Overig
alle pijlers
Het grote glittertopic
maandag 10 december 2012 om 08:02
Goedemorgen deze morgen lieve glitterbipsen van me!
Solo, als je zou wíllen plakken (wat echt niet hoeft want je bent een gewaardeerd lid van dit topic zonder dat je ook maar één plaatje plakt) dan zoek je gewoon op 'glittter' en dan een woord er bij. 'Sunday' bijvoorbeeld. Dan krijg je het googleoverzicht en klik je daarboven op 'afbeeldingen' en dan heb je plaatjes te kust en te keur, meestal, hoewel er van het ene thema's veel meer zijn dan van het andere.
Ik heb nu bij 'glitter' en daar bij 'goodmorning' gezocht. Kreeg ik deze....
Solo, als je zou wíllen plakken (wat echt niet hoeft want je bent een gewaardeerd lid van dit topic zonder dat je ook maar één plaatje plakt) dan zoek je gewoon op 'glittter' en dan een woord er bij. 'Sunday' bijvoorbeeld. Dan krijg je het googleoverzicht en klik je daarboven op 'afbeeldingen' en dan heb je plaatjes te kust en te keur, meestal, hoewel er van het ene thema's veel meer zijn dan van het andere.
Ik heb nu bij 'glitter' en daar bij 'goodmorning' gezocht. Kreeg ik deze....
maandag 10 december 2012 om 08:59
Maandag vandaag.
En wát een begin hier....
Moeders die dit kennen?:
Kind wil niet naar school. Maar dan ook écht niet. Zó niet dat je je bijna een sadist voelt omdat je toch wil dat ze gaat.
Juf gebeld, uitgelegd, kind overstuur, doet niks dan huilen, wil niet, dus we gaan te laat komen.
Zojuist toch de aflevering gedaan, mét de hond de klas in en het is een heel eind lopen van de parkeerplaatsen naar de klas, dus mijn linkerbeen kermde van de ellende en ik deed er álles aan om rechtop en 'normaal' te lopen onder de priemende ogen van de rookmoeders bij het het, die je zág denken;'ze zat toch in een rolstoel? En nu loopt ze ineens weer!' Waarbij zij natuurlijk niet konden zien hoe veel inspanning het me kostte om zo gewoon mogelijk en ontspannen mogelijk te lopen maar van binnen kon ik wel janken van narigheid en pijn.
Juf wilde nog even praten, op de gang, over het hoe en waarom van de bui van Fien. Nou juf, vorige week, toen er sneeuw lag en ze in de rij stond te wachten, kreeg ze een steen met sneeuw er omheen tegen zich aangegooid. Daar had ik over gebeld, om aan te geven dat dat erg veel indruk had gemaakt want Fien dacht dat iemand haar haatte. Hoe vaak we ook zeiden dat het waarschijnlijk een bal was, die in het wilde weg een zwiep had gekregen, zij heeft het gevoel dat het een gerichte worp was.
Fien is een heel kalm en zacht meisje, een soort elfje, maakt en heeft geen ruzie met andere kinderen, dat begrijpt ze niet eens, want ze leeft een beetje in haar eigen wereld. En nu is ze bang. Bang dat ze gehaat wordt. En ik krijg het niet uit haar hoofd.
De juf was aardig en zei dat ze de angst begreep maar dat dit wél de wereld is. En daar heeft ze gelijk in, alleen, ik doe er álles aan om haar dat duidelijk te maken, ben niet bang voor de wereld, mijn man ook niet en Fien vindt van alles eng, want die is niet mij, of mijn man maar zichzelf en hoe hard wij ook van alles roepen, kennelijk zit dat onzekere heel erg diep en soms overheerst dat en gaat het alle positiviteit te boven.
Wat was dát kind verdrietig.......
Ben er ondersteboven van.
En wát een begin hier....
Moeders die dit kennen?:
Kind wil niet naar school. Maar dan ook écht niet. Zó niet dat je je bijna een sadist voelt omdat je toch wil dat ze gaat.
Juf gebeld, uitgelegd, kind overstuur, doet niks dan huilen, wil niet, dus we gaan te laat komen.
Zojuist toch de aflevering gedaan, mét de hond de klas in en het is een heel eind lopen van de parkeerplaatsen naar de klas, dus mijn linkerbeen kermde van de ellende en ik deed er álles aan om rechtop en 'normaal' te lopen onder de priemende ogen van de rookmoeders bij het het, die je zág denken;'ze zat toch in een rolstoel? En nu loopt ze ineens weer!' Waarbij zij natuurlijk niet konden zien hoe veel inspanning het me kostte om zo gewoon mogelijk en ontspannen mogelijk te lopen maar van binnen kon ik wel janken van narigheid en pijn.
