Psyche
alle pijlers
Frustraties moeder
dinsdag 22 mei 2012 om 14:22
Pff.. ik wil even mijn ei kwijt over mijn moeder.
Ik houd van mijn moeder, maar ik vind haar soms echt wel enorm irritant als ik dat zo even mag zeggen. Ja, klinkt onrespectvol, maar luister even.
Mijn moeder.. daar heb ik nooit een goede relatie mee gehad. Zou het wel willen, maar ik betwijfel of het wel mogelijk is. Sowieso hebben we een taalbarrière, maar dat is niet het enige. Hoe ze zich tegenover mij gedraagt is gewoon vreselijk.
Ze belt me op de meest belachelijke tijden op. Ze belt me op wanneer ik moet studeren voor school. Ik vertel altijd wanneer ik een tentamen heb o.i.d. maar nooit luistert ze naar mij. Het zijn dan ook nog eens belletjes zoals ' Ik heb je nodig'.
Ze heeft me paar keren - vlak voor bedtijd - gebeld omdat ik haar moest helpen met een computer-gerelateerd probleem. Ik heb haar toen geholpen, maar ze snapt niet wat ik dan aan de telefoon zeg. Sowieso lastig om een computer-gerelateerd probleem aan de telefoon uit te leggen en al helemaal lastig als de ander amper Nederlands spreekt.
Ook heeft ze altijd mijn hulp nodig bij het schrijven van Engelse brieven. Prima, ik help wel met controleren.. maar ga ze niet voor haar schrijven want anders leert ze er niks van. Het stomme is alleen dat ze altijd begint met zeggen: 'als jij niet mijn brief wil controleren, dan doe ik dit/dat niet meer voor jou'. Terwijl het nooit is voorgekomen dat ik heb gezegd van: Ja ik heb geen zin om te controleren, doe het lekker zelf.
Daarnaast is het volgende eens voorgekomen: Ze stuurde haar Engelse brief via e-mail naar mij op omdat ik het moest controleren. Op dat moment was ik zelf bij vrienden aan het eten en relaxen. Omdat ik niet reageerde op haar e-mail (ik had toen geen smartphone) kreeg ik een smsje van haar waarin stond dat ik haar brief moest controleren. Daarop antwoordde ik van: ja prima, maar ben even bij vrienden eten etc. Paar uur later belt ze me op, vraagt ze waarom ik nog steeds niet haar brief heb gecontroleerd... Ik vertelde haar dat ik nog steeds bij mijn vrienden was. Hangt ze gewoon op zonder doei te zeggen!!!
Ze toont totaal geen interesse in mijn bezigheden en mijn interesses. Als ik tegen haar praat kijkt ze mij niet eens aan. Waarom doe ik nog moeite om tegen haar te praten? Dat vraag ik mijzelf wel eens af. Bovendien heeft ze altijd een enorme negatieve instelling over de dingen die ik wil ondernemen.
Vb. Ik heb eindelijk genoeg geld gespaard voor rijlessen en zit erover na te denken om mijn rijbewijs te halen. Het eerste wat ze tegen mij zegt is: Wat als je het niet haalt? Dan is het zonde!
Ik heb gewoon echt iemand nodig die mij in dat soort dingen juist aanmoedigt! Maar mijn moeder is totaal niet zo!! Mijn moeder is zo iemand die totaal niet rekening houdt met mijn gedachtes en gevoelens. Heeft ze nooit gedaan en ik verwacht ook niet dat dit ooit gaat gebeuren.
Serieus.. zijn moeders in het algemeen zo 'kut' of is de mijne gewoon echt losgeslagen..?
Ik houd van mijn moeder, maar ik vind haar soms echt wel enorm irritant als ik dat zo even mag zeggen. Ja, klinkt onrespectvol, maar luister even.
