Het wordt gewoon teveel
woensdag 21 november 2012 om 16:43
Hallo,
Ik ben heel hard op zoek naar een buitenstaanders-mening, omdat ik totaal niet meer objectief naar mezelf kan kijken.
Begin van de zomer ben ik afgestudeerd, en eigenlijk wist ik al heel lang dat ik mijn toekomstige werk (waarvoor ik dus wel opgeleid ben) emotioneel niet aan kan. Door mijn enorme faalangst, en het gevoel dat ik anderen niet teleur mag stellen, ben ik maar doorgegaan met mijn studie, en heb ik niet durven toegeven dat ik het eigenlijk destijds al niet aan kon. Het resultaat was een burn-out aan het einde van mijn studie.
Inmiddels ben ik dus afgestudeerd, en parttime aan het werk in een heel verantwoordelijke functie (waar ik écht niet even een 'mindere' dag kan hebben of een fout kan maken), en daarnaast doe ik in deeltijd een andere opleiding. Zodra die af is, wil ik in die richting gaan werken.
Nu ben ik eigenlijk zo depressief als een deur doordat alles me teveel wordt. Het werk, maar daarnaast vooral de problemen in mijn familie (ernstig ziek zusje, en recente scheiding ouders). Het emmertje is vol...de hele dag op mijn werk zit ik op m'n lip te bijten om niet te hoeven huilen, ik ben elke dag veels te laat pas klaar omdat ik zo bang ben om een fout te maken dat ik alles moet controleren van mezelf. Ik slaap slecht, ben erg verdrietig en ik weet werkelijk niet wat ik moet doen. Ik loop al bij een psycholoog maar die zie ik niet heel vaak, en daarmee werk ik meer aan alle langetermijnproblemen. Mijn huisarts heeft vandaag voorgesteld dat ik me ziek meld op mijn werk, maar dan moet ik ook mijn studie opgeven (dat neem ik aan tenminste, aangezien het me niet netjes lijkt om in de ziektewet te gaan studeren). Toch is dat studeren wel mijn hoop op een andere/betere toekomst.
Sorry voor het lange verhaal. Ik weet het gewoon echt even niet meer...heeft iemand een tip/idee/mening?
Ik ben heel hard op zoek naar een buitenstaanders-mening, omdat ik totaal niet meer objectief naar mezelf kan kijken.
Begin van de zomer ben ik afgestudeerd, en eigenlijk wist ik al heel lang dat ik mijn toekomstige werk (waarvoor ik dus wel opgeleid ben) emotioneel niet aan kan. Door mijn enorme faalangst, en het gevoel dat ik anderen niet teleur mag stellen, ben ik maar doorgegaan met mijn studie, en heb ik niet durven toegeven dat ik het eigenlijk destijds al niet aan kon. Het resultaat was een burn-out aan het einde van mijn studie.
Inmiddels ben ik dus afgestudeerd, en parttime aan het werk in een heel verantwoordelijke functie (waar ik écht niet even een 'mindere' dag kan hebben of een fout kan maken), en daarnaast doe ik in deeltijd een andere opleiding. Zodra die af is, wil ik in die richting gaan werken.
Nu ben ik eigenlijk zo depressief als een deur doordat alles me teveel wordt. Het werk, maar daarnaast vooral de problemen in mijn familie (ernstig ziek zusje, en recente scheiding ouders). Het emmertje is vol...de hele dag op mijn werk zit ik op m'n lip te bijten om niet te hoeven huilen, ik ben elke dag veels te laat pas klaar omdat ik zo bang ben om een fout te maken dat ik alles moet controleren van mezelf. Ik slaap slecht, ben erg verdrietig en ik weet werkelijk niet wat ik moet doen. Ik loop al bij een psycholoog maar die zie ik niet heel vaak, en daarmee werk ik meer aan alle langetermijnproblemen. Mijn huisarts heeft vandaag voorgesteld dat ik me ziek meld op mijn werk, maar dan moet ik ook mijn studie opgeven (dat neem ik aan tenminste, aangezien het me niet netjes lijkt om in de ziektewet te gaan studeren). Toch is dat studeren wel mijn hoop op een andere/betere toekomst.
Sorry voor het lange verhaal. Ik weet het gewoon echt even niet meer...heeft iemand een tip/idee/mening?
woensdag 21 november 2012 om 16:56
woensdag 21 november 2012 om 17:02
Waarom zou je niet gewoon door kunnen studeren in de ziektewet? Van je studie wordt je niet ziek toch? Integendeel, het geeft je perspectief en hoop waardoor je je werk nu beter vol houdt (neem ik even aan..). Wat als je die studie ook niet had? Zou je je dan beter of slechter voelen?
Of jij een cursus Frans doet in je vrije tijd in de ziektewet of een andere studie daar heeft je baas niet zoveel mee te maken. Tenzij dat is waardoor je ziek wordt en je je werk niet kan doen. Je mag ook gewoon gaan wandelen, uit eten met een vriendin etc.
Ik zou in ieder geval met je baas gaan praten over je faalangst, misschien kan je andere taken doen, kan je gerustgesteld worden, wat begeleiding krijgen etc.
Of jij een cursus Frans doet in je vrije tijd in de ziektewet of een andere studie daar heeft je baas niet zoveel mee te maken. Tenzij dat is waardoor je ziek wordt en je je werk niet kan doen. Je mag ook gewoon gaan wandelen, uit eten met een vriendin etc.
Ik zou in ieder geval met je baas gaan praten over je faalangst, misschien kan je andere taken doen, kan je gerustgesteld worden, wat begeleiding krijgen etc.
woensdag 21 november 2012 om 17:07
Mijn studie is op dit moment het enige dat me nog een klein beetje energie geeft, omdat ik nu eindelijk doe wat ik altijd al heb willen doen. Die zou ik dus liefst niet op een laag pitje willen zetten. Voor de rest vreet alles energie, echt alles (werk, familie, vriendinnen, opstaan uit m'n bed, wakker liggen, eten, sporten). Soms vraag ik me zelfs af hoe ik de dag nog door moet komen.
Ik werk dus pas heel kort in deze functie, nu nog via uitzendbureau. Als ik langdurig uitval (ik denk niet dat dit in een weekje opgelost is), dan moet ik dus de ziektewet in. Kortom, dan moet ik wel stoppen met studeren, want UWV gaat vast niet goedkeuren dat ik wel nog braaf verder studeer.
Ik werk dus pas heel kort in deze functie, nu nog via uitzendbureau. Als ik langdurig uitval (ik denk niet dat dit in een weekje opgelost is), dan moet ik dus de ziektewet in. Kortom, dan moet ik wel stoppen met studeren, want UWV gaat vast niet goedkeuren dat ik wel nog braaf verder studeer.
woensdag 21 november 2012 om 17:20
ik vraag me af of je anderen wel zo teleurstelt als je wel denkt. Mijn zus heeft zich ook weleens aangemeld voor een studie en naderhand hoorde ik dat ze toch een heel andere studie was begonnen. En ik dacht alleen: "ach, hee!" en verwachtte dat ze daar gelukkiger mee was. En ging snel weer verder met mijn eigen besognes. En zo hoort het ook.
Ik denk dus dat je overdrijft. Check het dan; zeg dat je van studie of beroep bent veranderd en je zal zien dat de reacties meevallen. Conclusie: je bent helemaal vrij en kan doen wat je wil.
Ik denk dus dat je overdrijft. Check het dan; zeg dat je van studie of beroep bent veranderd en je zal zien dat de reacties meevallen. Conclusie: je bent helemaal vrij en kan doen wat je wil.
it's a big club and you ain't in it
woensdag 21 november 2012 om 17:36
woensdag 21 november 2012 om 17:42
als er echt mensen zouden zijn die echt verschrikkelijk teleurgesteld zouden zijn als jij niet het beroep koos waarvoor je geleerd had, dan komt dat omdat dat ze in hun persoonlijkheid raakt. Misschien hadden ze graag met jouw carrière willen opscheppen of hadden ze liever controle over je willen houden. Dat gaat dus over de zwakheden van de opvoeders. Als ze grootmoedig zouden zijn zouden ze je helemaal loslaten om je je toekomst (opnieuw) te laten ontdekken.
Het is dus niet erg als anderen zwakheden hebben (het zijn gewoon feilbare mensen) maar die moet je niet blijven voeden door je oren naar hen te laten hangen.
Dus, laat je hart spreken op zoek naar een nieuwe baan of studie en alles zal reg kom.
Het is dus niet erg als anderen zwakheden hebben (het zijn gewoon feilbare mensen) maar die moet je niet blijven voeden door je oren naar hen te laten hangen.
