Psyche
alle pijlers
Frustraties moeder
dinsdag 22 mei 2012 om 14:22
Pff.. ik wil even mijn ei kwijt over mijn moeder.
Ik houd van mijn moeder, maar ik vind haar soms echt wel enorm irritant als ik dat zo even mag zeggen. Ja, klinkt onrespectvol, maar luister even.
Mijn moeder.. daar heb ik nooit een goede relatie mee gehad. Zou het wel willen, maar ik betwijfel of het wel mogelijk is. Sowieso hebben we een taalbarrière, maar dat is niet het enige. Hoe ze zich tegenover mij gedraagt is gewoon vreselijk.
Ze belt me op de meest belachelijke tijden op. Ze belt me op wanneer ik moet studeren voor school. Ik vertel altijd wanneer ik een tentamen heb o.i.d. maar nooit luistert ze naar mij. Het zijn dan ook nog eens belletjes zoals ' Ik heb je nodig'.
Ze heeft me paar keren - vlak voor bedtijd - gebeld omdat ik haar moest helpen met een computer-gerelateerd probleem. Ik heb haar toen geholpen, maar ze snapt niet wat ik dan aan de telefoon zeg. Sowieso lastig om een computer-gerelateerd probleem aan de telefoon uit te leggen en al helemaal lastig als de ander amper Nederlands spreekt.
Ook heeft ze altijd mijn hulp nodig bij het schrijven van Engelse brieven. Prima, ik help wel met controleren.. maar ga ze niet voor haar schrijven want anders leert ze er niks van. Het stomme is alleen dat ze altijd begint met zeggen: 'als jij niet mijn brief wil controleren, dan doe ik dit/dat niet meer voor jou'. Terwijl het nooit is voorgekomen dat ik heb gezegd van: Ja ik heb geen zin om te controleren, doe het lekker zelf.
Daarnaast is het volgende eens voorgekomen: Ze stuurde haar Engelse brief via e-mail naar mij op omdat ik het moest controleren. Op dat moment was ik zelf bij vrienden aan het eten en relaxen. Omdat ik niet reageerde op haar e-mail (ik had toen geen smartphone) kreeg ik een smsje van haar waarin stond dat ik haar brief moest controleren. Daarop antwoordde ik van: ja prima, maar ben even bij vrienden eten etc. Paar uur later belt ze me op, vraagt ze waarom ik nog steeds niet haar brief heb gecontroleerd... Ik vertelde haar dat ik nog steeds bij mijn vrienden was. Hangt ze gewoon op zonder doei te zeggen!!!
Ze toont totaal geen interesse in mijn bezigheden en mijn interesses. Als ik tegen haar praat kijkt ze mij niet eens aan. Waarom doe ik nog moeite om tegen haar te praten? Dat vraag ik mijzelf wel eens af. Bovendien heeft ze altijd een enorme negatieve instelling over de dingen die ik wil ondernemen.
Vb. Ik heb eindelijk genoeg geld gespaard voor rijlessen en zit erover na te denken om mijn rijbewijs te halen. Het eerste wat ze tegen mij zegt is: Wat als je het niet haalt? Dan is het zonde!
Ik heb gewoon echt iemand nodig die mij in dat soort dingen juist aanmoedigt! Maar mijn moeder is totaal niet zo!! Mijn moeder is zo iemand die totaal niet rekening houdt met mijn gedachtes en gevoelens. Heeft ze nooit gedaan en ik verwacht ook niet dat dit ooit gaat gebeuren.
Serieus.. zijn moeders in het algemeen zo 'kut' of is de mijne gewoon echt losgeslagen..?
Ik houd van mijn moeder, maar ik vind haar soms echt wel enorm irritant als ik dat zo even mag zeggen. Ja, klinkt onrespectvol, maar luister even.
Mijn moeder.. daar heb ik nooit een goede relatie mee gehad. Zou het wel willen, maar ik betwijfel of het wel mogelijk is. Sowieso hebben we een taalbarrière, maar dat is niet het enige. Hoe ze zich tegenover mij gedraagt is gewoon vreselijk.
Ze belt me op de meest belachelijke tijden op. Ze belt me op wanneer ik moet studeren voor school. Ik vertel altijd wanneer ik een tentamen heb o.i.d. maar nooit luistert ze naar mij. Het zijn dan ook nog eens belletjes zoals ' Ik heb je nodig'.
Ze heeft me paar keren - vlak voor bedtijd - gebeld omdat ik haar moest helpen met een computer-gerelateerd probleem. Ik heb haar toen geholpen, maar ze snapt niet wat ik dan aan de telefoon zeg. Sowieso lastig om een computer-gerelateerd probleem aan de telefoon uit te leggen en al helemaal lastig als de ander amper Nederlands spreekt.
Ook heeft ze altijd mijn hulp nodig bij het schrijven van Engelse brieven. Prima, ik help wel met controleren.. maar ga ze niet voor haar schrijven want anders leert ze er niks van. Het stomme is alleen dat ze altijd begint met zeggen: 'als jij niet mijn brief wil controleren, dan doe ik dit/dat niet meer voor jou'. Terwijl het nooit is voorgekomen dat ik heb gezegd van: Ja ik heb geen zin om te controleren, doe het lekker zelf.
Daarnaast is het volgende eens voorgekomen: Ze stuurde haar Engelse brief via e-mail naar mij op omdat ik het moest controleren. Op dat moment was ik zelf bij vrienden aan het eten en relaxen. Omdat ik niet reageerde op haar e-mail (ik had toen geen smartphone) kreeg ik een smsje van haar waarin stond dat ik haar brief moest controleren. Daarop antwoordde ik van: ja prima, maar ben even bij vrienden eten etc. Paar uur later belt ze me op, vraagt ze waarom ik nog steeds niet haar brief heb gecontroleerd... Ik vertelde haar dat ik nog steeds bij mijn vrienden was. Hangt ze gewoon op zonder doei te zeggen!!!
Ze toont totaal geen interesse in mijn bezigheden en mijn interesses. Als ik tegen haar praat kijkt ze mij niet eens aan. Waarom doe ik nog moeite om tegen haar te praten? Dat vraag ik mijzelf wel eens af. Bovendien heeft ze altijd een enorme negatieve instelling over de dingen die ik wil ondernemen.
Vb. Ik heb eindelijk genoeg geld gespaard voor rijlessen en zit erover na te denken om mijn rijbewijs te halen. Het eerste wat ze tegen mij zegt is: Wat als je het niet haalt? Dan is het zonde!
Ik heb gewoon echt iemand nodig die mij in dat soort dingen juist aanmoedigt! Maar mijn moeder is totaal niet zo!! Mijn moeder is zo iemand die totaal niet rekening houdt met mijn gedachtes en gevoelens. Heeft ze nooit gedaan en ik verwacht ook niet dat dit ooit gaat gebeuren.
Serieus.. zijn moeders in het algemeen zo 'kut' of is de mijne gewoon echt losgeslagen..?
dinsdag 22 mei 2012 om 16:52
Die doet niks tenzij je moeder zelf een maatschappelijk werkster raadpleegt omdat ze problemen meent te hebben.
Dit is nu precies de valkuil waar je inloopt namelijk dat je probeert je moeder te "redden". Je kunt je moeder niet redden want dat kan ze alleen zelf. Moeder is verantwoordelijk voor háár leven en jij, Pinkie, voor jouw leven. Laat het probleem daar waar het hoort namelijk bij je moeder.
Zogenaamde bemoeizorg is zelfs al moeilijk als je moeder achter in de 80 is en dementerend. De autonomie wordt in dit land heel lang gerespecteerd. Bij een moeder van achter in de 50 die niet ziek is, wordt er vanuit gegaan dat die haar eigen boontjes kan doppen.
dinsdag 22 mei 2012 om 16:55
Ze kunnen mensen ondersteunen op diverse vlakken. Google anders een op 'maatschappelijk werk' + de woonplaats van je moeder. Dan krijg je -als het goed is- organisaties te zien die mogelijk iets voor je moeder kunnen betekenen. Met de taal, praktische problemen, de eenzaamheid (klinkt alsof ze alleen op jou nu leunt).
dinsdag 22 mei 2012 om 16:57
Moeder moet zelf inzien dat ze niet zelfstandig is en hulp nodig heeft om dat wel te leren. De dochter moet lekker haar eigen leven gaan leiden en leren om aan haar moeder beter grenzen aan te geven.
