Psyche
alle pijlers
Gewoon zijn
zondag 19 augustus 2012 om 11:17
Over het algemeen ben ik gelukkig met mezelf en mijn leven. Maar soms zijn er periodes dat dat minder is. En nu is helaas zo'n periode.
Ik heb een goede klik met een vriend van mij. Hij is helaas getrouwd, dus een echte relatie zit er niet in. Vanmorgen kwam ik terecht op een website met reisverslagen van reizen die hij met zijn vrouw heeft gemaakt. Het maakte me verdrietig. Verdrietig dat ik dat allemaal gemist heb.
Zelf heb ik ook genoeg reizen gemaakt, voornamelijk alleen. Dat is ook bijzonder, dat weet ik. En toch voel ik me verdrietig als ik dan lees hoe het samen kan zijn. En helemaal omdat het reizen zijn die ik ook gemaakt zou kunnen hebben. En omdat het een man is met wie ik mijn leven ook zou kunnen delen.
Ik ben halverwege de 30 en het maakt me verdrietig dat ik niet meer én dat soort reizen én aan kinderen kan beginnen als ik nu iemand tegenkom. Ik zal moeten kiezen. Dat besef maakt me vandaag ineens heel verdrietig.
Soms vind ik het leuk dat ik mijn eigen leven leid, de dingen op mijn manier doe, afwijk van de massa, en soms maakt het me intens verdrietig dat het geen keuze is.
Terwijl ik die zin opschrijf, realiseer ik me ook dat het natuurlijk wel mijn eigen keuze is. Het komt voort uit allerlei keuzes die ik heb gemaakt in mijn leven, maar ik ben me niet altijd bewust geweest van de gevolgen van al die kleine keuzes.
En toch ben ik verdrietig. Omdat ik vandaag gewoon ook even zin heb ik een gewone dag samen met iemand, in plannen maken samen met iemand. Gewoon gewoon zijn.
Ik heb een goede klik met een vriend van mij. Hij is helaas getrouwd, dus een echte relatie zit er niet in. Vanmorgen kwam ik terecht op een website met reisverslagen van reizen die hij met zijn vrouw heeft gemaakt. Het maakte me verdrietig. Verdrietig dat ik dat allemaal gemist heb.
Zelf heb ik ook genoeg reizen gemaakt, voornamelijk alleen. Dat is ook bijzonder, dat weet ik. En toch voel ik me verdrietig als ik dan lees hoe het samen kan zijn. En helemaal omdat het reizen zijn die ik ook gemaakt zou kunnen hebben. En omdat het een man is met wie ik mijn leven ook zou kunnen delen.
Ik ben halverwege de 30 en het maakt me verdrietig dat ik niet meer én dat soort reizen én aan kinderen kan beginnen als ik nu iemand tegenkom. Ik zal moeten kiezen. Dat besef maakt me vandaag ineens heel verdrietig.
Soms vind ik het leuk dat ik mijn eigen leven leid, de dingen op mijn manier doe, afwijk van de massa, en soms maakt het me intens verdrietig dat het geen keuze is.
Terwijl ik die zin opschrijf, realiseer ik me ook dat het natuurlijk wel mijn eigen keuze is. Het komt voort uit allerlei keuzes die ik heb gemaakt in mijn leven, maar ik ben me niet altijd bewust geweest van de gevolgen van al die kleine keuzes.
En toch ben ik verdrietig. Omdat ik vandaag gewoon ook even zin heb ik een gewone dag samen met iemand, in plannen maken samen met iemand. Gewoon gewoon zijn.
zondag 19 augustus 2012 om 11:23
Doowhadiddy, ook zonder vriend ben je gewoon! Zou mooi zijn als dat niet zo was zeg
Ik snap dat dingen je soms aanvliegen, maar het heeft echt geen zin je zelf te kwellen met wat had kunnen zijn maar niet is. Als jij elke keer aan die vriend blijft denken wordt het alleen maar lastiger je eigen leven op te bouwen en leuk te vinden.
Ik snap dat dingen je soms aanvliegen, maar het heeft echt geen zin je zelf te kwellen met wat had kunnen zijn maar niet is. Als jij elke keer aan die vriend blijft denken wordt het alleen maar lastiger je eigen leven op te bouwen en leuk te vinden.
zondag 19 augustus 2012 om 11:27
Niemand is zich altijd bewust van de gevolgen van de keuzes die hij maakt. Ook niet van de keuze trouwen of samenwonen.
Het wordt vrij normaal gevonden om aan een alleenstaande te vragen waarom die niet getrouwd/samenwonend is. Als ik dan de wedervraag stel:waarom ben jij wel getrouwd? Staan ze met de mond vol tanden.
En hou er ook rekening mee dat in zo'n reisverslag niet de irritaties staan vermeld die je toch krijgt onderweg.
Je kunt niet alles hebben, maar geniet van datgene wat je wel hebt. En soms mag je best spijt hebben van wat je niet hebt, maar lat het niet overheersen
Het wordt vrij normaal gevonden om aan een alleenstaande te vragen waarom die niet getrouwd/samenwonend is. Als ik dan de wedervraag stel:waarom ben jij wel getrouwd? Staan ze met de mond vol tanden.
En hou er ook rekening mee dat in zo'n reisverslag niet de irritaties staan vermeld die je toch krijgt onderweg.
Je kunt niet alles hebben, maar geniet van datgene wat je wel hebt. En soms mag je best spijt hebben van wat je niet hebt, maar lat het niet overheersen
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zondag 19 augustus 2012 om 11:30
Een vriend van mij maakt flinke trips naar alle hoeken van de wereld met vrouw en kindje, waarom niet? Zo lang ze nog geen leerplicht hebben ben je hartstikke vrij en daarna kun je ook altijd weg in de schoolvakanties.
Ik herken die gevoelens wel enigszins, ben ook pas rond halverwege de 30 mijn huidige man tegen het lijf gelopen en daarvoor veel verdriet gehad om het feit dat ik geen kinderen had en geen levenspartner om zaken mee te delen. Reizen is echter nooit een doel geweest.
Misschien maar eens iets met die gevoelens gaan doen? Hoe graag wil je dit allemaal bereiken? (reizen, vriend, kinderen) En wat moet je ervoor doen om daar te komen? (datingsites, singlereizen, andere opties)
Gebruik het gevoel dat je nu hebt om daar te komen waar je wilt zijn. Succes!
Ik herken die gevoelens wel enigszins, ben ook pas rond halverwege de 30 mijn huidige man tegen het lijf gelopen en daarvoor veel verdriet gehad om het feit dat ik geen kinderen had en geen levenspartner om zaken mee te delen. Reizen is echter nooit een doel geweest.
Misschien maar eens iets met die gevoelens gaan doen? Hoe graag wil je dit allemaal bereiken? (reizen, vriend, kinderen) En wat moet je ervoor doen om daar te komen? (datingsites, singlereizen, andere opties)
Gebruik het gevoel dat je nu hebt om daar te komen waar je wilt zijn. Succes!
zondag 19 augustus 2012 om 11:39
TO, ik denk wel dat ik snap wat je bedoelt, maar ik heb inmiddels ook de ervaring "be careful what you wish for, you might get it". Er is een wezenlijk verschil tussen iets willen hebben wat in je hoofd zit en daadwerkelijk hebben wat de realiteit is. En de realiteit is niet altijd even rooskleurig als wat in je hoofd zit.
zondag 19 augustus 2012 om 11:46
Waarom doe je dat jezelf aan, dat met die getrouwde vriend en dan ook nog die website bekijken?
Natuurlijk is het heel begrijpelijk dat je leven alleen je nu even aanvliegt, en dat je er verdrietig om bent, en zin hebt om even samen te zijn met iemand.
