Wat moet ik doen?
maandag 10 september 2012 om 16:13
Ik ben best onzeker over mezelf; hier werk ik hard aan. Ik heb echter het gevoel alsof ik niet écht vooruit kom.
Ik voel me nooit helemaal happy of onbezorgd. Ik weet ook niet of dat kan maar ik heb een heel onrustig gevoel. Er is geen aanwijsbare reden want op zich heb ik geen grote problemen in mijn leven.
Na een aantal jaar word ik mijn baan moe en baal ervan dat ik geen fatsoenlijke diploma's heb. Wat ik wel echt wil weet ik niet helemaal zeker.
De afgelopen paar jaar heb ik al een paar psychologen bezocht maar de klik met iemand heb ik nog niet gevonden. Ik vind het ook lastig om uit te leggen wat ik wil of zoek want ik kan het zelf niet eens goed verwoorden; hoe moet een ander dat dan weten?
Ik heb voldoende sociale contacten, heb een ontzettend leuke vriend en toch telkens die gevoelens. Wat er mis is met me weet ik niet.
Mijn vriend weet dat ik onzeker ben over een paar dingen. Ik werk keihard aan mezelf en het heeft verder geen invloed op mijn relatie. Ik kan ontzettend goed praten met hem en we hebben het super leuk en fijn samen. Maar dan steekt die onzekerheid weer de kop op en ga ik me vanalles in mijn hoofd halen. Zoals ik al zei laat ik het mijn relatie niet beinvloeden maar ik zou zo graag eens onbezorgd zijn, gewoon heerlijk in mijn vel!
Weet iemand wat ik kan doen?
Ik voel me nooit helemaal happy of onbezorgd. Ik weet ook niet of dat kan maar ik heb een heel onrustig gevoel. Er is geen aanwijsbare reden want op zich heb ik geen grote problemen in mijn leven.
Na een aantal jaar word ik mijn baan moe en baal ervan dat ik geen fatsoenlijke diploma's heb. Wat ik wel echt wil weet ik niet helemaal zeker.
De afgelopen paar jaar heb ik al een paar psychologen bezocht maar de klik met iemand heb ik nog niet gevonden. Ik vind het ook lastig om uit te leggen wat ik wil of zoek want ik kan het zelf niet eens goed verwoorden; hoe moet een ander dat dan weten?
Ik heb voldoende sociale contacten, heb een ontzettend leuke vriend en toch telkens die gevoelens. Wat er mis is met me weet ik niet.
Mijn vriend weet dat ik onzeker ben over een paar dingen. Ik werk keihard aan mezelf en het heeft verder geen invloed op mijn relatie. Ik kan ontzettend goed praten met hem en we hebben het super leuk en fijn samen. Maar dan steekt die onzekerheid weer de kop op en ga ik me vanalles in mijn hoofd halen. Zoals ik al zei laat ik het mijn relatie niet beinvloeden maar ik zou zo graag eens onbezorgd zijn, gewoon heerlijk in mijn vel!
Weet iemand wat ik kan doen?
maandag 10 september 2012 om 17:12
En dat je niet weet wat je dan wilt: dat is heel normaal. Er zijn gewoon teveel keuzes. Probeer dingen uit, loop met mensen mee die iets doen wat jou leuk lijkt, lees je in, praat met mensen die je goed kennen. En dan komt er echt wel iets uit rollen, niet iets waarvan je 100% overtuigd bent (want daar ben je denk ik iets teveel een 'ja, maar...' persoon voor) maar misschien iets wat voor 80% goed voelt. En dan er vol voor gaan en jezelf uitdagen! Succes ermee!
maandag 10 september 2012 om 20:50
Ik ken je verhaal. Ik heb precies hetzelfde probleem. Alleen bij mij is hier uitgekomen dat ik een depressie heb. Nu wil ik natuurlijk niet zeggen dat jij dit ook hebt. Maar het zou een optie kunnen zijn, want ik herken alles wat je beschrijft in je verhaal.
Of idd ga jezelf ontwikkelen, bij mij heeft dit helaas niet geholpen.
Wat kan helpen, is elke dag een verhaaltje te schrijven. Zo schrijf je alles van je af en ben je het kwijt.
succes!
Of idd ga jezelf ontwikkelen, bij mij heeft dit helaas niet geholpen.
Wat kan helpen, is elke dag een verhaaltje te schrijven. Zo schrijf je alles van je af en ben je het kwijt.
succes!
don't let stupid things, break your happiness
maandag 10 september 2012 om 21:22
Slik je de anti-conceptiepil?
Waarom ik dit vraag is omdat dit bij mij de oorzaak was van me jarenlang zo te voelen zoals jij je voelt.
Psychologen waren er nooit opgekomen, ik kwam hier zelf achter toen ik een therapiegenootje sprak uit de deeltijdbehandeling, het balletje is gaan rollen en ik kreeg gesprek met een psychiater, vervolgens gestopt met de pil, ben een compleet ander mens zonder die kunstmatige hormonen.
Ik moet er wel bij zeggen dat ik ook last had van depressies hierdoor en ook al anti-depressiva slikte jarenlang.
Nu dus niet meer nodig gehad.
Waarom ik dit vraag is omdat dit bij mij de oorzaak was van me jarenlang zo te voelen zoals jij je voelt.
Psychologen waren er nooit opgekomen, ik kwam hier zelf achter toen ik een therapiegenootje sprak uit de deeltijdbehandeling, het balletje is gaan rollen en ik kreeg gesprek met een psychiater, vervolgens gestopt met de pil, ben een compleet ander mens zonder die kunstmatige hormonen.
Ik moet er wel bij zeggen dat ik ook last had van depressies hierdoor en ook al anti-depressiva slikte jarenlang.
Nu dus niet meer nodig gehad.