oud-klasgenoot
zondag 12 augustus 2012 om 18:34
hallo iedereen,
ik snap niet helemaal meer wat ik voel; ik ben een beetje verward.
Recent is een klasgenoot van mijn basisschool veel te jong overleden. Ik wens de nabestaanden (familie en vrienden) veel sterkte en ik hoop oprecht dat zij een manier vinden om dit te verwerken.
Helaas heb ik zelf slechte ervaringen met de overleden persoon ( hij was de grootste pestkop op mijn basisschool destijds; en ik was daar meestal slachtoffer van). Ik kan me dus niet echt verdrietig voelen over zijn heengaan ( heb al jaren geen contact met hem gehad).
En dus ben ik nu in de war. Ik mocht hem weliswaar niet, maar doodgaan op zo'n leeftijd wens ik niemand toe.
Hoe kan ik hier het best mee omgaan? heeft iemand hier ervaring mee?
ik snap niet helemaal meer wat ik voel; ik ben een beetje verward.
Recent is een klasgenoot van mijn basisschool veel te jong overleden. Ik wens de nabestaanden (familie en vrienden) veel sterkte en ik hoop oprecht dat zij een manier vinden om dit te verwerken.
Helaas heb ik zelf slechte ervaringen met de overleden persoon ( hij was de grootste pestkop op mijn basisschool destijds; en ik was daar meestal slachtoffer van). Ik kan me dus niet echt verdrietig voelen over zijn heengaan ( heb al jaren geen contact met hem gehad).
En dus ben ik nu in de war. Ik mocht hem weliswaar niet, maar doodgaan op zo'n leeftijd wens ik niemand toe.
Hoe kan ik hier het best mee omgaan? heeft iemand hier ervaring mee?
zondag 12 augustus 2012 om 18:38
zondag 12 augustus 2012 om 18:41
Hallo alice. Je bent er al mee aan het omgaan. Je bent in de war, dat is het gevoel dat je nu hebt. Je bent aan het nadenken, navoelen van de situatie van vroeger.
Ik denk dat het verwarrende gevoel wordt veroorzaakt door dat je meestal erg kan meevoelen in een situatie en dat jij je nu juist wat harder opstelt.
Dat is toch alleen maar goed. je bent je eigen grenzen en je gevoel aan het afbakkenen!!
Ik denk dat het verwarrende gevoel wordt veroorzaakt door dat je meestal erg kan meevoelen in een situatie en dat jij je nu juist wat harder opstelt.
Dat is toch alleen maar goed. je bent je eigen grenzen en je gevoel aan het afbakkenen!!
zondag 12 augustus 2012 om 18:46
Het zal je wel vaker gana gebeuren: rouwadvertenties van mensen die je jaren niet meer gezien hebt. Zo gaat dta nu eenmaal. En ben je nu in de war omdat je onbewuste nu ineens bedenkt dat je niet onsterfelijk bent, en dat niet alleen oude mensen doodgaan?
En ja ik heb ervaring met oud klasgenoten. En hoe daar mee omgaan, meer doen dan denken dat het erg is voor de nabestaanden, en doorgaan met je leven kun je niet he
En ja ik heb ervaring met oud klasgenoten. En hoe daar mee omgaan, meer doen dan denken dat het erg is voor de nabestaanden, en doorgaan met je leven kun je niet he
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zondag 12 augustus 2012 om 18:51
He?
Het was een pestkop op de basisschool.
Het is nooit een vriend van je geweest.
Jullie hebben al jaren geen contact met elkaar.
Waarom zou je je verdrietig voelen
jullie hebben op geen enkele wijze een band of een band gehad en de nabestaanden kennen je waarschijnlijk niet eens.
Het is ontzettend naar voor de nabestaanden maar meer ook niet, Kortom, laat het los!
Het was een pestkop op de basisschool.
Het is nooit een vriend van je geweest.
Jullie hebben al jaren geen contact met elkaar.
Waarom zou je je verdrietig voelen
jullie hebben op geen enkele wijze een band of een band gehad en de nabestaanden kennen je waarschijnlijk niet eens.
Het is ontzettend naar voor de nabestaanden maar meer ook niet, Kortom, laat het los!
zondag 12 augustus 2012 om 18:57
quote:paulsje schreef op 12 augustus 2012 @ 18:54:
Ze heeft idd. geen band met hem. Maar wel met haar eigen gevoelens.Ja maar ik vraag me dus af of het te maken heeft met het overlijden of of het te maken heeft met het feit dat ze weer geconfronteerd wordt met die persoon en de gevoelens van toen. Dat is nogal een verschil, zijn overlijden kan ze loslaten maar als oude emoties weer opkomen gaat dat wellicht net iets lastiger.
Ze heeft idd. geen band met hem. Maar wel met haar eigen gevoelens.Ja maar ik vraag me dus af of het te maken heeft met het overlijden of of het te maken heeft met het feit dat ze weer geconfronteerd wordt met die persoon en de gevoelens van toen. Dat is nogal een verschil, zijn overlijden kan ze loslaten maar als oude emoties weer opkomen gaat dat wellicht net iets lastiger.
zondag 12 augustus 2012 om 19:20
quote:Gravinnetje schreef op 12 augustus 2012 @ 18:38:
Wat bedoel je met, hoe hier mee omgaan?
Je had geen contact meer met hem en je kent hem van school. Toen was hij je pestkop en nu is hij dood.
Heel hard, sowieso als je op een jonge leeftijd overlijd. Maar verder hoef je daar dan toch niet mee om te gaan? Tel je zegeningen.Helemaal mee eens. Je zag hem al jaren niet meer dus hoezo hoe moet ik er mee omgaan? Kom op zeg je kan je ook wel alles aantrekken dat je leest/tegenkomt. Je had er al jaren niks meer mee dus kan me niet voorstellen dat je er nu zo van ondersteboven bent dat je in therapie moet ofzo. Get over it... Punt.
Wat bedoel je met, hoe hier mee omgaan?
Je had geen contact meer met hem en je kent hem van school. Toen was hij je pestkop en nu is hij dood.
Heel hard, sowieso als je op een jonge leeftijd overlijd. Maar verder hoef je daar dan toch niet mee om te gaan? Tel je zegeningen.Helemaal mee eens. Je zag hem al jaren niet meer dus hoezo hoe moet ik er mee omgaan? Kom op zeg je kan je ook wel alles aantrekken dat je leest/tegenkomt. Je had er al jaren niks meer mee dus kan me niet voorstellen dat je er nu zo van ondersteboven bent dat je in therapie moet ofzo. Get over it... Punt.
zondag 12 augustus 2012 om 19:22
zondag 12 augustus 2012 om 19:23
quote:
paulsje schreef op 12 augustus 2012 @ 18:54:
Ze heeft idd. geen band met hem. Maar wel met haar eigen gevoelens.
Heeft ze wel. Hij is degene die haar pestte.
Geen normale, gezonde, band. Maar wel een band.
TO, ik neem aan dat het pesten je gevormd heeft, deels?
Je bent er inderdaad al mee om aan het gaan. Je verwerkt nu juist een stukje vroeger, denk ik. Juist omdat door zijn overleiden de band is doorgesneden. Je pester is er niet meer. Het meisje van toen is er niet meer. En hiermee kan je nu alles afsluiten.
paulsje schreef op 12 augustus 2012 @ 18:54:
Ze heeft idd. geen band met hem. Maar wel met haar eigen gevoelens.
Heeft ze wel. Hij is degene die haar pestte.
Geen normale, gezonde, band. Maar wel een band.
TO, ik neem aan dat het pesten je gevormd heeft, deels?
Je bent er inderdaad al mee om aan het gaan. Je verwerkt nu juist een stukje vroeger, denk ik. Juist omdat door zijn overleiden de band is doorgesneden. Je pester is er niet meer. Het meisje van toen is er niet meer. En hiermee kan je nu alles afsluiten.
zondag 12 augustus 2012 om 19:48
Ja, missy_acy. hij heeft me inderdaad gevormd op die manier. en ik probeer het ook los te laten; ik kan er verder niks mee en ik had ook verder niks met hem. ik haatte hem. Het is inderdaad voor een deel het idee dat ik zelf ook sterfelijk ben en anderzijds een onterecht schuldgevoel (ik heb hem wel eens doodgewenst...).
zondag 12 augustus 2012 om 19:50
Ik heb overigens precies hetzelfde meegemaakt.
Hoorde ook dat één van mijn ex-klasgenootjes, ook één van de grootste pesters, verongelukt is. Hij was begin 20 ofzo.
Nou ja, so be it.
Rot voor zijn familie enzo, ik vond het een etterbal.
Je hoort het, je denkt even "goh", en dan ga je verder met waar je mee bezig was.
Hoorde ook dat één van mijn ex-klasgenootjes, ook één van de grootste pesters, verongelukt is. Hij was begin 20 ofzo.
Nou ja, so be it.
Rot voor zijn familie enzo, ik vond het een etterbal.
Je hoort het, je denkt even "goh", en dan ga je verder met waar je mee bezig was.
668, the neighbour of the Beast
zondag 12 augustus 2012 om 20:07
zondag 12 augustus 2012 om 20:45
quote:alice_in_mannenland schreef op 12 augustus 2012 @ 19:48:
Ja, missy_acy. hij heeft me inderdaad gevormd op die manier. en ik probeer het ook los te laten; ik kan er verder niks mee en ik had ook verder niks met hem. ik haatte hem. Het is inderdaad voor een deel het idee dat ik zelf ook sterfelijk ben en anderzijds een onterecht schuldgevoel (ik heb hem wel eens doodgewenst...).
Dus dat is het. Je denkt aan vroeger terug, aan hoe je hem (hebt)
(ge-)haat door wat hij je aangedaan heeft, je beseft dat je zelf ook sterfelijk bent, maar vooral... Jij voelt je schuldig omdat je hem wel eens hebt door gewenst. Dit laatste is menselijk, zeker omdat je door hem gepest bent. Dat is enorm traumatisch. Maar je schuldig voelen omdat je hem wel eens dood hebt gewenst en dat hij nu overleden is.. Daar zit geen verband tussen meid, dus probeer het een plek te geven en door te gaan. Desnoods eens met een psycholoog een gesprek te hebben (al is het maar een keer), dat kan je al weer met beide benen op de grond zetten.
Leef! Want jouw leven is NU.
Ja, missy_acy. hij heeft me inderdaad gevormd op die manier. en ik probeer het ook los te laten; ik kan er verder niks mee en ik had ook verder niks met hem. ik haatte hem. Het is inderdaad voor een deel het idee dat ik zelf ook sterfelijk ben en anderzijds een onterecht schuldgevoel (ik heb hem wel eens doodgewenst...).
Dus dat is het. Je denkt aan vroeger terug, aan hoe je hem (hebt)
(ge-)haat door wat hij je aangedaan heeft, je beseft dat je zelf ook sterfelijk bent, maar vooral... Jij voelt je schuldig omdat je hem wel eens hebt door gewenst. Dit laatste is menselijk, zeker omdat je door hem gepest bent. Dat is enorm traumatisch. Maar je schuldig voelen omdat je hem wel eens dood hebt gewenst en dat hij nu overleden is.. Daar zit geen verband tussen meid, dus probeer het een plek te geven en door te gaan. Desnoods eens met een psycholoog een gesprek te hebben (al is het maar een keer), dat kan je al weer met beide benen op de grond zetten.
Leef! Want jouw leven is NU.
Accepteer de dingen die je niet kunt veranderen, verander de dingen die je niet kunt accepteren.