Psyche
alle pijlers
Wat moet ik doen?
zondag 12 augustus 2012 om 22:02
Ik heb een zeer slechte relatie met mijn familie. Ze haten me en doen alsof ik een heel slecht mens ben. Vroeger was ik best een erge puber. Ik had veel ruzie met mijn moeder. Ik deed niet zo lief tegen haar en nu haat ze mij. Inmiddels ben ik aardig veranderd maar als ik problemen heb bijv. met mijn man dan zegt ze altijd dat het aan mij ligt want vroeger was ik ook zo'n vreselijk mens. Mijn vader en zij, en mijn zusjes, verwijten me met de ergste dingen. Dat ik een onruststoker ben, dat ik een loser ben, dat ik niks kan bereiken, dat niemand me mag. Mijn man houdt heel veel van me, ik heb twee lieve kindjes en ben nrt afgestudeerd aan de uni. Ik heb dus best veel bereikt maar waarom doen ze dan altijd alsof ik niks ben. Als ik ruzie heb met mijn man dan bel ik mijn moeder dat ze me gaat steunen en raad geven. Maar in plaats daarvan zegt ze weer gemene dingen tegen me. Ik kan nioit met mijn zorgen bij ze terecht.
Ik wil het contact met ze breken maar aan de andere kant kan ik ook niet zonder ze omdat ze nou eenmaal mijn familie zijn. Vandaag hebben ze me weer een minderwaardigheidscomplex bezorgd. Ze zeiden dat ze mij helemaal zat zijn en ze geloven niet dat ik nog wat kan bereiken met mijn diploma die ik nog niet eens binnen heb. Vroeger zei mijn vadrr dat ik nooit een man zou kunnen krijgen en al helemaal geen kinderen, maar dat had hij lkkr mis. Pfff waarom doen ze toch zo tegen me. Ik zei vandaag val als jullie me zo'n rotmens vinden waarom praten we dan nog met elkaar maar daar krijg ik dan geen antwoord op. Mensen hebben weleens gevraagd of het wel mijn echte biologische familie is maar dat zijn 100% zeker weten toch wel. Wat zouden jullie doen?
Ik wil het contact met ze breken maar aan de andere kant kan ik ook niet zonder ze omdat ze nou eenmaal mijn familie zijn. Vandaag hebben ze me weer een minderwaardigheidscomplex bezorgd. Ze zeiden dat ze mij helemaal zat zijn en ze geloven niet dat ik nog wat kan bereiken met mijn diploma die ik nog niet eens binnen heb. Vroeger zei mijn vadrr dat ik nooit een man zou kunnen krijgen en al helemaal geen kinderen, maar dat had hij lkkr mis. Pfff waarom doen ze toch zo tegen me. Ik zei vandaag val als jullie me zo'n rotmens vinden waarom praten we dan nog met elkaar maar daar krijg ik dan geen antwoord op. Mensen hebben weleens gevraagd of het wel mijn echte biologische familie is maar dat zijn 100% zeker weten toch wel. Wat zouden jullie doen?
zondag 12 augustus 2012 om 22:08
lastig... ik zit in precies zo'n situatie met mijn broer... ik zie het maar als jaloers gedrag. Ik lach er maar om, al doet het me wel pijn. als je steeds ongelukkig wordt als je ze ziet, zou ik gewoon een tijd geen contact opnemen, of via een mail laten weten wat je ervan vindt. en dan eens kijken hoe hun gedrag is.
zondag 12 augustus 2012 om 22:09
Wat vervelend voor je. Waarom vraag je je moeder om raad als je ruzie met je man hebt? (ik heb een prima band met m'n moeder maar zou dat nooit doen..) Kun je dan niet beter naar een vriendin gaan?
Hopelijk komt het niet te vaak voor, en kun je ook gewoon genieten van je eigen gezin. En wat afstand nemen van je familie, het contact heel oppervlakkig houden.
Afgestudeerd aan de universiteit? Met alle respect, dat zou ik niet zeggen, gezien je schrijfstijl.
Hopelijk komt het niet te vaak voor, en kun je ook gewoon genieten van je eigen gezin. En wat afstand nemen van je familie, het contact heel oppervlakkig houden.
Afgestudeerd aan de universiteit? Met alle respect, dat zou ik niet zeggen, gezien je schrijfstijl.
maandag 13 augustus 2012 om 03:02
quote:Jajajanneke schreef op zondag 12 augustus 2012 22:09 Wat vervelend voor je. Waarom vraag je je moeder om raad als je ruzie met je man hebt? (ik heb een prima band met m'n moeder maar zou dat nooit doen..) Kun je dan niet beter naar een vriendin gaan?
Hopelijk komt het niet te vaak voor, en kun je ook gewoon genieten van je eigen gezin. En wat afstand nemen van je familie, het contact heel oppervlakkig houden.
Afgestudeerd aan de universiteit? Met alle respect, dat zou ik niet zeggen, gezien je schrijfstijl. "Afgestudeerd aan de universiteit? Met alle respect, dat zou ik niet zeggen, gezien je schrijfstijl."
Ik heb nieuws voor je: niet iedereen die op de uni heeft gezeten heeft een perfecte schrijfstijl.
Hopelijk komt het niet te vaak voor, en kun je ook gewoon genieten van je eigen gezin. En wat afstand nemen van je familie, het contact heel oppervlakkig houden.
Afgestudeerd aan de universiteit? Met alle respect, dat zou ik niet zeggen, gezien je schrijfstijl. "Afgestudeerd aan de universiteit? Met alle respect, dat zou ik niet zeggen, gezien je schrijfstijl."
Ik heb nieuws voor je: niet iedereen die op de uni heeft gezeten heeft een perfecte schrijfstijl.
maandag 13 augustus 2012 om 03:06
Laat gewoon een poos niets meer van je horen. Merk je gauw genoeg hoe erg ze je missen. Sommige ouders ( heb zo' n moeder) geven nooit toe. Ik heb geleerd dit te accepteren. In jouw geval is het weliswaar anders gezien ze je de grond in trappen, dus zou gewoon een poos niets meer van me laten horen als ik jou was.
