Psyche
alle pijlers
snelweg rij-angst
dinsdag 5 juni 2012 om 19:57
Ik heb een enorme rijangst ontwikkeld voor de snelweg.
Ik heb toen ik 18 was mijn rijbewijs gehaald. Tijdens de lessen heb ik geleerd om op de snelweg te rijden. Dit waren echter hele kleine stukjes, ff invoegen, rechtdoor en weer eraf. Uiteraard zat hier ook iemand naast. Na het behalen van mijn rijbewijs heb ik een jaar gereisd in het buitenland waar ik niet heb autogereden. Daarna ben ik gaan studeren en had ik ook geen eigen auto. Deed alles op de fiets. Heel af en toe reed ik in de auto van mijn ouders op en neer, nooit over de snelweg, dat was niet nodig.
Nu heb ik een relatie en wordt me wel eens gevraagd of ik ergens met de auto heen wil rijden zodat mijn vriend kan fietsen. Wil ik best doen, maar ik durf niet alleen op de snelweg. Ik vind het doodeng. Ik durf niet zo hard en vind het eng als mensen me inhalen, ook vind ik het zelf eng om in te halen. Invoegen is al helemaal een drama. Nu is het zelfs zo dat ik als ik naast anderen zit (mijn vriend rijdt heel rustig en gewoon) echt met zweethanden zit. Ik denk steeds dat wanneer we iemand inhalen (vooral bij vrachtwagens) dat ze onze rijbaan opkomen. Ook als er autos van de invoegstrook komen en dus even naast ons rijden, dat ze zomaar tegen ons aan botsen. Dit is totaal niet realistisch maar ik kan me op zo'n moment niet in bedwang houden. Ik schrik elke keer en maak een soort wegduik beweging. Echt absurd.
Ik moet hier iets mee, maar ik weet niet zo goed wat. Ik heb laatst zelf gereden met mijn vriend naast me. Ik zit dan echt te puffen achter het stuur om mezelf te kalmeren. Ik zal nooit in paniek mijn stuur loslaten of mijn handen voor mijn ogen doen, maar ik ben gewoon doodsbang.
Zijn er behalve naar een psycholoog of opnieuw rijlessen nemen nog andere opties waar ik alvast mee kan beginnen? Herkent iemand dit? Wat heb je toen gedaan?
Ik hoef nooit op de snelweg want ik kan binnendoor en ik heb geen baan die ver weg is. Maar straks misschien wel en ik ben niet zelfstandig op deze manier. Ook moet mijn vriend altijd rijden, ik wil hem ook wel eens vrijaf geven of hem een drankje laten drinken.
Ik heb toen ik 18 was mijn rijbewijs gehaald. Tijdens de lessen heb ik geleerd om op de snelweg te rijden. Dit waren echter hele kleine stukjes, ff invoegen, rechtdoor en weer eraf. Uiteraard zat hier ook iemand naast. Na het behalen van mijn rijbewijs heb ik een jaar gereisd in het buitenland waar ik niet heb autogereden. Daarna ben ik gaan studeren en had ik ook geen eigen auto. Deed alles op de fiets. Heel af en toe reed ik in de auto van mijn ouders op en neer, nooit over de snelweg, dat was niet nodig.
Nu heb ik een relatie en wordt me wel eens gevraagd of ik ergens met de auto heen wil rijden zodat mijn vriend kan fietsen. Wil ik best doen, maar ik durf niet alleen op de snelweg. Ik vind het doodeng. Ik durf niet zo hard en vind het eng als mensen me inhalen, ook vind ik het zelf eng om in te halen. Invoegen is al helemaal een drama. Nu is het zelfs zo dat ik als ik naast anderen zit (mijn vriend rijdt heel rustig en gewoon) echt met zweethanden zit. Ik denk steeds dat wanneer we iemand inhalen (vooral bij vrachtwagens) dat ze onze rijbaan opkomen. Ook als er autos van de invoegstrook komen en dus even naast ons rijden, dat ze zomaar tegen ons aan botsen. Dit is totaal niet realistisch maar ik kan me op zo'n moment niet in bedwang houden. Ik schrik elke keer en maak een soort wegduik beweging. Echt absurd.
Ik moet hier iets mee, maar ik weet niet zo goed wat. Ik heb laatst zelf gereden met mijn vriend naast me. Ik zit dan echt te puffen achter het stuur om mezelf te kalmeren. Ik zal nooit in paniek mijn stuur loslaten of mijn handen voor mijn ogen doen, maar ik ben gewoon doodsbang.
Zijn er behalve naar een psycholoog of opnieuw rijlessen nemen nog andere opties waar ik alvast mee kan beginnen? Herkent iemand dit? Wat heb je toen gedaan?
Ik hoef nooit op de snelweg want ik kan binnendoor en ik heb geen baan die ver weg is. Maar straks misschien wel en ik ben niet zelfstandig op deze manier. Ook moet mijn vriend altijd rijden, ik wil hem ook wel eens vrijaf geven of hem een drankje laten drinken.
dinsdag 5 juni 2012 om 20:05
dinsdag 5 juni 2012 om 20:05
heel vervelend ik herken dit zeker, na een ongeluk durf ik ook niet meer de snelweg op.
heb rijles genomen, dat ging wel weer.maar eenmaal zelf weer achter het stuur lukte het niet meer.
heb het nu opgegeven, rij alleen de boodschapjes. vriend maakt het niet uit of hij rijden moet.
je kunt kleine stukjes rijden op de snelweg, steeds een stukje opbouwen. en ontspanningsoefeningen doen , letten op je ademhaling ed.
hoop echt voor jou dat het je wel gaat lukken!
heb rijles genomen, dat ging wel weer.maar eenmaal zelf weer achter het stuur lukte het niet meer.
heb het nu opgegeven, rij alleen de boodschapjes. vriend maakt het niet uit of hij rijden moet.
je kunt kleine stukjes rijden op de snelweg, steeds een stukje opbouwen. en ontspanningsoefeningen doen , letten op je ademhaling ed.
hoop echt voor jou dat het je wel gaat lukken!
dinsdag 5 juni 2012 om 20:14
Dat is duidelijk. Rijles dus. Daar moet ik alleen nog wel even voor doorsparen.
trouwehondenogen, wat vervelend voor je dat het niet gelukt is. Wel fijn dat je vriend nu gewoon rijdt. Is het na het ongeluk gekomen? Of had je het ervoor ook al?
Het meest enge vind ik eigenlijk dat ik nooit weet wat iemand anders gaat doen. Mijn vriend zegt dan altijd, nee die auto gaat niet zomaar jouw baan op rijden. Nee dat snap ik ook wel. Maar toch, er gebeuren zo veel ongelukken. Elke keer als wij ergens heenrijden dan zie ik of een ongeluk wat net is gebeurd of ik zie vreselijke situaties die met een sisser aflopen. Mensen kijken dus NIET. Of niet goed genoeg, of ze zijn met andere dingen bezig. Kan ik nog wel zo goed opletten. Ik word daar echt helemaal zenuwachtig en spastisch van bijna.
Zo heb ik een keer toen ik nog wel reed maar het ook al niet fijn vond, bijna in de vangrail gezeten omdat een vrouwtje mijn rijbaan opkwam, want ze keek naar haar baby die op de passagiersstoel zat. Oh oh oh, ik was zo fucking kwaad op haar. En mij in gevaar brengen en je baby! En dat met 120 km per uur. Dat had zo anders kunnen aflopen.
Ik zie ook als mijn vriend rijdt zoveel mensen gewoon niet goed opletten. Gister zei ik nog hou maar even afstand van die auto voor ons, die zit zo te slingeren. Vriend wilde inhalen, ik stierf duizend doden, maar toen we inhaalden zag ik haar gewoon zitten smsen achter het stuur.
Mijn angst is in sommige situaties dan wel niet heel realistisch maar toch ook niet zo ongegrond denk ik zo. Maar ja, ik wil wel weer normaal kunnen functioneren.
trouwehondenogen, wat vervelend voor je dat het niet gelukt is. Wel fijn dat je vriend nu gewoon rijdt. Is het na het ongeluk gekomen? Of had je het ervoor ook al?
Het meest enge vind ik eigenlijk dat ik nooit weet wat iemand anders gaat doen. Mijn vriend zegt dan altijd, nee die auto gaat niet zomaar jouw baan op rijden. Nee dat snap ik ook wel. Maar toch, er gebeuren zo veel ongelukken. Elke keer als wij ergens heenrijden dan zie ik of een ongeluk wat net is gebeurd of ik zie vreselijke situaties die met een sisser aflopen. Mensen kijken dus NIET. Of niet goed genoeg, of ze zijn met andere dingen bezig. Kan ik nog wel zo goed opletten. Ik word daar echt helemaal zenuwachtig en spastisch van bijna.
Zo heb ik een keer toen ik nog wel reed maar het ook al niet fijn vond, bijna in de vangrail gezeten omdat een vrouwtje mijn rijbaan opkwam, want ze keek naar haar baby die op de passagiersstoel zat. Oh oh oh, ik was zo fucking kwaad op haar. En mij in gevaar brengen en je baby! En dat met 120 km per uur. Dat had zo anders kunnen aflopen.
Ik zie ook als mijn vriend rijdt zoveel mensen gewoon niet goed opletten. Gister zei ik nog hou maar even afstand van die auto voor ons, die zit zo te slingeren. Vriend wilde inhalen, ik stierf duizend doden, maar toen we inhaalden zag ik haar gewoon zitten smsen achter het stuur.
Mijn angst is in sommige situaties dan wel niet heel realistisch maar toch ook niet zo ongegrond denk ik zo. Maar ja, ik wil wel weer normaal kunnen functioneren.
dinsdag 5 juni 2012 om 20:15
dinsdag 5 juni 2012 om 20:16
Maar wat je dus eigenlijk wilt is nu meteen al 20 km snelweg rijden?
Je kunt ook in de auto stappen, de snelweg oprijden en de eerstvolgende afslag weer eraf. Dat doe je een aantal keer, steeds op dezelfde weg.
Als dat goed gaat, ga je 1 afslag verder. Blijf gewoon lekker rechts rijden, desnoods achter een vrachtwagen. Denk eraan dat als jij de spiegels van de vrachtwagen niet kunt zien, de chauffeur jou ook niet kan zien. Houd dus een gepaste afstand.
Als deze twee afslagen ook goed gaan, rijd je over de snelweg (meestal kun je gewoon links-links) en dan de snelweg weer op om terug te rijden.
Als dat ook goed gaat neem je een ander stukje snelweg, of je rijdt 3 of 4 afslagen verder om naar de stad ofzo te gaan. Daarna kun je verder opbouwen door een keer tijdens de spits te rijden, of in het donker.
Zo kun je jezelf trainen. Het kost je alleen een paar liter benzine, maar goed, rijlessen zijn ook duur.
Overigens rijd ik in het donker ook liever geen snelweg hoor. Ik heb geen dieptezicht en in het donker is dat nogal griezelig rijden. Als het echt niet anders kan, dan blijf ik fijn achter een andere auto of vrachtwagen. Liever iets langer rijden en heel thuiskomen dan perse 120 willen rijden en in een boom eindigen.
Je kunt ook in de auto stappen, de snelweg oprijden en de eerstvolgende afslag weer eraf. Dat doe je een aantal keer, steeds op dezelfde weg.
Als dat goed gaat, ga je 1 afslag verder. Blijf gewoon lekker rechts rijden, desnoods achter een vrachtwagen. Denk eraan dat als jij de spiegels van de vrachtwagen niet kunt zien, de chauffeur jou ook niet kan zien. Houd dus een gepaste afstand.
Als deze twee afslagen ook goed gaan, rijd je over de snelweg (meestal kun je gewoon links-links) en dan de snelweg weer op om terug te rijden.
Als dat ook goed gaat neem je een ander stukje snelweg, of je rijdt 3 of 4 afslagen verder om naar de stad ofzo te gaan. Daarna kun je verder opbouwen door een keer tijdens de spits te rijden, of in het donker.
Zo kun je jezelf trainen. Het kost je alleen een paar liter benzine, maar goed, rijlessen zijn ook duur.
Overigens rijd ik in het donker ook liever geen snelweg hoor. Ik heb geen dieptezicht en in het donker is dat nogal griezelig rijden. Als het echt niet anders kan, dan blijf ik fijn achter een andere auto of vrachtwagen. Liever iets langer rijden en heel thuiskomen dan perse 120 willen rijden en in een boom eindigen.
dinsdag 5 juni 2012 om 20:50
Voor mij is dat het leukste aan autorijden, de snelweg. Maar ik kan het wel begrijpen, als ik op de fiets een viaduct over ga en al die auto's zie rijden zo snel en vooral zo dicht op elkaar.
Maar vind je het alleen eng als je zelf achter het stuur zit, of ook als bijrijder?
De enigste tip die ik kan geven is heel veel spiegelen, ver vooruit kijken.. dat je weet hoe snel de auto's rijden, of er toevallig een invoegstrook achter die vrachtwagen zit die je inhaalt, gas extra geven of terug nemen zodat je niet hoeft te remmen en vooral op tijd terug naar rechts.
Maar mensen die gaan inhalen kan je meestal van te voren wel inschatten, een auto die 100 rijdt achter een aanhanger zal er waarschijnlijk voorbij willen, 4 vrachtwagens die zitten te bumperkleven bij elkaar, dan zal er wel een naar links gaan.
Bij het inhalen ben ik eigenlijk nooit bang dat een auto ineens naar mijn baan gaat, ik heb het wel 2x gehad dat ik van links naar de middelste baan wilde gaan en op hetzelfde moment een auto van rechts naar diezelfde middelste baan. Maar beide keren ging het goed, heel kalm eigenlijk al zat mijn hart op dat moment wel even in mijn keel.
En heel eerlijk, ik vind mensen die met angst achter het stuur zitten het gevaarlijkste achter het stuur, meer nog dan agressieve rijders, omdat bij iemand die vanuit angst reageert je nooit kan inschatten wat die persoon gaat doen.
Dus mijn tip zou zijn, neem een paar rijlessen en rij in de tussentijd een paar keer mee met bijvoorbeeld je vriend op de snelweg, let op hoe hij kijkt en wanneer hij harder gaat rijden of juist afremt.
Maar vind je het alleen eng als je zelf achter het stuur zit, of ook als bijrijder?
De enigste tip die ik kan geven is heel veel spiegelen, ver vooruit kijken.. dat je weet hoe snel de auto's rijden, of er toevallig een invoegstrook achter die vrachtwagen zit die je inhaalt, gas extra geven of terug nemen zodat je niet hoeft te remmen en vooral op tijd terug naar rechts.
Maar mensen die gaan inhalen kan je meestal van te voren wel inschatten, een auto die 100 rijdt achter een aanhanger zal er waarschijnlijk voorbij willen, 4 vrachtwagens die zitten te bumperkleven bij elkaar, dan zal er wel een naar links gaan.
Bij het inhalen ben ik eigenlijk nooit bang dat een auto ineens naar mijn baan gaat, ik heb het wel 2x gehad dat ik van links naar de middelste baan wilde gaan en op hetzelfde moment een auto van rechts naar diezelfde middelste baan. Maar beide keren ging het goed, heel kalm eigenlijk al zat mijn hart op dat moment wel even in mijn keel.
En heel eerlijk, ik vind mensen die met angst achter het stuur zitten het gevaarlijkste achter het stuur, meer nog dan agressieve rijders, omdat bij iemand die vanuit angst reageert je nooit kan inschatten wat die persoon gaat doen.
Dus mijn tip zou zijn, neem een paar rijlessen en rij in de tussentijd een paar keer mee met bijvoorbeeld je vriend op de snelweg, let op hoe hij kijkt en wanneer hij harder gaat rijden of juist afremt.
dinsdag 5 juni 2012 om 21:03
Heel herkenbaar! Ik heb ook jaren last gehad van (snelweg) rij-angst. Bij mij kwam het omdat ik een ernstig ongeluk had gezien en zo was geschrokken (en reed daarvoor al heel onzeker) dat ik niet meer durfde. Ik heb een aantal lessen genomen bij een zogenaamde 'angst' instructeur en daarna rustig zelf gaan oefenen. Nu,ruim 2 jaar later, ben ik zelf naar Zuid Frankrijk gereden (met kinderen) en daar stiekem heel erg trots op 
.
.
dinsdag 5 juni 2012 om 21:03
De beste tip is hier al gegeven: rijlessen nemen bij iemand die gespecialiseerd is in rijangst. Ik heb het zelf gedaan vorig jaar, omdat ik het zonde vond van mijn rijbewijs dat ik niet meer durfde te rijden. Binnen 4 lessen was ik klaar om alleen te rijden. De instructeur wist precies wat hij moest doen en zeggen om mij het vertrouwen in mezelf te geven. Ik stap nu zonder angst in de auto (terwijl ik een jaar geleden nachten wakker lag bij het idee dat ik moest rijden, en als een zwetende trillende otter de auto in- en uitstapte). Even sparen dus, maar daarna geeft het je zoveel voldoening!
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde
dinsdag 5 juni 2012 om 21:09
Herkenbaar, inmiddels heb ik het niet meer. Ik reed altijd alleen in de stad en vond het doodeng om op de snelweg te rijden. Inmiddels heb ik nu ruim 6 maanden een eigen auto en rijd ik regelmatig ook op de snelweg. Nog steeds niet mijn hobby, maar het valt me hartstikke mee. Ik heb de eerste paar keren in mijn auto samen met mijn man, maar zonder kind gereden op de snelweg. Daarna heb ik het een paar keer alleen gedaan, en nu neem ik dus regelmatig een stukje snelweg.
Nu nog leren inparkeren en dan komt het helemaal goed, haha .
Ik zou idd wat lessen nemen voor de snelweg. Daarna een paar keer in eigen auto met iemand die je vertrouwd en niet te snel opgefokt van raakt naast je, en dan een paar keer alleen. Ook jezelf dwingen om dus op de snelweg te rijden, als je dat allemaal hebt gedaan.
Nu nog leren inparkeren en dan komt het helemaal goed, haha .
Ik zou idd wat lessen nemen voor de snelweg. Daarna een paar keer in eigen auto met iemand die je vertrouwd en niet te snel opgefokt van raakt naast je, en dan een paar keer alleen. Ook jezelf dwingen om dus op de snelweg te rijden, als je dat allemaal hebt gedaan.
donderdag 7 juni 2012 om 19:34
In de stad weet je toch ook niet wat een ander gaat doen? Ik heb een ongeluk gehad, maar dat was niet op de snelweg. Overal kan je iets overkomen. Ik heb na dat ongeluk ook jaren niet gereden en sinds kort wel weer. Heb een automaat gekocht en mijn angst was over. Heb zoveel meer rust nu ik niet aan schakelen hoef te denken. Ik rij nu weer overal heen en boeit me helemaal niet raar eigenlijk dat zoiets simpels het kan oplossen.
dinsdag 6 oktober 2015 om 13:38
Oud topic, maar ik wilde er toch op inhaken. Ik heb nml ook een snelweg angst. Zweethanden, spierpijn nadien, stuur veel te stijf vasthouden.
Ik vind hard rijden gewoon eng. Je moet zo snel kunnen anticiperen.
Een foute beslissing kan fataal zijn.
Ik zit trillend 120 te rijden en blijf gerust de hele weg achter een vrachtwagen rijden
Wat doe je er aan?
Ik vind hard rijden gewoon eng. Je moet zo snel kunnen anticiperen.
Een foute beslissing kan fataal zijn.
Ik zit trillend 120 te rijden en blijf gerust de hele weg achter een vrachtwagen rijden
Wat doe je er aan?
woensdag 7 oktober 2015 om 10:09
quote:Yggdrasil- schreef op 06 oktober 2015 @ 13:38:
Oud topic, maar ik wilde er toch op inhaken. Ik heb nml ook een snelweg angst. Zweethanden, spierpijn nadien, stuur veel te stijf vasthouden.
Ik vind hard rijden gewoon eng. Je moet zo snel kunnen anticiperen.
Een foute beslissing kan fataal zijn.
Ik zit trillend 120 te rijden en blijf gerust de hele weg achter een vrachtwagen rijden
Wat doe je er aan?
Doe ik ook vaak, hoor. Ik ben niet iemand die persé de maximale snelheid moet halen. Ik rijd alleen wel eens 120 als ik moet inhalen, maar vaak rijd ik tussen de 100 en 110 als er 120 gereden mag worden. En ja, ik blijf ook achter de vrachtwagen hangen als ik weet dat mijn afslag er aan zit te komen of ik denk dat het zo is.
En nee, dat is niet slecht. Het is jammer dat de focus altijd op zo sportief (lees hard) mogelijk te rijden, terwijl dat meestal weinig oplevert, hoogstens irritaties om anderen die langzamer of ook hard gaan. Ik rijd met enige regelmaat 130 km naar familie. Als ik alles maximaal zou rijden, doe ik er ongeveer 1,5 uur over. Met mijn rijstijl een kwartiertje langer, dat is maar 16% langer. Op korte stukken levert het gewoon heel weinig voordeel op. Maar nog belangrijker, ik kom niet opgefokt aan.
Ik heb ook weer les gehad, toen ik niet meer durfde te rijden. En ik vind rijden nog steeds spannend als ik het een tijd niet gedaan heb. En na jaren in een diesel gereden hebben, is er nu een benzinewagen. En ik laat hem met enige regelmaat afslaan.
Maar echt neem weer les, dan weet je in ieder geval dat je er alles aan gedaan hebt. En durf je nog steeds niet via de snelweg, dan blijf je toch op de provinciale wegen, dan kom je ook ver!
Oud topic, maar ik wilde er toch op inhaken. Ik heb nml ook een snelweg angst. Zweethanden, spierpijn nadien, stuur veel te stijf vasthouden.
Ik vind hard rijden gewoon eng. Je moet zo snel kunnen anticiperen.
Een foute beslissing kan fataal zijn.
Ik zit trillend 120 te rijden en blijf gerust de hele weg achter een vrachtwagen rijden
Wat doe je er aan?
Doe ik ook vaak, hoor. Ik ben niet iemand die persé de maximale snelheid moet halen. Ik rijd alleen wel eens 120 als ik moet inhalen, maar vaak rijd ik tussen de 100 en 110 als er 120 gereden mag worden. En ja, ik blijf ook achter de vrachtwagen hangen als ik weet dat mijn afslag er aan zit te komen of ik denk dat het zo is.
En nee, dat is niet slecht. Het is jammer dat de focus altijd op zo sportief (lees hard) mogelijk te rijden, terwijl dat meestal weinig oplevert, hoogstens irritaties om anderen die langzamer of ook hard gaan. Ik rijd met enige regelmaat 130 km naar familie. Als ik alles maximaal zou rijden, doe ik er ongeveer 1,5 uur over. Met mijn rijstijl een kwartiertje langer, dat is maar 16% langer. Op korte stukken levert het gewoon heel weinig voordeel op. Maar nog belangrijker, ik kom niet opgefokt aan.
Ik heb ook weer les gehad, toen ik niet meer durfde te rijden. En ik vind rijden nog steeds spannend als ik het een tijd niet gedaan heb. En na jaren in een diesel gereden hebben, is er nu een benzinewagen. En ik laat hem met enige regelmaat afslaan.
Maar echt neem weer les, dan weet je in ieder geval dat je er alles aan gedaan hebt. En durf je nog steeds niet via de snelweg, dan blijf je toch op de provinciale wegen, dan kom je ook ver!
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 15 juni 2016 om 01:02
Ik kwam op dit topic terecht terwijl ik de vindbaarheid van mijn website controleerde. En ondanks dat het een ouder topic is wil ik hier toch graag op reageren. Ben psycholoog en gespecialiseerd in angst en fobieën. Angst voor autorijden komt heel vaak voor en het leidt vaak tot het niet meer durven doen. Omdat ik zelf ooit hyperventilerend m'n rijbewijs heb gehaald en op eigen gelegenheid de angst voor met name de snelweg heb overwonnen ben ik ook ervaringsdeskundige.
Bij angst en met name bij paniek is het alsof je lichaam en gedachten de controle overnemen met heftige (akelige) respons. Angst te lijf gaan is ook een stuk jezelf en je lichamelijke reacties leren kennen. Een traumatische ervaring kan een rol spelen, maar het hoeft niet een aanwijsbare oorzaak te hebben. Het is hier al gezegd dat vermoeidheid en gejaagdheid angst onverwachts kunnen triggeren.
Ik lees hier veel goede tips en voor wie het oefenen toch niet zelf aandurft wil ik een hart onder de riem steken, het kan echt (weer) ontspannen en leuk worden het autorijden. Wil nog even laten weten dat er wel degelijk mannen met autorijangst bestaan, in m'n praktijk heb ik die ook. Mijn werkwijze is onder andere samen in heel kleine stapjes de angst opzoeken en ontspanning aanleren. Voor autorijangst kan ik een beroep doen op een landelijke rijschool als het nodig is. Het is naar mijn idee belangrijk bij het gaan oefenen om je angst de baas te worden dat er een veilige basis is en die proberen mijn collega's en ik altijd te creëren.
Wat je zelf kunt doen is in de auto in eerste instantie als bijrijder en later al oefenend zelf, je bewust te worden van welke spieren je aanspant en die proberen met bewuste aandacht te ontspannen. Dat gaat het makkelijkst als je je adem eerst rustig hebt gemaakt door een via je buik te ademen en door je mond zachtjes uit te blazen (mag met geluid ). Spanning in spieren kun je weg krijgen door die spieren bewust extra aan te spannen en weer los te laten. Dat kan door het maken van een vuist, aanspannen van been, bil- en buikspieren. En door je schouders te rollen. Je houdt bij angst voor rijden ook vaak het stuur veel strakker vast dan nodig is. Terwijl je bijrijder bent kun je in je handen een plastic bekertje houden dat na de rit dus nog ongekreukt en heel moet zijn.
Bij angst is de input van alle sensoren vaak hyperactief. Met name de ogen lijken teveel prikkels binnen te krijgen terwijl je in een bewegend voertuig zit. Hiervoor zou je kunnen proberen of een zonnenbril helpt en daarnaast kun je ook hier weer oefeningen voor doen, namelijk je ogen laten bewegen en niet strak naar een fixatiepunt blijven kijken. Zeker als je bijrijder bent kan je goed oefenen met om je heen kijken, ook bijvoorbeeld ver over je schouder. Zo kun je je ogen laten wennen.
Eigenlijk had ik als eerste tip willen geven dat je je angstige gevoel (jezelf) vooral niet zou moeten veroordelen, dit kost een enorme berg energie die je juist goed kunt gebruiken. Afleiding zoeken is ook een bruikbare tip. Niet alleen door om je heen te blijven kijken maar als het je helpt eventueel een pepermuntje of kauwgom nemen, die smaak is zo sterk dat ie afleidt. Verder zijn de ouderwetse eau de cologne zakdoekjes (bij drogist nog steeds te koop) een goede verfrissende afleiding (de geur is sterk en het helpt je zweethanden te wissen). Tenslotte is zingen ook een mooie manier om jezelf af te leiden van angstige gedachten.
