De grappigste oma ooit?

Nee, de 1 was een gemeen kreng en de ander spoort niet.

Ik hou dan ook helemaal niet van oude vrouwtjes.

quote:beetjegek schreef op 11 juli 2012 @ 10:16:

Nee, de 1 was een gemeen kreng en de ander spoort niet.

Ik hou dan ook helemaal niet van oude vrouwtjes.

Mijn oma was fantastisch.. Kocht voor de hele familie 1 zak chips.. En voor mij apart 1 extra waar iedereen met z'n tengels af moest blijven ...



Liet mij na het boodschappen doen samen een tas met haar tillen, waar zij eigenlijk al het gewicht van tilde, en prees me dan de hemel in dat ik zo sterk was.



We aten met zijn tweetjes een keer een blokje kaas tot aan het wasachtige stukje. En waren ergens hard om aan het lachen.. Geen idee meer waarover.



Ik mocht van haar altijd mijn eigen minigehaktballetjes draaien op een krukje in de keuken. Op datzelfde krukje mocht ik helpen met afwassen.. Dat had een heel waterballet en een alsnog gore vaat die ze nogmaals moest doen tot gevolg, maar dat gaf niet.



Ik mocht altijd aan haar haren zitten en met haar kleine kammetje de raarste frutsels maken..



Ook vertelde ze me een keer dat zij ook een naam had. ipv oma. Ik geloofde er geen zak van!





Ik tekende een keer op haar nieuw behangen muur.. Haar enige reactie was "Och lieverd wat mooi".. De rest van de familie was furieus ..



De laatste herinnering die ik van haar heb is dat ze op de grond ligt terwijl de politieagent haar reanimeerde. Ze heeft het niet overleefd. Ik was 4 en wist niets over de dood, maar zij was mijn eerste en mijn ergste verlies. Gelukkig zag ik haar zo vaak dat ik, ondanks mijn leeftijd, bovenstaande dingen nog weet.





Was ze grappig? Ongetwijfeld, maar ze was vooral heel lief voor mij .

Wat had jij een lieve oma eliana!

En wat een geweldige herinneringen aan haar...

De oma van mijn man ( en dus ook een beetje van mij ) is hilarisch. Voorbeeldje: Met de voetbalwedstrijd NED- DUI gaf zij het commentaar:



"Nou die gele die doet ook niet veel de lamzak" ( = de scheids )

"Er zijn echt meer witte dan oranje, dat is ook niet eerlijk"

"Wat doet die van Marwijk nou lomp de graftak"

"Zien jullie ook die grote dikke rode worst in beeld" ( de banner met info over de stand enzo )

"Waar is die van Marwijk nu weer, die is zeker met zijn worst aan het spelen"



En zo gaat het maar door, om je kapot te lachen!

quote:eliana schreef op 11 juli 2012 @ 10:21:

Mijn oma was fantastisch.. Kocht voor de hele familie 1 zak chips.. En voor mij apart 1 extra waar iedereen met z'n tengels af moest blijven ...



Liet mij na het boodschappen doen samen een tas met haar tillen, waar zij eigenlijk al het gewicht van tilde, en prees me dan de hemel in dat ik zo sterk was.



We aten met zijn tweetjes een keer een blokje kaas tot aan het wasachtige stukje. En waren ergens hard om aan het lachen.. Geen idee meer waarover.



Ik mocht van haar altijd mijn eigen minigehaktballetjes draaien op een krukje in de keuken. Op datzelfde krukje mocht ik helpen met afwassen.. Dat had een heel waterballet en een alsnog gore vaat die ze nogmaals moest doen tot gevolg, maar dat gaf niet.



Ik mocht altijd aan haar haren zitten en met haar kleine kammetje de raarste frutsels maken..



Ook vertelde ze me een keer dat zij ook een naam had. ipv oma. Ik geloofde er geen zak van!





Ik tekende een keer op haar nieuw behangen muur.. Haar enige reactie was "Och lieverd wat mooi".. De rest van de familie was furieus ..



De laatste herinnering die ik van haar heb is dat ze op de grond ligt terwijl de politieagent haar reanimeerde. Ze heeft het niet overleefd. Ik was 4 en wist niets over de dood, maar zij was mijn eerste en mijn ergste verlies. Gelukkig zag ik haar zo vaak dat ik, ondanks mijn leeftijd, bovenstaande dingen nog weet.





