Psyche
alle pijlers
Moeizaam
zondag 14 oktober 2012 om 12:32
Vroeger liep alles prima en vanzelf.. Vriendjes vriendinnnen werk financien band met familie enz. Sinds ik een burnout heb gehad, lijkt t wel of alles moeizaam verloopt. Of ik overal 100 % energie insteek maar er niks voor terug krijg. Alles is saai en moeilijk geworden.. Lijkt wel of niks vanzelf lekker loopt.
Wie heeft daar ook last van? Vind t zelf soms behoorlijk moeizaam allemaal en heb r eigenlijk ook gewoon geen zin meer in zo.. Niks loopt prettig..al tijden niet
Wie heeft daar ook last van? Vind t zelf soms behoorlijk moeizaam allemaal en heb r eigenlijk ook gewoon geen zin meer in zo.. Niks loopt prettig..al tijden niet
zondag 14 oktober 2012 om 16:19
Herken veel in je posts, lilyrose. Ik heb precies dat gevoel, dat alles is veranderd, er veel dingen wegvallen, maar dat niks echt soepel loopt. Ik voel me ook zo. Alsof alle energie gewoon weglekt. Alsof ik die verkeerd inzet, of......ik weet het niet. Voelt erg vermoeiend
Ik heb veel aan boeken van Russ Harris. Die heeft een methode mede ontwikkeld, ACT, die voor mij goed werkt, ook als het in boekvorm is. Mij helpt t echt in ieder geval, om zijn oefeningen te volgen......
Veel succes en je staat niet alleen.
Misia
Ik heb veel aan boeken van Russ Harris. Die heeft een methode mede ontwikkeld, ACT, die voor mij goed werkt, ook als het in boekvorm is. Mij helpt t echt in ieder geval, om zijn oefeningen te volgen......
Veel succes en je staat niet alleen.
Misia
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 14 oktober 2012 om 17:07
Ha, ik ben in de 30. ACT, waar het de afkorting voor is kan ik me nu niet herinneren. Maar 1 van zijn boeken is the Confidence Trap, en ook The Reality Slap is erg goed/verhelderend/troostend. Zijn er ook in Nederlands, moet je even kijken als t je iets lijkt.
Op de een of andere manier helpt wat hij schrijft mij. Het is ruimtegevend en waarom ik t je aanraad is omdat ik in je posts een soort strengheid tegen jezelf bespeur. Dat je op jezelf neerkijkt ofzo omdat je je zo voelt. Stap 1 volgens Harris is ruimte maken voor die gevoelens die je hebt, deze te benoemen en er dan niet tegenin te gaan. Moeilijk uit te leggen, hij volgt enkele stappen. Maar erg fijn.
Succes en sterkte
Op de een of andere manier helpt wat hij schrijft mij. Het is ruimtegevend en waarom ik t je aanraad is omdat ik in je posts een soort strengheid tegen jezelf bespeur. Dat je op jezelf neerkijkt ofzo omdat je je zo voelt. Stap 1 volgens Harris is ruimte maken voor die gevoelens die je hebt, deze te benoemen en er dan niet tegenin te gaan. Moeilijk uit te leggen, hij volgt enkele stappen. Maar erg fijn.
Succes en sterkte
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
ga t eens opzoeken thnkz
zondag 14 oktober 2012 om 17:18
zondag 14 oktober 2012 om 17:26
Waar ik ook door "geschokt" was op een goede manier was het boek van Martha Beck (schrijft veel voor Oprah Magazine, ook erg leuke artikelen over hoe je jezelf (opnieuw) kunt vinden): "Finding your own North Star. How to claim the life you were meant to live".
Ze kaart heel veel aan, waar ik veel aan heb. Van hoe oude patronen in relaties worden ingesleten tot hoe je jezelf uit een soort impasse kunt halen (met zelfcompassie, maar toch met een zekere stelligheid).
Misschien heb jij er ook wat aan.......
Ze kaart heel veel aan, waar ik veel aan heb. Van hoe oude patronen in relaties worden ingesleten tot hoe je jezelf uit een soort impasse kunt halen (met zelfcompassie, maar toch met een zekere stelligheid).
Misschien heb jij er ook wat aan.......
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zondag 14 oktober 2012 om 17:46
, je bent wel kort van stof! Succes+wbt boekentips: graag gedaan........ (ook voor iedereen die hier leest met dezelfde vragen).
zondag 14 oktober 2012 om 21:56
Herkenbaar. Ik ben er pas bovenop gekomen toen ik de goede anti-depressiva ging slikken. Drie jaar lang alles geprobeerd en beetgepakt. Psychiater, coach, mindfulness, reintegreren, werken, weer stoppen, arbeidstherapeutisch werk in heel andere omgeving etc etc. Hielp allemaal een beetje, nooit genoeg. Na 3 weken de goede pillen slikken voelde ik me beter dan in de drie jaar daarvoor.
Nu werk ik weer betaald (parttime) naast een gedeeltelijke WIA uitkering en ik probeer langzaam maar zeker mijn uren nog verder uit te breiden.
Nu werk ik weer betaald (parttime) naast een gedeeltelijke WIA uitkering en ik probeer langzaam maar zeker mijn uren nog verder uit te breiden.
