Rouwen..

25-11-2012 19:38 16 berichten
Alle reacties Link kopieren
De moeder van mijn vriend is ondanks alle problemen toch vrij onverwacht overleden. Ik vind dit heel erg.Maar hoe moet dit voor mijn vriend zijn ? Ik zie dat hij ontzettend verdrietig en afwezig is.Maar als ik vraag of hij erover wil praten wil hij zit niet. Als ik hem een knuffel geef duwt hij me bijna weg. Hij heeft nergens behoefte aan (Logish).

Maar ik wil er toch voor hem zijn maar ik weet niet hoe . Ook wil hij morgen gewoon naar zijn werk gaan.Hier ben ik het niet mee eens aangezien hij tijdens zijn werk toch erg goed moet opletten , en ik heb het idee dat dit niet lukt..



Hij heeft zoiets van ja het leven gaat door het is beter zo.Maar ondanks dat hij dat zegt heb ik het idee dat hij toch een beetje aan het instorten is.



Heeft iemand tips hoe ik hem het beste kan steunen ? Gewoon zijn eigen gang laten gaan en naar zijn werk laten gaan ? Of toch wat meer op hem letten ?
Alle reacties Link kopieren
Zijn eigen gang laten gaan.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
Aansluiten bij zijn behoefte.
Hem laten rouwen zoals hij dat wilt. Misschien kleine dingen voor hem doen die hij wel zou waarderen en het net iets makkelijker voor hem maken?
Alle reacties Link kopieren
Geef hem de kans om te doen wat voor hem goed aanvoelt,

er is een hoop gebeurd en hij zal dit op zijn manier moeten verwerken...

Het laatste wat hij nu kan gebruiken is iemand die het beter weet, of probeert mee te denken en te helpen, maar waar hij niets mee kan...
TO, laat hem maar... Kook voor hem, doe z'n was.



Toen mijn vader overleed hield mijn vriend het huishouden draaiende. En dat hielp ZO erg.
Alle reacties Link kopieren
je kan niet veel doen omdat je het niet begrijpt. Dat kan ook niet want jij hebt je moeder niet verloren. En zelfs twee mensen die allebei hun moeder hebben verloren, zelfs als het zussen zijn, begrijpen elkaars verlies niet helemaal omdat het voor iedereen een heel andere betekenis heeft.



Dus laat hem gewoon gaan en ga jij ook gewoon je gang, maar word niet al te uitbundig in zijn omgeving omdat dat kan storen. Da's het enige.
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
Zijn gang laten gaan. Misschien leidt werken hem af.
Ik sluit mij aan bij de rest: hem zijn gang laten gaan. En het leven om hem heen zo makkelijk mogelijk maken. Een ieder rouwt op zijn eigen manier en iemand die het gaat lopen zeuren over hoe diegene vindt dat het zou moeten is reteirritant.
Alle reacties Link kopieren
En praat ook zijn moeder. Niet de hele dag, maar als je iets ziet wat je aan haar doet denken bijvoorbeeld. En doe de praktische dingen waar je kunt. Zorg dat je haar verjaardag en sterfdag niet vergeet. Toen mijn vader overleed viel het me dat bijna niemand het meer over hem had, zelfs op hele belangrijke momenten.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
Alle reacties Link kopieren
Laat hem z'n gang maar gaan. Als z'n werkgever het niet verantwoord vindt dat hij werkt, wordt hij vast naar huis gestuurd. Maar ik kan me voorstellen dat alleen al het naar z'n werk gaan hem houvast geeft.

Verder willen mannen vaak niet praten en zeker niet als iets net gebeurd is. Geef hem de tijd, als hij er over wil praten komt hij vanzelf wel.

Zorg zoals hierboven genoemd is vooral voor de gewone dingen, dat is voor nu meer dan genoeg.
quote:Belle73 schreef op 25 november 2012 @ 20:26:

En praat ook zijn moeder. Niet de hele dag, maar als je iets ziet wat je aan haar doet denken bijvoorbeeld. En doe de praktische dingen waar je kunt. Zorg dat je haar verjaardag en sterfdag niet vergeet. Toen mijn vader overleed viel het me dat bijna niemand het meer over hem had, zelfs op hele belangrijke momenten.



Vergis je niet: er zijn veel mensen die onhandig kunnen reageren op het overlijden van een dierbare. Is ons niet geleerd nl. En verjaardagen/sterfdagen benoemen? Niet iedereen is daar van gediend, hou ook daar rekening mee. Net als dat iemand niet kan aanvoelen als diegene daar zélf wel behoefte aan heeft.

Dat iemand is overleden, wil idd nog niet zeggen dat diegene ook nog eens doodgezwegen moet worden. Voor velen kan het toch een te moeilijk gesprek zijn om mee te beginnen/aan te kaarten. Soms is een blik al genoeg.

Mijn vriendin en haar man vierden hun verjaardag toen ze beiden 38 werden. Mijn man is niet ouder geworden dan die leeftijd. Bij binnenkomst kreeg ik een dikke knuffel en de woorden, fijn dat je er bent. Meer niet, en het was meer dan genoeg om een gezellige middag te hebben.



Sluit me aan bij Riony, zelfs als ben je directie familie (als in zus/broer), hoogstwaarschijnlijk dat geen van beiden hetzelfde ervaart in rouw.
Alle reacties Link kopieren
Hem geven wat hij nodig heeft. Ook als dat betekent dat je even afstand houdt.
Alle reacties Link kopieren




Wat vervelend voor jou & je vriend.



Afstand houden, als hij daar behoefte aan heeft. Hem gewoon zijn eigen gang laten gaan. Hij zal naar je toekomen als hij daar behoefte aan heeft.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
Is het gevaarlijk als je vriend fouten maakt door afgeleid zijn op zijn werk? Want in dat geval kan hij beter om vervangend werk vragen.

Verder moet je hem zelf laten rouwen, dat is toch iets waar je zelf doorheen moet. Zorg dat je er bent als je vriend je nodig heeft.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor alle antwoorden , ik lees ze nu pas. Gister avond er nog even over gepraat , hij gaf aan dat hij er wel behoefte aan had om erover te praten maar niet zo goed wist wat hij erover moest zeggen.Dus nu laat ik hem tot dat hij er zelf over begint oid. Hij is nu gewoon gaan werken. Misschien ook wel beter om een beetje bezig te zijn.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven