Psyche
alle pijlers
afscheid nemen
woensdag 8 augustus 2012 om 10:50
Wie heeft er ook familie in het buitenland en vind afscheid nemen ook altijd zo moeilijk?
Ik ben 5 weken op vakantie geweest hier bij mijn familie in het oosten en vrijdag moet ik afscheid gaan nemen.
Altijd zo moeilijk omdat je elkaar een jaar niet ziet, alleen via skype!
je weet nooit wat er allemaal in een jaar kan gebeuren, en dan ben je ver van elkaar weg..
Ik ben 5 weken op vakantie geweest hier bij mijn familie in het oosten en vrijdag moet ik afscheid gaan nemen.
Altijd zo moeilijk omdat je elkaar een jaar niet ziet, alleen via skype!
je weet nooit wat er allemaal in een jaar kan gebeuren, en dan ben je ver van elkaar weg..
woensdag 8 augustus 2012 om 11:00
Zijn zij geemigreerd of ben jij geemigreerd? Zou het er ook moeillijk mee hebben om zover weg bij mijn ouders te wonen. Mijn keuze zou dus zijn niet te emigreren. Maar als je hier je leven hebt en je ouders zouden zelf opeens hun ouwe dag in Thailand ofzo willen gaan doorbrengen, dan kun je ook niet je eigen leven opgeven om in hun buurt te gaan wonen. Nu zouden mijn ouders dat dus ook niet doen omdat ze ook in mijn omgeving willen wonen, maar het lijkt me wel heel moeilijk als één van beide partijen wel besluit z'n heil elders te gaan zoeken.
woensdag 8 augustus 2012 om 11:03
Het zijn niet mijn ouders, die wonen gelukkig ook in Nederland gewoon bij mij. De familie van mijn moeder woont hier, haar moeder, zussen, broers. Dus mijn nichtjes, neefjes, tantes.
Je bent 5 weken met elkaar samen geweest en dan moet je ze missen.. vooral voor mijn moeder is het moeilijk omdat haar hele familie hier woont.
Je bent 5 weken met elkaar samen geweest en dan moet je ze missen.. vooral voor mijn moeder is het moeilijk omdat haar hele familie hier woont.
woensdag 8 augustus 2012 om 11:08
In Nederland heb ik ook lieve familie, vrienden, vriendinnen en mijn ouders ook.
Maar in Nederland zijn wij nooit echt dagen samen met familie, nu leven we hier zeg maar samen en als je elkaar moet verlaten doet dat pijn en geeft het een leeg gevoel. Alhoewel dat gevoel ook wel weer over gaat als we in Nederland zijn.
Maar in Nederland zijn wij nooit echt dagen samen met familie, nu leven we hier zeg maar samen en als je elkaar moet verlaten doet dat pijn en geeft het een leeg gevoel. Alhoewel dat gevoel ook wel weer over gaat als we in Nederland zijn.
woensdag 8 augustus 2012 om 11:13
Mijn ex, vader van mijn kinderen, is 1 1/2 jaar geleden geemigreerd naar de andere kant van de wereld. Het zal neerkomen op een bezoekje om het jaar, hartverscheurend vind ik het. Skype is natuurlijk leuk maar vooral voor de jongste is en blijft het heel moeilijk.
Ik kan me niet voorstellen dat je als ouder zo'n beslissing neemt.
Sterkte TO!
Ik kan me niet voorstellen dat je als ouder zo'n beslissing neemt.
Sterkte TO!
woensdag 8 augustus 2012 om 11:17
Ik heb het niet qua familie, wel met een goede vriendin. Inmiddels hoef ik niet meer te huilen bij het afscheid (ik doe dat tegenwoordig in de auto terug naar huis). Slaat niet echt ergens op, zij is gelukkig, ik ben gelukkig, maar toch....het zou fijn zijn als er niet telkens zo'n afscheid hoefde te zijn.
woensdag 8 augustus 2012 om 12:03
woensdag 8 augustus 2012 om 12:15
quote:schnitzel schreef op 08 augustus 2012 @ 12:03:
[...]
idem. Ik woon zelf in het buitenland, en heb er geen problemen mee. Ben stiekem zelfs een beetje blij als ik weer naar huis kan, of bezoek vertrekt, zodat het huis weer van onszelf is.
Kan ik mij voorstellen.
5 weken continu familie om me heen vind ik veels te beklemmend
[...]
idem. Ik woon zelf in het buitenland, en heb er geen problemen mee. Ben stiekem zelfs een beetje blij als ik weer naar huis kan, of bezoek vertrekt, zodat het huis weer van onszelf is.
Kan ik mij voorstellen.
5 weken continu familie om me heen vind ik veels te beklemmend
Frankly my dear, I don"t give a damn
woensdag 8 augustus 2012 om 13:49
Ik heb een aantal jaar in het buitenland gewoond. Ik denk dat ik in totaal 20-30 keer afscheid heb moeten nemen en er is nooit een verschil geweest tussen de 1e of die 30ste keer. Ik vond het afschuwelijk!!! Woon inmiddels alweer een paar jaar in NL en ben blij dat afscheid nemen om die manier niet meer hoeft!
woensdag 8 augustus 2012 om 13:51
quote:NannieB schreef op 08 augustus 2012 @ 11:13:
Mijn ex, vader van mijn kinderen, is 1 1/2 jaar geleden geemigreerd naar de andere kant van de wereld. Het zal neerkomen op een bezoekje om het jaar, hartverscheurend vind ik het. Skype is natuurlijk leuk maar vooral voor de jongste is en blijft het heel moeilijk.
Ik kan me niet voorstellen dat je als ouder zo'n beslissing neemt.
Sterkte TO!
Hoi Nannie,
Mijn ex is ook vertrokken naar het buitenland. Niet naar de andere kant van de wereld, maar ook niet om de hoek. Hij zoekt de kinderen (nu nog) ongeveer om de 4 a 5 weken op, maar vraag mij af hoe lang hij dit vol blijft houden (ook financieel gezien).
Mijn kinderen hebben het er ook regelmatig moeilijk mee....en ik vraag mij tot op de dag van vandaag af hoe hij als ouder deze beslissing heeft kunnen nemen...ja voor zij nieuwe liefde...maar die verkiest hij dan dus boven zijn kinderen....beats me...
Mijn ex, vader van mijn kinderen, is 1 1/2 jaar geleden geemigreerd naar de andere kant van de wereld. Het zal neerkomen op een bezoekje om het jaar, hartverscheurend vind ik het. Skype is natuurlijk leuk maar vooral voor de jongste is en blijft het heel moeilijk.
Ik kan me niet voorstellen dat je als ouder zo'n beslissing neemt.
Sterkte TO!
Hoi Nannie,
Mijn ex is ook vertrokken naar het buitenland. Niet naar de andere kant van de wereld, maar ook niet om de hoek. Hij zoekt de kinderen (nu nog) ongeveer om de 4 a 5 weken op, maar vraag mij af hoe lang hij dit vol blijft houden (ook financieel gezien).
Mijn kinderen hebben het er ook regelmatig moeilijk mee....en ik vraag mij tot op de dag van vandaag af hoe hij als ouder deze beslissing heeft kunnen nemen...ja voor zij nieuwe liefde...maar die verkiest hij dan dus boven zijn kinderen....beats me...
woensdag 8 augustus 2012 om 19:33
Hoi Jeluze,
Ik weet dat het altijd zijn droom geweest is om eens in het buitenland te wonen en te werken maar om daarvoor je kinderen achter te laten......
Ik begrijp zijn droom wel, dat was voor mij geen nieuws maar de keus om naar de andere kant van de wereld te gaan kan ik echt niet begrijpen.
Mijn kinderen zijn er afgelopen kerst geweest, als ze er weer naar toe willen moeten ze zelf maar een ticket bij elkaar sparen , hij laat ze niet eerder over komen dan kerst 2013.
Ik vind het zo rot voor mijn kinderen!
Sterkte voor jou en je kinderen!
Groetjes,
NannieB
Ik weet dat het altijd zijn droom geweest is om eens in het buitenland te wonen en te werken maar om daarvoor je kinderen achter te laten......
Ik begrijp zijn droom wel, dat was voor mij geen nieuws maar de keus om naar de andere kant van de wereld te gaan kan ik echt niet begrijpen.
Mijn kinderen zijn er afgelopen kerst geweest, als ze er weer naar toe willen moeten ze zelf maar een ticket bij elkaar sparen , hij laat ze niet eerder over komen dan kerst 2013.
Ik vind het zo rot voor mijn kinderen!
Sterkte voor jou en je kinderen!
Groetjes,
NannieB
woensdag 8 augustus 2012 om 19:37
quote:NannieB schreef op 08 augustus 2012 @ 19:33:
Hoi Jeluze,
Ik weet dat het altijd zijn droom geweest is om eens in het buitenland te wonen en te werken maar om daarvoor je kinderen achter te laten......
Ik begrijp zijn droom wel, dat was voor mij geen nieuws maar de keus om naar de andere kant van de wereld te gaan kan ik echt niet begrijpen.
Mijn kinderen zijn er afgelopen kerst geweest, als ze er weer naar toe willen moeten ze zelf maar een ticket bij elkaar sparen , hij laat ze niet eerder over komen dan kerst 2013.
Ik vind het zo rot voor mijn kinderen!
Sterkte voor jou en je kinderen!
Groetjes,
NannieB
Hoi,
Voor de kinderen is het heel erg moeilijk...leg het maar eens uit zonder partijdig te klinken...probeer maar eens begrip op te brengen voor iets waar je eigenlijk weinig begrip voor hebt, maar ook dat hoort er bij...
Andere kant van de wereld is helemaal zo ongrijpbaar.
Hoe oud zijn jouw kinderen?
Jij ook sterkte voor de kids en bedankt!
Hoi Jeluze,
Ik weet dat het altijd zijn droom geweest is om eens in het buitenland te wonen en te werken maar om daarvoor je kinderen achter te laten......
Ik begrijp zijn droom wel, dat was voor mij geen nieuws maar de keus om naar de andere kant van de wereld te gaan kan ik echt niet begrijpen.
Mijn kinderen zijn er afgelopen kerst geweest, als ze er weer naar toe willen moeten ze zelf maar een ticket bij elkaar sparen , hij laat ze niet eerder over komen dan kerst 2013.
Ik vind het zo rot voor mijn kinderen!
Sterkte voor jou en je kinderen!
Groetjes,
NannieB
Hoi,
Voor de kinderen is het heel erg moeilijk...leg het maar eens uit zonder partijdig te klinken...probeer maar eens begrip op te brengen voor iets waar je eigenlijk weinig begrip voor hebt, maar ook dat hoort er bij...
Andere kant van de wereld is helemaal zo ongrijpbaar.
Hoe oud zijn jouw kinderen?
Jij ook sterkte voor de kids en bedankt!
donderdag 9 augustus 2012 om 09:05
Mijn kinderen zijn 10 en 12.
En hij zit inderdaad in die hoek, niet te betalen dus.
En sowieso was ik niet van plan om een ticket te gaan betalen, HIJ is geemigreerd, ik niet....
Ik loop tegen veel onbegrip aan, vooral van zijn familie.
Want iedereen vind het zo geweldig, zo'n goeie keus, hij heeft zijn hart gevolgd, bla, bla, bla.....
Dat wij dat niet zo zien en dat het voor de kinderen enorm moeilijk is wordt niet begrepen helaas.
Maar goed, inmiddels gaat het ook wel een plek vinden, ons leven moet op een andere manier worden ingericht en zo zachtjes aan vinden we daar een weg in.
Om nog even terug te komen op de OP, dat afscheid is echt hartverscheurend en ik denk ook dat dit niet anders zal worden naarmate de tijd verstrijkt, ik denk zelfs dat het moeilijker wordt.
Groetjes,
NannieB.
En hij zit inderdaad in die hoek, niet te betalen dus.
En sowieso was ik niet van plan om een ticket te gaan betalen, HIJ is geemigreerd, ik niet....
Ik loop tegen veel onbegrip aan, vooral van zijn familie.
Want iedereen vind het zo geweldig, zo'n goeie keus, hij heeft zijn hart gevolgd, bla, bla, bla.....
Dat wij dat niet zo zien en dat het voor de kinderen enorm moeilijk is wordt niet begrepen helaas.
Maar goed, inmiddels gaat het ook wel een plek vinden, ons leven moet op een andere manier worden ingericht en zo zachtjes aan vinden we daar een weg in.
Om nog even terug te komen op de OP, dat afscheid is echt hartverscheurend en ik denk ook dat dit niet anders zal worden naarmate de tijd verstrijkt, ik denk zelfs dat het moeilijker wordt.
Groetjes,
NannieB.
