30ers dilemma??

03-08-2012 13:11 26 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hi:)



Ik ben een meid van 29, zelfverzekerd, ondernemend en sta volop in het leven. Geniet van mooie dingen, hou van lekker eten, doe creatieve dingen en heb een super leuke baan.



Alleen:



Ik voel me onrustig, wil meer, wil in de grote stad wonen. Wil niet zoals mn vriendinnen in vinex wijk met babies en saaie echtgenoten. Verbreek relaties na 3 maanden omdat ik dan opeens niet meer verliefd ben.



Kortom, ik word een beetje moe van mezelf.



Ben ik te verwend? Moet ik juist wel mn hart volgen?





Ik ben een vrij vrolijk en impulsief persoon, sommige mensen zijn daar ook jaloers op, wat ik niet prettig vind, omdat ik alleen maar gewoon mezelf ben.

Ik leef mijn leven tot nu toe gewoon niet volgens 'het boekje' dat wil zeggen, vriendje, samenwonen, kinderen. Maar heb nog het idee dat er zoveel meer is.



Woon in een saai dorp en wil met een vriendin naar de stad verhuizen.



Misschien ben k n laatbloeier?



Je ziet, zoveel keuzen, zoveel twijfels. Meer mensen hier last van??
Alle reacties Link kopieren
Indien mogelijk: je hart volgen.



Ik heb het ook nooit volgens 'het boekje' gedaan met huisje, boompje, beestje. Nooit spijt van gehad, wel als ik niet mijn hart had gevolgd.
Alle reacties Link kopieren
Klinkt bekend, (heb je geen ADHD ;)?



Maar los daarvan, volgens mij is dat de leeftijd.....zie het ook veel bij vriendinnen, gewoon doen waar jij je goed bij voelt!
Alle reacties Link kopieren
Wat ik zelf als 30ersdilemma heb, is dat ik niet een 'echt huis' wil kopen. Ik wil me eigenlijk nog niet zo vastleggen aan een plek. Ook wel een beetje omdat we een 'echt huis' in de grote stad niet kunnen betalen en dan toch op een saaiere plek zouden gaan wonen. Maar ik wil die verantwoordelijkheid van zo'n hypotheekschuld ook nog niet. Ik wil de vrijheid houden om minder te werken of een leukere baan aan te nemen die minder verdient, etc.
Alle reacties Link kopieren
Ja ik vrees dat het er wel een beetje bij hoort, maar naar de stad verhuizen is toch ook niet heel extreem dus dat zou ik gewoon doen. Bevalt het niet kun je altijd weer terug.



Ik heb wel een vriendje en woon samen maar ook dat gaat niet helemaal volgens een boekje (vriend is veel naar buitenland dus veel heerlijke eigen vrije tijd). En geen kinderen.



De onrust is wel bekend, ik heb er nu twee jaar in meer of mindere mate last van, het probleem bij mij is dat er steeds weer wat anders is, er zijn ook zo veel mogelijkheden! Ik probeer nieuwe dingen uitproberen, hart volgen en toch een soort van stabiliteit met elkaar te combineren, heel vaak ben ik heel gelukkig maar soms zou ik het liefste mijn baan opzeggen en naar het buitenland gaan maar ik denk dat het gras altijd wel ergens een beetje groener lijkt..
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar! Ik kan ook altijd moeilijk kiezen. In het verleden heb ik de keuze vaak uitgesteld (lees: van uitstel komt afstel). De laatste tijd heb ik echter bij een keuze een lijstje voor mezelf gemaakt met voors en tegens. Ik weet het, het klinkt een beetje basisschoolachtig, maar het werkt wel bij mij! Ik kan ineens een stuk sneller kiezen...wellicht is het ook iets voor jou?
Haha, vind het rijkelijk laat om nu pas naar 'de grote stad' te willen verhuizen.

Dertigersdillemma is meer dat je niet kan kiezen, veel twijfelt en alles wil (kind, wereldreis, topcarriere). Jij hebt toch al gekozen voor nu (geen saai Vinexhuis, weg uit het dorp)?
Alle reacties Link kopieren
quote:miladila schreef op 03 augustus 2012 @ 13:30:

Haha, vind het rijkelijk laat om nu pas naar 'de grote stad' te willen verhuizen.

Dertigersdillemma is meer dat je niet kan kiezen, veel twijfelt en alles wil (kind, wereldreis, topcarriere). Jij hebt toch al gekozen voor nu (geen saai Vinexhuis, weg uit het dorp)?



dat dacht ik nou ook.



Ga lekker in de grote stad wonen. Er wonen heel veel mensen in de grote stad en niet iedereen daar is een 20er/30er met een dilemma hoor.
Alle reacties Link kopieren
Volg je hart, ga lekker ontdekken! Als je het nu niet doet, doe je het nooit meer (beland jij ook met man en kind in vinexwijk), en dan vraag je je altijd af hoe het geweest zou zijn! GAAN!
Alle reacties Link kopieren
Soms volg je je hart naar een groots en meeslepend leven en leidt je hart je tóch naar een Vinexwijk. Kan gebeuren. Zit je tegen alle verwachtingen in zielsgelukkig te wezen met je man en je kind. Doe dus lekker waar je het meest zin in hebt, waar het je uiteindelijk brengt weet je nooit.
Je moet doen waar je je goed bij voelt.

Ga in de stad wonen als jij dat graag wilt.

Niet iedereen hoeft het zelfde te doen en volgens het boekje leven, waarom zou dat moeten en wat betekend dat eigenlijk. En als je per toeval wel de dingen doet die volgens het boekje zijn ben je dan saai en doe je het dan omdat het hoort? Nee natuurlijk niet, tenminste ik niet.
Als je zo avontuurlijk en niet standaard bent, waarom woon je dan op je 29e samen in een dorp?



Klinkt toch best burgerlijk hoor.
Alle reacties Link kopieren
Haha, ja dat weet ik, maar ik ben 4 jaar getrouwd geweest op jonge leeftijd en daar nooit zo bij stil gestaan, vandaar ook laatbloeier;)



Er is een vriendin die met me mee wilt en voorlopig even een huisje wilt delen (via via kunnen we een mooie woning huren in het centrum van A'dam)



Ik ga alles op een rijtje zetten en ik denk dat ik dan daar voor ga, de rest zien we wel weer!



Fijn te lezen dat k niet de enige ben:)
Alle reacties Link kopieren
quote:DeKenau schreef op 03 augustus 2012 @ 14:21:

Als je zo avontuurlijk en niet standaard bent, waarom woon je dan op je 29e samen in een dorp?



Klinkt toch best burgerlijk hoor.Ik woon samen met een goede vriendin en reizen veel, stappen veel. Geen burgelijke dingen;) Ja, alleen dat dorp dan haha
Alle reacties Link kopieren
quote:_flower_ schreef op 03 augustus 2012 @ 14:21:

Je moet doen waar je je goed bij voelt.

Ga in de stad wonen als jij dat graag wilt.

Niet iedereen hoeft het zelfde te doen en volgens het boekje leven, waarom zou dat moeten en wat betekend dat eigenlijk. En als je per toeval wel de dingen doet die volgens het boekje zijn ben je dan saai en doe je het dan omdat het hoort? Nee natuurlijk niet, tenminste ik niet.



Dat klopt, maar TOCH is het de standaardnorm, ik kijk ook liever naar persoonlijke groei en of je gelukkig bent. Maar strakjes 30 en single? Zo heeft mij dat gebracht tot nu toe, ik neem geen genoegen met minder, in die zin dat ik wel ECHT verliefd moet zijn .

Helaas voor de meeste mensen ben je dan toch wel een beetje zielig hoor
quote:liesa1983 schreef op 03 augustus 2012 @ 14:27:

[...]





Dat klopt, maar TOCH is het de standaardnorm, ik kijk ook liever naar persoonlijke groei en of je gelukkig bent. Maar strakjes 30 en single? Zo heeft mij dat gebracht tot nu toe, ik neem geen genoegen met minder, in die zin dat ik wel ECHT verliefd moet zijn .

Helaas voor de meeste mensen ben je dan toch wel een beetje zielig hoor



Mij boeit het altijd zeer weinig wat de standaardnorm is.

En mij maakt het tegenwoordig niet echt veel meer uit wat andere mensen vinden van de beslissingen die ik neem.



Ik doe de dingen nu wel redelijk burgelijk volgens mij. Maar niet omdat ik vind dat dit hoort. Nee omdat ik me er goed bij voel.
Alle reacties Link kopieren
quote:liesa1983 schreef op 03 augustus 2012 @ 14:27:

[...]





Dat klopt, maar TOCH is het de standaardnorm, ik kijk ook liever naar persoonlijke groei en of je gelukkig bent. Maar strakjes 30 en single? Zo heeft mij dat gebracht tot nu toe, ik neem geen genoegen met minder, in die zin dat ik wel ECHT verliefd moet zijn .

Helaas voor de meeste mensen ben je dan toch wel een beetje zielig hoorach welnee. Ik heb mezelf weleens zielig gevonden, als 35 jarige en weer single, maar niemand die mij zielig vond hoor.
Alle reacties Link kopieren
Je zegt dat je niet volgens het boekje leeft en wilt leven. Maar het klinkt toch alsof je je behoorlijk wat aantrekt wat 'men' van je vindt. Kan het je écht iets schelen als mensen jou zielig vinden als je alleen bent op je 30e? Lekker belangrijk toch? Als jij geen relatie wilt en kinderen in een vinexwijk wilt, en naar de stad wilt verhuizen - wat let je dan? Ik zie niet zoveel keuzes en twijfels in je verhaal.



Overigens ik heb heel lang niet volgens 'het boekje' geleefd, alleen en in de grote stad, en een heerlijke tijd gehad. Nu in een 'saaie' nieuwbouwwijk met echtgenoot en kinderen. Mijn leven is allesbehalve saai; ik vind het zelfs, onverwacht, een groter avontuur dan het toch wel overzichtelijke leven wat ik in mijn eentje had. Dus ik weet niet of wat je je er allemaal van voorstelt, wel klopt. Leven in de grote stad is heus niet altijd zo opwindend hoor. Ook daar moet je weer gewoon vroeg op naar je werk, de wc schoonmaken en de huur betalen.



Kun je voor jezelf aangeven wat dat 'zoveel meer', dat er voor jou moet zijn, dan concreet is?
Alle reacties Link kopieren
Ik ken trouwens maar heel weinig mensen die zich gaan settelen terwijl ze niet ECHT verliefd zijn. In die zin ben je echt niet heel apart hoor.
Alle reacties Link kopieren
ik denk dat er velen gewoon niet "standaard / gewoon willen zijn" en toch allemaal ineens last krijgen van hormonen. En dan zichzelf toch ineens in een vinex-ijk zien zitten met een paar poepluiers om zich heen... omdat het zo hoort, omdat ze stelletjes om zich heen zien baren. En dan schrikken en meedoen omdat ze bang zijn om wat te missen.....



Ik voel me onrustig, wil meer, wil in de grote stad wonen.

dan doe je dat! Sta je al ingeschreven bij een woningbouw vereniging? Wat houdt je tegen om in een grote stad te wonen? Je ouders? De angst dat je te ver van je vrienden woont om vriendschappen te behouden?



Wil niet zoals mn vriendinnen in vinex wijk met babies en saaie echtgenoten.

Dan doe je dat niet! Als jij gelukkig bent in een huurflatje in een stad, dan moet je dat doen. Is niks verwend aan



Verbreek relaties na 3 maanden omdat ik dan opeens niet meer verliefd ben.

als je niet verliefd genoeg bent (en daar ook geen houden-van in de plaats is gekomen) dan is het toch logisch dat je het uitmaakt? Je kan toch geen relatie behouden om maar een relatie te houden, zonder liefde?
Alle reacties Link kopieren
Ik zie niet zoveel dilemma. Je woont in een saai dorp en bent van plan naar de grote stad te gaan. Dan doe je dat toch gewoon?

Veel plezier!

De echte dilemma's komen later nog wel eens aan bod, of misschien ook wel niet, ga gewoon doen wat goed voelt.
Alle reacties Link kopieren
ik ken het helemaal..gewoon je hart volgen..daarna zie je wel weer of het bevalt toch? De een wil nu eenmaal wat anders dan de ander..je eigen weg en eigen koers volgen..prima toch?!
Alle reacties Link kopieren
Ja dat klopt helemaal!! Alleen bij mijn huidige relatie dacht ik echt DIT IS HET!! En dan zomaar na 4 maanden ben ik niet meer verliefd. Terwijl die man.... zo leuk en zo lief is!! Maar wat kan ik doen aan een gevoel, niks toch.



Dan maar weer uitmaken, zit niks anders op helaas.



En ja, ik ga ook verhuizen. Wat me daar brengt, zien we dan wel weer!!



En inderdaad, misschien he bik over 5 jaar wel een gezin en woon ik in een vinexwijk, helemaal happy haha. wie weet
Alle reacties Link kopieren
quote:Aureel schreef op 03 augustus 2012 @ 14:55:

Dus ik weet niet of wat je je er allemaal van voorstelt, wel klopt. Leven in de grote stad is heus niet altijd zo opwindend hoor. Ook daar moet je weer gewoon vroeg op naar je werk, de wc schoonmaken en de huur betalen.

Zo waar! Dit wil ik altijd zeggen tegen mensen die denken dat naar het buitenland verhuizen ze echt gelukkig zal maken - nee, zo werkt het niet. Je bent er toch altijd weer met jezelf, daar kun je niet van vluchten. Niet dat ik denk dat TO van zichzelf wil vluchten hoor, ik denk dat die gewoon lekker naar Amsterdam moet verhuizen in deze ideale situatie (samen met een goede vriendin! Wat wil je nog meer? ).

Oh, en TO: ik denk dat in 'de grote stad' heel wat minder mensen een single 29-jarige die van het leven geniet zielig vinden, dan in die vinex wijken waar de meeste mensen gesettled zijn!
Tja, in mijn belevenis is wat jij schrijft een beetje omgekeerde wereld... Ik ben 23 en woon samen en dan hebben we oooook nog eens een hond. Merk dat veel mensen dat toch een beetje triest vinden, te burgerlijk etc. Een wild en impulsief leven met veel reizen, een opvallende baan etc en vooral niet te veel vastigheid lijkt hier tegenwoordig de norm te zijn.



Maar waarom al die oordelen? Volgens mij moet iedereen gewoon zijn/haar leven invullen op zo'n manier dat hij/zij er gelukkig mee is. Dus doe lekker waar je zin in hebt, zonder dat je nadenkt over of het nou origineel of "volgens het boekje" is. Als jij nu geen zin hebt in een vaste relatie en een leven in een andere stad op wilt bouwen: doen! Maar nog belangrijker, wat je ook doet, zorg dat je er zelf achter staat en dat je er van geniet.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven