Psyche
alle pijlers
In therapie?!
maandag 24 september 2012 om 13:52
Ik ben nog niet zo lang op dit forum, maar iets wat me opvalt is het volgende:
Er wordt bij onzekerheden, angsten, klachten heel snel geroepen van:
Zou je niet eens een psycholoog opzoeken?, of:
Is het geen tijd voor therapie?
Het stoort en verbaast me dat men tegenwoordig maar voor ieder wissewasje in therapie gaat (ikzelf incluis, dus ik trek ook het boetekleed aan). Vroeger betrokken mensen hun sociale netwerk nog bij hun problemen en losten ze dingen met elkaar op.
Is het de tijdsgeest, de individualisering en toename van complexiteit in de samenleving waardoor mensen zich niet meer staande kunnen houden? Wat maakt dit zo, en zijn er geen andere manieren om een prettig leven te leiden zonder eerst je jeugd helemaal te analyseren en te verwerken?
Er wordt bij onzekerheden, angsten, klachten heel snel geroepen van:
Zou je niet eens een psycholoog opzoeken?, of:
Is het geen tijd voor therapie?
Het stoort en verbaast me dat men tegenwoordig maar voor ieder wissewasje in therapie gaat (ikzelf incluis, dus ik trek ook het boetekleed aan). Vroeger betrokken mensen hun sociale netwerk nog bij hun problemen en losten ze dingen met elkaar op.
Is het de tijdsgeest, de individualisering en toename van complexiteit in de samenleving waardoor mensen zich niet meer staande kunnen houden? Wat maakt dit zo, en zijn er geen andere manieren om een prettig leven te leiden zonder eerst je jeugd helemaal te analyseren en te verwerken?
maandag 24 september 2012 om 14:00
maandag 24 september 2012 om 14:01
Zoooo, wat een vooroordelen over therapie en de maatschappij zeg!
1. Dat je naar een psycholoog gaat betekent NIET dat je jezelf niet staande kunt houden. Wat is er mis met een poging doen je leven aangenamer maken?
2. In therapie gaan betekent NIET per definitie dat je je jeugd gaat analyseren. Hoe kom je erbij?!
3. Dat je in therapie gaat betekent NIET dat je sociale netwerk niet is ingeschakeld en dat je daar ook dingen uithaalt. Het één sluit het ander niet uit.
4. Wie zegt dat het vroeger allemaal beter was?
1. Dat je naar een psycholoog gaat betekent NIET dat je jezelf niet staande kunt houden. Wat is er mis met een poging doen je leven aangenamer maken?
2. In therapie gaan betekent NIET per definitie dat je je jeugd gaat analyseren. Hoe kom je erbij?!
3. Dat je in therapie gaat betekent NIET dat je sociale netwerk niet is ingeschakeld en dat je daar ook dingen uithaalt. Het één sluit het ander niet uit.
4. Wie zegt dat het vroeger allemaal beter was?
maandag 24 september 2012 om 14:06
Ik denk niet dat je bij ieder wissewasje gelijk een lang traject therapie in moet gaan.
Maar als zaken zoals angsten of onzekerheden je leven beheersen en je daardoor in de problemen komt lijkt het mij heel nuttig om met iemand te praten.
Bovendien, is de maatschappij veel individueler geworden en de druk ligt een stuk hoger ( binnen relatie's, werk, sociaal etc.) Waardoor men wellicht sneller problemen ervaart? Of dit niet goed kan oplossen binnen de maatschappelijke kring.
Ik roep het zelf ook snel ( mea culpa) maar wellicht omdat therapie mij deels helpt als steuntje in de rug na lang geploeterd te hebben.
Misschien daardoor te snel.
Ben overigens geen voorstander van Therapie tot de laatste steen naar boven is gehaald. Maar mee in het hier en nu weten om te gaan met.
Maar als zaken zoals angsten of onzekerheden je leven beheersen en je daardoor in de problemen komt lijkt het mij heel nuttig om met iemand te praten.
