Psyche
alle pijlers
Sombere gedachtes
vrijdag 4 mei 2012 om 10:06
Hallo allemaal,
Ik heb een al een aantal maanden last van sombere gedachten.
In september ben ik verhuist van een klein dorpje naar de stad.
In de stad ben ik begonnen met een studie. Ik wilde altijd al HBO doen en op kamers wonen.De eerste paar maanden ging het goed. Ik vond het leuk om op kamers te wonen en ik zat lekker in mijn vel. Nu woon ik inmiddels 8 maanden op kamers en zit ik slecht in mijn vel. Ik heb weinig tot geen motivatie om me tot studeren te zetten en ik geniet minder van het leven.
Ik weet niet waar het vandaan komt.. ik heb namelijk alles wat ik eerder zou willen:
Ik heb sinds een paar maanden een vaste relatie, ik heb een leuke familie, ik heb genoeg vrienden ( helaas wonen ze wel bijna allemaal vlak bij het dorp van mijn ouders 2 uur reizen) , ik ben begonnen met een studie en heb inmiddels mijn propedeuse en ik ben lichamelijk gezond.
Ik heb veel last van sombere gedachtes en zie overal bergen op de weg. Mijn vriend zei gisteren nog aan de telefoon, je bent de laatste tijd inderdaad een pessimist en dat herken ik wel..ik zie weinig tot geen positieve dingen ik ga steeds naar het negatieve.
Ik heb ook regelmatig dat ik slecht in slaap kom of wakker wordt met het idee, weer een dag. Ik twijfel aan alles..en het meeste aan mezelf. Ik geniet ook veel minder van de leuke dingen, bijv. op een leuk feestje kan ik me de hele tijd druk maken om wat ik bijv. nog voor school moet doen.Mensen om me heen zien ook dat ik minder goed in mijn vel zit..en verbazen zich erover omdat er zoveel dingen goed gaan, maar waarom voel ik me dan zo? Ik wil er liever ook niet met vrienden over praten omdat ik vind dat ik voorberecht ben en eigelijk vind ik het belachelijk dat ik me zo voel. En toen voel ik het..
Mijn vader denkt dat ik overbelast ben en te veel wil. Ik wil weer die vrolijke spontane meid worden en niet continu aan alles twijfelen..
Heeft iemand nog tips?
Groetjes
Ik heb een al een aantal maanden last van sombere gedachten.
In september ben ik verhuist van een klein dorpje naar de stad.
In de stad ben ik begonnen met een studie. Ik wilde altijd al HBO doen en op kamers wonen.De eerste paar maanden ging het goed. Ik vond het leuk om op kamers te wonen en ik zat lekker in mijn vel. Nu woon ik inmiddels 8 maanden op kamers en zit ik slecht in mijn vel. Ik heb weinig tot geen motivatie om me tot studeren te zetten en ik geniet minder van het leven.
Ik weet niet waar het vandaan komt.. ik heb namelijk alles wat ik eerder zou willen:
Ik heb sinds een paar maanden een vaste relatie, ik heb een leuke familie, ik heb genoeg vrienden ( helaas wonen ze wel bijna allemaal vlak bij het dorp van mijn ouders 2 uur reizen) , ik ben begonnen met een studie en heb inmiddels mijn propedeuse en ik ben lichamelijk gezond.
Ik heb veel last van sombere gedachtes en zie overal bergen op de weg. Mijn vriend zei gisteren nog aan de telefoon, je bent de laatste tijd inderdaad een pessimist en dat herken ik wel..ik zie weinig tot geen positieve dingen ik ga steeds naar het negatieve.
Ik heb ook regelmatig dat ik slecht in slaap kom of wakker wordt met het idee, weer een dag. Ik twijfel aan alles..en het meeste aan mezelf. Ik geniet ook veel minder van de leuke dingen, bijv. op een leuk feestje kan ik me de hele tijd druk maken om wat ik bijv. nog voor school moet doen.Mensen om me heen zien ook dat ik minder goed in mijn vel zit..en verbazen zich erover omdat er zoveel dingen goed gaan, maar waarom voel ik me dan zo? Ik wil er liever ook niet met vrienden over praten omdat ik vind dat ik voorberecht ben en eigelijk vind ik het belachelijk dat ik me zo voel. En toen voel ik het..
Mijn vader denkt dat ik overbelast ben en te veel wil. Ik wil weer die vrolijke spontane meid worden en niet continu aan alles twijfelen..
Heeft iemand nog tips?
Groetjes
vrijdag 4 mei 2012 om 10:15
vrijdag 4 mei 2012 om 10:23
ik herken dit wel.
Ik zat een tijdje terug ook niet zo lekker in mijn vel
terwijl ik geen slecht leven heb op zo.
Op een gegeven moment was ik het zat en ben ik naar de huisarts gegaan die me doorverwezen heeft naar een psycholoog.
Daar ben ik nu al een tijd bezig, en het gaat erg goed.
Ik heb geleerd dat emoties en gevoelens altijd door gedachten komen (ook al lijkt dat lang niet altijd zo) en dat je die gedachten veel meer onder controle kan hebben dan je denkt.
Zou het niet handig zijn dat jij ook is met iemand gaat praten?
Dat kan echt geen kwaad.
oww wil ik je trouwens nog een tip geven: boos worden op jezelf omdat je somber bent ondanks dat je het allemaal voor mekaar hebt is nutteloos en werkt averechts.
het klinkt raar, maar accepteren dat gevoelens er zijn helpt al heel erg.
(laat los van Gijs Jansen is trouwens een erg fijn boek waarin je het een en ander leert...)
Ik zat een tijdje terug ook niet zo lekker in mijn vel
terwijl ik geen slecht leven heb op zo.
Op een gegeven moment was ik het zat en ben ik naar de huisarts gegaan die me doorverwezen heeft naar een psycholoog.
Daar ben ik nu al een tijd bezig, en het gaat erg goed.
Ik heb geleerd dat emoties en gevoelens altijd door gedachten komen (ook al lijkt dat lang niet altijd zo) en dat je die gedachten veel meer onder controle kan hebben dan je denkt.
Zou het niet handig zijn dat jij ook is met iemand gaat praten?
Dat kan echt geen kwaad.
oww wil ik je trouwens nog een tip geven: boos worden op jezelf omdat je somber bent ondanks dat je het allemaal voor mekaar hebt is nutteloos en werkt averechts.
het klinkt raar, maar accepteren dat gevoelens er zijn helpt al heel erg.
(laat los van Gijs Jansen is trouwens een erg fijn boek waarin je het een en ander leert...)
vrijdag 4 mei 2012 om 11:00
Ik herken het ook. Heb aan het begin van mijn studie dezelfde wolken in mijn lucht gehad.
Wat bij mij heeft geholpen om de cirkel te doorbreken is om juist te focussen op het positieve. Een van de trucjes was bijvoorbeeld om aan het eind van de dag 3 dingen te noteren waar ik van die dag trots op was. (niet de HELE reep chocola opgegeten, maar slechts een paar stukjes, wezen sporten, 2 uur extra gestudeerd, goed samengewerkt met studiegroepje etc)
Daardoor was ik op een gegeven moment overdag ook al meer bezig met de positieve dingen want "dit kan ik vanavond mooi opschrijven als goed puntje". Na een maand of 2 ging de zon steeds meer schijnen.
Je kunt, als je je bewust bent van de grote grijze wolk er ook bewust voor kiezen om er geen aandacht aan te schenken. Als je 's ochtends staat te douchen niet zuchten "weer een dag", maar jezelf streng toespreken " Ik ga er vandaag een top-dag van maken zodat ik vanavond in bed trots op mezelf ben" En vanaf dat moment glimlachen tot je het zelf gelooft.
--> Echt waar, als je maar lang genoeg glimlacht, ga je het vanzelf voelen.
Het leven is fantastisch, maar je moet het wel WILLEN zien. Soms moet je jezelf even heel bewust de roze bril op je neus duwen en je gedachten sturen richting de positieve dingen. En als je gedachten negatief worden, STOP, dit wil ik niet.. terug naar het positieve.
Ik ben er op den duur zelf uitgekomen met veel hulp en wijsheid van mijn ouders, maar misschien dat inderdaad via je opleiding een vertrouwenspersoon ook wel hulp kan bieden.
Wat bij mij heeft geholpen om de cirkel te doorbreken is om juist te focussen op het positieve. Een van de trucjes was bijvoorbeeld om aan het eind van de dag 3 dingen te noteren waar ik van die dag trots op was. (niet de HELE reep chocola opgegeten, maar slechts een paar stukjes, wezen sporten, 2 uur extra gestudeerd, goed samengewerkt met studiegroepje etc)
Daardoor was ik op een gegeven moment overdag ook al meer bezig met de positieve dingen want "dit kan ik vanavond mooi opschrijven als goed puntje". Na een maand of 2 ging de zon steeds meer schijnen.
