Geen opties meer...

13-10-2012 12:11 18 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



al jarenlang psychische klachten zonder aanleiding. Last van depressies, altijd angstgevoel, dwangmatig enz. Ik heb al verschillende therapieen en psychologen gehad maar niks helpt. Sommige periodes gaat het wat beter maar opeens knal ik weer terug zonder aanleiding. Ik ben nu met mijn 5e ad bezig.

Na ongeveer 12 jaar ben ik zo wanhopig en zie ik het niet meer. Als ik na zoveel jaar nog geen goede methode heb gevonden dan zal het nu ook niet meer gebeuren.



Ik zit nu sinds een poosje bij een nieuwe psycholoog via psy q maar ben niet tevreden. Ten eerste moest ik erg lang wachten. Heb ik het gevoel dat ik steeds hetzelfde moet vertellen en dat we niet verder komen. Ik heb het nog een keer aangekeken maar voel me er niet meer goed bij terwijl het me juist moet helpen. Ik zit er over na te denken om te zeggen dat ik niet verder wil met hem maar dan sta ik straks weer zo lang alleen....
Alle reacties Link kopieren
Ben je wel eens lichamelijk onderzocht? Of het niet aan je hormoonhuishouding, gebrek aan vitamines etc ligt?
Alle reacties Link kopieren
Vitamines na laten kijken idd. B12 is een beruchte, maar ook een gebrek aan D kan problemen geven...
Je zegt dus eigenlijk dat je geen hoop hebt dat het beter zal gaan, dat stuk kan heel erg tegenwerken bij het zoeken naar wat wel mogelijke oplossingen zijn om je langzaam weer beter te gaan voelen.



Een psycholoog kan je hierbij helpen om te kijken wat je eventueel zou kunnen proberen maar kan het probleem niet weghalen bij je, hier zal je (helaas) toch zelf het meeste in moeten doen, de psycholoog is er voor de ondersteuning hierbij.
Alle reacties Link kopieren
Eens met cm, hoewel het natuurlijk afhankelijk is van de situatie. Als je verandering gaat verwachten van de psycholoog, dan kom je bedrogen uit. Heel veel depressies hebben een achtergrond dat mensen geen keuze willen of denken kunnen te maken op een tsplitsing van hun leven, of waar derden verantwoordelijk zijn voor hun welzijn. Dan ligt de sleutel bij jezelf. In veel gevallen zijn chemische reacties de oorzaak.
Alle reacties Link kopieren
ik ben overal op onderzocht maar dat was allemaal goed.

ik weet dat ik het zelf moet doen, maar wel met goede begeleiding.
Wat wil jij graag terug zien in goede begeleiding? Kan je dat benoemen? Hoeft niet eens hier maar naar de psycholoog kan je dat benoemen dan kunnen jullie samen kijken en bespreken of dit haalbaar is en hoe dit dan zal gaan verlopen.
Alle reacties Link kopieren
Ik snap dat je moedeloos wordt. Soms helpt behandelen ook niet zozeer dan moet je gewoon op zoek gaat hoe je met de klachten die je hebt zo goed mogelijk kan leven. Meer begeleiding. Niet alles valt op te lossen. En misschien moet je wachten met oplossen tot je weer hoop hebt. Want hoewel je het soms even niet ziet kan het nog dat het later wel komt.



Wel heel naar. Want mensen kunnen allemaal wel denken dat alles door therapie en goede wil is op te lossen maar dat is nu eenmaal niet het geval. Sterkte met accepteren. En het kan zijn dat je in accepteren ook veel rust kan vinden en het een stuk beter kan gaan (eigen ervaring).
Alle reacties Link kopieren
Misschien klikt het gewoon niet...Ik heb het gevoel dat hij eerst alles weer moet doorlezen als ik daar zit. Vraagt elke keer weer hetzelfde, dat voelt niet goed.
Alle reacties Link kopieren
Wat verwacht je van een psycholoog? Is het wijs om die wederzijdse verwachtingen eens te bespreken? En vraag wat het doel is van zijn vraagstellingen.
Alle reacties Link kopieren
kan je dan niet gewoon een ander psych vragen?
Alle reacties Link kopieren
de zelfde vragen stellen is geen methode van hem maar het gaat om vragen als:



wat deed je ook maar weer in het dagelijks leven?

'even kijken hoor, ja hoe kan dat nou toch dat je je zo voelt....'
Alle reacties Link kopieren
Ja goede begeleiding in het accepteren zou goed zijn maar dat heb ik nog niet gevonden dus..
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het echt tijd wordt je zelf bij 1 te pakken en alles uit je leven te gaan halen wat er in zit, opzoek weer naar je zelf, waar je naar verlangt,waar gelukkig van wordt, tijd voor je zelf..net wat oddjob zeg geef je zelf impulsen!!
Hoezo een psycholoog. Vraag aan je arts een doorverwijzing naar een psychiater want die stelt behandeling en medicijnen op elkaar af en eventueel met en dagbehandeling. Niet opgeven hoor maar gewoon een betere weg bewandelen.
Alle reacties Link kopieren
In al die jaren heb ik al zoveel geprobeert, ook hardlopen. En geloof me, me zo vaak bij elkaar gepakt en weer door gaan maar het gaat niet....
Jannie, ooit was ik jou. In mijn beleving een leven geleden maar in werkelijkheid bijna 6 jaar.



De onmacht, de boosheid en het idee dat niemand mij serieus nam. Ik ben vaker opgenomen geweest, meerdere therapieën in groepsverband maar ook alleen gevolgd en niets hielp of maar kort.



In 2007 moest ik weer aan een andere AD, de 9e intussen in 12 jaar en vanaf die tijd ging het goed. Ongelofelijk wat een goede AD kan doen en jammer dat zo'n middel voor iedereen anders werkt en dat het daarom zo lang kan duren voordat het kan helpen.



Het klopt dat je het meeste zelf moet doen maar een AD kan een verdomd goed hulpmiddel te zijn om je daarbij te helpen.

Intussen ben ik dus al 5.5 jaar stabiel met een onderhoudsdosis, hoger hoefde niet terwijl ik van alle andere AD's het max. slikte en soms zelfs 2 soorten tegelijk.



Ik wens jou veel sterkte toe en laat je koppie niet hangen vrouw. Vraag of je naar een psychiater mag en zorg dat je serieus genomen wordt.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven