Net niet

quote:netniet schreef op 09 juli 2012 @ 01:12:

Ik werk niet, ik kan me de luxe permitteren dat niet te hoeven. Ik doe wel vrijwilligerswerk omdat ik me graag nuttig wil maken voor de maatschappij, Ik bezoek eenzame mensen voor het Rode kruis in het kader van `stimulerend huisbezoek`. daarnaast doe ik veel dingen op school en allerhande klusjes voor het familiebedrijf, maar echt werken, nee,

Volgens mij ben je veel te hard voor jezelf.



Die huisbezoeken bijvoorbeeld, er zijn zat mensen die dat niet kunnen of willen. Die kunnen bijvoorbeeld niet zo goed met mensen omgaan of hebben geen zin daar tijd in te steken of moeite voor te doen. Ik las net op een ander topic deze quote en het lijkt me in dit geval van toepassing:



People will forget what you said.

People will forget what you did.

But people will never forget how you made them feel.



Ik denk dat jij heel veel doet voor die eenzame mensen en ik ben blij dat iemand er voor ze is.



Maar los van allerlei argumenten bedenken om jouw leven te 'valideren', jouw 'waarde' te bepalen. Je zou jezelf waardevol genoeg moeten vinden gewoon zoals je bent. Je bent voldoende zo! Al die mensen die 'perfect' lijken hebben ook gun tekortkomingen. Bij de één zijn die tastbaarder dan bij de ander, net als kwaliteiten bij de één tastbaarder zijn dan bij de ander.



Als ik iets heb geleerd van het leven gaat het niet om wat je allemaal kan of wat je bereikt heb, maar om wie je bent en grotendeels ook hoe je je voelt over jezelf. Geen hoeveelheid aan talenten, aan prestaties en overwinningen alleen zal je je een 'goed mens' laten voelen. Maar jezelf waarderen wel, wat je ook doet.



Wat zou je willen doen? Durf daarvoor te kiezen!

Netniet, pak die droom aan! Van je kiosk.



Als je nou een goed voorbeeld aan mij neemt en elke dag ook even de tijd neemt om een paar positieve woorden aan jezelf te typen... kost geen moeite en dit haal ik uit het kleine stukje dat je hier typt, er is vast nog veel meer moois en waardevols aan jou!

Volgens mij zit je in een midlife-crisis?

quote:netniet schreef op 09 juli 2012 @ 02:22:

Goh zeg billyjean, ik zweer je, ik zat zelf ook al aan zoiets te denken, die midlife crisis heeft toch te maken met zoiets als de balans opmaken van je leven? Maar zo'n crisis is toch voor mannen? Ik voel me af en toe zo zwaar klote, zoals vandaag, voor een stoplicht te wachten op groen, ineens, poef, bam, attack. Ik dacht ineens, ik zou perfect gelukkig kunnen zijn, als er niet mensen waren die het slechter hadden dan ik, ik mis een filter om narigheid van een ander niet toe te laten, en ondertussen doe ik gewoon mee met de ongelijkheid in de wereld, alleen al door er een walgelijke hoge standaard op na te houden. Het is een voortdurend conflict in mezelf.Ik voel me al jaren zo.

Je hebt gewoon een gezonde dosis zelfkennis! Dat is ook heel wat waard. Kijk eens naar bv X-factor hoeveel mensen zich opgeven die DENKEN dat ze heul goed kenne zinge

Wat jammer dat je je vrijwilligerswerk niet als waardevol werk ervaart. In mijn ogen is het dat wel.

Als je jezelf nuttiger wil voelen ga dan werken. Ook al is dat heel middelmatig werk, je maakt dan wel deel uit van de maatschappij en dat beetje geld heb jij wel zelf verdiend en dat voelt goed.

TO, niemand is eigenlijk uniek. Die wetenschap maakt het makkelijker om jezelf te accepteren

Haha, enigszins herkenbaar. Ik ben het ook niet niet, alles gaat z'n gangetje een beetje. Heb wel ambitie maar op het moment geen motivatie.



Lijkt me wel lastig om je te bevinden tussen mensen die wel allemaal succesvol zijn. Heb ik soms ook wel, maar waar ik goed in ben daar kunnen anderen weer niet aan tippen. Ik moet er alleen eens aan beginnen

Heel herkenbaar. Behalve dan dat ik me juist schuldig voel omdat ik werk en niet op school help en te weinig tijd heb voor mensen die het echt nodig hebben... Als we nou ruilen, zouden we dan allebei gelukkig zijn???