Psyche
alle pijlers
Dochter van moeder met kanker
dinsdag 18 september 2012 om 23:36
Hallo,
Ik ben een dochter van een moeder met kanker. Ik ben pas 21 jaar oud en heb gekozen om deze moeilijke periode haar te steunen en een half jaar te stoppen met mijn studie. Dit was geen moeilijke keuze aangezien mijn ouders zijn gescheiden en ik enig kind ben. Verder is er geen familie van mijn moeder, omdat zij buitenlandse is. Na de uitslag borstkanker, ben ik met volle moed in het proces gestapt, zonder ook maar een idee te hebben wat ons te wachten stond. Ik gebruik de term 'ons' omdat wij er samen tegenaan zouden gaan. We zouden elkaar steunen. Nu, 6 chemo's later, voel ik mij ongelukkig en alleen. Ik voel mij in de steek gelaten door haar. Ten eerste omdat ik de rol als moeder heb overgenomen en ten tweede omdat zij niet een keer heeft een arm om MIJ heengeslagen en gevraagd hoe het met mij gaat. Dat doet pijn, maar ik weet ook dat zij het zwaarder heeft dan ik en dat zij een schuldgevoel er niet bij kan hebben. Mijn gevoel onderdrukken is niet altijd even makkelijk. Ook kan ik met weinig mensen hierover praten, omdat ik het gevoel heb niet goed begrepen te worden. Daarom ben ik opzoek naar lotgenoten, naar mensen die in een soortgelijke situatie zitten (zaten) en behoefte hebben om erover te praten, te luisteren en begrepen te worden.
Ik ben een dochter van een moeder met kanker. Ik ben pas 21 jaar oud en heb gekozen om deze moeilijke periode haar te steunen en een half jaar te stoppen met mijn studie. Dit was geen moeilijke keuze aangezien mijn ouders zijn gescheiden en ik enig kind ben. Verder is er geen familie van mijn moeder, omdat zij buitenlandse is. Na de uitslag borstkanker, ben ik met volle moed in het proces gestapt, zonder ook maar een idee te hebben wat ons te wachten stond. Ik gebruik de term 'ons' omdat wij er samen tegenaan zouden gaan. We zouden elkaar steunen. Nu, 6 chemo's later, voel ik mij ongelukkig en alleen. Ik voel mij in de steek gelaten door haar. Ten eerste omdat ik de rol als moeder heb overgenomen en ten tweede omdat zij niet een keer heeft een arm om MIJ heengeslagen en gevraagd hoe het met mij gaat. Dat doet pijn, maar ik weet ook dat zij het zwaarder heeft dan ik en dat zij een schuldgevoel er niet bij kan hebben. Mijn gevoel onderdrukken is niet altijd even makkelijk. Ook kan ik met weinig mensen hierover praten, omdat ik het gevoel heb niet goed begrepen te worden. Daarom ben ik opzoek naar lotgenoten, naar mensen die in een soortgelijke situatie zitten (zaten) en behoefte hebben om erover te praten, te luisteren en begrepen te worden.
dinsdag 18 september 2012 om 23:45
Wat een heftig verhaal..
Hier ook geen lotgenoot overigens.
Is er niet zoiets als de hulp van een psycholoog waar jullie gebruik van kunnen maken?
Toen mijn nichtje kanker had was dat wel een mogelijkheid en dat was ook heel fijn voor mijn tante. Mijn nichtje puberde namelijk op dat moment vreselijk en met de kanker erbij werd dat allemaal niet makkelijker.
Hier ook geen lotgenoot overigens.
Is er niet zoiets als de hulp van een psycholoog waar jullie gebruik van kunnen maken?
Toen mijn nichtje kanker had was dat wel een mogelijkheid en dat was ook heel fijn voor mijn tante. Mijn nichtje puberde namelijk op dat moment vreselijk en met de kanker erbij werd dat allemaal niet makkelijker.
dinsdag 18 september 2012 om 23:46
Meissie wat zwaar voor je, en je bent nog zo jong! En wat dapper van je dat je dit doet.
Kun je er echt niet met je moeder over praten? Zonder verwijten en schuld, gewoon je moeder vertellen dat je dit een zware periode vindt en dat je verdrietig bent dat jullie samen nu in deze situatie zitten. Daar kunnen ook juist hele mooie gesprekken uit ontstaan.