Bovendien, is de maatschappij veel individueler geworden en de druk ligt een stuk hoger ( binnen relatie's, werk, sociaal etc.) Waardoor men wellicht sneller problemen ervaart? Of dit niet goed kan oplossen binnen de maatschappelijke kring.
Ik roep het zelf ook snel ( mea culpa) maar wellicht omdat therapie mij deels helpt als steuntje in de rug na lang geploeterd te hebben.
Misschien daardoor te snel.
Ben overigens geen voorstander van Therapie tot de laatste steen naar boven is gehaald. Maar mee in het hier en nu weten om te gaan met.
maandag 24 september 2012 om 14:08
Over hetzelfde denk ik wel eens na. Er zitten wat mij betreft twee kanten aan. Een goede therapie kan erg welkom zijn bij een heleboel verschillende problemen. Maar ik zie ook de vele voordelen in van een sterk eigen netwerk.
Ik denk dat het uiteindelijk het beste is als iemand beide in kan zetten. Wat wanneer wordt ingeschakeld is helemaal afhankelijk van de situatie.
Ik denk dat het uiteindelijk het beste is als iemand beide in kan zetten. Wat wanneer wordt ingeschakeld is helemaal afhankelijk van de situatie.
maandag 24 september 2012 om 14:09
quote:evelynsalt schreef op 24 september 2012 @ 14:02:
Voor ieder wissewasje in therapie??
Je komt heus niet zomaar in therapie hoor......wat een vooroordelen weer.
Dat is zeker waar, is denk ik ook een verkeerde woordkeuze.
Er zijn overigens legio cursussen te volgen die een (licht) probleem effectief en in een kort tijdsbestek kunnen aanpakken.
Als je er zelf echt niet uitkomt zie ik dat als een prima steuntje.
Voor ieder wissewasje in therapie??
Je komt heus niet zomaar in therapie hoor......wat een vooroordelen weer.
Dat is zeker waar, is denk ik ook een verkeerde woordkeuze.
Er zijn overigens legio cursussen te volgen die een (licht) probleem effectief en in een kort tijdsbestek kunnen aanpakken.
Als je er zelf echt niet uitkomt zie ik dat als een prima steuntje.
maandag 24 september 2012 om 14:13
Het is makkelijk om te zeggen dat vroeger alles beter was, maar dat geloof ik niet.
Ik geloof ook niet dat hier massaal wordt geroepen dat mensen maar in therapie moeten. Het ligt er maar net aan wat voor topics je leest. Zelf kom ik het namelijk niet zoveel tegen.
Maar als ik bijvoorbeeld lees dat iemand haar eerste kindje is verloren, haar tweede kindje met veel moeite heeft gekregen en nog niet kan accepteren dat ze beter niet nog een kind kan krijgen... Tsja dan stel ik voor om eens met een professioneel iemand te gaan praten. Dat vind ik dan een verstandig advies.
Ik geloof ook niet dat hier massaal wordt geroepen dat mensen maar in therapie moeten. Het ligt er maar net aan wat voor topics je leest. Zelf kom ik het namelijk niet zoveel tegen.
Maar als ik bijvoorbeeld lees dat iemand haar eerste kindje is verloren, haar tweede kindje met veel moeite heeft gekregen en nog niet kan accepteren dat ze beter niet nog een kind kan krijgen... Tsja dan stel ik voor om eens met een professioneel iemand te gaan praten. Dat vind ik dan een verstandig advies.
maandag 24 september 2012 om 14:32
Het is maar de zeer de vraag of mensen vroeger hun mentale problemen wisten op te lossen door op hun sociale omgeving terug te vallen. Over welk vroeger heb je het eigenlijk? Toen gestoorden nog voor een paar cent in het gekkenhuis te bekijken waren misschien?