Juf wilde nog even praten, op de gang, over het hoe en waarom van de bui van Fien. Nou juf, vorige week, toen er sneeuw lag en ze in de rij stond te wachten, kreeg ze een steen met sneeuw er omheen tegen zich aangegooid. Daar had ik over gebeld, om aan te geven dat dat erg veel indruk had gemaakt want Fien dacht dat iemand haar haatte. Hoe vaak we ook zeiden dat het waarschijnlijk een bal was, die in het wilde weg een zwiep had gekregen, zij heeft het gevoel dat het een gerichte worp was.
Fien is een heel kalm en zacht meisje, een soort elfje, maakt en heeft geen ruzie met andere kinderen, dat begrijpt ze niet eens, want ze leeft een beetje in haar eigen wereld. En nu is ze bang. Bang dat ze gehaat wordt. En ik krijg het niet uit haar hoofd.
De juf was aardig en zei dat ze de angst begreep maar dat dit wél de wereld is. En daar heeft ze gelijk in, alleen, ik doe er álles aan om haar dat duidelijk te maken, ben niet bang voor de wereld, mijn man ook niet en Fien vindt van alles eng, want die is niet mij, of mijn man maar zichzelf en hoe hard wij ook van alles roepen, kennelijk zit dat onzekere heel erg diep en soms overheerst dat en gaat het alle positiviteit te boven.
Wat was dát kind verdrietig.......
Ben er ondersteboven van.
maandag 10 december 2012 om 11:11
maandag 10 december 2012 om 12:02
Oh bah Leo, ik kan me zo goed je gevoel voorstellen. Natuurlijk was die sneeuwbal pr ongeluk maar maak dat maar eens duidelijk.
En zoveel verdriet, het arme meisje.
Mijn dochter is pas 4,5 maar ik merk nu al hoeveel moeite ik ermee heb als iets tegen zit voor haar. Wil haar 't liefste tegen alles beschermen en natuurlijk weet ik dat dat niet kan. Maar 't is wel je meisje. En haar verdriet doet ook jou zo'n pijn.
Speciaal voor je dochtertje:
En zoveel verdriet, het arme meisje.
Mijn dochter is pas 4,5 maar ik merk nu al hoeveel moeite ik ermee heb als iets tegen zit voor haar. Wil haar 't liefste tegen alles beschermen en natuurlijk weet ik dat dat niet kan. Maar 't is wel je meisje. En haar verdriet doet ook jou zo'n pijn.
Speciaal voor je dochtertje:
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
maandag 10 december 2012 om 12:33
maandag 10 december 2012 om 17:16
Ach Lé, wat is dat naar hè, als je kind zo'n verdriet heeft. Gelukkig dat het vanmiddag alweer wat beter ging.
En dan Madelief nog, dan wordt het toch weer een klein beetje feest.
Ik had een beetje drukke dag vandaag, vandaar dat ik nu pas hier ben.
En dan Madelief nog, dan wordt het toch weer een klein beetje feest.
Ik had een beetje drukke dag vandaag, vandaar dat ik nu pas hier ben.
Maybe success just isn't your thing.
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 35 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 10 december 2012 om 20:51
Ja Solo, dat is ellendig.
Maar het was vanmiddag weer ouderwets heerlijk gezellig met 't kind. En Madelief, dat is zeker feest. Ik heb dat vijfboekenboek. Ze is er zo blij mee.
Mimi, van harte welkom hoor! Ik ben de baas niet en vindt het alleen maar leuk, nieuwe aanwas.
Groepjes zijn wat mij betreft alleen maar leuk als de deur openstaat voor nieuwe mensen.
Maar het was vanmiddag weer ouderwets heerlijk gezellig met 't kind. En Madelief, dat is zeker feest. Ik heb dat vijfboekenboek. Ze is er zo blij mee.
Mimi, van harte welkom hoor! Ik ben de baas niet en vindt het alleen maar leuk, nieuwe aanwas.
Groepjes zijn wat mij betreft alleen maar leuk als de deur openstaat voor nieuwe mensen.
maandag 10 december 2012 om 21:41
Welkom mimi. Ik ben hier ook zo maar binnen komen glitteren hoor. En zo lang ik er niet uit gegooid word glitter ik vrolijk door .
Dat vijfboekenboek van Madelief is inderdaad leuk! Ik had ze vroegah alle vijf apart, maar die zijn in meerdere verhuizingen gebleven. Dus voor mijn dochter (die idioot vroeg las) heb ik fijn de omnibus gekocht. Ik las er trouwens ook wel eens uit voor hoor .
Dat vijfboekenboek van Madelief is inderdaad leuk! Ik had ze vroegah alle vijf apart, maar die zijn in meerdere verhuizingen gebleven. Dus voor mijn dochter (die idioot vroeg las) heb ik fijn de omnibus gekocht. Ik las er trouwens ook wel eens uit voor hoor .
maandag 10 december 2012 om 21:57
maandag 10 december 2012 om 22:44
Ja duhuh, Harry Potter. Harry weet het niet, maar hij is hier een onuitroeibare huisgenoot, Hij heeft zelfs zoon aan de Fictie gekregen, en dat is een behoorlijke prestatie gezien het feit dat zoon voorheen alleen maar Informatieboeken las. Zoon heeft ook hele overzichten aangelegd van Toverdranken (die dan ook voor het eggie bereid moeten worden wat dan weer gepaard gaat met een enorme ravage in de keuken), Spreuken (waar wij dan weer op gepaste wijze op moeten reageren) en Fabeldieren (die dochter dan weer moet tekenen). Dochter maakt zich minder druk, maar zij heeft ze wel allemaal gelezen. De invaljuf in groep 3 was niet echt blij toen ze met HP7 onder haar arm de klas in kwam, bij wijze van stilleesboek .
dinsdag 11 december 2012 om 08:03
Glitterbabes, ik ga nu vloeken in de kerk denk ik maar HP heeft mij nooit kunnen bekoren. Niet in boek en niet in film. Ik vind er echt niks aan, en dat terwijl mijn bruilofststhema LOTR was en mijn trouwring 'the one ring' is!
Raar he? Ik kreeg alle boeken van HP omdat mijn omgeving overtuigd was dat ik het enig zou vinden maar verder dan anderhalf boek ben ik nooit gekomen.
Hoe is het met iedereen deze morgen?
Ik was bang dat mijn oude kater (ouwe Kees van 22 jaar) het loodje had gelegd. Hij kwam niet meer terug nadat hij gisteren naar buiten was gegaan, samen met zijn cyperse college Kleine Kees. Kleine Kees stond rond etenstijd weer voor de deur maar Ouwe Kees was spoorloos. Ik heb hem geroepen en gefloten tot Fien droog opmerkte dat OK inmiddels toch wat dovig is.
Vanmorgen lag hij opgerold als een garnaal op de buitenmat te slapen en werd niet wakker toen Frieda op hem ging staan. Ik vreesde het ergste maar toen ik hem aanraakte schrok hij op en kreeg ik een stralende 'pêp' cadeau (OK kan niet mauwen maar toetert zo'n beetje). Nu ligt de ouwe tijgergarnaal weer in zijn boodschappendoos te liggen op een kussen wat ik na zijn heengaan zal moeten verbranden denk ik maar wat ben ik blij dat hij er weer en nog is!
Raar he? Ik kreeg alle boeken van HP omdat mijn omgeving overtuigd was dat ik het enig zou vinden maar verder dan anderhalf boek ben ik nooit gekomen.
Hoe is het met iedereen deze morgen?
Ik was bang dat mijn oude kater (ouwe Kees van 22 jaar) het loodje had gelegd. Hij kwam niet meer terug nadat hij gisteren naar buiten was gegaan, samen met zijn cyperse college Kleine Kees. Kleine Kees stond rond etenstijd weer voor de deur maar Ouwe Kees was spoorloos. Ik heb hem geroepen en gefloten tot Fien droog opmerkte dat OK inmiddels toch wat dovig is.
Vanmorgen lag hij opgerold als een garnaal op de buitenmat te slapen en werd niet wakker toen Frieda op hem ging staan. Ik vreesde het ergste maar toen ik hem aanraakte schrok hij op en kreeg ik een stralende 'pêp' cadeau (OK kan niet mauwen maar toetert zo'n beetje). Nu ligt de ouwe tijgergarnaal weer in zijn boodschappendoos te liggen op een kussen wat ik na zijn heengaan zal moeten verbranden denk ik maar wat ben ik blij dat hij er weer en nog is!