En wat nu?

Hallo allemaal.



Ik heb mij vandaag op het forum geregistreerd vanwege wat (seks)problemen in mijn huwelijk en benieuwd ben hoe mensen hier over denken en of er een paar goede reacties komen waar ik wat mee kan.



9 jaar geleden heb ik mijn huidige vrouw leren kennen en dat was liefde op het eerste gezicht. Na een week lagen we lekker in bed maar ze wou nog niet all the way. Totaal geen probleem want we hadden pas net verkering en zij zou de 1e voor mij worden met wie ik al the way zou gaan.



Toen we ongeveer een maand hadden en toch wel veel gespeeld hadden wou ik toch weer es kijken of ze er nu wel klaar van was maar stuitte toch weer op wat weerstand. Ik zei toen weer dat het niets moet maar vroeg wel waarom ze hier geen zin in had terwijl ze wel het voorspel heel erg lekker vond. Toen zei ze dat ze het binnenkort wel voor mij wou doen.



Klinkt raar, maar dat schoot een beetje in het verkeerde keelgat, Ik vroeg haar waarom ze dat voor mij zou doen en waarom niet voor zichzelf. Het is immers iets waar je samen van hoort te genieten in imo.



Toen vertelde ze dus dat ze voor mij 2 vriendjes heeft gehad en dat ze daar hele slechte ervaringen mee had. Seks deed erg veel pijn voor haar en was dus bang dat het met mij ook pijn zou doen. Maar ze was ook bang dat als ze mij geen seks "gaf" dat ik het uit zou maken. Ik zei tegen haar dat het zo niet werkt bij mij en dat we hier gewoon samen aan moesten werken zodat zij er ook van genoot.



Dit heeft dus minstens 3 jaar geduurd voordat ze er enigzins van kon genieten. Ik had ontzettend veel op internet gezocht om het zo lekker en ontspannend mogenlijk voor haar te maken. Toch bleef het penetreren erg veel pijn doen bij haar. Het is in die drie jaar ook maar een paar keer gelukt om in haar klaar te komen. (zal op 1 hand te tellen zijn.



Na drie jaar werd ons 1e kindje geboren. Daarna werd het wat makkelijker. Na vijf jaar werd ons 2e kindje geboren. Daarna werd het dus TE makkelijk. Ik kon als het ware in 1 keer naar binnen en dat deed totaal geen pijn meer bij haar. Dat is een paar keer goed gegaan en toen begonnen de problemen bij mij.



Blijkbaar is er nu te weinig wrijving om mijn penis stijf te houden. Het lukt dus niet meer om in haar klaar te komen terwijl ik dat toch wel erg lekker vind. Nu heb ik dus ook het idee dat dit aan mij ligt want ik schijn dus nog maar net in het gemiddelde te zitten kwa grootte van de penis. Ik denk nu dus dat zij "normaal geopend" is en ik dus te klein.



Impotent ben ik blijkbaar niet. Hij wordt nog steeds goed stijf maar met vrijen houd ie het gewoon niet vol. We hebben van alles geprobeerd maar het wil maar niet lukken. Ik heb nu dus wel zin in seks maar geen zin meer om eraan te beginnen. Weet ook niet meer wat ik zou kunnen doen. Het ergste is dat ik het gevoel heb er wel mee klaar te zijn terwijl ik dat met 34 jaar nog wel te jong vindt.



Beetje lang verhaal geworden maar is wel redelijk volledig zo. Ik hoor graag hoe andere hier over denken. Mischien dat het helpt als ik het op een manier bekijk waar ik nog niet aan gedacht heb. (als die er is)



Groet,

Marcus

Bedankt voor de reacties zover.



Cockring hebben we geprobeerd maar werkt niet (ja gebruikte deze goed maar werd toch slabberdewaski)



Verschillende standjes doen we ook, dus daar hebben we ook variatie in.



Dit is al ruim 3 jaar aan de gang dus we hebben het er best vaak over gehad. Zij zegt dat het niet erg is maar ik vind dus van wel. Ik geloof het ook eigenlijk niet wat ze zegt maar ze blijft volhouden dat het niet erg is.



En het is niet zo dat iedere keer weigert, maar als ie dus stijf blijft dan gaat en gaat het maar door en zit er dan wel iedere keer tegenaan, maar tot ejaculatie komt het niet. Dit gaat dan door tot mn vrouw voor pampus ligt. Ik begin dan te denken nu moet het toch wel gaan komen en dan werkt het dus idd averechts.



En dat is dan ook weer geen motivatie om het te blijven "proberen".



En hij moet het gewoon doen want met mastruberen kan ie binnen 3 a 4 minuten ejaculeren.



Voor mn vrouw is de seks geen probleem. Ik kan haar genoeg laten komen, daar heb ik wel wat voor.

En met klein geschapen heb ik geen probleem als mijn vrouw er geen probleem mee heeft. In het begin was die voor haar zelfs nog te groot.



Het wordt dan wel een probleem als er te weinig wrijving is om te komen. Ik weet ook niet of dat wel het geval is of iets anders waardoor ie slap wordt. Heb ook momenten dat ie het lang uithoud en stijf blijft. Maar dan houd mn vrouw het weer niet vol. En die ligt dan zo uitgeteld dat ze het niet eens met hand af kan maken. En zou ze dat op dat moment wel doen dan voel ik me schuldig dat ik niet eerder gekomen bent en dat ze denkt dat verplicht is om het af te maken. Ook dat werkt weer averechts

Klinkt dat ze mischien last had van vaginisme. Moest het even googlen maar het komt wel overeen met de problemen die we hadden voordat de kinderen er waren. Tampons vond ze toen niet prettig en met vinger ging maar niet meer dan 1.



Maar goed, als het dus psychisch is dan zou ik niet meer weten wat te doen. Ik heb momenteel meer iets van, "van mij hoeft het niet meer zo nodig want heb geen zin meer in teleurstellingen".



Maar goed, dat is de bui nu omdat het gisteren weer es helemaal niks werd.

Anaal hebben we geprobeerd maar ook dat is niks voor haar, hoe voorzichtig ik ook ben. Doet ook weer te veel pijn net als in het begin met normaal vrijen. En als ze pijn heeft vind ik het niet echt relaxed om daar dan mee door te gaan.



Tussendoor pijpen wil ze nog wel eens doen en aftrekken ook, maar dan is het alweer een aflopende verhaal. Ze wilt wel dingen proberen waar ik mee aan kom, maar zelf verzint ze weinig.



Zo vind ik het ook raar dat zij nooit mastrubeerd, ook niet waar ik bij ben om op te geilen ofzo. Ze weet dat ik het wel geil vind om dat te zien, maar dan voelt ze zich stom. Net als leuke lingerie aantrekken. Ik vind het geil maar ze doet het weinig tot niet aan.



En daar hebben we het ook vaak over gehad. Er veranderd alleen weinig.



Kijk, en het is misschien wel geen verplichting om in haar klaar te komen maar ik vind wel dat het moet KUNNEN. Ik lees wel meer reacties van " als je maar geniet dan is het toch ook goed".

Maar zonder klaarkomen is het voor uiteindelijk nutteloos voor mij, en dat hebben de meeste mannen denk ik wel. Als ik een brood bak, dan wil ik daarna eten. Als ik seks heb, dan moet het eruit.

En als het een keertje niet lukt is het niet erg, maar structueel wel.



En ik vind mn vrouw nog steeds geil alleen seks begint me echt tegen te staan op deze manier.