Mijn moeder.. daar heb ik nooit een goede relatie mee gehad. Zou het wel willen, maar ik betwijfel of het wel mogelijk is. Sowieso hebben we een taalbarrière, maar dat is niet het enige. Hoe ze zich tegenover mij gedraagt is gewoon vreselijk.
Ze belt me op de meest belachelijke tijden op. Ze belt me op wanneer ik moet studeren voor school. Ik vertel altijd wanneer ik een tentamen heb o.i.d. maar nooit luistert ze naar mij. Het zijn dan ook nog eens belletjes zoals ' Ik heb je nodig'.
Ze heeft me paar keren - vlak voor bedtijd - gebeld omdat ik haar moest helpen met een computer-gerelateerd probleem. Ik heb haar toen geholpen, maar ze snapt niet wat ik dan aan de telefoon zeg. Sowieso lastig om een computer-gerelateerd probleem aan de telefoon uit te leggen en al helemaal lastig als de ander amper Nederlands spreekt.
Ook heeft ze altijd mijn hulp nodig bij het schrijven van Engelse brieven. Prima, ik help wel met controleren.. maar ga ze niet voor haar schrijven want anders leert ze er niks van. Het stomme is alleen dat ze altijd begint met zeggen: 'als jij niet mijn brief wil controleren, dan doe ik dit/dat niet meer voor jou'. Terwijl het nooit is voorgekomen dat ik heb gezegd van: Ja ik heb geen zin om te controleren, doe het lekker zelf.
Daarnaast is het volgende eens voorgekomen: Ze stuurde haar Engelse brief via e-mail naar mij op omdat ik het moest controleren. Op dat moment was ik zelf bij vrienden aan het eten en relaxen. Omdat ik niet reageerde op haar e-mail (ik had toen geen smartphone) kreeg ik een smsje van haar waarin stond dat ik haar brief moest controleren. Daarop antwoordde ik van: ja prima, maar ben even bij vrienden eten etc. Paar uur later belt ze me op, vraagt ze waarom ik nog steeds niet haar brief heb gecontroleerd... Ik vertelde haar dat ik nog steeds bij mijn vrienden was. Hangt ze gewoon op zonder doei te zeggen!!!
Ze toont totaal geen interesse in mijn bezigheden en mijn interesses. Als ik tegen haar praat kijkt ze mij niet eens aan. Waarom doe ik nog moeite om tegen haar te praten? Dat vraag ik mijzelf wel eens af. Bovendien heeft ze altijd een enorme negatieve instelling over de dingen die ik wil ondernemen.
Vb. Ik heb eindelijk genoeg geld gespaard voor rijlessen en zit erover na te denken om mijn rijbewijs te halen. Het eerste wat ze tegen mij zegt is: Wat als je het niet haalt? Dan is het zonde!
Ik heb gewoon echt iemand nodig die mij in dat soort dingen juist aanmoedigt! Maar mijn moeder is totaal niet zo!! Mijn moeder is zo iemand die totaal niet rekening houdt met mijn gedachtes en gevoelens. Heeft ze nooit gedaan en ik verwacht ook niet dat dit ooit gaat gebeuren.
Serieus.. zijn moeders in het algemeen zo 'kut' of is de mijne gewoon echt losgeslagen..?
dinsdag 22 mei 2012 om 14:25
dinsdag 22 mei 2012 om 14:37
Ik zou niet eens weten of mijn moeder nou wel lief/niet lief is. Soms is ze lief, maar ik weet niet hoe dat is in het totaalplaatje.
Ik weet niet hoe ik me anders zou moeten opstellen tov mijn moeder. Het lijkt me heel erg lastig om tot haar door te dringen. Ze heeft heel weinig inlevingsvermogen naar mijn mening. Het is lastig om haar door te dringen, lastig om contact met haar te maken.... pff alles is lastig.
Als moeder faalt ze gewoon enorm, 0 opvoedingscompetenties. Het enige wat ze wel goed onthoudt is als ik zeg: Ik heb zin om weer eens *naam van gerecht* te eten. Dan staat dat gerecht een week later in het weekend op tafel. Maar ouderschap is zoveeeeeeeel meer dan dat.
Ik weet niet hoe ik me anders zou moeten opstellen tov mijn moeder. Het lijkt me heel erg lastig om tot haar door te dringen. Ze heeft heel weinig inlevingsvermogen naar mijn mening. Het is lastig om haar door te dringen, lastig om contact met haar te maken.... pff alles is lastig.
Als moeder faalt ze gewoon enorm, 0 opvoedingscompetenties. Het enige wat ze wel goed onthoudt is als ik zeg: Ik heb zin om weer eens *naam van gerecht* te eten. Dan staat dat gerecht een week later in het weekend op tafel. Maar ouderschap is zoveeeeeeeel meer dan dat.
dinsdag 22 mei 2012 om 14:39
Of ze nou doorslaat of niet... Jij hebt last van haar gedrag.
Ik ben bang dat je twee keuzes hebt: accepteren of grenzen stellen.
Belt ze je op op een moment dat het niet uitkomt: niet opnemen of heel duidelijk zeggen dat je heel kort de tijd hebt voor haar belletje.
Hoe komt het eigenlijk dat jullie elkaars taal slecht spreken?
Ik ben bang dat je twee keuzes hebt: accepteren of grenzen stellen.
Belt ze je op op een moment dat het niet uitkomt: niet opnemen of heel duidelijk zeggen dat je heel kort de tijd hebt voor haar belletje.
Hoe komt het eigenlijk dat jullie elkaars taal slecht spreken?
dinsdag 22 mei 2012 om 14:50
Is je moeder altijd al zo geweest? Ik herken er wel bepaalde dingen in, en onlangs is bij mijn moeder PDD-NOS vastgesteld. Hoewel het de problemen tussen ons niet oplost, is haar gedrag nu wel verklaarbaar en kan ik het iets beter van me af laten glijden.
Ik zeg niet dat jouw moeder hetzelfde heeft, maar het kan dat er meer achter zit. En nee, je bent niet de enige met zo'n moeder
maar je moet er wel mee leren omgaan.
Ik zeg niet dat jouw moeder hetzelfde heeft, maar het kan dat er meer achter zit. En nee, je bent niet de enige met zo'n moeder
maar je moet er wel mee leren omgaan.
dinsdag 22 mei 2012 om 14:52
ik denk dat die taalbarrière het grootste probleem is, Je moeder spreekt slecht nederlands en ik kan me voorstellen dat ze daar behoorlijk gefrustreerd over is. Als je de taal niet spreekt kun je niet goed meedoen in een land, mensen behandelen haar misschien ook als een klein kind omdat ze zo weinig begrijpt. En dan wijs jij, haar dochter, haar ook min of meer af.
Kan zij beter nederlands leren spreken, of jij de taal van je moeder? Dan kun je in ieder geval met elkaar praten. het lijkt me echt heel erg dat ik eigenlijk niet goed kan communiceren met mijn eigen moeder.
Kan zij beter nederlands leren spreken, of jij de taal van je moeder? Dan kun je in ieder geval met elkaar praten. het lijkt me echt heel erg dat ik eigenlijk niet goed kan communiceren met mijn eigen moeder.
dinsdag 22 mei 2012 om 14:56
Mijn moeder is altijd zo geweest.. er zijn ook nog wel veel ergere dingen dan dit gebeurd..
vb.
Vroeger als ik 'stout' was dreigde ze zelfmoord te plegen. Dit deed ze tijdens mijn kinderjaren toen ik bijv een jaar of 8~10 was.
Dit doet ze niet meer trouwens.
Aub dit niet quoten.
Momenteel loop ik ook bij een psycholoog, jammer dat de gratis sessies bijna op zijn. Ik heb het eigenlijk keihard nodig. Ik heb een kutjeugd gehad met huiselijk geweld en emotionele verwaarlozing..
dinsdag 22 mei 2012 om 15:02