Maar ik zou zeggen: wees er juist trots op dát je niet automatisch de massa volgt, dat je gewoon alleen gaat reizen als jij dat wilt, dat jij die eigen keuzes maakt.
Btw: je bent pas halverwege de 30, wat kinderen betreft is nog alles mogelijk. (Ik werd zelf pas moeder toen ik 36 en 38 was.) Je weet maar nooit wat je leven nog voor verrassingen in petto heeft als je ophoudt met dromen over wat niet is (samenzijn met die man) en je blik weer open om je heen durft te richten.
Natuurlijk is het heel begrijpelijk dat je leven alleen je nu even aanvliegt, en dat je er verdrietig om bent, en zin hebt om even samen te zijn met iemand.
Maar ik zou zeggen: wees er juist trots op dát je niet automatisch de massa volgt, dat je gewoon alleen gaat reizen als jij dat wilt, dat jij die eigen keuzes maakt.
Btw: je bent pas halverwege de 30, wat kinderen betreft is nog alles mogelijk. (Ik werd zelf pas moeder toen ik 36 en 38 was.) Je weet maar nooit wat je leven nog voor verrassingen in petto heeft als je ophoudt met dromen over wat niet is (samenzijn met die man) en je blik weer open om je heen durft te richten.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zondag 19 augustus 2012 om 12:00
Elmervrouw, ik doe verder niets met die getrouwde vriend, die website zag ik heel toevallig. Het is ook niet hem waardoor ik dit gevoel heb, meer de trigger.
Soms wil ik gewoon even in de massa op kunnen gaan, gewoon de keuzes maken die normaal zijn om te maken. Paloma, je hebt helemaal gelijk over dat de realiteit vaak minder rooskleurig is. Daar ben ik me ook van bewust. Ik denk ook niet dat het het echt wil, die massa. Maar soms zou het gewoon fijn zijn, sommige dagen. Dat je even niet na hoeft te denken. Tegelijkertijd weet ik dat ik diep ongelukkig zou zijn als ik gewoon huisje, boompje, beestje zou hebben. Maar vandaag even niet.
Soms wil ik gewoon even in de massa op kunnen gaan, gewoon de keuzes maken die normaal zijn om te maken. Paloma, je hebt helemaal gelijk over dat de realiteit vaak minder rooskleurig is. Daar ben ik me ook van bewust. Ik denk ook niet dat het het echt wil, die massa. Maar soms zou het gewoon fijn zijn, sommige dagen. Dat je even niet na hoeft te denken. Tegelijkertijd weet ik dat ik diep ongelukkig zou zijn als ik gewoon huisje, boompje, beestje zou hebben. Maar vandaag even niet.
zondag 19 augustus 2012 om 12:02
Ik ben ook weleens op plekken in de wereld geweest, waar je dan in je eentje staat, terwijl de rest van de omgeving uit stelletjes of gezinnen lijkt te bestaan. Het heeft iets "onnatuurlijks" en misschien ook "eenzaam tot op de bodem van je hele zijn". Klinkt wellicht gek, maar ik denk dat er genoeg mensen op deze aardbol rondlopen, die het gevoel herkennen. Eens met rionyriony. Even zielig voelen op z'n tijd is prima; zolang je maar weet hoe je uit die modus komt en kan genieten van wat het leven je allemaal te bieden heeft.
zondag 19 augustus 2012 om 12:14
zondag 19 augustus 2012 om 13:09
Ik ben voornamelijk op plekken op de wereld geweest met exen. Heb dus altijd reis- herinneringen / foto's met een ex. Dat is ook niet alles, maar lekker boeiend. Mijn man is de wereld over gereisd voor zijn werk. Als je boven de dertig bent heb je gewoon een rugzakje.
Je maakt het jezelf veelste moeilijk. Jij gaat in de toekomst lekker met je verse partner en kind reizen. Kan prima.
Je maakt het jezelf veelste moeilijk. Jij gaat in de toekomst lekker met je verse partner en kind reizen. Kan prima.
