Psyche
alle pijlers
Even spuien
vrijdag 20 juli 2012 om 22:29
Ik wil gewoon even kwijt dat het echt een ontzettende kutdag was. En het slaat eigenlijk niet eens echt ergens op dat ik dat vind, maar soms heb ik zo'n dag dat ik me zo vreselijk rot en nutteloos voel. Dat ik helemaal niet blij ben met mezelf (maar dat ben ik eigenlijk nooit). Ik zit mezelf zo in de weg. Ik zou echt heel graag willen dat ik iemand anders was. Maar ik heb al zoveel jaren verspild aan me depressief voelen, dat ik er gewoon niet tegen kan als ik af en toe nog steeds zo'n dag heb waarop niks lukt en ik me echt een mislukkeling voel. En dan dender ik er meestal maar gewoon overheen. Soms probeer ik ook te krampachtig iemand anders te zijn, omdat ik niet meer wil dat mensen me zien als dat kwetsbare meisje. Ik wil de sterke vrouw zijn die ik me zo vaak nog helemaal niet voel.
En maandag moet ik naar de kaakchirurg, waar ik zo vreselijk tegenop zie dat ik gewoon niet weet hoe ik het moet doen. Ik zie nog het meeste op tegen de napijn die vorige keer echt verschrikkelijk was, drie weken beroerd van geweest. Toen was het maar één kies, nu zijn het er drie... En dan vlieg ik tegen de muren op. Van de week ook al ziek op de bank gehangen door een ontsteking na een wkb (was nogal fout gegaan). Dat is nog niet eens helemaal over (het is bijna twee weken later nu) en het kan er niet bij. Want de tandarts en de kaakchirurg, het slaat me volledig lam en misschien is dat wel de reden dat ik op dit moment het gevoel heb dat ik gewoon niet meer functioneer.
En toen sprak ik net mijn beste vriend, die ik al de hele dag niet te pakken kreeg en hij had geen tijd en morgen ook de hele dag niet, dus nu spui ik maar hier.
Sorry, gewoon even flink wat zelfmedelijden vandaag. Ik kan wel janken, om wat ik voel en om wie ik ben. Of misschien wel vooral om wie ik niet ben maar zo graag had willen zijn.
En maandag moet ik naar de kaakchirurg, waar ik zo vreselijk tegenop zie dat ik gewoon niet weet hoe ik het moet doen. Ik zie nog het meeste op tegen de napijn die vorige keer echt verschrikkelijk was, drie weken beroerd van geweest. Toen was het maar één kies, nu zijn het er drie... En dan vlieg ik tegen de muren op. Van de week ook al ziek op de bank gehangen door een ontsteking na een wkb (was nogal fout gegaan). Dat is nog niet eens helemaal over (het is bijna twee weken later nu) en het kan er niet bij. Want de tandarts en de kaakchirurg, het slaat me volledig lam en misschien is dat wel de reden dat ik op dit moment het gevoel heb dat ik gewoon niet meer functioneer.
En toen sprak ik net mijn beste vriend, die ik al de hele dag niet te pakken kreeg en hij had geen tijd en morgen ook de hele dag niet, dus nu spui ik maar hier.
Sorry, gewoon even flink wat zelfmedelijden vandaag. Ik kan wel janken, om wat ik voel en om wie ik ben. Of misschien wel vooral om wie ik niet ben maar zo graag had willen zijn.
vrijdag 20 juli 2012 om 22:51
Je hebt het nu ook zwaar. Ga trouwens niet te snel akkoord met voorstellen van tandarts en kaakchirurg. Je hoeft lang niet altijd op alles ja te zeggen.
Een tandarts verdient meer met het geven van een wkb dan met het voorschrijven van antibiotica.
En dat is helemaal niet kritisch naar jou toe bedoeld.
Sterkte
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
vrijdag 20 juli 2012 om 22:55
Dankjulliewel, heel lief, echt. Kan ik wel even gebruiken geloof ik.
Kopjekoffie, de kies had ik helemaal geen last van, dat was het stomme. Het chloor en alle bacteriën zijn in mijn holtes terecht gekomen. Met een drie keer zo dikke wang als gevolg en zoveel pijn, mijn oog kon niet eens meer fatsoenlijk open. En de tandarts was al zo'n ramp door angst, nu nog erger. Want het was echt vreselijk. En vervolgens ziek van de antibiotica. En nu moet ik drie kiezen laten trekken waar ik geen last van heb en ik word overspoeld door angst.
Kopjekoffie, de kies had ik helemaal geen last van, dat was het stomme. Het chloor en alle bacteriën zijn in mijn holtes terecht gekomen. Met een drie keer zo dikke wang als gevolg en zoveel pijn, mijn oog kon niet eens meer fatsoenlijk open. En de tandarts was al zo'n ramp door angst, nu nog erger. Want het was echt vreselijk. En vervolgens ziek van de antibiotica. En nu moet ik drie kiezen laten trekken waar ik geen last van heb en ik word overspoeld door angst.
vrijdag 20 juli 2012 om 22:57
vrijdag 20 juli 2012 om 23:02
quote:schaduwlicht schreef op 20 juli 2012 @ 22:55:
Dankjulliewel, heel lief, echt. Kan ik wel even gebruiken geloof ik.
Kopjekoffie, de kies had ik helemaal geen last van, dat was het stomme. Het chloor en alle bacteriën zijn in mijn holtes terecht gekomen. Met een drie keer zo dikke wang als gevolg en zoveel pijn, mijn oog kon niet eens meer fatsoenlijk open. En de tandarts was al zo'n ramp door angst, nu nog erger. Want het was echt vreselijk. En vervolgens ziek van de antibiotica. En nu moet ik drie kiezen laten trekken waar ik geen last van heb en ik word overspoeld door angst. Als je er geen last van hebt, gewoon laten zitten. En die andere tand had ik ook niet laten behandelen.
Dankjulliewel, heel lief, echt. Kan ik wel even gebruiken geloof ik.
Kopjekoffie, de kies had ik helemaal geen last van, dat was het stomme. Het chloor en alle bacteriën zijn in mijn holtes terecht gekomen. Met een drie keer zo dikke wang als gevolg en zoveel pijn, mijn oog kon niet eens meer fatsoenlijk open. En de tandarts was al zo'n ramp door angst, nu nog erger. Want het was echt vreselijk. En vervolgens ziek van de antibiotica. En nu moet ik drie kiezen laten trekken waar ik geen last van heb en ik word overspoeld door angst. Als je er geen last van hebt, gewoon laten zitten. En die andere tand had ik ook niet laten behandelen.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
vrijdag 20 juli 2012 om 23:07
Snap je helemaal. Heb al een hele geschiedenis met kaakchirurg en tandarts achter de rug en ben over een tijdje weer de klos. En ook altijd veel last van napijn e.d.
Even een paar praktische tips:
- Icepack alvast in de vriezer leggen zodat je die bij thuiskomst gelijk kunt gebruiken om de zwelling tegen te houden.
- Genoeg vloeibaar voedsel in huis halen (appelmoes, drinkontbijtjes enz.)
- Vraag inderdaad om goede pijnstillers
En zorg dat je een vangnet hebt van mensen die even langs komen om te kijken hoe het met je gaat of die even iets voor je kunnen doen/halen. Vind ik altijd fijn als ik me niet goed voel.
Even een paar praktische tips:
- Icepack alvast in de vriezer leggen zodat je die bij thuiskomst gelijk kunt gebruiken om de zwelling tegen te houden.
- Genoeg vloeibaar voedsel in huis halen (appelmoes, drinkontbijtjes enz.)
- Vraag inderdaad om goede pijnstillers
En zorg dat je een vangnet hebt van mensen die even langs komen om te kijken hoe het met je gaat of die even iets voor je kunnen doen/halen. Vind ik altijd fijn als ik me niet goed voel.
vrijdag 20 juli 2012 om 23:28
Kopjekoffie, mijn hele gebit moet herstelt worden, en deze dingen horen er helaas ook bij. Kiezen zijn niet goed meer, ik ga daar sowieso last van krijgen...
Dank voor de tips Mopsie, ik had sowieso al bedacht ook een icepack mee te nemen naar de kaakchirurg, zodat ik die er meteen op kan doen na de behandeling. Vloeibaar voedsel halen doe ik morgen, zodat ik dat niet maandag na de kaakchirurg hoef te doen. En pijnstillers komt wel goed, heb zelf ook van alles in huis (o.a. ibuprofen 600). Ik weet namelijk niet of ik het zie zitten naderhand nog naar de apotheek te gaan... Vangnet is lastig, ik heb weinig vrienden en familie woont uit de buurt. Ik heb wel één goeie vriend, die gaat maandag mee (fijn!), maar die moet dinsdag t/m donderdag werken de hele dag en woont hier ook een half uur vandaan. En kan anders een kennis vragen die hier om de hoek woont, maar dat vind ik ook een beetje eng... Ik kijk even hoe ik dat ga doen.
Rionyriony, wat bedoel je? De vorige keer? Ik heb toen tijdens de behandeling al gezegd dat ik veel pijn had, meerdere keren ook, maar de tandarts zei dat dat niet raar was. Op een gegeven moment moest ik er echt van huilen zo naar als het was, toen zijn ze pas gestopt (nadat ik zei dat ik het niet meer volhield) en hebben ze er een noodvulling in gedaan. Pas na de behandeling bleek dat er wel degelijk echt iets mis was gegaan, omdat er straaltjes vocht uit mijn neus liepen, en de volgende dag mijn gezicht dus zo dik was...
Dank voor de tips Mopsie, ik had sowieso al bedacht ook een icepack mee te nemen naar de kaakchirurg, zodat ik die er meteen op kan doen na de behandeling. Vloeibaar voedsel halen doe ik morgen, zodat ik dat niet maandag na de kaakchirurg hoef te doen. En pijnstillers komt wel goed, heb zelf ook van alles in huis (o.a. ibuprofen 600). Ik weet namelijk niet of ik het zie zitten naderhand nog naar de apotheek te gaan... Vangnet is lastig, ik heb weinig vrienden en familie woont uit de buurt. Ik heb wel één goeie vriend, die gaat maandag mee (fijn!), maar die moet dinsdag t/m donderdag werken de hele dag en woont hier ook een half uur vandaan. En kan anders een kennis vragen die hier om de hoek woont, maar dat vind ik ook een beetje eng... Ik kijk even hoe ik dat ga doen.
Rionyriony, wat bedoel je? De vorige keer? Ik heb toen tijdens de behandeling al gezegd dat ik veel pijn had, meerdere keren ook, maar de tandarts zei dat dat niet raar was. Op een gegeven moment moest ik er echt van huilen zo naar als het was, toen zijn ze pas gestopt (nadat ik zei dat ik het niet meer volhield) en hebben ze er een noodvulling in gedaan. Pas na de behandeling bleek dat er wel degelijk echt iets mis was gegaan, omdat er straaltjes vocht uit mijn neus liepen, en de volgende dag mijn gezicht dus zo dik was...
vrijdag 20 juli 2012 om 23:33
Ik heb ook een gruwelijke hekel aan kaakchirurgen en tandartsen. Sowieso behandelingen aan mijn gezicht. Doodsbang. Echt bijna zitten huilen in de stoel de laatste keer. Zweten als een otter en beven als een rietje. Ik kon mezelf -ondanks dat ik best heel rationeel kan zijn- helaas op geen enkele manier kalmeren. Angst is zo raar.... echt... Maar de laatste keer heb ik via-via een soort kalmeringspilletje gekregen. Super lage dosering, geen negatieve effecten wat betreft de ingreep. En het hielp echt geweldig!! Nu zou ik zelf aanraden die via je eigen huisarts te regelen i.p.v. via-via haha!
Misschien het overwegen waard?
Verder wil ik je sowieso veel succes & sterkte wensen. Komt goed joh!
Misschien het overwegen waard?
Verder wil ik je sowieso veel succes & sterkte wensen. Komt goed joh!
vrijdag 20 juli 2012 om 23:45
Tandartsen.... Je kunt jammer genoeg niet zien met welke cijfers ze afgestudeerd zijn.
Laatste keer had ik controle. Ze zegt, ik zie nog een amalgaam vulling. Die vervangen we bij alle patiënten. En je kan deze woensdag al! zei ze triomfantelijk. Ik heb gevraagd wat het kostte, en het genereuze aanbod toch maar afgeslagen.
Laatste keer had ik controle. Ze zegt, ik zie nog een amalgaam vulling. Die vervangen we bij alle patiënten. En je kan deze woensdag al! zei ze triomfantelijk. Ik heb gevraagd wat het kostte, en het genereuze aanbod toch maar afgeslagen.
zaterdag 21 juli 2012 om 09:31
quote:schaduwlicht schreef op 20 juli 2012 @ 22:29:
Sorry, gewoon even flink wat zelfmedelijden vandaag. Ik kan wel janken, om wat ik voel en om wie ik ben. Of misschien wel vooral om wie ik niet ben maar zo graag had willen zijn.
Schaduwlicht:
Hoe gaat 't nu?
Je bent op weg naar degene die je bent en dat is ook degene die je graag wilt zijn! Niet naar degene die je denkt dat je zou moeten zijn...
Sorry, gewoon even flink wat zelfmedelijden vandaag. Ik kan wel janken, om wat ik voel en om wie ik ben. Of misschien wel vooral om wie ik niet ben maar zo graag had willen zijn.
Schaduwlicht:
Hoe gaat 't nu?
Je bent op weg naar degene die je bent en dat is ook degene die je graag wilt zijn! Niet naar degene die je denkt dat je zou moeten zijn...
zondag 22 juli 2012 om 23:18
Bedankt voor de berichtjes en tips.
Roodpaars, het gaat weer beter. Gisteren alweer eigenlijk. Het is zo stom hè, af en toe heb ik zo'n dag dat ik me weer voel als vroeger. Dat vind ik heel erg en daar schrik ik dan zo van. Rationaliseren lukt dan ook niet echt meer. Het duurt over het algemeen maar één dag. Maar op die dag voelt dat absoluut niet zo, hoewel ik het wel wéét. Maar nu gaat het dus weer goed. Alleen morgen kaakchirurg en bang...
Roodpaars, het gaat weer beter. Gisteren alweer eigenlijk. Het is zo stom hè, af en toe heb ik zo'n dag dat ik me weer voel als vroeger. Dat vind ik heel erg en daar schrik ik dan zo van. Rationaliseren lukt dan ook niet echt meer. Het duurt over het algemeen maar één dag. Maar op die dag voelt dat absoluut niet zo, hoewel ik het wel wéét. Maar nu gaat het dus weer goed. Alleen morgen kaakchirurg en bang...
maandag 23 juli 2012 om 22:16
De kaakchirurg viel vies tegen... Ik raakte overstuur, moest heel erg huilen van angst. Ik voelde me zo stom... Uiteindelijk hebben ze nu maar één kies gedaan, de makkelijkste. De rest moet onder narcose, daar word ik nog voor opgeroepen. Vind ik eigenlijk wel fijn, scheelt denk ik een hoop. De napijn valt nu wel mee gelukkig.
maandag 23 juli 2012 om 23:18
Hè wat rot allemaal voor je, Schaduwlicht.
Ik ken het wel hoor van die dagen dat je alleen maar negatief kunt denken. Ik heb soms ook allemaal wensen van wie ik graag zou willen zijn: sterker, stabieler, meer kunnen relativeren enz.
Gek genoeg kan het de volgende dag weer over zijn. Ik denk nu je zo inzit met die kaakchirurg de negatieve gedachten over jezelf versterken.
Ik hoop dat je er snel doorheen komt. Eén kies is er al uit. Sterkte voor de volgende keer!!
Ik ken het wel hoor van die dagen dat je alleen maar negatief kunt denken. Ik heb soms ook allemaal wensen van wie ik graag zou willen zijn: sterker, stabieler, meer kunnen relativeren enz.
Gek genoeg kan het de volgende dag weer over zijn. Ik denk nu je zo inzit met die kaakchirurg de negatieve gedachten over jezelf versterken.
Ik hoop dat je er snel doorheen komt. Eén kies is er al uit. Sterkte voor de volgende keer!!
maandag 23 juli 2012 om 23:39
Misschien is het te ver uit je buurt, maar in Limburg is een kliniek gespecialiseerd in erg angstige patienten en behandelingen worden vaak onder narcose gegeven.
http://www.amaliakliniek.nl/
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
dinsdag 24 juli 2012 om 00:30
Dankjulliewel.
Limburg is inderdaad erg ver uit de buurt (ik woon in de buurt van Amsterdam), en ik word nu gewoon in het ziekenhuis, vijf minuten van mijn huis, geholpen onder narcose. Zit ik in elk geval niet met dat ik de narcose zelf moet betalen en door mijn eigen risico ben ik ook al heen. Verdere tandartsbehandelingen - er moet nog veel meer gebeuren - doe ik liever niet onder narcose. Is toch een aanslag op je lichaam, en bovendien kom ik dan van de angst nooit af...
En nu mag ik een week niet in de zon. De enige zonnige week van het jaar zowat, en ik mag niet in de zon. Ik vind ook dat serieus om te huilen, het weer heeft zo ongelofelijk veel invloed op hoe ik me voel. Met die ellendige zomer van dit jaar, weet ik echt niet hoe ik de winter ooit door moet komen. Van de week heb ik staan janken bij de bushalte nadat ik voor de zoveelste keer zeiknat geregend was. Ik kan er echt niet tegen, ik weet niet hoe ik het moet doen. En nu is het eindelijk mooi weer, mag ik er niet eens van genieten terwijl het volgende week alweer kutweer wordt. Vorige winter vond ik zo, zo erg en ik zie nu alweer op tegen komende winter. Ik ben heel bang dat er een winterdepressie in gaat sluipen, en opladen deze zomer zit er ook niet in, wat het nog erger maakt. En volgend jaar en al die jaren daarop komen er ook weer winters en het maakt me zo vreselijk verdrietig. Het is alsof ik dan gewoon niet meer functioneer. Ik zou willen dat ik in een warm land geboren was. Want weggaan voelt ook als een enorme stap, ik weet niet of ik zoveel lef heb, hoewel ik heel graag zou willen.
En lichttherapie heb ik aan gedacht, maar hoe zou dat ooit kunnen helpen? Het is niet het licht waar ik naar verlang (of dat is maar zo'n klein stukje ervan), maar de warmte. Het is het wachten op de bus in de vrieskou wat ik afschuwelijk vind, of het fietsen naar het station. Het is het gevoel dat ik niet meer naar buiten wil omdat mijn lijf er zeer van doet en het is het 100 lagen kleding aan kunnen trekken maar het nog koud hebben terwijl je haast niet meer kunt bewegen.
Limburg is inderdaad erg ver uit de buurt (ik woon in de buurt van Amsterdam), en ik word nu gewoon in het ziekenhuis, vijf minuten van mijn huis, geholpen onder narcose. Zit ik in elk geval niet met dat ik de narcose zelf moet betalen en door mijn eigen risico ben ik ook al heen. Verdere tandartsbehandelingen - er moet nog veel meer gebeuren - doe ik liever niet onder narcose. Is toch een aanslag op je lichaam, en bovendien kom ik dan van de angst nooit af...
En nu mag ik een week niet in de zon. De enige zonnige week van het jaar zowat, en ik mag niet in de zon. Ik vind ook dat serieus om te huilen, het weer heeft zo ongelofelijk veel invloed op hoe ik me voel. Met die ellendige zomer van dit jaar, weet ik echt niet hoe ik de winter ooit door moet komen. Van de week heb ik staan janken bij de bushalte nadat ik voor de zoveelste keer zeiknat geregend was. Ik kan er echt niet tegen, ik weet niet hoe ik het moet doen. En nu is het eindelijk mooi weer, mag ik er niet eens van genieten terwijl het volgende week alweer kutweer wordt. Vorige winter vond ik zo, zo erg en ik zie nu alweer op tegen komende winter. Ik ben heel bang dat er een winterdepressie in gaat sluipen, en opladen deze zomer zit er ook niet in, wat het nog erger maakt. En volgend jaar en al die jaren daarop komen er ook weer winters en het maakt me zo vreselijk verdrietig. Het is alsof ik dan gewoon niet meer functioneer. Ik zou willen dat ik in een warm land geboren was. Want weggaan voelt ook als een enorme stap, ik weet niet of ik zoveel lef heb, hoewel ik heel graag zou willen.
En lichttherapie heb ik aan gedacht, maar hoe zou dat ooit kunnen helpen? Het is niet het licht waar ik naar verlang (of dat is maar zo'n klein stukje ervan), maar de warmte. Het is het wachten op de bus in de vrieskou wat ik afschuwelijk vind, of het fietsen naar het station. Het is het gevoel dat ik niet meer naar buiten wil omdat mijn lijf er zeer van doet en het is het 100 lagen kleding aan kunnen trekken maar het nog koud hebben terwijl je haast niet meer kunt bewegen.