Dus, laat je hart spreken op zoek naar een nieuwe baan of studie en alles zal reg kom.
it's a big club and you ain't in it
woensdag 21 november 2012 om 18:23
quote:eva89 schreef op 21 november 2012 @ 17:07:Kortom, dan moet ik wel stoppen met studeren, want UWV gaat vast niet goedkeuren dat ik wel nog braaf verder studeer.
Hoezo??
Ten eerste: je studeert in je vrije tijd en het is niet de oorzaak van je ziekte dus je hoeft het überhaupt niet aan het UWV te vermelden.
Ten tweede: zolang je gewoon 36 uur per week overhoudt om in te werken heeft het UWV er niks van te zeggen. Het gaat erom dat je beschikbaar blijft voor werk. Nou dat doe je toch?
Ten derde: jouw studie draagt bij aan het vinden van een baan, het UWV is allang blij dat je wat doet om je kansen te vergroten.
Ten vierde: Zover is het nog niet, ga eerst eens praten met je leidinggevende.
Hoezo??
Ten eerste: je studeert in je vrije tijd en het is niet de oorzaak van je ziekte dus je hoeft het überhaupt niet aan het UWV te vermelden.
Ten tweede: zolang je gewoon 36 uur per week overhoudt om in te werken heeft het UWV er niks van te zeggen. Het gaat erom dat je beschikbaar blijft voor werk. Nou dat doe je toch?
Ten derde: jouw studie draagt bij aan het vinden van een baan, het UWV is allang blij dat je wat doet om je kansen te vergroten.
Ten vierde: Zover is het nog niet, ga eerst eens praten met je leidinggevende.
woensdag 21 november 2012 om 18:32
Stop met deze baan, en zoek een baan met wat minder verantwoordelijkheden en uren, zodat je lekker de tijd hebt om aan jezelf te werken en ook tijd hebt voor je privesituatie..
Qua studie, zet het even op een laag pitje maar ga wel door, des te sneller heb je dat afgerond en kan je in die richting gaan werken.
Sterkte, met alle ellende om jou heen! Er komt een dag dat alles goed komt. Wens je héel veel sterkte toe, hopend dat het snel goed mag komen met je!
Qua studie, zet het even op een laag pitje maar ga wel door, des te sneller heb je dat afgerond en kan je in die richting gaan werken.
Sterkte, met alle ellende om jou heen! Er komt een dag dat alles goed komt. Wens je héel veel sterkte toe, hopend dat het snel goed mag komen met je!
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
woensdag 21 november 2012 om 18:50
joh, stop onmiddellijk met deze baan als deze niet goed voor je is. het is het niet waard.
Iedereen om jou heen ziet jou het liefste gelukkig. Dat ben je niet in deze baan.
Verder vind ik het wel bewonderenswaardig dat je de opleiding hebt afgemaakt. Dat heb je maar mooi geflikt en staat goed op je CV!
En nu op naar iets wat wel bij je past! Alles is ergens goed voor en je neemt ervaringen en zelfkennis mee naar je nieuwe carriere
Heel veel succes!
Iedereen om jou heen ziet jou het liefste gelukkig. Dat ben je niet in deze baan.
Verder vind ik het wel bewonderenswaardig dat je de opleiding hebt afgemaakt. Dat heb je maar mooi geflikt en staat goed op je CV!
En nu op naar iets wat wel bij je past! Alles is ergens goed voor en je neemt ervaringen en zelfkennis mee naar je nieuwe carriere
Heel veel succes!
woensdag 21 november 2012 om 21:49
Hartstikke bedankt voor jullie reacties, het was fijn om te lezen. Ik zal me er inderdaad eens even in gaan verdiepen of ik nog verder kan studeren, op dit moment zie ik alles nogal pessimistisch in, dus ging ik er al automatisch vanuit dat het niet kon. Ofja, meer dat het asociaal en heel verkeerd zou zijn als ik ziek thuis zou zijn van werk, maar wel kan studeren. En dat ik dat niet kan maken ten opzichte van anderen (de rest van de wereld). Studie kan ook wel op hold, maar dat houdt in dat ik volgend jaar opnieuw moet beginnen. Het gaat nogal in een sneltreinvaart (verkorte deeltijdopleiding, dus 2 jaar ipv 4 jaar). Dat wil ik eigenlijk niet.
Nogmaals, bedankt!
Nogmaals, bedankt!