Als de dochter zich losmaakt van moeder, wordt moeder er zich (hopelijk) zelf van bewust dat er iets moet veranderen. Zo niet dan heeft moeder een probleem maar dat mag nooit het probleem zijn of worden van de dochter.
dinsdag 22 mei 2012 om 17:04
Ze kan hooguit moeder adviseren om eens contact te zoeken met maatschappelijk werk om haar leven beter op de rit te krijgen Als moeder dat niet wil, kan de dochter dat niet afdwingen. Het is niet de verantwoordelijkheid van een volwassen kind om haar moeder te blijven begeleiden. Dat is de omgekeerde wereld..... parentificatie
dinsdag 22 mei 2012 om 17:05
Mijn moeder is trouwens niet helemaal eenzaam. Goed, wel eenzaam omdat mijn vader is gestorven en haar vriend.. maar verder heeft ze wel een druk leventje. Ze gaat op vakanties met vriendinnen etc. Met 'alleen' bedoelde ik dat ze naast mij geen ander dichtstbijzijnde familielid heeft. Ze is wel zelfstandig, als in dat ze bijv. voor haar zelf kan koken etc. en dat ze zelf haar geldzaken regelt... maar ik vind eerder de psychische belasting die ze op mij legt zwaar.
dinsdag 22 mei 2012 om 19:52
Dwingen kan uiteraard niet, beweerde ik ook nergens.
Je hoeft niet per se eenzaam te zijn voor maatschappelijk werk TO. Kan ook omdat je bijvoorbeeld hulp nodig hebt ivm taalachterstand of administratie.
Misschien is het niks voor je moeder hoor. Zat meer te bedenken hoe je de band wat losser krijgt zonder dat je haar laat vallen.
Je zou haar ook op een pc-cursus kunnen wijzen en aangeven dat jij niet meer zal helpen. Dan geef je een grens aan terwijl je tegelijkertijd haar een andere optie (cursus) geeft. Kans is groot dat ze dan op een ander vlak beroep op je zal doen, dan weer is het advies: grenzen trekken.
Je hoeft niet per se eenzaam te zijn voor maatschappelijk werk TO. Kan ook omdat je bijvoorbeeld hulp nodig hebt ivm taalachterstand of administratie.
Misschien is het niks voor je moeder hoor. Zat meer te bedenken hoe je de band wat losser krijgt zonder dat je haar laat vallen.
Je zou haar ook op een pc-cursus kunnen wijzen en aangeven dat jij niet meer zal helpen. Dan geef je een grens aan terwijl je tegelijkertijd haar een andere optie (cursus) geeft. Kans is groot dat ze dan op een ander vlak beroep op je zal doen, dan weer is het advies: grenzen trekken.
dinsdag 22 mei 2012 om 20:03
woensdag 23 mei 2012 om 11:53
Nee, natuurlijk heeft je moeder geen zin om zelf moeite te doen en het schriftje erbij te pakken en het zelf te proberen als je net zo makkelijk jou kan bellen en jij het toch wel voor haar doet. Klinkt hard, dat weet ik, maar zo werk het (bij mij in ieder geval) wel. Zolang jij je grenzen niet aangeeft en blijft handhaven, blijft je moeder over jouw grenzen heengaan.
Wat betreft het terugkomen op het ophangen van de telefoon, ik denk niet dat dat nog veel uitmaakt. Is ze waarschijnlijk al lang weer vergeten, en als ze het nog onthouden heeft, herinnert ze zich waarschijnlijk alleen maar dat jij haar niet direct wilde helpen i.p.v. dat het niet netjes van haar was om zomaar op te hangen als ze haar zin niet direct krijgt.
woensdag 23 mei 2012 om 12:27
Ik denk ook niet dat het echt iets is van mijn moeder, aangezien ze niet van bemoeienis van anderen houdt.. maarja.
Ze zat op een pc-cursus.. en ze zei: ik kan dit en dit en dit..
Maar toen zat ze thuis achter haar eigen laptop.. kon ze niks. Het was alleen dat die vent (die de pc-cursus gaf) liet zien hoe het moest.. en toen was ze het weer gelijk vergeten. Ze heeft gelukkig ook een paar vrienden aan wie ze pc-gerelateerde vragen kan stellen.. maar als ze s'avonds laat iets niet snapt op de pc belt ze mij gelijk op.. terwijl ik daar echt geen zin in heb.
