eenzaam?

29-08-2012 12:52 4 berichten
Alle reacties Link kopieren
hoi



ik ben een vrouw van 26 jaar en heb al ruim 2 jaar het gevoel eenzaam te zijn. ik heb al 3j aar een hele lieve vriend en ook een vriendinnengroepje uit mijn studententijd (met de een heb ik een hechtere band dan met de ander). het gevoel is vooral dat ik alleerst nog nooit een hartsvriendin heb gehad, ik dacht van wel maar dat was nooit wederzijds. Daarnaast heb het idee dat ik naast dit vriendinnengroepje niet echt andere vriendinnen heb (en mijn vriendinnen hebben die wel waar ze vaak mee afspreken).

ik ben sinds dit jaar wel weer een teamsport gaan doen maar heb nog niet heel veel gemeen met mijn teamgenoten. het klinkt misschien heel gek maar sinds ik klaar ben met studeren en de hectiek van het studentenleven voorbij was bleven er voor mijn gevoel weinig echte vrienden over. nu vind ik dat ik niet mag zeuren en blij moet zijn wat ik allemaal heb maar toch blijf ik mijzelf maar vergelijken met anderen en heb soms ook jaloerse gevoelens (ik probeer dit niet te doen uiteraard). ik probeer naast mijn werk (waar ik niet echt collegas heb waar ik wat mee gemeen heb buiten het werk) vaak af te spreken met vriendinnen, dat is alleen naar mijn mening wel vaak vanaf 1 kant. is dit gek dat ik mij zo voel? en hoe kom ik hier vanaf?
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ook al eerste van mijn vriendengroep alleen gaan wonen, herken het gevoel. Maar waar jij jaloerse gevoelens hebt voor hun, hebben er verschillende van hun dat ook voor jou. Ben ik zelf ook achteraf achtergekomen. Helpt misschien een beetje.



Als het van een kant komt dan blijft het niet duren. Maar is er echt helemaal niets dat je gemeen hebt? Ook niets kleins?



Misschien een oproepje plaatsen om nieuwe contacten op te doen?
Alle reacties Link kopieren
Het is niet gek dat je je zo voelt. Als je in een andere levensfase komt (na je studie) dan kan het best zijn dat je elkaar ontgroeit als je het studeren niet meer gemeen hebt. Ik heb het zelf al een aantal malen meegemaakt in mijn leven dat contacten verwateren of doodbloeden doordat de prioriteiten bij een persoon anders komen te liggen (werk, studie, vriend, baby etc.). Het is makkelijk gezegd, maar probeer niet jaloers te worden. Voorheen vond ik het echt heel naar als een contact verwaterde en ging ik constant aan mezelf twijfelen. Tegenwoordig heb ik met mezelf afgesproken dat ik als een contact verwaterd 2x een poging doe om het contact te onderhouden. Als daar niet positief op wordt gereageerd, dan sluit ik het af voor mezelf en is de ander aan zet. Hierdoor blijf ik zelf niet met een rotgevoel zitten.

En nieuwe mensen leren kennen is natuurlijk een goed idee in jouw situatie (teamsport / oproepje op een forum / NMLK)!
Alle reacties Link kopieren
heel herkenbaar :

en die jaloerse gevoelens mogen toch ook, iedereen is menselijk, als het maar niet de overhand krijgt!



Waar woon je ergens?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven