Psyche
alle pijlers
oud-klasgenoot
zondag 12 augustus 2012 om 18:34
hallo iedereen,
ik snap niet helemaal meer wat ik voel; ik ben een beetje verward.
Recent is een klasgenoot van mijn basisschool veel te jong overleden. Ik wens de nabestaanden (familie en vrienden) veel sterkte en ik hoop oprecht dat zij een manier vinden om dit te verwerken.
Helaas heb ik zelf slechte ervaringen met de overleden persoon ( hij was de grootste pestkop op mijn basisschool destijds; en ik was daar meestal slachtoffer van). Ik kan me dus niet echt verdrietig voelen over zijn heengaan ( heb al jaren geen contact met hem gehad).
En dus ben ik nu in de war. Ik mocht hem weliswaar niet, maar doodgaan op zo'n leeftijd wens ik niemand toe.
Hoe kan ik hier het best mee omgaan? heeft iemand hier ervaring mee?
ik snap niet helemaal meer wat ik voel; ik ben een beetje verward.
Recent is een klasgenoot van mijn basisschool veel te jong overleden. Ik wens de nabestaanden (familie en vrienden) veel sterkte en ik hoop oprecht dat zij een manier vinden om dit te verwerken.
Helaas heb ik zelf slechte ervaringen met de overleden persoon ( hij was de grootste pestkop op mijn basisschool destijds; en ik was daar meestal slachtoffer van). Ik kan me dus niet echt verdrietig voelen over zijn heengaan ( heb al jaren geen contact met hem gehad).
En dus ben ik nu in de war. Ik mocht hem weliswaar niet, maar doodgaan op zo'n leeftijd wens ik niemand toe.
Hoe kan ik hier het best mee omgaan? heeft iemand hier ervaring mee?
zondag 12 augustus 2012 om 20:53
quote:alice_in_mannenland schreef op 12 augustus 2012 @ 20:50:
bedankt voor jullie reacties. ik zal het niet "vieren" dat die figuur overleden is, maar ik zal het hele gebeuren achter me proberen te laten. thanks
bedankt voor jullie reacties. ik zal het niet "vieren" dat die figuur overleden is, maar ik zal het hele gebeuren achter me proberen te laten. thanks
Accepteer de dingen die je niet kunt veranderen, verander de dingen die je niet kunt accepteren.
zondag 12 augustus 2012 om 21:29
Alice,
Allereerst:
Ik snap je wel.
In mijn leven is er ook iemand op jonge leeftijd overleden en ik had geen warme gevoelens jegens die persoon. Wat het vreemde is: Je zult diegene helemaal niet missen (in positieve zin). Maar het is wel een beetje taboe om dat te zeggen. Het is inderdaad verwarrend dat gevoel, want opgelucht over diens dood ben je niet, maar treurig ook niet. Terwijl het geschokte gevoel van zo'n vroeg overlijden wel dergelijke gevoelens van verdriet/gemis/ontsteltenis/medeleven oproept normaal gesproken. Het is raar, want het is niet bevrijdend (zoals je misschien zou verwachten, daar je dat vroeger wel eens hebt gehoopt) en het is ook heel naar dat zulke dingen uberhaupt gebeuren.
Dat voel je ook wel richting nabestaanden. Maar over de doden niets dan goeds, dat voelt ineens heel onwerkelijk. Negatieve gevoelens koesteren (b)lijkt ineens volstrekt zinloos ofzo.
Nou ja, veel woorden om te zeggen dat ik het wel logisch vind, deze gemengde gevoelens.
Zoals gezegd: je hoeft er verder niets mee. Probeer het niet groter te maken dan het is en het raakt vanzelf en heel snel weer op de achtergrond.
Allereerst:
Ik snap je wel.
In mijn leven is er ook iemand op jonge leeftijd overleden en ik had geen warme gevoelens jegens die persoon. Wat het vreemde is: Je zult diegene helemaal niet missen (in positieve zin). Maar het is wel een beetje taboe om dat te zeggen. Het is inderdaad verwarrend dat gevoel, want opgelucht over diens dood ben je niet, maar treurig ook niet. Terwijl het geschokte gevoel van zo'n vroeg overlijden wel dergelijke gevoelens van verdriet/gemis/ontsteltenis/medeleven oproept normaal gesproken. Het is raar, want het is niet bevrijdend (zoals je misschien zou verwachten, daar je dat vroeger wel eens hebt gehoopt) en het is ook heel naar dat zulke dingen uberhaupt gebeuren.
Dat voel je ook wel richting nabestaanden. Maar over de doden niets dan goeds, dat voelt ineens heel onwerkelijk. Negatieve gevoelens koesteren (b)lijkt ineens volstrekt zinloos ofzo.
Nou ja, veel woorden om te zeggen dat ik het wel logisch vind, deze gemengde gevoelens.
Zoals gezegd: je hoeft er verder niets mee. Probeer het niet groter te maken dan het is en het raakt vanzelf en heel snel weer op de achtergrond.
zondag 12 augustus 2012 om 22:31
Wat fijn, zeg!
Zijn er mensen in je omgeving gesteld op de overledene?
Dat maakt het misschien nog lastiger om je gevoelens hierover te delen. Je hoeft je tegenover niemand te verantwoorden over deze emoties. Onthoud dat!
Je voelt je misschien ook egoïstisch dat je zo met jezelf bezig bent hierover, terwijl er iemand dood is. Probeer je schuldgevoelens los te laten. Dat jij deze persoon niet mocht is menselijk. Dat deze persoon er nu niet meer is heeft niets met jou te maken.
Ik hoop dat je het snel los kunt laten.
Zijn er mensen in je omgeving gesteld op de overledene?
Dat maakt het misschien nog lastiger om je gevoelens hierover te delen. Je hoeft je tegenover niemand te verantwoorden over deze emoties. Onthoud dat!
Je voelt je misschien ook egoïstisch dat je zo met jezelf bezig bent hierover, terwijl er iemand dood is. Probeer je schuldgevoelens los te laten. Dat jij deze persoon niet mocht is menselijk. Dat deze persoon er nu niet meer is heeft niets met jou te maken.
Ik hoop dat je het snel los kunt laten.