Je kunt, als je je bewust bent van de grote grijze wolk er ook bewust voor kiezen om er geen aandacht aan te schenken. Als je 's ochtends staat te douchen niet zuchten "weer een dag", maar jezelf streng toespreken " Ik ga er vandaag een top-dag van maken zodat ik vanavond in bed trots op mezelf ben" En vanaf dat moment glimlachen tot je het zelf gelooft.
--> Echt waar, als je maar lang genoeg glimlacht, ga je het vanzelf voelen.
Het leven is fantastisch, maar je moet het wel WILLEN zien. Soms moet je jezelf even heel bewust de roze bril op je neus duwen en je gedachten sturen richting de positieve dingen. En als je gedachten negatief worden, STOP, dit wil ik niet.. terug naar het positieve.
Ik ben er op den duur zelf uitgekomen met veel hulp en wijsheid van mijn ouders, maar misschien dat inderdaad via je opleiding een vertrouwenspersoon ook wel hulp kan bieden.
vrijdag 4 mei 2012 om 12:41
Herkenbaar had hetzelfde op jouw leeftijd. Het is dit het nou gevoel, heb ik wel de juiste keuze gemaakt, zat veel alleen thuis tussen de studieboeken, had weinig structuur in mijn leven en motivatie voor studie ebde weg. Ik weet helaas niet wat de oplossing is.
Met huisarts praten of psych/maatsch.werker op school kan helpen. Voor mij hielp: volwassen worden, eigen keuzes maken, in deeltijd studeren en daarnaast werken (inkomen en structuur), verhuizen van kamer naar eigen woning....door de omslag ben ik wel een paar jaar kwijt geraakt en uiteindelijk een andere studiekeuze. Was moeilijk om dat in eerste instantie iedereen (ouders) dacht dat e.a. een mislukking was,...uiteindelijk goed gekomen,
Met huisarts praten of psych/maatsch.werker op school kan helpen. Voor mij hielp: volwassen worden, eigen keuzes maken, in deeltijd studeren en daarnaast werken (inkomen en structuur), verhuizen van kamer naar eigen woning....door de omslag ben ik wel een paar jaar kwijt geraakt en uiteindelijk een andere studiekeuze. Was moeilijk om dat in eerste instantie iedereen (ouders) dacht dat e.a. een mislukking was,...uiteindelijk goed gekomen,
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 4 mei 2012 om 15:32
Allereerst bedankt voor jullie snelle reacties! Het doet me goed om te lezen!
@ framb00sje , Ik heb al een gesprek gehad met de schoolpsycholoog en ik begin 15 mei met een faalangsttraining in een groep, dus dat is 1 stap in de goede richting:)
@Mieomij , ik heb vorige week mijn bloed laten prikken, omdat ik voorheen een te weinig ijzer binnen kreeg, maar inmiddels is mijn ijzergehalte helemaal goed. Bedankt voor de tip
@Miss Phoebe , Bedankt voor de tip van het boek en voor jou eigen ervaring
@Laylalala, Wat een goede tip om de focus te leggen op de positieve punten,dat neem ik zeker mee ! bedankt!!
@viva-amber , Fijn om te horen dat het herkenbaar is en ik ben blij om te horen dat je er zelf uit gekomen bent, ondanks het tijd koste. Heb je zelf ook hulp gezocht?
@ framb00sje , Ik heb al een gesprek gehad met de schoolpsycholoog en ik begin 15 mei met een faalangsttraining in een groep, dus dat is 1 stap in de goede richting:)
@Mieomij , ik heb vorige week mijn bloed laten prikken, omdat ik voorheen een te weinig ijzer binnen kreeg, maar inmiddels is mijn ijzergehalte helemaal goed. Bedankt voor de tip
@Miss Phoebe , Bedankt voor de tip van het boek en voor jou eigen ervaring
@Laylalala, Wat een goede tip om de focus te leggen op de positieve punten,dat neem ik zeker mee ! bedankt!!
@viva-amber , Fijn om te horen dat het herkenbaar is en ik ben blij om te horen dat je er zelf uit gekomen bent, ondanks het tijd koste. Heb je zelf ook hulp gezocht?
