Vrolijke billen

Vrolijke billen. Ja, ze bestaan. Helaas zie je ze maar weinig. Te weinig. In onze westerse gecultiveerde samenleving mag je, als vrouw, alleen maar trots zijn als je moeiteloos past in de 36- 38 zone. Een uitlopertje naar 40 kan nog net, maar dan moet je er wel bij vertellen dat je vanaf volgende week weer gaat Sonja Bakkeren. Niet dat ik dat vind, ik heb nergens problemen mee. Het zijn denk ik de vrouwen zelf die elkaar complexen aanpraten of aan laten smeren door de zwaar gesponsorde dames opiniebladen.



Diverse overbodige kledingstukken worden aangeschaft om maar vooral die “kont” te bedekken. Liever nog, te camoufleren. Matenloze hobbezakken die door moeten gaan als moderne (spijker)broek. Slobbertruien. Leggings met daaroverheen een lange blouse. Een om het middel geknoopte trui. Alles is toegestaan. Vele kledingrekken in de populaire winkels hangen er vol mee. Maar ik vind het zo lelijk. Weg met die troep! Het is alsof je een grote pleister op je gezicht plakt om maar niet te laten zien dat je een puistje hebt.



Mijn vrolijke billen hebben daar geen last van. Ze worden met grote trots gedragen door een zelfbewuste twee en dertig jarige vrouw van de wereld. Met een leuke vriend, een mooi huis en een uitdagende baan, heeft ze geen reden tot klagen. Maar, zo verzekerde ze me, de vriend, het huis en de baan zijn het gevolg van haar levenshouding. En daar horen die twee vrolijke helften ook bij. Leef en geniet is haar motto en daar houdt ze zich aan. Schaamte is niet echt haar ding en zo hoort het. In plaats van “lelijker” voor de norm, wordt ze voor mij juist veel mooier.



Ze is niet te beroerd om aan iedereen die het wil zien haar vrolijkheid te showen. Onbewust doet ze haar handen in haar achterzakken en swingt op het ritme van haar voetstappen. Menig passant draait zijn hoofd om en kijkt haar met een glimlach na. Zij heeft er niet eens erg in. Ze is zo. Na een paar biertjes wordt het nog fraaier, want soepeler. Dan zie ik haar lopen, trots, zelfbewust, vrolijk en bijzonder. Een blik opzij naar al die dames in camouflage kleding doet me beseffen dat we tegenwoordig wel heel erg geleefd worden door wat mag en kan volgens de door onszelf vastgestelde normen.



Was iedereen maar zo trots en in vrede met zichzelf. De wereld zou er stukken vrolijker op worden. “Get a life, Show your ass!!” een mooie slogan voor een kledinglijn voor de zelfbewuste, moderne, vrolijke vrouwen van deze wereld. Naar huis lopend heb ik sterk de neiging om mijn handen in mijn achterzakken te stoppen. Op het refrein van “Baby makes her blue jeans talk” van DR Hook er flink op los te swingen. Maar ja, ik ben een man en hetero. Stel dat mensen uit de buurt me zo zien. Wat zouden ze wel niet van mij denken…….