Als je al die gevoelens inslikt, kan je moeder ook niet weten dat ze er zijn. Ze zal door alle medicijnen, pijn en angst misschien ook minder attent en alert zijn. Maar ze is vast best van goede wil. Alleen moet jij de voorzet geven.
Veel sterkte en ik hoop dat je moeder goed herstelt, maar ook dat jullie goed kunnen praten!
Kun je er echt niet met je moeder over praten? Zonder verwijten en schuld, gewoon je moeder vertellen dat je dit een zware periode vindt en dat je verdrietig bent dat jullie samen nu in deze situatie zitten. Daar kunnen ook juist hele mooie gesprekken uit ontstaan.
Als je al die gevoelens inslikt, kan je moeder ook niet weten dat ze er zijn. Ze zal door alle medicijnen, pijn en angst misschien ook minder attent en alert zijn. Maar ze is vast best van goede wil. Alleen moet jij de voorzet geven.
Veel sterkte en ik hoop dat je moeder goed herstelt, maar ook dat jullie goed kunnen praten!
dinsdag 18 september 2012 om 23:56
Oeps, dat is super heftig zeg! En je gevoelens zo mooi verwoord. Petje af.... Wat moet dit onzettend moeilijk voor je zijn! En wat je zegt, je alleen voelen... Kan me zo goedvoorstellen in deze situatie! Hoe paradoxaal het ook mag lijken...
Ik denk dat jij eens een kijkje moet gaan nemen op het forum van de Amazones. Daar is vast ook een plekje voor jou en jouw gevoelens.
http://www.de-amazones.nl/phpbbforum/viewforum.php?f=19
Succes meis, je krijgt heel wat op je bordje in je jonge leven en moet nu, in plaats van onbezorgde student, ineens de senior volwassene uithangen daar waar rollen zich verplaatsen... Bedenk wel dat je moeder wel heel erg veel van je houdt, en haar eigen onmacht nu onder ogen ziet. Bij de Amazones vindt jij waarschijnlijk wat je nu zoekt.
X
Dikke knuffel!!!
Ik denk dat jij eens een kijkje moet gaan nemen op het forum van de Amazones. Daar is vast ook een plekje voor jou en jouw gevoelens.
http://www.de-amazones.nl/phpbbforum/viewforum.php?f=19
Succes meis, je krijgt heel wat op je bordje in je jonge leven en moet nu, in plaats van onbezorgde student, ineens de senior volwassene uithangen daar waar rollen zich verplaatsen... Bedenk wel dat je moeder wel heel erg veel van je houdt, en haar eigen onmacht nu onder ogen ziet. Bij de Amazones vindt jij waarschijnlijk wat je nu zoekt.
X
Dikke knuffel!!!
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
dinsdag 18 september 2012 om 23:56
Beste pyridine,
Dankjewel voor je reactie!
Ik heb al een keer met haar hierover gepraat, maar helaas zonder succes. Het probleem is dat de chemo haar heeft afgemat en ze is zichzelf niet meer. Ze was de sterkste vrouw die ik kende, maar op dit moment is ze emotioneel erg zwak. Nu ook de operatie dichtbij komt en alle angsten die zij heeft, zit haar hoofd al te vol en kan ze er echt niets bij hebben.
Dankjewel voor je reactie!
Ik heb al een keer met haar hierover gepraat, maar helaas zonder succes. Het probleem is dat de chemo haar heeft afgemat en ze is zichzelf niet meer. Ze was de sterkste vrouw die ik kende, maar op dit moment is ze emotioneel erg zwak. Nu ook de operatie dichtbij komt en alle angsten die zij heeft, zit haar hoofd al te vol en kan ze er echt niets bij hebben.
woensdag 19 september 2012 om 00:01
Sterkte.
Ik weet godzijdank niet hoe het is om zo ziek te zijn. Wel weet ik hoe het is om moeder te zijn. Ik zou nooit van mijn kinderen vragen mijn rol over te nemen of om hun eigen leven op stilstand te zetten.
Fijn dat je er voor haar wilt zijn maar probeer ook zeker je eigen leven te leiden.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
woensdag 19 september 2012 om 00:03
En laten wij in godsnaam allemaal Pink Ribbon steunen! Die *&^% ziekte! Mijn nicht, 40 jaar oud, is hier aan overleden in 2010 (vandaar dat ik de Amazones ook ken).
