Rare zorgen

13-05-2012 23:12 34 berichten
Alle reacties Link kopieren
Iets waar ik mezelf constant op betrap en wat echt mijn leven beheerst is het volgende.



In het verleden is er een hoop gebeurt en ookal draag ik niet overal de schuld van het zet mij wel op een bepaalde manier neer. Ik weet dan ook door het verliezen van mensen of over wat zij zelf zeggen dat zij een negatief beeld van mij hebben. Dit sleep ik met me mee.



Nu is het zo dat ik bij nieuwe ontmoetingen met mensen panisch word als ik merk dat diegene iemand kent uit mijn verleden, waardoor ik al van te voren denk dat er dan slecht gesproken zal gaan worden. Ik maak me daar ontzettend druk om. Zo kijk ik vaak in iemand zijn facebook lijst van wie die gene kent die ik dan weer zou kennen uit het verleden. Ook in mijn nieuwe straat wonen er mensen die dan weer familie zijn etc van personen uit mijn verleden waar ik me dan weer druk om maak over wat ze dan over me te horen krijgen. Zo kan ik er dan zelf al voor kiezen om die mensen te mijden (dom dom dom) of ik wil ze voor zijn en heel me levensverhaal op tafel gooien (raar raar raar) zodat ze alles iig van mij horen.



Ik ben in het verleden vaak gekwetst door mensen die negatief over mij spraken en ik klap dicht als ik dan hoor wat er over me gezegd word want dat raakt mij altijd heel diep.
Alle reacties Link kopieren
Waarom raakt het je als relatief vreemde mensen iets van of over jou vinden? Zou het niet beter zijn als je wat aan je zelfvertrouwen zou gaan doen?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Misschien helpt het je om je te realiseren dat jij voor de meeste anderen helemaal niet zo interessant of belangrijk bent. Bedenk je maar eens hoe veel jij je aantrekt van andermans verleden of van verhalen over mensen die de ronde doen.



Als je je daar nou wel veel van aantrekt he, begin dan eens zelf om dat niet meer te doen.



Zouden die mensen die jij nu mijdt echt zitten te wachten op jouw levensverhaal? En wat verwacht je eigenlijk van hen als zij jouw levensverhaal horen?
Alle reacties Link kopieren
Relax! Je maakt je veel te druk!
Alle reacties Link kopieren
Begin eerst maar eens met jezelf te vergeven voor je gemaakte fouten, vroeger. Kun je daarna altijd nog druk maken om andere mensen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Wat BGB zegt vind ik ook wel een heel goede.
Alle reacties Link kopieren
Als je eerlijk bent tegen je zelf en eerlijk durft te zijn tegenover anderen, dan hoef je je niet meer zo bang te voelen en dan maakt het niet meer uit wat anderen over je zeggen of van je denken.

Leer van jezelf te houden, ga in je kracht staan.
Alle reacties Link kopieren
je leeft vandaag en niet gister. wat gister was is voorbij. blijf bij jezelf. ademhalen. diep ademhalen. bewust ademhalen, voel je buikie, als je in dit soort situaties komt. niet over nadenken. glimlach op en genieten.
Alle reacties Link kopieren
Die kracht ben ik allang verloren, word ook alleen maar minder. Wat mensen zeggen na een heftige gebeurtenis dat ze sterker worden, ik word met de dag zwakker.
Alle reacties Link kopieren
quote:star-light schreef op 13 mei 2012 @ 23:26:

ga in je kracht staan.





Leg eens uit hoe je in je kracht gaan staan, of hoe je uit je kracht kan stappen. Zo onbegrijpelijk en nietszeggend vind ik dat soort kreten.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Heb je hulp vivalaavidaa?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Om me situatie kort te uit te leggen zijn mijn problemen begonnen toen ik na een relatie van 10 jaar een kind kreeg en de vader tijdens mijn zwangerschap weg is gegaan en nooit omgekeken heeft naar ons kind. Daarbij heb ik rare sprongen gemaakt. Bellen, langs gaan, soort stalken maar zo zag ik het toen niet. Hij trok zich er niets van aan. En mensen zijn mijn toen gaan zien als freak. Nu heb ik met niemand meer contact waarmee ik in die 10 jaar close was.
Alle reacties Link kopieren
Jij weet nu toch dat het rare sprongen zijn geweest? Eens met BGB:



Begin eerst maar eens met jezelf te vergeven voor je gemaakte fouten, vroeger. Kun je daarna altijd nog druk maken om andere mensen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:blijfgewoonbianca schreef op 13 mei 2012 @ 23:28:

[...]







