Psyche
alle pijlers
Vluchtgedrag
maandag 28 januari 2013 om 17:00
Dames,
Ik heb ongeveer een relatie van zes maanden met een vrouw. We zijn heel natuurlijk naar elkaar toegegroeid. Aantrekkingskracht, heel veel raakvlakken en het gevoel dat we elkaar al langer kennen. Het voelde al snel goed, waardoor we veel samen waren. Wel verschillen we ook. Zij is wat harder, ook door haar verleden en ik ben ben wat liever.
Net voordat we elkaar leerden kennen, heeft zij in een korte periode veel te verduren gehad. Waaronder de zelfmoord van haar moeder. Ik wist dat zij dat nog geen plekje heeft gegeven, logisch, want zolang geleden is het nog niet. Alleen had ik wel het gevoel dat zij uit onze relatie weer positieve energie kon halen en we spraken er ook over en deden veel leuke dingen samen.
De afgelopen paar weken is dat helemaal omgeslagen. Ze heeft toen nog een teleurstelling te verduren gekregen en het leek net alsof de knop omging. Ze geeft aan dat de tegenslagen te veel voor haar zijn en dat ze het gevoel heeft dat haar hart uit haar lichaam is gerukt. Ons contact werd dan ook steeds iets minder. Hoe meer liefde ik haar gaf, des te meer ze in haar schulp trok. Het is nu zelfs op het punt gekomen dat ze het contact volledig afhoud. Ik heb het gevoel dat ze voor mij vlucht. Vooral omdat ik zie dat ze wel (enige vorm van) contact met vrienden kan behouden, maar helemaal niet op mij kan/wil reageren. Dat doet pijn.
Ik heb er veel begrip voor hoe zij zich voelt, snap heel goed dat ze tijd nodig heeft. Het punt is meer dat ze mij nu helemaal buitensluit,niets meer met mij deelt en dat ik oprecht bezorgd om haar ben.
Herkent iemand deze situatie? Enig idee hoe ik hiermee om kan gaan?
Alvast bedankt!
Ik heb ongeveer een relatie van zes maanden met een vrouw. We zijn heel natuurlijk naar elkaar toegegroeid. Aantrekkingskracht, heel veel raakvlakken en het gevoel dat we elkaar al langer kennen. Het voelde al snel goed, waardoor we veel samen waren. Wel verschillen we ook. Zij is wat harder, ook door haar verleden en ik ben ben wat liever.
Net voordat we elkaar leerden kennen, heeft zij in een korte periode veel te verduren gehad. Waaronder de zelfmoord van haar moeder. Ik wist dat zij dat nog geen plekje heeft gegeven, logisch, want zolang geleden is het nog niet. Alleen had ik wel het gevoel dat zij uit onze relatie weer positieve energie kon halen en we spraken er ook over en deden veel leuke dingen samen.
De afgelopen paar weken is dat helemaal omgeslagen. Ze heeft toen nog een teleurstelling te verduren gekregen en het leek net alsof de knop omging. Ze geeft aan dat de tegenslagen te veel voor haar zijn en dat ze het gevoel heeft dat haar hart uit haar lichaam is gerukt. Ons contact werd dan ook steeds iets minder. Hoe meer liefde ik haar gaf, des te meer ze in haar schulp trok. Het is nu zelfs op het punt gekomen dat ze het contact volledig afhoud. Ik heb het gevoel dat ze voor mij vlucht. Vooral omdat ik zie dat ze wel (enige vorm van) contact met vrienden kan behouden, maar helemaal niet op mij kan/wil reageren. Dat doet pijn.
Ik heb er veel begrip voor hoe zij zich voelt, snap heel goed dat ze tijd nodig heeft. Het punt is meer dat ze mij nu helemaal buitensluit,niets meer met mij deelt en dat ik oprecht bezorgd om haar ben.
Herkent iemand deze situatie? Enig idee hoe ik hiermee om kan gaan?
Alvast bedankt!
maandag 28 januari 2013 om 17:07
Haar laten weten dat je om haar geeft, er voor haar wilt zijn maar dat dat alleen kan als zij wel open staat voor jou.
Denk alsjeblieft om jezelf, heb in jouw schoenen gestaan (andere situatie maar toch) en was een waste of time. Zeg niet dat dat bij jou is, maar zij moet het wel willen ontvangen van jou. Vraag haar wat zij verwacht en wil van jou, dan krijg je duidelijkheid misschien?
Denk alsjeblieft om jezelf, heb in jouw schoenen gestaan (andere situatie maar toch) en was een waste of time. Zeg niet dat dat bij jou is, maar zij moet het wel willen ontvangen van jou. Vraag haar wat zij verwacht en wil van jou, dan krijg je duidelijkheid misschien?
maandag 28 januari 2013 om 17:38
maandag 28 januari 2013 om 18:14
Als ik je van een advies mag voorzien. Je had mijn verhaal hier op kunnen schrijven. Ik heb enige weken geleden het contact met mijn vriend verbroken. Omdat ik merkte dat het op dat moment niet goed was. Voor ons beide niet.
Steeds meer aan elkaar trekken, omdat ik hem nodig had, na de dood van mijn moeder. Maar op een dag was het alsof bij mij de knop omging. Als ik nu niet stop en voor mezelf kies voor een tijd, dan gaat het niet goed met mij, en ook met hem. Daar heb ik veel verdriet van gehad en hem ook veel verdriet mee gedaan. Dat weet ik.
Ik heb nu de energie weer terug om op een gezonde manier mijn eigen leven in te richten en een plekje voor hem te maken. Dat betekend ook, dat als ik er klaar voor ben, en dat duurt niet al te lang meer, ik weer contact zal opnemen.
Maar heel diep in mijn hart hoop ik, dat hij contact zal opnemen. Dat heeft hij tot nu toe ook niet gedaan. Ik geloof dat de suggestie die hier gedaan word, het schrijven van een brief, erg goed is. En verwacht dan ook niet meteen dat ze reageert zoals ze voorheen deed. Soms is het beste iemand los te laten omdat je om ze geeft en van ze houdt.
Sterkte.
Steeds meer aan elkaar trekken, omdat ik hem nodig had, na de dood van mijn moeder. Maar op een dag was het alsof bij mij de knop omging. Als ik nu niet stop en voor mezelf kies voor een tijd, dan gaat het niet goed met mij, en ook met hem. Daar heb ik veel verdriet van gehad en hem ook veel verdriet mee gedaan. Dat weet ik.
Ik heb nu de energie weer terug om op een gezonde manier mijn eigen leven in te richten en een plekje voor hem te maken. Dat betekend ook, dat als ik er klaar voor ben, en dat duurt niet al te lang meer, ik weer contact zal opnemen.
Maar heel diep in mijn hart hoop ik, dat hij contact zal opnemen. Dat heeft hij tot nu toe ook niet gedaan. Ik geloof dat de suggestie die hier gedaan word, het schrijven van een brief, erg goed is. En verwacht dan ook niet meteen dat ze reageert zoals ze voorheen deed. Soms is het beste iemand los te laten omdat je om ze geeft en van ze houdt.
Sterkte.
maandag 28 januari 2013 om 18:50
Heel erg bedankt voor jullie reactie meiden!
Vlammetje1976, goed dat je voor jezelf hebt gekozen, anders ga je er zelf aan onderdoor. Daar schiet je beiden niets mee op. Heb je wel eerst een gesprek met hem gehad voordat je het contact met hem verbrak?
Ik dacht er ook aan om haar een brief te schrijven. Dat ik er voor haar ben en haar de ruimte wil geven om het te kunnen verwerken. Al heb ik dat wel al benoemd.
Ook keur ik sommige dingen in haar gedrag naar mij niet goed, omdat ze alles compleet negeert en geen uitleg of er een verklaring voor heeft. Daarom twijfel ik of ik nu wel een brief moet schrijven of dat ik even afstand moet nemen en het meer van haar kant af moet laten komen...
Vlammetje1976, goed dat je voor jezelf hebt gekozen, anders ga je er zelf aan onderdoor. Daar schiet je beiden niets mee op. Heb je wel eerst een gesprek met hem gehad voordat je het contact met hem verbrak?
Ik dacht er ook aan om haar een brief te schrijven. Dat ik er voor haar ben en haar de ruimte wil geven om het te kunnen verwerken. Al heb ik dat wel al benoemd.
Ook keur ik sommige dingen in haar gedrag naar mij niet goed, omdat ze alles compleet negeert en geen uitleg of er een verklaring voor heeft. Daarom twijfel ik of ik nu wel een brief moet schrijven of dat ik even afstand moet nemen en het meer van haar kant af moet laten komen...
maandag 28 januari 2013 om 18:57
Ik moet bekennen, dat ik geen gesprek met hem heb gehad. Van de ene op de andere dag heb ik geen contact meer opgenomen. Het was bij mij echt op.
De situatie ligt bij mij natuurlijk iets anders, maar ik zou er alles voor over hebben om mijn beste vriend weer terug te hebben. Belangrijk is voor beide wel, dat je elkaar vrij laat.
Voor jou is het belangrijk dat je niet in de rol van hulpverlener gaat zitten. Dat je wel je eigen grenzen in de gaten blijft houden. Ik denk dat een brief dan een heel goed middel is om uit te leggen wat het met jou doet en dat ze altijd bij je terecht kan als ze er behoefte aan heeft. Maar realiseer je wel, dat het kan zijn dat ze geen contact meer opneemt. Dan moet je het ook los kunnen laten, al is het maar voor je eigenwaarde.
De situatie ligt bij mij natuurlijk iets anders, maar ik zou er alles voor over hebben om mijn beste vriend weer terug te hebben. Belangrijk is voor beide wel, dat je elkaar vrij laat.
Voor jou is het belangrijk dat je niet in de rol van hulpverlener gaat zitten. Dat je wel je eigen grenzen in de gaten blijft houden. Ik denk dat een brief dan een heel goed middel is om uit te leggen wat het met jou doet en dat ze altijd bij je terecht kan als ze er behoefte aan heeft. Maar realiseer je wel, dat het kan zijn dat ze geen contact meer opneemt. Dan moet je het ook los kunnen laten, al is het maar voor je eigenwaarde.
