Psyche
alle pijlers
Mind-fullnesstraining een passende oplossing?
dinsdag 29 mei 2012 om 21:21
Ik heb dit nog nooit eerder opgeschreven, maar ik denk dat het tijd is om hulp in te schakelen voor mijn probleem. Ik weet niet wat het is en of er een etiketje op te plakken is, maar eerlijk gezegd maakt dat mij ook niet zoveel uit, als ik het maar kan oplossen.
Ik heb het gevoel dat ik altijd zo streng ben voor mijzelf. Ik studeer en ben enorm bang om tentamens niet te halen of een onvoldoende voor een paper te halen. Ik begin graag op tijd met mijn schoolwerk zodat ik het (in mijn ogen) tot in de puntjes perfect kan maken. Ik werk erg planmatig en gestructureerd. Het heeft tot nu toe gewerkt, want ik haal heel hoge cijfers. Ik denk de hele dag aan school en wat er allemaal fout kan gaan. Daardoor heb ik veel negatieve gedachten, word ik somber en heb ik nergens meer zin in.
Ik wil hiervan af, want het beheerst mijn leven. Ik speel met de gedachte om in de zomer een mind-fullness cursus te doen, om mijn innerlijke rust te vinden in stressvolle situaties.
Denken jullie dat het zin heeft om zo'n mind-fullnesstraining te volgen? Of hebben jullie andere tips voor hulp, zelfhulp of oplossingen voor mijn probleem? Dank jullie wel.
Liefs, Anna
Ik heb het gevoel dat ik altijd zo streng ben voor mijzelf. Ik studeer en ben enorm bang om tentamens niet te halen of een onvoldoende voor een paper te halen. Ik begin graag op tijd met mijn schoolwerk zodat ik het (in mijn ogen) tot in de puntjes perfect kan maken. Ik werk erg planmatig en gestructureerd. Het heeft tot nu toe gewerkt, want ik haal heel hoge cijfers. Ik denk de hele dag aan school en wat er allemaal fout kan gaan. Daardoor heb ik veel negatieve gedachten, word ik somber en heb ik nergens meer zin in.
Ik wil hiervan af, want het beheerst mijn leven. Ik speel met de gedachte om in de zomer een mind-fullness cursus te doen, om mijn innerlijke rust te vinden in stressvolle situaties.
Denken jullie dat het zin heeft om zo'n mind-fullnesstraining te volgen? Of hebben jullie andere tips voor hulp, zelfhulp of oplossingen voor mijn probleem? Dank jullie wel.
Liefs, Anna
dinsdag 29 mei 2012 om 21:50
Elke cursus die je volgt om jezelf te ontwikkelen helpt je vooruit. Zelfs als je denkt dat de cursus niet gewerkt heeft. Want je leert er immers altijd wel iets van, al is het maar hoe het níet moet voor jou. 
Hoe het op mij overkomt wat je schrijft: als faalangst. Wat vaak voortkomt uit perfectionisme en de controle willen houden. Waar controleverlies uit het verleden weer vaak de oorzaak van is.
Dat geeft dan onrust, daar word je negatief van, etc. Dit is een cirkeltje. En dat valt dan niet onder één noemer, ook is een etiketje inderdaad niet van belang. Maar soms kan zo'n inzicht je wel verder helpen. Dus probeer bepaalde dingen niet te zien als etiketten, maar als 'simpele' inzichten, dat brengt je stukken verder, omdat je daar tenminste iets mee kunt.
Hoe het op mij overkomt wat je schrijft: als faalangst. Wat vaak voortkomt uit perfectionisme en de controle willen houden. Waar controleverlies uit het verleden weer vaak de oorzaak van is.
Dat geeft dan onrust, daar word je negatief van, etc. Dit is een cirkeltje. En dat valt dan niet onder één noemer, ook is een etiketje inderdaad niet van belang. Maar soms kan zo'n inzicht je wel verder helpen. Dus probeer bepaalde dingen niet te zien als etiketten, maar als 'simpele' inzichten, dat brengt je stukken verder, omdat je daar tenminste iets mee kunt.