Oefen met kleine stapjes en ga pas verder als je die gemakkelijk vindt.
Blijven doen is eigenlijk de beste remedie en met de kleine stapjes bouw je je zelfvertrouwen weer op.
Hoop dat je hier iets aan hebt en wil je heel veel succes en rijplezier wensen!
Groetjes, Debby
Bij angst en met name bij paniek is het alsof je lichaam en gedachten de controle overnemen met heftige (akelige) respons. Angst te lijf gaan is ook een stuk jezelf en je lichamelijke reacties leren kennen. Een traumatische ervaring kan een rol spelen, maar het hoeft niet een aanwijsbare oorzaak te hebben. Het is hier al gezegd dat vermoeidheid en gejaagdheid angst onverwachts kunnen triggeren.
Ik lees hier veel goede tips en voor wie het oefenen toch niet zelf aandurft wil ik een hart onder de riem steken, het kan echt (weer) ontspannen en leuk worden het autorijden. Wil nog even laten weten dat er wel degelijk mannen met autorijangst bestaan, in m'n praktijk heb ik die ook. Mijn werkwijze is onder andere samen in heel kleine stapjes de angst opzoeken en ontspanning aanleren. Voor autorijangst kan ik een beroep doen op een landelijke rijschool als het nodig is. Het is naar mijn idee belangrijk bij het gaan oefenen om je angst de baas te worden dat er een veilige basis is en die proberen mijn collega's en ik altijd te creëren.
Wat je zelf kunt doen is in de auto in eerste instantie als bijrijder en later al oefenend zelf, je bewust te worden van welke spieren je aanspant en die proberen met bewuste aandacht te ontspannen. Dat gaat het makkelijkst als je je adem eerst rustig hebt gemaakt door een via je buik te ademen en door je mond zachtjes uit te blazen (mag met geluid ). Spanning in spieren kun je weg krijgen door die spieren bewust extra aan te spannen en weer los te laten. Dat kan door het maken van een vuist, aanspannen van been, bil- en buikspieren. En door je schouders te rollen. Je houdt bij angst voor rijden ook vaak het stuur veel strakker vast dan nodig is. Terwijl je bijrijder bent kun je in je handen een plastic bekertje houden dat na de rit dus nog ongekreukt en heel moet zijn.
Bij angst is de input van alle sensoren vaak hyperactief. Met name de ogen lijken teveel prikkels binnen te krijgen terwijl je in een bewegend voertuig zit. Hiervoor zou je kunnen proberen of een zonnenbril helpt en daarnaast kun je ook hier weer oefeningen voor doen, namelijk je ogen laten bewegen en niet strak naar een fixatiepunt blijven kijken. Zeker als je bijrijder bent kan je goed oefenen met om je heen kijken, ook bijvoorbeeld ver over je schouder. Zo kun je je ogen laten wennen.
Eigenlijk had ik als eerste tip willen geven dat je je angstige gevoel (jezelf) vooral niet zou moeten veroordelen, dit kost een enorme berg energie die je juist goed kunt gebruiken. Afleiding zoeken is ook een bruikbare tip. Niet alleen door om je heen te blijven kijken maar als het je helpt eventueel een pepermuntje of kauwgom nemen, die smaak is zo sterk dat ie afleidt. Verder zijn de ouderwetse eau de cologne zakdoekjes (bij drogist nog steeds te koop) een goede verfrissende afleiding (de geur is sterk en het helpt je zweethanden te wissen). Tenslotte is zingen ook een mooie manier om jezelf af te leiden van angstige gedachten.
Oefen met kleine stapjes en ga pas verder als je die gemakkelijk vindt.
Blijven doen is eigenlijk de beste remedie en met de kleine stapjes bouw je je zelfvertrouwen weer op.
Hoop dat je hier iets aan hebt en wil je heel veel succes en rijplezier wensen!
Groetjes, Debby
