Psyche
alle pijlers
Niet happy
zondag 29 april 2012 om 20:09
Waarom staat je hulp even stil dan?
Ik denk dat bij de meerderheid van de mensen die zich niet gelukkig voelt, er geen duidelijke reden voor is. Vaak is het een samenloop van omstandigheden.
Ikzelf herken de drang naar het onbekende wel, 'het kan altijd beter' 'Het gras lijkt groener aan de overkant' Maar waar je ook woont of werkt, jijzelf blijft jezelf, dus zou een verandering van omgeving jou gevoel opbeuren?
Ik denk dat bij de meerderheid van de mensen die zich niet gelukkig voelt, er geen duidelijke reden voor is. Vaak is het een samenloop van omstandigheden.
Ikzelf herken de drang naar het onbekende wel, 'het kan altijd beter' 'Het gras lijkt groener aan de overkant' Maar waar je ook woont of werkt, jijzelf blijft jezelf, dus zou een verandering van omgeving jou gevoel opbeuren?
zondag 29 april 2012 om 20:15
Dit klinkt een beetje als een quarter life crisis/dertigersdip: een onbestendig gevoel van niet weten welke kant je nu op moet en een ontevreden gevoel over je huidige leven. Veel mensen willen dan een andere baan zoeken, een nieuw huis kopen, een wereldreis maken enz.
Dit kan vanzelf over gaan of met hulp van een lifecoach (een psycholoog lijkt me niet echt nodig als je een dip hebt, maar wie weet is dit bij jou wel een echte depressie), maar je kunt ook helemaal overnieuw beginnen. Waarom niet? Een nieuwe start kan soms wonderen doen.
Dit kan vanzelf over gaan of met hulp van een lifecoach (een psycholoog lijkt me niet echt nodig als je een dip hebt, maar wie weet is dit bij jou wel een echte depressie), maar je kunt ook helemaal overnieuw beginnen. Waarom niet? Een nieuwe start kan soms wonderen doen.
zondag 29 april 2012 om 20:16
Nou... helemaal opnieuw beginnen brengt ook weer veel onrust en stress met zich mee. En het is ook niet makkelijk... waarom zou je dat jezelf aan doen. Pak het liever stapje voor stapje aan... al denk ik dat het bij jou meer aan algehele neerslachtigheid ligt, dan aan de omstandigheden. Wat bij mij goed helpt bij neerslachtigheid is hardlopen... endorfines! En soms moet je jezelf gewoon dwingen om af te spreken, het is al fijn dat je die mogelijkheid hebt en er vriendinnen zijn (dat je ze niet ook nog eens moet gaan vinden in een nieuwe woonplaats!)... meestal blijkt het dan toch wel gezellig te worden...
zondag 29 april 2012 om 20:18
Je vindt je leven zoals het is niet meer leuk en wilt wat anders. Lijkt mij een logische oorzaak van een dipje. Heb je er wel eens over nagedacht wat je dan zou willen? Een andere baan? Verhuizen? Wat zou je leven leuker kunnen maken? Je hoeft niet meteen alles om te gooien, dat is ook niet erg praktisch, maar iets kleins kan er soms voor zorgen dat je leven er heel anders gaat uitzien.
zondag 29 april 2012 om 20:18
quote:lean_72 schreef op 29 april 2012 @ 20:16:
Nou... helemaal opnieuw beginnen brengt ook weer veel onrust en stress met zich mee. En het is ook niet makkelijk... waarom zou je dat jezelf aan doen. Dat is waar, maar ik heb ook ooit het roer helemaal omgegooid en mijn droom gevolgd. Ik ben hier uiteindelijk niet mee doorgegaan, maar ik heb nooit spijt gehad van deze beslissing, want ik zal nooit een "wat als"-gevoel hebben over mijn gemiste kansen.
Nou... helemaal opnieuw beginnen brengt ook weer veel onrust en stress met zich mee. En het is ook niet makkelijk... waarom zou je dat jezelf aan doen. Dat is waar, maar ik heb ook ooit het roer helemaal omgegooid en mijn droom gevolgd. Ik ben hier uiteindelijk niet mee doorgegaan, maar ik heb nooit spijt gehad van deze beslissing, want ik zal nooit een "wat als"-gevoel hebben over mijn gemiste kansen.
zondag 29 april 2012 om 21:54
Dat heb ik ook gehad, als begin 20er.
het onrustige gevoel, niet weten waar je staat en wat je wilt met je leven. Doelloos. Roerloos. Rusteloos.
En dan proberen te achterhalen: wanneer was m'n laatste echt geluksgevoel?
Lastig. Ik ben op mezelf gaan wonen in de stad, wel met huisgenoten.
En reizen, Sparen en op vakanties gaan.
Nu ben ik 30 en een stuk rustiger. heb veel gezien en gedaan. En mijn persoonlijke doel gevonden in dat doelloze gevoel: Gelukkig zijn met mijzelf en mijn leven.
het onrustige gevoel, niet weten waar je staat en wat je wilt met je leven. Doelloos. Roerloos. Rusteloos.
En dan proberen te achterhalen: wanneer was m'n laatste echt geluksgevoel?
Lastig. Ik ben op mezelf gaan wonen in de stad, wel met huisgenoten.
En reizen, Sparen en op vakanties gaan.
Nu ben ik 30 en een stuk rustiger. heb veel gezien en gedaan. En mijn persoonlijke doel gevonden in dat doelloze gevoel: Gelukkig zijn met mijzelf en mijn leven.
maandag 30 april 2012 om 00:26
Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die als begin 20'er zo onrustig is. Ik ben momenteel ook erg bezig met het uitzoeken van alles wat ik in mijn leven wil gaan doen. Ik ga binnenkort op ook op mezelf in een grotere stad en zie herken veel in het verhaal van missy_acy.
Advies voor Tompoesz, als je al langer het idee hebt om te verhuizen naar de stad.. zou je het gewoon eens moeten proberen.
Advies voor Tompoesz, als je al langer het idee hebt om te verhuizen naar de stad.. zou je het gewoon eens moeten proberen.