dinsdag 29 mei 2012 om 21:52
dinsdag 29 mei 2012 om 21:56
Bij Mindfulness leer je juist om te zien dat gedachten maar gedachten zijn en geen feiten. Als je bang bent, ben je niet bezig met nu, maar meer met wat eventueel zou kunnen komen(is nog geen feit). Ik zat ook vol met angsten, ik heb veel aan Mindfulness gehad. Eens dus met molly74
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
dinsdag 29 mei 2012 om 21:57
Hoi, ik herken je verhaal wel een beetje, ik heb net een tijdje met een burn-out thuis gezeten en kan je vertellen dat het goed is hier tijdig iets mee te doen! Ik heb cognitieve trainingen bij een psycholoog gevolgd en een mindfullnesstraining gevolgd. Ik heb bij allebei baat gehad. Het klopt dat mindfullness je leert in het hier en nu te blijven, en helpt je ook beter te ontspannen en te concentreren en minder last van stress te ervaren. Ook leert het je daardoor je grenzen te herkennen en te respecteren, zodat je niet te ver (ten koste van jezelf) gaat in bijv. perfectionistisch gedrag. Je kunt er dus best iets aan hebben denk ik, op basis van je verhaal. Maar ook de cognitieve training bij een psycholoog kan ik je aanraden. Ik heb zelf een commerciele mindfullness-cursus gedaan, was best duur (700,-), je kunt ook een cursus via de ggz volgen maar dan zijn er vaak wel wachtlijsten. Voor een psycholoog en een training via de ggz zul je een doorverwijzing van je huisarts moeten hebben, misschien is het sowieso een goed idee om eens met je huisarts te gaan praten en te vragen welke tips en ideeen hij/zij heeft?
Sterkte ermee, en nogmaals, je kunt er alleen maar baat bij hebben dit soort zaken aan te pakken!
Sterkte ermee, en nogmaals, je kunt er alleen maar baat bij hebben dit soort zaken aan te pakken!
dinsdag 29 mei 2012 om 22:01
dinsdag 29 mei 2012 om 22:09
Dank jullie wel voor de reacties!
@ Plofkip en Mamma_lein: het zou inderdaad faalangst kunnen zijn. Ik heb even op internet gekeken, maar er zijn veel 'symptomen' bij die ik niet herken. Wat ik wel herken zijn: onzekerheid, de lat heel hoog leggen en irreële angst voor de gevolgen van falen.
@ Molly, dankjewel voor je sterke bijdrage! Het is idd zo dat iedere vorm van inzicht zorgt voor vooruitgang.
@ Jetje: Dankjewel voor je ervaringsverhaal. Ik ben vaak bang dat mijn probleem niet erg genoeg is om zo'n 'serieuze' behandeling aan te gaan. Ik bedoel, mijn moeder heeft zware psychische problematiek en die gaat ook niet naar een psycholoog (wel veel gedaan in het verleden)..
Ik ben inderdaad bang een burn-out te krijgen, soms heb ik zulke enorme hartkloppingen, dat gebeurt al als ik een mailtje van een medestudent of docent krijg.. Ik ga ook naar bed met piekeren en ik sta er mee op. Dat is niet helemaal normaal he?
@ Plofkip en Mamma_lein: het zou inderdaad faalangst kunnen zijn. Ik heb even op internet gekeken, maar er zijn veel 'symptomen' bij die ik niet herken. Wat ik wel herken zijn: onzekerheid, de lat heel hoog leggen en irreële angst voor de gevolgen van falen.
@ Molly, dankjewel voor je sterke bijdrage! Het is idd zo dat iedere vorm van inzicht zorgt voor vooruitgang.
@ Jetje: Dankjewel voor je ervaringsverhaal. Ik ben vaak bang dat mijn probleem niet erg genoeg is om zo'n 'serieuze' behandeling aan te gaan. Ik bedoel, mijn moeder heeft zware psychische problematiek en die gaat ook niet naar een psycholoog (wel veel gedaan in het verleden)..
Ik ben inderdaad bang een burn-out te krijgen, soms heb ik zulke enorme hartkloppingen, dat gebeurt al als ik een mailtje van een medestudent of docent krijg.. Ik ga ook naar bed met piekeren en ik sta er mee op. Dat is niet helemaal normaal he?
dinsdag 29 mei 2012 om 22:11
Ik probeer overigens we rustig te blijven en mij niet teveel op te laten jagen door anderen (en vooral mijzelf).. Maar het lukt altijd maar even. Ik heb gewoon handvatten nodig hoe ik mijn eigen gedrag kan reguleren denk ik.
anoniem_111140 wijzigde dit bericht op 29-05-2012 22:11
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
dinsdag 29 mei 2012 om 22:15
In het topic over hypochondrie plaatst Mefs een linkje (niet zozeer over hypochondrie hoor, maar in het algemeen over angsten). Hier herken je misschien wel het e.e.a. in. Zo niet, dan steek je er (ook hierbij) weer iets van op.
Edit: hier het topic met die link:
Hypochonder, schrijf van je af!
Edit: hier het topic met die link:
Hypochonder, schrijf van je af!
dinsdag 29 mei 2012 om 22:30
Het was niet mijn bedoeling om je te bestempelen als een zwaar probleemgeval, hoor! Zo zie ik mezelf ook niet, gelukkig. Alleen heb ik door mijn perfectionistische steefgedrag iets te vaak iets te veel hooi op mijn vork genomen, met een burn-out als gevolg. Ach, wat is normaal? Het schijnt dat veel Nederlandse, hoogopgeleide vrouwen deze trekjes vertonen. Hoewel ik, als leek, hartkloppingen wel serieus vind klinken. Maar zoals je zelf al schrijft, klinkt de omschrijving van je eigen gedrag wel een beetje als de ingredienten die vaak tot een burn-out kunnen leiden (gelezen en geinterpreteerd door een niet-deskundige, wel een ervaringsdeskundige). Het is echt niet zo dat je eerst op een bult moet liggen voor je op je plek bent bij een psycholoog, hoor. Hoe eerder je hulp vraagt, hoe beter. En dit is ook zeker geen raar verhaal om eens bij je huisarts mee langs te gaan. Maar je moet natuurlijk doen waar jij je goed bij voelt! Studeer je nog? Veel scholen en universiteiten hebben ook een studentenpsycholoog, misschien is dat een iets lagere drempel?
Sterkte ermee!
Sterkte ermee!
dinsdag 29 mei 2012 om 22:53
Negatieve gedachten, zorgen voor situaties die meer negatieve gedachten opleveren. En positieve gedachten, zorgen juist voor momenten die je positieve gevoelens opleveren. Wees niet bang om te falen en bedenk je dat angst in de toekomst is. En de toekomst is nog niet..... waarom en waarvoor zou je dus bang zijn?
dinsdag 29 mei 2012 om 22:55
Hoihoi,
Hoe jij jezelf beschrijft komt op mij in eerste instantie ook over als faalangst, maar...zoals gezegd, er kan ook iets diepers achter zitten waarom je de controle zo graag wilt houden. Ik zou daarom eens geen praten met een psycholoog, gewoon een intake, vrijblijvend. Die heeft er meer verstand van dan wij. Als dat een te grote stap is kun je misschien ook naar de studentpsycholoog van je studie toe stappen. Die kan je zelf helpen of eventueel door verwijzen.
Oja, en jij als 'sterke' (maar heel angstige vrouw), kan je denk ik ook wel op bepaalde punten herkennen in wat de ''sterke vrouwen'' in het ' van sterke vrouw naar....?' topic schrijven:)
Hoe jij jezelf beschrijft komt op mij in eerste instantie ook over als faalangst, maar...zoals gezegd, er kan ook iets diepers achter zitten waarom je de controle zo graag wilt houden. Ik zou daarom eens geen praten met een psycholoog, gewoon een intake, vrijblijvend. Die heeft er meer verstand van dan wij. Als dat een te grote stap is kun je misschien ook naar de studentpsycholoog van je studie toe stappen. Die kan je zelf helpen of eventueel door verwijzen.
Oja, en jij als 'sterke' (maar heel angstige vrouw), kan je denk ik ook wel op bepaalde punten herkennen in wat de ''sterke vrouwen'' in het ' van sterke vrouw naar....?' topic schrijven:)
dinsdag 29 mei 2012 om 23:37
@molly: het klopt dat angst te maken heeft met verleden of toekomst. Mindfullness heeft.juist te maken met nu. Maar bewust je angsten gaan ervaren door mindfullness is vaak een neerwaartse spiraal. Je kan beter kijken naar waar de angst vandaan komt, dan hem bewust te gaan beleven. Bewust kijken naar in welke situaties het optreedt is prima, maar daar is bij mijn weten mindfullness niet de juiste manier voor.
Cognitieve gedragstherapie zou je ook kunnen helpen bij het begrijpen van je angsten en wat je daaraan kan doen.
Cognitieve gedragstherapie zou je ook kunnen helpen bij het begrijpen van je angsten en wat je daaraan kan doen.
woensdag 30 mei 2012 om 11:14
Plofkipje, helemaal mee eens, dat je de oorzaak moet zoeken. Maar daar ging het net niet over, dus vandaar dat ik dat niet noemde. Overigens is je angst (opnieuw) ervaren m.i. geen neerwaartse spiraal, maar kan het enkel even akelig voelen omdat je er bewust mee bezig bent. Maar het dient juist een doel, dus met even een (schijnbare) terugval, maar eigenlijk is het vooruitgang.
Ben er zelf ook op die manier van af gekomen, door de bron op te zoeken dus en te voelen waar de angst in mijn lichaam zat.
Ik denk dat in dit topic het verschil zit tussen 'een beetje gespannen zijn voor een examen' (ik noem maar iets) en 'een angststoornis'.
Omdat we hier geen diagnose kunnen stellen, houden we het maar een beetje in het midden.
Verder ben ik niet zo gek op cognitieve gedragstherapie als de angst heel erg is, maar ook dat is weer een andere discussie.
Ben er zelf ook op die manier van af gekomen, door de bron op te zoeken dus en te voelen waar de angst in mijn lichaam zat.
Ik denk dat in dit topic het verschil zit tussen 'een beetje gespannen zijn voor een examen' (ik noem maar iets) en 'een angststoornis'.Omdat we hier geen diagnose kunnen stellen, houden we het maar een beetje in het midden.
Verder ben ik niet zo gek op cognitieve gedragstherapie als de angst heel erg is, maar ook dat is weer een andere discussie.
woensdag 30 mei 2012 om 23:05
TO, ik volg op dit moment een mindfulness cursus en ik ben zeer positief! Ik herken jouw problemen wel. Het is heel leerzaam en echt een investering in jezelf. Ook wissel je veel ervaringen uit met de mensen uit het klasje, waar je wellicht ook wat aan hebt. Heb verder de berichten niet gelezen dus misschien heb je al een keuze gemaakt. Succes! Liefs
donderdag 31 mei 2012 om 02:15
Het lijkt me dat je in een bepaald patroon terecht bent gekomen waarbij je erg hoge eisen aan jezelf bent gaan stellen. Misschien heb je dat van je ouders of andere belangrijke personen in je leven meegekregen. En was er een groot contrast tussen hun reacties op jou als je goed presteerde in vergelijking tot wanneer je 'faalde'. Wat jij lijkt te hebben wordt wel 'positieve faalangst' genoemd. Positief omdat je erdoor tot grote prestaties kan komen. Maar in jouw geval is het zo nadrukkelijk aanwezig dat je er last van hebt en nauwelijks meer kunt genieten.
Mindfulness of bepaalde vormen van meditatie kunnen je helpen te ontspannen en gepieker los te laten en kunnen je een stuk zelfacceptatie brengen.
Cognitieve gedragstherapie is bewezen effectief bij allerlei angsten. Je gaat dan leren hoe je denken je gevoel beïnvloedt en hoe je door anders te denken meer vrede kunt hebben met wie je bent en hoe je de dingen doet. En door met oefeningen te ervaren dat de wereld niet vergaat als je een fout maakt of een onvoldoende haalt.
Als de patronen hiervoor te sterk zijn kan schematherapie een goede aanpak zijn. Daarin benader je je valkuilen door in te gaan op hoe ze in je verleden zijn ontstaan en een functie hadden en in welke mate ze in het heden nog wel een oplossing voor bepaalde problemen zijn of hoe ze je misschien vooral in de problemen brengen. Vervolgens ga je alternatieve manieren leren om met problemen, druk en stress om te gaan.
Ik schrijf dit als psycholoog, maar ook als ervaringsdeskundige :-). Veel succes met het vinden van je weg!
Mindfulness of bepaalde vormen van meditatie kunnen je helpen te ontspannen en gepieker los te laten en kunnen je een stuk zelfacceptatie brengen.
Cognitieve gedragstherapie is bewezen effectief bij allerlei angsten. Je gaat dan leren hoe je denken je gevoel beïnvloedt en hoe je door anders te denken meer vrede kunt hebben met wie je bent en hoe je de dingen doet. En door met oefeningen te ervaren dat de wereld niet vergaat als je een fout maakt of een onvoldoende haalt.
Als de patronen hiervoor te sterk zijn kan schematherapie een goede aanpak zijn. Daarin benader je je valkuilen door in te gaan op hoe ze in je verleden zijn ontstaan en een functie hadden en in welke mate ze in het heden nog wel een oplossing voor bepaalde problemen zijn of hoe ze je misschien vooral in de problemen brengen. Vervolgens ga je alternatieve manieren leren om met problemen, druk en stress om te gaan.
Ik schrijf dit als psycholoog, maar ook als ervaringsdeskundige :-). Veel succes met het vinden van je weg!