Ik denk wel dat mensen tegenwoordig meer klachten hebben, omdat de maatschappij inderdaad individualistischer, veeleisender en sneller is geworden. En er is meer mogelijk, maar dat geldt voor de hele (medische) wetenschap.
Bij mijn weten wordt tegenwoordig de onderste steen uit de jeugd helemaal niet meer standaard omhoog gehaald. Freud is wel wat verouderd hoor. Therapieën gaan nu vaak om het gedrag in relatie tot gedachten, en dat wordt heel praktisch benaderd.
Ik denk wel dat mensen tegenwoordig meer klachten hebben, omdat de maatschappij inderdaad individualistischer, veeleisender en sneller is geworden. En er is meer mogelijk, maar dat geldt voor de hele (medische) wetenschap.
Bij mijn weten wordt tegenwoordig de onderste steen uit de jeugd helemaal niet meer standaard omhoog gehaald. Freud is wel wat verouderd hoor. Therapieën gaan nu vaak om het gedrag in relatie tot gedachten, en dat wordt heel praktisch benaderd.
maandag 24 september 2012 om 14:54
Ik denk dat veel mensen niet hebben geleerd om met (ongewenste) emoties en/of tegenslagen om te gaan.
Dat moeten wij als maatschappij nu leren van 'logen.
Ik denk dat over een jaar 50 dat misschien wel weer anders zou kunnen zijn.
Denk trouwens dat de compliciteit van de maatschappij en de hoge verwachtingen ook wel een rol kunnen spelen.
Alles moet maar kunnen, tegenslagen mag je niet hebben, en als je ze wel hebt moet je maar beter je best doen want, hey, het leven is toch maakbaar?!
Het taboe op mislukkingen of ongelukkig zijn maakt denk ik dat mensen dingen minder makkelijk in eigen kring bespreken.
Dat moeten wij als maatschappij nu leren van 'logen.
Ik denk dat over een jaar 50 dat misschien wel weer anders zou kunnen zijn.
Denk trouwens dat de compliciteit van de maatschappij en de hoge verwachtingen ook wel een rol kunnen spelen.
Alles moet maar kunnen, tegenslagen mag je niet hebben, en als je ze wel hebt moet je maar beter je best doen want, hey, het leven is toch maakbaar?!
Het taboe op mislukkingen of ongelukkig zijn maakt denk ik dat mensen dingen minder makkelijk in eigen kring bespreken.
maandag 24 september 2012 om 14:59
Ik denk trouwens niet dat het waar is dat mensen vroeger hun problemen binnen hun sociale netwerk oplosten. Volgens mij bleven mensen er gewoon maar mee doorlopen als het niet op te lossen was. Zo heb ik een overgrootmoeder die haar hele leven lang anorexia en smetvrees gehad heeft. Echt niet dat haar omgeving haar daar vanaf heeft geholpen. Alcoholisme was vaak ook een levenslange aandoening. Dat soort dingen.
Ik denk dat therapie juist iets is wat past bij de vooruitgang van onze samenleving. Zelfs voor ondersteuning in de bovenste top uit de piramide van Maslow hebben we nu diensten etc.
(Of iedereen daar uiteindelijk ver mee geholpen is is een andere discussie, waar ik zelf niet echt een uitgesproken mening in heb.)
Ik denk dat therapie juist iets is wat past bij de vooruitgang van onze samenleving. Zelfs voor ondersteuning in de bovenste top uit de piramide van Maslow hebben we nu diensten etc.
(Of iedereen daar uiteindelijk ver mee geholpen is is een andere discussie, waar ik zelf niet echt een uitgesproken mening in heb.)
maandag 24 september 2012 om 15:04
quote:buaya schreef op 24 september 2012 @ 14:59:
Ik denk trouwens niet dat het waar is dat mensen vroeger hun problemen binnen hun sociale netwerk oplosten. Volgens mij bleven mensen er gewoon maar mee doorlopen als het niet op te lossen was. Zo heb ik een overgrootmoeder die haar hele leven lang anorexia en smetvrees gehad heeft. Echt niet dat haar omgeving haar daar vanaf heeft geholpen. Alcoholisme was vaak ook een levenslange aandoening. Dat soort dingen.
Ik denk dat therapie juist iets is wat past bij de vooruitgang van onze samenleving. Zelfs voor ondersteuning in de bovenste top uit de piramide van Maslow hebben we nu diensten etc.
(Of iedereen daar uiteindelijk ver mee geholpen is is een andere discussie, waar ik zelf niet echt een uitgesproken mening in heb.)
Ja, zo zie ik het ook wel, als vooruitgang.
Er is in relatief korte tijd zoveel meer kennis bijgekomen over hoe de menselijke psyche werkt.
Ok, we weten ook nog een heleboel niet, maar wel al veel meer dan pakweg vijftig jaar geleden. Ook wat betreft medicatie voor psychische stoornissen e.d.
Ik denk trouwens niet dat het waar is dat mensen vroeger hun problemen binnen hun sociale netwerk oplosten. Volgens mij bleven mensen er gewoon maar mee doorlopen als het niet op te lossen was. Zo heb ik een overgrootmoeder die haar hele leven lang anorexia en smetvrees gehad heeft. Echt niet dat haar omgeving haar daar vanaf heeft geholpen. Alcoholisme was vaak ook een levenslange aandoening. Dat soort dingen.
Ik denk dat therapie juist iets is wat past bij de vooruitgang van onze samenleving. Zelfs voor ondersteuning in de bovenste top uit de piramide van Maslow hebben we nu diensten etc.
(Of iedereen daar uiteindelijk ver mee geholpen is is een andere discussie, waar ik zelf niet echt een uitgesproken mening in heb.)
Ja, zo zie ik het ook wel, als vooruitgang.
Er is in relatief korte tijd zoveel meer kennis bijgekomen over hoe de menselijke psyche werkt.
Ok, we weten ook nog een heleboel niet, maar wel al veel meer dan pakweg vijftig jaar geleden. Ook wat betreft medicatie voor psychische stoornissen e.d.
maandag 24 september 2012 om 15:17
Zo heftige reacties allemaal
Maar het was dan ook een gewaagde OP:-) Met natuurlijk wat kort door de bocht berichten, om de discussie aan te wakkeren..
Maar, ook is het iets wat ik me serieus afvraag. Wanneer wel en wanneer niet in therapie, en wat zijn de beschermende, sterke factoren van de mens.
Wat maakt nu deze maatschappij zo ingewikkeld, waardoor we veel meer hulp nodig hebben van professionals, hulpverleners?
Maar het was dan ook een gewaagde OP:-) Met natuurlijk wat kort door de bocht berichten, om de discussie aan te wakkeren..
Maar, ook is het iets wat ik me serieus afvraag. Wanneer wel en wanneer niet in therapie, en wat zijn de beschermende, sterke factoren van de mens.
Wat maakt nu deze maatschappij zo ingewikkeld, waardoor we veel meer hulp nodig hebben van professionals, hulpverleners?
maandag 24 september 2012 om 15:23
quote:Mazou schreef op 24 september 2012 @ 14:54:
Ik denk dat veel mensen niet hebben geleerd om met (ongewenste) emoties en/of tegenslagen om te gaan.
Dat moeten wij als maatschappij nu leren van 'logen.
Ik denk dat over een jaar 50 dat misschien wel weer anders zou kunnen zijn.
Denk trouwens dat de compliciteit van de maatschappij en de hoge verwachtingen ook wel een rol kunnen spelen.
Alles moet maar kunnen, tegenslagen mag je niet hebben, en als je ze wel hebt moet je maar beter je best doen want, hey, het leven is toch maakbaar?!
Het taboe op mislukkingen of ongelukkig zijn maakt denk ik dat mensen dingen minder makkelijk in eigen kring bespreken.
