Psyche
alle pijlers
dagritme BPS
maandag 21 mei 2012 om 18:32
Hoi,
Ik vroeg me af of er iemand is, die me kan helpen een voorbeeld van een dagritme op te stellen voor iemand met BPS.
De situatie van deze persoon is vrij schrijnend. Hij lijdt dus zoals gezegd aan BPS, is 35 jaar oud en woont nog bij zijn ouders. HIj slaapt de hele dag en lijdt aan ernstig overgewicht.
De BPS is officieel vastgesteld in het verleden.
Nu is het zo dat de gezinssituatie niet optimaal is. De moeder is zwaar religieus en hoopt eigenlijk op een wonder, en moedigt vaak aan om geen medicijnen te nemen en dmv gebed te genezen. Haar zoon ligt eigenlijk op bed te wachten totdat God een wonder verricht. Het is voor haar denk ik deels een manier om met de onmacht om te gaan en niet in staat zijn om hard te zijn voor haar kind. Ik moet er even bij zeggen dat de moeder ernstig ziek is en waarschijnlijk niet lang meer heeft. De vader is overbelast door de hele situatie, maar wel een hele rationele man.
DIt zijn mensen die ik goed ken en die me nabij zijn. Ik heb het idee na een aantal gesprekken dat ze wel open staan voor andere oplossingen, alleen is de hulpverlening nog een stap te ver.
Wat ik me dus afvraag. Zou iemand me kunnen helpen een soort dagritme op te stellen voor de jongen/man?Zodat ie wat zelfstandiger wordt, wat zelfvertrouwen op doet. Ik denk dat het een stap in de geode richting zou zijn en het meeste wat hij en het gezin nu aan kan.
Ik vroeg me af of er iemand is, die me kan helpen een voorbeeld van een dagritme op te stellen voor iemand met BPS.
De situatie van deze persoon is vrij schrijnend. Hij lijdt dus zoals gezegd aan BPS, is 35 jaar oud en woont nog bij zijn ouders. HIj slaapt de hele dag en lijdt aan ernstig overgewicht.
De BPS is officieel vastgesteld in het verleden.
Nu is het zo dat de gezinssituatie niet optimaal is. De moeder is zwaar religieus en hoopt eigenlijk op een wonder, en moedigt vaak aan om geen medicijnen te nemen en dmv gebed te genezen. Haar zoon ligt eigenlijk op bed te wachten totdat God een wonder verricht. Het is voor haar denk ik deels een manier om met de onmacht om te gaan en niet in staat zijn om hard te zijn voor haar kind. Ik moet er even bij zeggen dat de moeder ernstig ziek is en waarschijnlijk niet lang meer heeft. De vader is overbelast door de hele situatie, maar wel een hele rationele man.
DIt zijn mensen die ik goed ken en die me nabij zijn. Ik heb het idee na een aantal gesprekken dat ze wel open staan voor andere oplossingen, alleen is de hulpverlening nog een stap te ver.
Wat ik me dus afvraag. Zou iemand me kunnen helpen een soort dagritme op te stellen voor de jongen/man?Zodat ie wat zelfstandiger wordt, wat zelfvertrouwen op doet. Ik denk dat het een stap in de geode richting zou zijn en het meeste wat hij en het gezin nu aan kan.
maandag 21 mei 2012 om 18:44
sinnomobre dat is ook de bedoeling na verloop van tijd. Alleen zoals ik al zei, dat is nu nog een stap te ver. Eigenlijk komt hij niet eens meer buiten. En als ie met de hulp van een aantal mensen weer wat ' gezonder' zou leven, dan heeft ie er misschien wat meer vertrouwen in om de hulpverlening in te schakelen.
maandag 21 mei 2012 om 18:49
De hamvraag is wil hij geholpen worden ??
Ik denk dat zonder de man zijn wil komt er denk ik weinig terecht.
Ben ik van mening. Hoe moet je hem bereiken als hij nog thuis woont en de moeder die wacht op een wonder en hij ook.
Dat zijn het denk ik al geen mensen die je meteen mee krijgt.
succes
Ik denk eerst dat bed uit. En regelmaat.
Misschien kun je je vraag stellen bij een hulpverlenersinstelling al zullen die ws zeggen laat mijnheer zelf maar komen.
Die willen ws iemand zien.
Ik denk dat zonder de man zijn wil komt er denk ik weinig terecht.
Ben ik van mening. Hoe moet je hem bereiken als hij nog thuis woont en de moeder die wacht op een wonder en hij ook.
Dat zijn het denk ik al geen mensen die je meteen mee krijgt.
succes
Ik denk eerst dat bed uit. En regelmaat.
Misschien kun je je vraag stellen bij een hulpverlenersinstelling al zullen die ws zeggen laat mijnheer zelf maar komen.
Die willen ws iemand zien.
maandag 21 mei 2012 om 18:51
Ik zou in deze situatie toch hulpverlening gaan zoeken, misschien een maatschappelijk werker of een soort coach? Die misschien dan daar thuis kan komen de situatie bekijkt en advies kan geven en eventueel een dagritme kan opstellen.. Misschien dat iemand hem ook kan helpen om toch een eigen huis voor die jongen te zoeken, het lijkt me niet gezond om in deze situatie nog thuis te wonen.
In ieder geval veel sterkte
In ieder geval veel sterkte
maandag 21 mei 2012 om 18:53
Ja hij wil wel geholpen worden. Ik denk dat ze gewoon niet meer weten hoe. Want sinds de laatste keren is hij wel weer regelmatig zijn medicijnen aan het innemen. Wat ik vooral denk, is dat het niet te snel moet gaan. Zoals iemand al zei, is er eigenlijk niet heel veel tijd meer. Daarom kan er beter iets gedaan worden dan niets. Ik weet dat ze eigenlijk heel veel steun uit de omgeving kunnen verwachten, maar in het verleden is dat al een soort van verwilderd, waardoor hij zioch weer terug trekt. Vandaar dat ik aan een draagbaar regelmaat denk. Als die dan op tijd op zou staan elke dag, wat voor activiteiten zijn dan draagbaar voor hem, waar die me zou kunnen beginnen.
maandag 21 mei 2012 om 18:55
quote:contrarian schreef op 21 mei 2012 @ 18:53:
Ja hij wil wel geholpen worden. Ik denk dat ze gewoon niet meer weten hoe. Want sinds de laatste keren is hij wel weer regelmatig zijn medicijnen aan het innemen. Wat ik vooral denk, is dat het niet te snel moet gaan. Zoals iemand al zei, is er eigenlijk niet heel veel tijd meer. Daarom kan er beter iets gedaan worden dan niets. Ik weet dat ze eigenlijk heel veel steun uit de omgeving kunnen verwachten, maar in het verleden is dat al een soort van verwilderd, waardoor hij zioch weer terug trekt. Vandaar dat ik aan een draagbaar regelmaat denk. Als die dan op tijd op zou staan elke dag, wat voor activiteiten zijn dan draagbaar voor hem, waar die me zou kunnen beginnen.Ik zou niet weten welke activiteiten draagbaar zijn in zon situatie, maar hulpverlening weet dat wel. Zou je geen contact op kunnen nemen met de huisarts of een GGZ instelling?
Ja hij wil wel geholpen worden. Ik denk dat ze gewoon niet meer weten hoe. Want sinds de laatste keren is hij wel weer regelmatig zijn medicijnen aan het innemen. Wat ik vooral denk, is dat het niet te snel moet gaan. Zoals iemand al zei, is er eigenlijk niet heel veel tijd meer. Daarom kan er beter iets gedaan worden dan niets. Ik weet dat ze eigenlijk heel veel steun uit de omgeving kunnen verwachten, maar in het verleden is dat al een soort van verwilderd, waardoor hij zioch weer terug trekt. Vandaar dat ik aan een draagbaar regelmaat denk. Als die dan op tijd op zou staan elke dag, wat voor activiteiten zijn dan draagbaar voor hem, waar die me zou kunnen beginnen.Ik zou niet weten welke activiteiten draagbaar zijn in zon situatie, maar hulpverlening weet dat wel. Zou je geen contact op kunnen nemen met de huisarts of een GGZ instelling?
maandag 21 mei 2012 om 18:57
quote:twinkiestar schreef op 21 mei 2012 @ 18:55:
[...]
Ik zou niet weten welke activiteiten draagbaar zijn in zon situatie, maar hulpverlening weet dat wel. Zou je geen contact op kunnen nemen met de huisarts of een GGZ instelling?Ja dat wil ik wel. Ik ga daar denk ik ook om advies vragen. Het heeft ze in het verleden alleeen afgeschrikt, waardoor de situatie verergerde. Daarom dacht ik dus aan langzaam beginnen, dan kan die wat conditie opbouwen in zijn dag, en is het ook niet zo eng en overwelmend meer.
[...]
Ik zou niet weten welke activiteiten draagbaar zijn in zon situatie, maar hulpverlening weet dat wel. Zou je geen contact op kunnen nemen met de huisarts of een GGZ instelling?Ja dat wil ik wel. Ik ga daar denk ik ook om advies vragen. Het heeft ze in het verleden alleeen afgeschrikt, waardoor de situatie verergerde. Daarom dacht ik dus aan langzaam beginnen, dan kan die wat conditie opbouwen in zijn dag, en is het ook niet zo eng en overwelmend meer.
maandag 21 mei 2012 om 20:35
Ik zou beginnen met 1 geplande activiteit per dag. Anders overvraag je hem direct, is het een faalervaring en haakt hij af.
Denk bijvoorbeeld aan een half uur wandelen.
Als dit een week lukt kun je er een ding bijdoen. Bijvoorbeeld 1 huishoudelijke taak.
Verder zou ik hem toch motiveren tot hulpverlening. De GGZ is de beste plek. Een ambulant hulpverlener van bijvoorbeeld het ACT-team (die komen thuis, werken out-reachend) kan hem dan verder motiveren.
Denk bijvoorbeeld aan een half uur wandelen.
Als dit een week lukt kun je er een ding bijdoen. Bijvoorbeeld 1 huishoudelijke taak.
Verder zou ik hem toch motiveren tot hulpverlening. De GGZ is de beste plek. Een ambulant hulpverlener van bijvoorbeeld het ACT-team (die komen thuis, werken out-reachend) kan hem dan verder motiveren.
dinsdag 8 januari 2013 om 15:29
quote:sinnombre schreef op 21 mei 2012 @ 18:41:
Hiervoor zou ik een prof inschakelen.
Niet iemand van een forum.
Dat dus.
Dat een diagnose in het verleden is gesteld,is een vertrekpunt maar zegt niets over het hier en nu.
Nobel en betrokken van je dat je hier dingen in wil betekenen maar zou het zeker niet op eigen houtje doen..voor je het weet gaat het mis of wordt je er zo in meegezogen dat je niet meer terugkan.
Hiervoor zou ik een prof inschakelen.
Niet iemand van een forum.
Dat dus.
Dat een diagnose in het verleden is gesteld,is een vertrekpunt maar zegt niets over het hier en nu.
Nobel en betrokken van je dat je hier dingen in wil betekenen maar zou het zeker niet op eigen houtje doen..voor je het weet gaat het mis of wordt je er zo in meegezogen dat je niet meer terugkan.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