1 op de 9 vrouwen krijgt geloof ik borstkanker. BAH! Wat een ROTZIEKTE!!! 1 op de 9 die hier schrijven dus. Jij of ik of allebei?
Sterkte allemaal!!!
XXX
1 op de 9 vrouwen krijgt geloof ik borstkanker. BAH! Wat een ROTZIEKTE!!! 1 op de 9 die hier schrijven dus. Jij of ik of allebei?
Sterkte allemaal!!!
XXX
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
woensdag 19 september 2012 om 00:03
Wat jammer! Een echt goed gesprek zou niet betekenen dat ze er nog meer bij krijgt, maar juist dat jullie dit meer samen kunnen delen: angst en zorgen. Tweerichtingsverkeer.
Maar als ze heel ziek is, gaat dat misschien niet en je kunt en wilt haar niet dwingen. De site van de amazones is ook een goede tip. Ik hoop dat je daar ook nog steun kunt vinden want die heb je zeker nodig!
Heb je nog een vader op wie je terug kunt vallen?
Maar als ze heel ziek is, gaat dat misschien niet en je kunt en wilt haar niet dwingen. De site van de amazones is ook een goede tip. Ik hoop dat je daar ook nog steun kunt vinden want die heb je zeker nodig!
Heb je nog een vader op wie je terug kunt vallen?
woensdag 19 september 2012 om 00:15
quote:argentovivo schreef op 19 september 2012 @ 00:11:
[...]
Sorry, wilde uiteraard niemand kwesten en was inderdaad alleen maar goed bedoeld.Ik kan Saar goed begrijpen maar ik voel het zelf als niet ongepast hoor. Soms is een shock-effect relevant, om weer eens goed te onderstrepen hoe dichtbij het is, voor ons allemaal. Persoonlijk ben ik niet gekwetst
[...]
Sorry, wilde uiteraard niemand kwesten en was inderdaad alleen maar goed bedoeld.Ik kan Saar goed begrijpen maar ik voel het zelf als niet ongepast hoor. Soms is een shock-effect relevant, om weer eens goed te onderstrepen hoe dichtbij het is, voor ons allemaal. Persoonlijk ben ik niet gekwetst
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
woensdag 19 september 2012 om 00:18
quote:pyridine schreef op 19 september 2012 @ 00:03:
Heb je nog een vader op wie je terug kunt vallen?Mijn vader is niet het type man met wie je kunt praten of van wie je een knuffel krijgt. En vaak is een knuffel het enige wat je nodig hebt om door te kunnen gaan in deze situatie. Daarom wil ik jullie allemaal bedanken voor jullie lieve reacties!
Heb je nog een vader op wie je terug kunt vallen?Mijn vader is niet het type man met wie je kunt praten of van wie je een knuffel krijgt. En vaak is een knuffel het enige wat je nodig hebt om door te kunnen gaan in deze situatie. Daarom wil ik jullie allemaal bedanken voor jullie lieve reacties!
woensdag 19 september 2012 om 05:01
Lieve unaragazza,
Ik ben een ex lotgenoot. Mn moeder is gestorven aan kanker toen ik niet veel ouder was dan jij.
Ook ik heb op dat moment alles stopgezet om haar te steunen en te verzorgen.
En ik begrijp je leegte. En de omwenteling in jullie relatie.
Heb je contact gehad met een van de stichtingen voor mantelzorg?
http://www.jongerenzorgen.nl/
http://www.rondommantelzorg.nl/index.php
Er zijn er nog meer.
Zij kunnen je helpen en steunen. Want de zorg is mentaal enorm zwaar, helemaal als je het niet kan delen.
Ik ben een ex lotgenoot. Mn moeder is gestorven aan kanker toen ik niet veel ouder was dan jij.
Ook ik heb op dat moment alles stopgezet om haar te steunen en te verzorgen.
En ik begrijp je leegte. En de omwenteling in jullie relatie.
Heb je contact gehad met een van de stichtingen voor mantelzorg?
http://www.jongerenzorgen.nl/
http://www.rondommantelzorg.nl/index.php
Er zijn er nog meer.
Zij kunnen je helpen en steunen. Want de zorg is mentaal enorm zwaar, helemaal als je het niet kan delen.