En dit is iets wat ik helemaal met je eens ben. We leven in een maatschappij waarin maakbaarheid en succes op de voorgrond staan. Als je ongelukkig bent, of je kunt niet meekomen met alle eisen die de maatschappij aan je stelt dan kun je je al snel een loser voelen.
En onterecht.
Want lijden is net zozeer onderdeel van het leven als plezier en geluk. Twee zijden van dezelfde medaille.
Ik denk dat veel mensen niet hebben geleerd om met (ongewenste) emoties en/of tegenslagen om te gaan.
Dat moeten wij als maatschappij nu leren van 'logen.
Ik denk dat over een jaar 50 dat misschien wel weer anders zou kunnen zijn.
Denk trouwens dat de compliciteit van de maatschappij en de hoge verwachtingen ook wel een rol kunnen spelen.
Alles moet maar kunnen, tegenslagen mag je niet hebben, en als je ze wel hebt moet je maar beter je best doen want, hey, het leven is toch maakbaar?!
Het taboe op mislukkingen of ongelukkig zijn maakt denk ik dat mensen dingen minder makkelijk in eigen kring bespreken.
En dit is iets wat ik helemaal met je eens ben. We leven in een maatschappij waarin maakbaarheid en succes op de voorgrond staan. Als je ongelukkig bent, of je kunt niet meekomen met alle eisen die de maatschappij aan je stelt dan kun je je al snel een loser voelen.
En onterecht.
Want lijden is net zozeer onderdeel van het leven als plezier en geluk. Twee zijden van dezelfde medaille.
maandag 24 september 2012 om 15:25
maandag 24 september 2012 om 15:42
quote:hoelahoeps schreef op 24 september 2012 @ 15:17:
Zo heftige reacties allemaal
Maar het was dan ook een gewaagde OP:-) Met natuurlijk wat kort door de bocht berichten, om de discussie aan te wakkeren..
Maar, ook is het iets wat ik me serieus afvraag. Wanneer wel en wanneer niet in therapie, en wat zijn de beschermende, sterke factoren van de mens.
Wat maakt nu deze maatschappij zo ingewikkeld, waardoor we veel meer hulp nodig hebben van professionals, hulpverleners?Wanneer wel/wanneer niet bepaal je zelf en is afhankelijk van het type probleem, je draagkracht en sociale vangnet en de wil om hulp te krijgen en wat men kan aanreiken.
Zo heftige reacties allemaal
Maar het was dan ook een gewaagde OP:-) Met natuurlijk wat kort door de bocht berichten, om de discussie aan te wakkeren..
Maar, ook is het iets wat ik me serieus afvraag. Wanneer wel en wanneer niet in therapie, en wat zijn de beschermende, sterke factoren van de mens.
Wat maakt nu deze maatschappij zo ingewikkeld, waardoor we veel meer hulp nodig hebben van professionals, hulpverleners?Wanneer wel/wanneer niet bepaal je zelf en is afhankelijk van het type probleem, je draagkracht en sociale vangnet en de wil om hulp te krijgen en wat men kan aanreiken.
maandag 24 september 2012 om 16:14
quote:hoelahoeps schreef op 24 september 2012 @ 15:23:
[...]
En dit is iets wat ik helemaal met je eens ben. We leven in een maatschappij waarin maakbaarheid en succes op de voorgrond staan. Als je ongelukkig bent, of je kunt niet meekomen met alle eisen die de maatschappij aan je stelt dan kun je je al snel een loser voelen.
En onterecht.
Want lijden is net zozeer onderdeel van het leven als plezier en geluk. Twee zijden van dezelfde medaille.Precies, maar in dit hedonistisch tijdperk zijn 'wij' dit (enigszins) uit het oog verloren.
[...]
En dit is iets wat ik helemaal met je eens ben. We leven in een maatschappij waarin maakbaarheid en succes op de voorgrond staan. Als je ongelukkig bent, of je kunt niet meekomen met alle eisen die de maatschappij aan je stelt dan kun je je al snel een loser voelen.
En onterecht.
Want lijden is net zozeer onderdeel van het leven als plezier en geluk. Twee zijden van dezelfde medaille.Precies, maar in dit hedonistisch tijdperk zijn 'wij' dit (enigszins) uit het oog verloren.
maandag 24 september 2012 om 17:50
quote:hoelahoeps schreef op 24 september 2012 @ 15:17:
Zo heftige reacties allemaal
Maar het was dan ook een gewaagde OP:-) Met natuurlijk wat kort door de bocht berichten, om de discussie aan te wakkeren..
Maar, ook is het iets wat ik me serieus afvraag. Wanneer wel en wanneer niet in therapie, en wat zijn de beschermende, sterke factoren van de mens.
Wat maakt nu deze maatschappij zo ingewikkeld, waardoor we veel meer hulp nodig hebben van professionals, hulpverleners?we moeten meer, meer dan vroeger. Toen was er heel veel duidelijkheid. Je groeide op, je kreeg verkering, trouwde, kreeg kinderen. De man werkte, de vrouw bleef thuis om voor de kinderen te zorgen. De kerk bepaalde hoe je leefde en dat was het. Nu moet je als vrouw, werk, gezin en sociaal leven combineren, als man moet je zowel het inkomen binnenbrengen als zorgen voor de kinderen en sporten etc.. Daarnaast moet je ook je relatie goed houden, want je kunt veel makkelijker uit elkaar. Daarnaast is er ook veel meer aandacht voor hoe je je voelt enzo, daar was vroeger geen tijd en aandacht voor.
Zo heftige reacties allemaal
Maar het was dan ook een gewaagde OP:-) Met natuurlijk wat kort door de bocht berichten, om de discussie aan te wakkeren..
Maar, ook is het iets wat ik me serieus afvraag. Wanneer wel en wanneer niet in therapie, en wat zijn de beschermende, sterke factoren van de mens.
Wat maakt nu deze maatschappij zo ingewikkeld, waardoor we veel meer hulp nodig hebben van professionals, hulpverleners?we moeten meer, meer dan vroeger. Toen was er heel veel duidelijkheid. Je groeide op, je kreeg verkering, trouwde, kreeg kinderen. De man werkte, de vrouw bleef thuis om voor de kinderen te zorgen. De kerk bepaalde hoe je leefde en dat was het. Nu moet je als vrouw, werk, gezin en sociaal leven combineren, als man moet je zowel het inkomen binnenbrengen als zorgen voor de kinderen en sporten etc.. Daarnaast moet je ook je relatie goed houden, want je kunt veel makkelijker uit elkaar. Daarnaast is er ook veel meer aandacht voor hoe je je voelt enzo, daar was vroeger geen tijd en aandacht voor.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
maandag 24 september 2012 om 18:12
Ja de ontzuiling heeft er ook voor gezorgd dat de partnerrelaties veranderden. En wat dan met de komst van de pil....
De rolmodellen zijn zo in beweging, er is niet meer een bepaalde mate van vanzelfsprekendheid. Dat zie je ook in veel discussies terugkomen over daten, man- vrouw- verwachtingen. Er zijn geen standaarden. Je kunt en moet steeds meer kiezen.
Je moet je eigen kompas zijn en je eigen koers varen. En als je dat minder goed lukt val je snel tussen wal en schip en zijn er minder sociale vangnetten.
De rolmodellen zijn zo in beweging, er is niet meer een bepaalde mate van vanzelfsprekendheid. Dat zie je ook in veel discussies terugkomen over daten, man- vrouw- verwachtingen. Er zijn geen standaarden. Je kunt en moet steeds meer kiezen.
Je moet je eigen kompas zijn en je eigen koers varen. En als je dat minder goed lukt val je snel tussen wal en schip en zijn er minder sociale vangnetten.