Was ze grappig? Ongetwijfeld, maar ze was vooral heel lief voor mij .

Ik heb ook een fantastische lieve oma, een betere had ik me niet kunnen wensen, maar echt grappig, dat valt mee-;).



Ze heeft van die standaard grapjes. ' Wat is er? Morgen wordt je minister. Rare liedjes die ze uit haar eigen jeugd kent. Heerlijk om gelachen, beetje schuine liedjes ook-;)



Ze heeft ooit op het binnenvaartschip van haar zwager ( ik was toen een humpie van 5) een piratenvlag gehezen. Mag absoluut niet, maar dat kon haar weinig schelen. Ze was zo slim om de konijnen van mijn vader en haar nichtje bij elkaar te zetten, oeps, 5 nieuwe konijntjes erbij.

Zo heerlijk naief!



En ze kijkt ALTIJD chagerijnig op foto's. Geen idee hoe ze het voor elkaar krijgt, maar ze kijkt altijd chagerijnig, terwijl het een hele lieve, vrolijke en levendige vrouw is. Ik noem haar oud wijf ( Oald Wief) , zij mij nozem. We plagen elkaar, praten veel met elkaar en ik hoop zo dat ze nog lang mag leven. Ze is nu bezig met een schets voor mijn (mogelijke) trouwjurk, mochten vriend en ik ooit gaan trouwen. Dit plan is er wel, maar wanneer weten we nog niet. Zij is coupeuze geweest, cheffin van de afdeling en kan zo ongelooflijk mooie kleren maken. Ik vind het een eer als ze de schets van mijn jurk maakt en als het erin zit, ook de jurk maakt.



Ze is nu bijna 85 en ze is en blijft een kranige vrouw. Mijn omie!

Mijn schoonmoeder zie ik over 20 jaar ook zo dansen als dat vrouwtje in het filmpje! Verder vind ik haar niet bijster grappig, maar ze houd wel van dansen.



Mijn eigen oma's waren top! Allebei heel anders, maar allebei super!

Bij de ene kon sinterklaas door de gas kachel komen, bij de ander kwam sinterklaas met de raceauto (erg open gebied, anders had je hem moeten zien, haha). Toch geniaal dat ze dat soort dingen bedenken en dat je het nog geloofd ook?

En eens per jaar gingen we naar de benzine pomp, en mochten we van de freebies speelgoed uitzoeken. Oh, wat voelde het stoer dat je wat mocht kopen bij het tankstation!

ik heb geen geweldige oma maar had wel een geweldige OPA!

hij is overleden toen ik bijnaar 11 was dus kan heel erg veel van hem nog herineren..



hij kwam me iedere woensdag ophalen naar school tijd om mee te gaan met zijn baantje medicatie weg brengen voor de apohteek samen boodschapjes halen en even langs de paarden..

de weekenden dat ik daar was meestal om het weekend gingen we veel wandelen langs en door het bos door plassen en nog veel meer samen met de hond.. we gingen smorgens om 8.30 weg en kwamen om 12.00 uur terug dan gingen we uitgebreid eten..

als het herfst was gingen we aan de slag in zijn hobby kamer met de eikels en dingentjes die we hadden gevonden onder weg..

in de zomers gingen we bramen plukken

allemaal dat soort dingen was ook echt zijn oogappeltje..

als het heel erg warm was en ik wou een zwambadje mocht dat..

savonds samen met opa op de bank tv kijken hij liet zelfs zijn voetbal op tv er voor achter wegen om samen met mij tekenfilms te kijken..



het was een geweldige man..

hij is nu 14 jaar overleden maar mis hem nog geregeld had hem graag nog hier gehad.. hij is overleden op 73 jarige leeftijd aan longkanker..

de laaste keer dat ik hem zag was op zondag toen heb ik nog bij hem op bed gezeten toen niet wetend wat die bedoelde..

ik zou donderdag weer komen bij hem hij zei toen lieve A de volgende keer als je komt lig ik niet meer hier in bed ik zal altijd over je waken dag me lieve kleindochter zal altijd van je houden.. we zouden toen eigelijk omdat het erg slecht ging op dinsdag weer naar hem toe gaan maar die ochtend is hij om 6.30 vredig ingeslapen..

ik zal nooit vergeten dat ik de klas werd uit gehaald en dat me moeder op school was dacht dat ik eerder weg mocht naar me opa was blij tot ik me moeder zag huilen toen begreep ik het..

die week er naar tot aan zijn crematie vond ik best wel lastig toen de kist weg zakte heb ik gegilt gen gehuild en wou naar hem toe ze hebben me met 3 mensen vast moeten houden omdat opa niet weg mocht...

god wat zou ik graag nog eens even met hem willen spreken me eigen dochters aan hem willen laten zien..





hij heeft gelukkig maar een ziekbed van 6 weken gehad



met mijn oma heb ik zeer weinig is gewoon een oud naar mens bah!

en me andere oma is echt oud en bejaard zo dement als een deur maar wel een lief mens maar anders dat de band die ik met mijn opa had...

Ik ben alle oma's en opa's kwijtgeraakt in 1970 en 71. Ik was bestorven met mijn opa aan moeders kant. Oma was wel lief, maar oop was toch de liefste.



http://www.youtube.com/watch?v=GIr9uw0n5bU



Aan vaders kant waren het kwallen.

Eliana, wat een prachtige oma. Heb er tranen van in mijn ogen.

Eigenlijk vind ik het best vreemd dat als een oud persoon eens uit z'n dak gaat het meteen een lief grappig 'omaatje' is. (valt in dezelfde categorie als: dikke mensen zijn gezellig) Het is en blijft gewoon een mens.

Juist door de nadruk te leggen op al die ouderen die iets doen wat niet van hun verwacht wordt, maakt het iets vreemds en buitenaards, maar eigenlijk zou niémand moeten stoppen met spelen en leven!

' We don't stop playing because we grow old; we grow old because we stop playing'

Wat een heerlijke verhalen verder allemaal over bijzondere herinneringen aan oma's... (zelf had ik een oma die heel afstandelijk en moeilijk was, en een die mij door scheiding van ouders niet meer wilde zien. Later kreeg ik een superlieve stiefoma, geweldige mens die mij vanaf dat 1 volledig heeft gezien als een van haar kleinkinderen, die trots op me was en waar ik 's middags een wamr prakje at terwijl zij vroegen hoe het op school was. samen met m'n stiefopa hebben zij heel wat aan mijn leven heeft toegevoegd en heeft goedgemaakt wat de andere twee niet konden)

Eliana, de omschrijving die je maakt over je oma ontroerd me. Wat een lieve oma zeg!

quote:ankie87 schreef op 11 juli 2012 @ 10:35:

ik heb geen geweldige oma maar had wel een geweldige OPA!

hij is overleden toen ik bijnaar 11 was dus kan heel erg veel van hem nog herineren..



hij kwam me iedere woensdag ophalen naar school tijd om mee te gaan met zijn baantje medicatie weg brengen voor de apohteek samen boodschapjes halen en even langs de paarden..

de weekenden dat ik daar was meestal om het weekend gingen we veel wandelen langs en door het bos door plassen en nog veel meer samen met de hond.. we gingen smorgens om 8.30 weg en kwamen om 12.00 uur terug dan gingen we uitgebreid eten..

als het herfst was gingen we aan de slag in zijn hobby kamer met de eikels en dingentjes die we hadden gevonden onder weg..

in de zomers gingen we bramen plukken

allemaal dat soort dingen was ook echt zijn oogappeltje..

als het heel erg warm was en ik wou een zwambadje mocht dat..

savonds samen met opa op de bank tv kijken hij liet zelfs zijn voetbal op tv er voor achter wegen om samen met mij tekenfilms te kijken..



het was een geweldige man..

hij is nu 14 jaar overleden maar mis hem nog geregeld had hem graag nog hier gehad.. hij is overleden op 73 jarige leeftijd aan longkanker..

de laaste keer dat ik hem zag was op zondag toen heb ik nog bij hem op bed gezeten toen niet wetend wat die bedoelde..

ik zou donderdag weer komen bij hem hij zei toen lieve A de volgende keer als je komt lig ik niet meer hier in bed ik zal altijd over je waken dag me lieve kleindochter zal altijd van je houden.. we zouden toen eigelijk omdat het erg slecht ging op dinsdag weer naar hem toe gaan maar die ochtend is hij om 6.30 vredig ingeslapen..

ik zal nooit vergeten dat ik de klas werd uit gehaald en dat me moeder op school was dacht dat ik eerder weg mocht naar me opa was blij tot ik me moeder zag huilen toen begreep ik het..

die week er naar tot aan zijn crematie vond ik best wel lastig toen de kist weg zakte heb ik gegilt gen gehuild en wou naar hem toe ze hebben me met 3 mensen vast moeten houden omdat opa niet weg mocht...

god wat zou ik graag nog eens even met hem willen spreken me eigen dochters aan hem willen laten zien..





hij heeft gelukkig maar een ziekbed van 6 weken gehad



met mijn oma heb ik zeer weinig is gewoon een oud naar mens bah!

en me andere oma is echt oud en bejaard zo dement als een deur maar wel een lief mens maar anders dat de band die ik met mijn opa had...



Ankie, je post raakt me diep.. de tranen lopen over m'n wangen, zo herkenbaar. Ik was zelf ook 11 toen m'n opa overleed.

Hij heeft gekozen voor zelfdoding.. nooit de reden geweten.



In de eerste vroege ochtend na zijn dood droomde ik dat ik met m'n hoofd op zijn arm lag, schrok wakker en zag dat het het kussen was wat opgehoopt was.. Maar ik stel me gerust met de gedachte dat het een soort van afscheid was van hem..



Mijn oma, zijn vrouw, was overigens ook niet zo'n geliefd mens bij mij..

@ eliana, wat beschrijf je je oma mooi.. geweldig om zo'n herinneringen aan een dierbare te hebben. En wat naar dat je haar op die manier hebt zien gaan..

Ik heb een fantastische oma en nog grappig ook.

Ze is nog heel jong van geest en lichaam, dus ga vaak met haar op stap.

Ze is zelfs zo hip dat ze facebook heeft en geeft dan heel droog commentaar op statussen en foto's. Gister nog over een foto van mn moeder, die een verlepte foto van zichzelf had geplaatst na een ziekenhuisbezoek "Je wordt met de dag knapper..hehe".

Ik kan wel lachen om die humor.



Ook had ze afgelopen jaar dr heup gebroken en moest geopereerd worden (weer helemaal hersteld). Ik was er die dag bij en de arts vroeg of "haar dochter" even mee wilde lopen voor wat formulieren. Ik antwoorde daarop dat ik haar kleindochter ben. Waarop mn oma zei.."maar net zo knap als haar oma he" knipoog, knipoog.



Ik zou ook echt niet weten wat ik zonder mn opa en oma zou moeten. Ze zijn superbelangrijk in mn leven. Ik ben nu bijna 25, maar hoop echt nog wel dat ze de komende 10 jaar in mn leven zijn. Met een beetje goed geluk gaan ze dat nog halen ook

Mijn oma van moeders kant is overleden toen ze 40 was, bij een auto-ongeluk. Later is mijn opa hertrouwd, mijn favoriete oma was dus mijn stiefoma. Ze was een dure, sjieke mevrouw en droeg bontjassen, rinkelde van de juwelen. En ze leerde me vieze liedjes, waar mijn opa dan boos om werd. Als ik daar logeerde gingen we elke dag naar de kapper, een uur verderop rijden. Zij kreeg een watergolf, ik ook. Al had ik die niet nodig want ik had al krullen

Mijn opa is al jaren dood en mijn oma is tegenwoordig een homo-oma, ze heeft een hele verzameling gezellige jongens om zich heen. Jammer genoeg is ze aan het eind van haar latijn. Dementerend, onverzorgd, want ze wil niets meer. Ook geen watergolfje...

quote:eliana schreef op 11 juli 2012 @ 10:21:

We aten met zijn tweetjes een keer een blokje kaas tot aan het wasachtige stukje. En waren ergens hard om aan het lachen.. Geen idee meer waarover.



Deze snap ik niet?

Ach eliana, krijg er tranen van.

Mijn oma liep altijd in spijkerbroek en floot op haar vingers toen ze naar een optreden van ons kwamen kijken.

Toen ik samen met mijn toenmalige vriend ons huis verbouwd en ingericht had, kwam ze samen met opa kijken. Opa kon de trap niet meer op, dus ik ging alleen met oma naar boven toe. Daar stond een waterbed (was toen redelijk nieuw om te hebben). Oma vroeg: "En met vrijen he, is dat nou anders op een waterbed?"



Ik wist niet wat ik moest antwoorden. Het was een fantastisch mens. Ik was haar eerste kleindochter (ze had toen al drie kleinzoons) en ik zorgde voor haar eerste achterkleinkind. Ze was (na mijn man) de eerste die wist dat ik zwanger was.



Ik mis haar nog steeds.

Mijn oma was geweldig. Elke zaterdagmorgen gingen we bij opa en oma op visite. Opa was een moeilijke man. Voor mij best aardig, maar ik heb weinig herinneringen aan hem. Maar oma, ...zucht....



Niemand kan soep maken zoals zij dat deed. Ik mocht de balletjes draaien en in de soep roeren, een heel belangrijke taak volgens haar. En tot slot mocht ik de vermicelli kneuzen. Ik voelde me heel belangrijk! Oma had ook altijd chocomel in huis en een bus slagroom. De chocomel mocht ik zelf in een pannetje opwarmen en er zo'n grote toef slagroom opspuiten dat het kopje standaard overstroomde. En het gaf niks.



En dan Het Kastje. Het Kastje was voor mij. Ik was gek op knutselen en Het Kastje zat vol met papier, kaartjes, cadeaupapier, lintjes, stiften, schaartjes en allerlei andere prulletjes die oma voor mij verzamelde. En iedere zaterdag zei ze weer: 'Ik heb wat voor je, kijk maar in Het Kastje.'



Vaak belde ik na schooltijd op. 'Oma, ben je thuis?' 'Ja,' klonk het dan, 'Voor jou blijft oma thuis.' Keer op keer sprong ik om mijn fiets richting oma, soms alleen, soms met een vriendinnetje dat ook altijd welkom was. En dan gingen we Rummicub of Triominos spelen. En we dronken thee uit kopjes met een goud randje. Met Bonbonbloc, ieder stuk met preciezie in tweeen gesneden. Wit, melk en puur, samen op een schoteltje, ook met een goud randje.



Oma spaarde rijksdaalders in een jampotje. Later werden dit vijf euro munten. Ik zag het potje 3x per jaar, wanneer ik mijn rapport had gekregen.



Ik werd ouder. Maar toch ging ik altijd naar oma. Nu op zondag, want zaterdag werkte ik bij de poelier. Oma woonde best een eind van de poelier vandaan en was niet meer goed ter been. Met haar rollator kwam ze toch iedere week een kippenpootje halen en wilde alleen door mij geholpen worden.



De rollator ging een keertje stuk. Gelukkig zat er bij oma in de straat een Harley Davidson dealer/club met woest uitziende mannen met baarden en leren jassen. Oma liep daar gewoon even naar binnen om haar rollator te laten maken. 'Het zijn zulke lieve jongens,' zei ze dan, 'Ik hoefde niet eens te betalen!'



Oma at op een gegeven moment alleen nog maar koekjes en ander lekkers. Koken had ze geen zin meer in en ze vond dat ze zelf mocht weten wat ze wel en niet at. Iedere dag advocaat met slagroom en een likeurtje uit een kopje op het nachtkastje voor het slapen gaan. Oma kon zo lekker genieten.



En oma kon niet pinnen, dat deed ik voor haar. Honderden euro's tegelijk. Mijn ouders vonden dit geen prettig idee en verboden het. Maar het werd ons geheim en ik bleef het doen. Oma blij, ik blij.



Oma werd ouder en ouder en belandde in het ziekenhuis. Het was de dag voor Sinterklaas, 4 december. Ik ging 's avonds langs en ze zag er eigenlijk heel goed uit. Ze had praatjes: 'Ik heb sjans van de mannelijke verpleger' en ik vertrouwde erop dat het goed kwam. Maar het kwam niet meer goed. De volgende dag is zij tijdens het wassen (door de verpleger!) overleden.



Het Kastje staat in mijn huiskamer, met nog meer meubelstukken van oma. Ze staan hier aan de andere kant van de wereld en maken dat mijn huis een thuis is.

Een aardige oma die goed kan koken maar waar ik verder niets mee heb. Andere oma en opa heb ik helemaal niets mee, heb ze in geen 10 jaar gezien en ik houd het zo.

Ik hielp mijn ene oma altijd met binnenkomen. Zelf kon ze niet meer goed lopen.



Mijn andere oma haar man, mijn opa dus, maakte altijd kippenpootjes als we kwamen. Erg lekker.



Op mijn 18e was ik al geheel opa- en omaloos. Alle 4 dood.