Leg eens uit hoe je in je kracht gaan staan, of hoe je uit je kracht kan stappen. Zo onbegrijpelijk en nietszeggend vind ik dat soort kreten.als ik me er mee mag bemoeien. het is een mind set. je kan je zorgen gaan maken en denken HELP nEEE auw auw auw. en gaan janken. De energie die het kost om je zorgen te maken, kan je beter gebruiken om gewoon jezelf te zijn. Dit kost alleen maar energie. Alle shit die ik in mijn verleden over me heen heb gehad. Ik kan er nog 6 jaar over nadenken en allerlei mensen afstoten. Helpt niet. Niet nadenken. Niet jezelf naar beneden praten. Zet die stem in je hoofd uit. Je maakt jezelf alleen maar gek. Word je bewust als je negatief denkt over jezelf en nieuwe mensen. Haal jezelf weer terug met waar je mee bezig was. In het moment, nu. Weg met die zorgen. Nergens voor nodig. Slaat ook nergens op en je kan het toch niet veranderen. Succes
Zou je weer graag contact willen met die mensen? Waarom?
Alle reacties Link kopieren
Souris dat probeer ik ook die stem uit te zetten. Maar het is me nog altijd niet gelukt. Miss weet ik ook niet meer zo goed na die verschrikkelijk eenzame tijd. Wie ik nou ben, ik ben nu redelijk serieus. Vroeger was ik altijd vrolijk, beetje gek. Maar wie ben ik dan nu?
Alle reacties Link kopieren
Vlinder: Omdat ik een hele fijne tijd met hun heb gehad. Lekker in me vel zat. Werd gezien zoals ik wil zijn. Gezellig en vrolijk. Ik heb mezelf laten gaan had mezelf in bedwang moeten houden. Ik wilde de liefde terug voor mijn kind en mezelf die ineens uit onze levens verdween voor de hele mooie reis met zijn 3e uberhaupt nog moest beginnen. Ik ben mezelf helemaal kwijt geraakt. Heb mezelf compleet voor gek gezet. Heb hem 10 tallen keren gebeld met zijn vrienden erbij. En ik werd alleen maar uitgelachen. Maar ik wilde gewoon onmogelijke dingen en had het gevoel dat we geen tijd te verliezen hadden. Want elke dag die hij miste met ons was nooit meer over te doen. Ik ben zelfs volle kroegen ingestapt waar hij was. Hij lachte me vierkant uit, ik was de gestoorde ex. En mensen begrepen maar al te goed dat hij weg was gegaan bij me.
Alle reacties Link kopieren
Verhuizen en opnieuw beginnen geen optie voor je?
Alle reacties Link kopieren
nee ik kan mijn kind niet bij mijn familie weg halen.
Je zegt "Ik werd gezien zoals ik wil zijn". Hoop je er niet stiekem op dat wanneer zij je weer zien zoals vroeger, dat jij dan ook weer lekker in je vel zal zitten, zoals toen?



Ik denk dat je wanneer je dit eigenlijk verlangt (en ik begrijp het heel goed als je dat doet), je van een koude kermis thuis zal komen. Wat gebeurd is, is nou eenmaal gebeurd, die mensen kunnen hun emoties niet uitwissen. En zij kunnen jou je al helemaal niet laten voelen zoals jij je zou willen voelen, al zouden ze het willen.



Ik denk dat, als je je alleen voelt, je je beter kunt richten op nieuwe mensen, die je zien zoals je nu bent.



En je zou na kunnen denken over wat je vroeger zo gezellig en vrolijk maakte. Dat waren vast niet de anderen, dat zat in jou, en dat zal nog steeds in jou zitten. Waar kreeg jij zoveel energie van?
quote:hekje schreef op 13 mei 2012 @ 23:51:

Verhuizen en opnieuw beginnen geen optie voor je?En een klein stukje verhuizen? Burencontact kan bijvoorbeeld ook heel waardevol zijn.
Alle reacties Link kopieren
quote:vivalaavida schreef op 13 mei 2012 @ 23:52:

nee ik kan mijn kind niet bij mijn familie weg halen.Hoezo? Een dorp of stad verderop gaan wonen en een frisse start maken staat toch niet gelijk aan je kind bij de familie weghalen?
Alle reacties Link kopieren
Mijn kind is zeker 40 procent van de week bij mijn familie en dat moet omdat ik veel werk anders kan ik mijn levensonderhoud niet betalen. Mijn familie is echt medeopvoedend en het ergste wat ik zou kunnen doen is dat contact beperken tot alleen het weekend. Of minder. En daarbij ben ik net verhuisd dus het geld voor een andere woning heb ik absoluut niet.



Waar ik vroeger vrolijk van werd was lekker sociaal bezig zijn. Met iedereen kletsen. Geen beladenheid gewoon lachen en kletsen over van alles en nog wat. Overal heen kunnen en me nergens druk om maken. Ik was gewoon die ene meid. Gewoon goed. En nu ben ik die gestoorde. En zo ben ik me ook echt gaan voelen. vroeger was ik vrij nu voel ik me gevangen in een kooi. Ik denk altijd na over weg gaan of die of die er is. En zo ben ik nooit geweest. Ik was echt een flierefluiter. Maar een hele gevoelige is nu gebleken.
Ik denk dat je er het beste aan kunt werken dat jij je niet meer "die gestoorde" voelt. Wat BGB al zei: vergeef jezelf.

Je kooit jezelf.



Wat is het ergste dat je kan gebeuren als je iemand uit het verleden ziet?
Alle reacties Link kopieren
Vergeef jezelf inderdaad en zorg dat je je goed voelt over wat je nu doet (zi goed mogelijk) zodat je mensen weer aan kunt kijken. Het helpt misschien ook om te bedenken hoe je achteraf gezien het beste had kunnen reageren op die situatie en daarmee te weten hoe je in de toekomst (ook al gebeurt dit nooit meer) zou reageren. Daarmee leer je iets en kan je het misschien beter afsluiten voor jezelf.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven