Wie ben ik
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:03
Hallo, ik zit met mezelf in de knoop.. Ik weet niet meer goed wie ik ben en of ik mezelf wel moet geloven..
Ik haal van alles in mijn hoofd, denk slecht overmezelf en heb tikken (dwangmatige vage acties zal ik maar zeggen)
Ik was gewend om aandacht te vragen van jongens.. Op een sletterige manier..
Ik ben er niet trots op maar heb zo toch een tijdje geleeft. Ook in m'n relatie was ik nog zo.. Ik loog/hield dingen achter,flirte nog veel/vroeg aandacht op de verkeerde manier.. En nog meer.. Ik ging vreemd..
Ik was een rotmens..
Een half jaar (6/7 maanden geleden) geleden begon het ongeveer.. Hij kwam achter dingen.. En ik voelde me eindelijk eens echt rot erover. Daarna vertelde ik steeds meer dingen over wat ik had gedaan. Hij bleef doorzetten en hield zo veel van me.. Hij was/is echt perfect.. Perfect kan niet.. Maar hij was/is perfect voor mij denk ik.. De ware dacht/denk ik.
Het ging uit en aan.
Ik voelde me zo slecht dat ik dingen achter hield dus bleef dingen opnoemen.. Ik heb hem zo erg pijn gedaan.. En heb hem nog steeds niet alles verteld..
Nu is het uit.. En zijn we maanden verder..
Ik heb dwangmatige tikken.. Bijvoorbeeld als ik gemeen denk terwijl ik loop en denk dat ik moest lachen erom moet ik terug lopen om het over te doen..
Ook werk ik aan mezelf..
Ik denk erg slecht over mezelf.. Bijvoorbeeld..
Ik was in een winkel. En daarna ga ik dingen denken.. Zoals: ik stond bij een tafeltje expres met m'n kont naar jongens gedraaid omdat ik wilde dat ze me aantrekkelijk vonden.
Dat verteld ik aan m'n ex.. Hij zei dat ik niks veranderd was. (logisch dat hij dat zei)
Ik zei snel toen hij weg wilde gaan van msn dat ik tikken heb. (verkeerde gedachten over mezelf soms) hij bleef en hij hielp me..
Ik wist helemaal niet of dat er nou wel mee te maken had of niet.. Maar ik zei het..
Achteraf na een tijdje begon ik te denken dat het helemaal niet zo was gegaan als in mijn gedachten.. Waar ik stond, was het 'tafeltje' een andere kant als de jongens gedraaid.. Dus stond ik niet geleund met m'n kont naar achter of stond ik met m'n kont expres naar die jongens. Ik weet nog steeds niet zeker of ik nou wel zo stond of niet..
Ik twijfel ook of ik m'n shirtje lager deed.. Het ziet er gewoon zo echt uit in mijn hoofd.. Maar ik doe dat normaal niet. Ik ben netjes en ben veranderd.. Of mensen het geloven of niet. Ik ben niet meer dat meisje als toen..
Ik word niet goed van mezelf..
En als ik weer heb gelogen (als ik weer iets heb gezegd wat niet klopte.. Dus als dat aandacht vragen met m'n kont de jongens kant op wel echt was..) tegen m'n ex.. Dan komt het nooit meer goed..
Het voelt als liegen omdat ik er overheen heb gepraat en het niet zeker wist/weet. Ik wil niet meer met hem praten want dan is hij het echt zat natuurlijk. We hebben tegen elkaar gezegd dat we over 2 jaar zien of we allebei nog verder willen. Ik wil eigenlijk 1 jaar en daar hou ik ook aan vast denk ik.. 2 jaar wil ik wel wachten voor hem.. Maar het missen en de vervelende gedachtens zijn erg..
Ik ben nu nog niet toe aan een relatie met hem.. En ik wil niet iemand anders.. Ik denk niet dat er iemand zoals hij is.. En in dit jaar/jaren? Moet ik nog veel leren.
Sorry voor het lange verhaal.. Kan iemand mij alsjeblieft helpen en een mening geven misschien?
En dat jaar, dat is egoïstisch om dat zelf te bepalen terwijl 2 jaar is genoemd zeg maar.. Ik wil eerst zeker weten dat ik klaar voor een relatie ben en te vertrouwen ben.. Een jaar vind ik de minimale tijd..
anoniem
Ik haal van alles in mijn hoofd, denk slecht overmezelf en heb tikken (dwangmatige vage acties zal ik maar zeggen)
Ik was gewend om aandacht te vragen van jongens.. Op een sletterige manier..
Ik was een rotmens..
Een half jaar (6/7 maanden geleden) geleden begon het ongeveer.. Hij kwam achter dingen.. En ik voelde me eindelijk eens echt rot erover. Daarna vertelde ik steeds meer dingen over wat ik had gedaan. Hij bleef doorzetten en hield zo veel van me.. Hij was/is echt perfect.. Perfect kan niet.. Maar hij was/is perfect voor mij denk ik.. De ware dacht/denk ik.
Het ging uit en aan.
Ik voelde me zo slecht dat ik dingen achter hield dus bleef dingen opnoemen.. Ik heb hem zo erg pijn gedaan.. En heb hem nog steeds niet alles verteld..
Nu is het uit.. En zijn we maanden verder..
Ik heb dwangmatige tikken.. Bijvoorbeeld als ik gemeen denk terwijl ik loop en denk dat ik moest lachen erom moet ik terug lopen om het over te doen..
Ook werk ik aan mezelf..
Ik denk erg slecht over mezelf.. Bijvoorbeeld..
Ik was in een winkel. En daarna ga ik dingen denken.. Zoals: ik stond bij een tafeltje expres met m'n kont naar jongens gedraaid omdat ik wilde dat ze me aantrekkelijk vonden.
Dat verteld ik aan m'n ex.. Hij zei dat ik niks veranderd was. (logisch dat hij dat zei)
Ik zei snel toen hij weg wilde gaan van msn dat ik tikken heb. (verkeerde gedachten over mezelf soms) hij bleef en hij hielp me..
Ik wist helemaal niet of dat er nou wel mee te maken had of niet.. Maar ik zei het..
Achteraf na een tijdje begon ik te denken dat het helemaal niet zo was gegaan als in mijn gedachten.. Waar ik stond, was het 'tafeltje' een andere kant als de jongens gedraaid.. Dus stond ik niet geleund met m'n kont naar achter of stond ik met m'n kont expres naar die jongens. Ik weet nog steeds niet zeker of ik nou wel zo stond of niet..
Ik twijfel ook of ik m'n shirtje lager deed.. Het ziet er gewoon zo echt uit in mijn hoofd.. Maar ik doe dat normaal niet. Ik ben netjes en ben veranderd.. Of mensen het geloven of niet. Ik ben niet meer dat meisje als toen..
Ik word niet goed van mezelf..
En als ik weer heb gelogen (als ik weer iets heb gezegd wat niet klopte.. Dus als dat aandacht vragen met m'n kont de jongens kant op wel echt was..) tegen m'n ex.. Dan komt het nooit meer goed..
Het voelt als liegen omdat ik er overheen heb gepraat en het niet zeker wist/weet. Ik wil niet meer met hem praten want dan is hij het echt zat natuurlijk. We hebben tegen elkaar gezegd dat we over 2 jaar zien of we allebei nog verder willen. Ik wil eigenlijk 1 jaar en daar hou ik ook aan vast denk ik.. 2 jaar wil ik wel wachten voor hem.. Maar het missen en de vervelende gedachtens zijn erg..
Ik ben nu nog niet toe aan een relatie met hem.. En ik wil niet iemand anders.. Ik denk niet dat er iemand zoals hij is.. En in dit jaar/jaren? Moet ik nog veel leren.
Sorry voor het lange verhaal.. Kan iemand mij alsjeblieft helpen en een mening geven misschien?
En dat jaar, dat is egoïstisch om dat zelf te bepalen terwijl 2 jaar is genoemd zeg maar.. Ik wil eerst zeker weten dat ik klaar voor een relatie ben en te vertrouwen ben.. Een jaar vind ik de minimale tijd..
anoniem
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:21
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:22
Ik heb nog nooit zo vaak her woord IK in een tekst gezien. En je vriend of wat hij ook voor jou is bestaat hij ook nog als mens voor jou, dus niet alleen in relatie tot jou, maar als hijzelf.
Ik denk eerlijk gezegd dat je niet zo veel moet nadenken over jezelf, maar ruimte moet maken voor anderen. Ga wat vrijwilligerswerk doen in het bejaardentehuis, het ziekenhuis of ergens anders nuttig. Ga eens zien wat moeilijkeden mensen in het leven soms
moeten overwinnen. En lees dan nog eens je eigen topic door.
Ik denk eerlijk gezegd dat je niet zo veel moet nadenken over jezelf, maar ruimte moet maken voor anderen. Ga wat vrijwilligerswerk doen in het bejaardentehuis, het ziekenhuis of ergens anders nuttig. Ga eens zien wat moeilijkeden mensen in het leven soms
moeten overwinnen. En lees dan nog eens je eigen topic door.
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:37
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:48
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:50
Natuurlijk is dat niet de bedoeling. Geeft ook niets, het is voor iedereen natuurlijk om je blik inwaarts te richter als het minder gaat. Ik zie alleen dat je niet echt een probleem hebt, tenminste je veroorzaakt het probleem dat je hebt zelf door zoveel over jezelf na te denken en hoe je overkomt etc. daarom denk ik dat het goed is voor je om iets voor anderen te gaan doen. Daarmee zie je ook wat jouw plek in deze wereld is, dan zet je jezelf wat meer in perspectief en verschuif je je gedachten naar dingen die echt aandacht verdienen.
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:53
Oh die laatste zin lijkt raar zo,... Jijzelf verdiend ook aandacht natuurlijk, maar zorg dat je je op meerdere fronten ontwikkelt, jij bent niet alleen een potentieel vriendennetje, aantrekkelijk of alle andere dingen die daarmee samen gaan. Zorg dat je ook andere dingen hebt in het leven.
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
woensdag 15 augustus 2012 om 00:06
woensdag 15 augustus 2012 om 00:18
quote:anoniem- schreef op 15 augustus 2012 @ 00:10:
Haha dat is toch wie is het?
Ja dat! Kun je zien hoe 'oud' dat spel [of ik] al ben haha!
Anywayz..hou wat zelfrespect meid.
En zoek wat hulp. Ik kan er zomaar naast zitten maar ik denk dat je iets te weinig aandacht hebt gekregen in een tijd dat je het het hardst nodig had..van thuis uit wel te verstaan.
Als ik er naast zit, sorry.
Maar dit is niet fijn om je zo te voelen.
Herken het deels, maar dat kan zomaar een andere oorzaak hebben [gehad].
Haha dat is toch wie is het?
Ja dat! Kun je zien hoe 'oud' dat spel [of ik] al ben haha!
Anywayz..hou wat zelfrespect meid.
En zoek wat hulp. Ik kan er zomaar naast zitten maar ik denk dat je iets te weinig aandacht hebt gekregen in een tijd dat je het het hardst nodig had..van thuis uit wel te verstaan.
Als ik er naast zit, sorry.
Maar dit is niet fijn om je zo te voelen.
Herken het deels, maar dat kan zomaar een andere oorzaak hebben [gehad].
woensdag 15 augustus 2012 om 00:19
Het is ook groot voor jou nu, dat begrijp ik. Maar als oudere dame
kan ik je zeggen dat je over 5 jaar hier anders over denkt. Daarom ookal ben je nu verdrietig, dwing jezelf toch maar om andere dingen te doen, bouw je leven uit, kijk wat je leuk vind en niet leuk en vooral zorg dat je nieuwe dingen leert en nuttig je tijd indeelt. Dus niet braaf 2 jaar op hem zitten wachten, maar dingen voor je eigen toekomst doen. En dan moet jij maar bepalen of hij daar wel in past over twee jaar. En voel je goed over jezelf! Fijne vakantie!
"Dus zie je iemand lopen Met rode ogen heel bedeesd Dan weet je, haar potje is pas vol geweest."
woensdag 15 augustus 2012 om 00:39
Nee hoor... Ik weet niet hoe het is voor puberende meisjes. Maar voor puberende jongens is het niet heel normaal als je niet (meer) op je eigen herinneringen kunt vertrouwen.
Ik heb er verder geen snars verstand van maar maak me een beetje zorgen dat het misschien erger wordt. Vandaar de huisarts. Als je na je vakantie nog steeds het gevoel hebt dat je je gedrag niet kunt rijmen met je herinneringen: naar de huisarts!
Ik heb er verder geen snars verstand van maar maak me een beetje zorgen dat het misschien erger wordt. Vandaar de huisarts. Als je na je vakantie nog steeds het gevoel hebt dat je je gedrag niet kunt rijmen met je herinneringen: naar de huisarts!
woensdag 15 augustus 2012 om 08:33
Zou het misschien deels met je leeftijd toch te maken heeft? Ik weet me nog goed te herinneren hoe ik me voelde op mijn 16de, niet voor niks is dat de puberteit. Uitvogelen wie je bent en wat je wil, daar horen ook onzekerheden bij en twijfels.
Blijf jezelf inprenten dat het niet erg is om op dit moment in een soort grijs gebied te zitten, dat komt allemaal wel goed. Maar dat je op zo'n manier aandacht vraagt is natuurlijk niet goed, maar daar kun je zeker aan werken. Met professionele hulp lijkt mij beter maar je kunt al beginnen door jezelf een aantal vragen te stellen richting je gedrag. Waarom probeer je op deze manier aandacht te vragen, waarom voel je jezelf in de positie gedrukt dat je erover moet liegen? is er misschien iets gebeurd in je verleden wat dit gedrag kan verklaren? Hoeft natuurlijk niet, maar kan wel zo zijn.
Wat betreft je ex, ik zou nu de tijd voor mezelf nemen. Als je niet gelukkig bent met jezelf is het moeilijk, zo niet onmogelijk, een ander gelukkig te maken. En bedenk ook, je bent 16 en je krijgt nog genoeg tijd voor een serieuze relatie! Werk aan jezelf en geniet van het leven, het is zonde om jezelf zoveel druk op te leggen. Je hoeft nu helemaal nog niks zeker te weten of te beslissen, maar pak je onzekerheid aan en wordt weer gelukkig!
Blijf jezelf inprenten dat het niet erg is om op dit moment in een soort grijs gebied te zitten, dat komt allemaal wel goed. Maar dat je op zo'n manier aandacht vraagt is natuurlijk niet goed, maar daar kun je zeker aan werken. Met professionele hulp lijkt mij beter maar je kunt al beginnen door jezelf een aantal vragen te stellen richting je gedrag. Waarom probeer je op deze manier aandacht te vragen, waarom voel je jezelf in de positie gedrukt dat je erover moet liegen? is er misschien iets gebeurd in je verleden wat dit gedrag kan verklaren? Hoeft natuurlijk niet, maar kan wel zo zijn.
Wat betreft je ex, ik zou nu de tijd voor mezelf nemen. Als je niet gelukkig bent met jezelf is het moeilijk, zo niet onmogelijk, een ander gelukkig te maken. En bedenk ook, je bent 16 en je krijgt nog genoeg tijd voor een serieuze relatie! Werk aan jezelf en geniet van het leven, het is zonde om jezelf zoveel druk op te leggen. Je hoeft nu helemaal nog niks zeker te weten of te beslissen, maar pak je onzekerheid aan en wordt weer gelukkig!