordt gedaan en die als normaal worden gezien.
Maar het kan natuurlijk ook zijn dat jouw relatie met deze vriendin echt scheef is gaan lopen.
vrijdag 27 april 2012 om 13:47
vrijdag 27 april 2012 om 13:59
vrijdag 27 april 2012 om 14:06
quote:pastiche schreef op 27 april 2012 @ 13:22:
Trouwens lief van je wat je deed voor je vriendin Minny. Bij zulke zaken zou ik je zeker bedanken, in die zin vind ik de reactie van je vriendin wat vreemd. Maar kan zijn dat ze nu vooral zat te stressen en dat ze zich het pas later bedenkt, wat je nou eigenlijk deed voor haar .Ja zoiets verwacht ik ook dat het was. Ze heeft me inmiddels wel een berichtje gestuurd met excuses voor vannacht, dus ik denk dat ze het na een nacht slapen weer helder zag
Nah ja, ga ik iets anders leuks doen dit weekend. Ik heb in elk geval een verjaardag van iemand waar ik dan alsnog heen kan. Dat is wel een voordeel, want ik vond het jammer dat ik het zou missen.
Trouwens lief van je wat je deed voor je vriendin Minny. Bij zulke zaken zou ik je zeker bedanken, in die zin vind ik de reactie van je vriendin wat vreemd. Maar kan zijn dat ze nu vooral zat te stressen en dat ze zich het pas later bedenkt, wat je nou eigenlijk deed voor haar .Ja zoiets verwacht ik ook dat het was. Ze heeft me inmiddels wel een berichtje gestuurd met excuses voor vannacht, dus ik denk dat ze het na een nacht slapen weer helder zag
Nah ja, ga ik iets anders leuks doen dit weekend. Ik heb in elk geval een verjaardag van iemand waar ik dan alsnog heen kan. Dat is wel een voordeel, want ik vond het jammer dat ik het zou missen.
vrijdag 27 april 2012 om 15:09
Ik vind het onbeleefd om op zijn minst niet even de drie korte woordjes "Dank je wel" uit te spreken als je iets krijgt (iets tastbaars of wanneer iemand je een dienst levert). Je leert dat over het algemeen al als je amper kunt spreken. Je krijgt iets en de meeste ouders zeggen dan tegen hun kind: "En wat zeg je dan?" Ik vind dat de normaalste zaak van de wereld en kijk ook vreemd op als een ouder het achterwege laat om zijn of haar kind deze basisbeleefdheid bij te brengen.
vrijdag 27 april 2012 om 17:45
Ik heb even het volgende citaat van mocy eruit gepikt...
"Het is een kleine moeite om als je iets fout doet ''sorry'' te zeggen.
Het is (vaak) een kleine moeite en prettig iemand even met iets te helpen."
Wat vinden jullie van mensen (zoals mijn stiefvader :-S) die weigeren om het woord sorry in de mond te nemen, wanneer ze iets verkeerd hebben gedaan, zonder opzet? Op school maak ik het vaak mee met kinderen... "Ik zeg geen sorry, want het was per ongeluk." En dan met van die aanstellerige accenten/verlengingen op óngelúk. Van jonge kinderen kan ik zulk gedrag nog wel hebben, maar van een beer van een vent van tegen de twee meter :-S.
"Het is een kleine moeite om als je iets fout doet ''sorry'' te zeggen.
Het is (vaak) een kleine moeite en prettig iemand even met iets te helpen."
Wat vinden jullie van mensen (zoals mijn stiefvader :-S) die weigeren om het woord sorry in de mond te nemen, wanneer ze iets verkeerd hebben gedaan, zonder opzet? Op school maak ik het vaak mee met kinderen... "Ik zeg geen sorry, want het was per ongeluk." En dan met van die aanstellerige accenten/verlengingen op óngelúk. Van jonge kinderen kan ik zulk gedrag nog wel hebben, maar van een beer van een vent van tegen de twee meter :-S.
vrijdag 27 april 2012 om 20:04
quote:_minny schreef op 27 april 2012 @ 14:28:
Oh in dat geval geef ik zeker een vrijgezellenfeest voor je
*reageert heel enthousiast op Teardrops niet-trouwen*
Kewl ben altijd in voor een feesie..
Als ik maar niet hoef te wurreksjoppen,je doet het mij echt niet aan dat ik tuinkabouters moet gaan beschilderen en het ook nog leuk moet vinden..
Oh in dat geval geef ik zeker een vrijgezellenfeest voor je
*reageert heel enthousiast op Teardrops niet-trouwen*
Kewl ben altijd in voor een feesie..
Als ik maar niet hoef te wurreksjoppen,je doet het mij echt niet aan dat ik tuinkabouters moet gaan beschilderen en het ook nog leuk moet vinden..
vrijdag 27 april 2012 om 21:10
