Psyche
alle pijlers
samenwonen
zaterdag 2 februari 2013 om 09:56
beste viva forum leden,
gisteren heb ik een onderwerp geplaatst, maar het was niet duidelijk wat nou precies mijn vraag was...vandaar een nieuw onderwerp. Ik zit er echt mee in mijn maag en begrijp dat het geen doorsnee situatie is.
ik zal het nog een keer proberen uit te leggen.
we vinden elkaar leuk, maar vanwege de omstandigheden wonen we sneller samen dat dat gepland was.
eigenlijk zijn we nog niet voldoende aan elkaar gewent.
Hij heeft een ander ritme als ik, hoe kunnen we naar elkaar toegroeien of is dit gewoon een domme vraag. We hebben nu totaal geen structuur in de dag zitten, ik hou daar niet zo van.
Ik twijfel ik aan zijn oprechtheid. Wilt hij echt met mij een relatie beginnen? Als ik met hem hier over praat, zegt hij dat hij het rustig aan wilt doen en dat we wel samen wonen maar aan de ene kant ook eigenlijk weer niet. Ik vind dat gewoon vaag.
Daarnaast wilde hij in eerste instantie ook niet meteen tegen zijn vrienden zeggen dat hij met mij samenwoonde....dit vond ik ook raar.
dat zijn allemaal van die kleine dingen wat met gewoon aan het twijfelen maakt. ik heb echt zoiets van wat wil je nou.
Voordat ik bij hem woonde leek het wel of hij er zekerder over was, dan dat ik nu eenmaal bij hem woon.
hoop dat jullie mijn probleem begrijpen...
gisteren heb ik een onderwerp geplaatst, maar het was niet duidelijk wat nou precies mijn vraag was...vandaar een nieuw onderwerp. Ik zit er echt mee in mijn maag en begrijp dat het geen doorsnee situatie is.
ik zal het nog een keer proberen uit te leggen.
we vinden elkaar leuk, maar vanwege de omstandigheden wonen we sneller samen dat dat gepland was.
eigenlijk zijn we nog niet voldoende aan elkaar gewent.
Hij heeft een ander ritme als ik, hoe kunnen we naar elkaar toegroeien of is dit gewoon een domme vraag. We hebben nu totaal geen structuur in de dag zitten, ik hou daar niet zo van.
Ik twijfel ik aan zijn oprechtheid. Wilt hij echt met mij een relatie beginnen? Als ik met hem hier over praat, zegt hij dat hij het rustig aan wilt doen en dat we wel samen wonen maar aan de ene kant ook eigenlijk weer niet. Ik vind dat gewoon vaag.
Daarnaast wilde hij in eerste instantie ook niet meteen tegen zijn vrienden zeggen dat hij met mij samenwoonde....dit vond ik ook raar.
dat zijn allemaal van die kleine dingen wat met gewoon aan het twijfelen maakt. ik heb echt zoiets van wat wil je nou.
Voordat ik bij hem woonde leek het wel of hij er zekerder over was, dan dat ik nu eenmaal bij hem woon.
hoop dat jullie mijn probleem begrijpen...
zaterdag 2 februari 2013 om 10:32
ik kan er dus ook geen hoogte van krijg.
vooral omdat hij eerst heeft gezegd dat hij zo trots als een pauw was, wanneer hij met mij samen was. Maar ik merk daar nu wel heel weinig van.
daarnaast ben ik boos op hem omdat ik het contact met mijn vader en broer zo'n beetje op het spel heb gezet. Mijn vader en broer zijn niet zo gek op hem. Maar mijn vader en broer ken ik nog niet zolang...dus ik moest voor mezelf uitzoeken wat ik nou voor hem voelde en hij voor mij, maar wilde me familie ook niet kwijt.
Toen mijn pa hoorde dat ik dus met hem omging, heeft hij tegen mij gezegd dat ik maar andere woonruimte moest gaan vinden.
voordat mijn pa mij het huis uit had gezet heb ik met hem hierover gepraat. meerdere keren. Ik wilde weten of hij serieus wat zag in de relatie. Hij zei ja maar wilde het rustig aan doen. We kennen elkaar al een tijd en ik dacht serieus dat hij er voor wilde gaan.
Maar nu ik eenmaal bij hem zit, merk ik er maar weinig van.
vooral omdat hij eerst heeft gezegd dat hij zo trots als een pauw was, wanneer hij met mij samen was. Maar ik merk daar nu wel heel weinig van.
daarnaast ben ik boos op hem omdat ik het contact met mijn vader en broer zo'n beetje op het spel heb gezet. Mijn vader en broer zijn niet zo gek op hem. Maar mijn vader en broer ken ik nog niet zolang...dus ik moest voor mezelf uitzoeken wat ik nou voor hem voelde en hij voor mij, maar wilde me familie ook niet kwijt.
Toen mijn pa hoorde dat ik dus met hem omging, heeft hij tegen mij gezegd dat ik maar andere woonruimte moest gaan vinden.
voordat mijn pa mij het huis uit had gezet heb ik met hem hierover gepraat. meerdere keren. Ik wilde weten of hij serieus wat zag in de relatie. Hij zei ja maar wilde het rustig aan doen. We kennen elkaar al een tijd en ik dacht serieus dat hij er voor wilde gaan.
Maar nu ik eenmaal bij hem zit, merk ik er maar weinig van.
zaterdag 2 februari 2013 om 10:40
Heel spijtig voor je, maar zo te horen is en wordt dit hem niet!
Dus als je bij hem weg zou gaan heb je geen huis meer begrijp ik uit je verhaal. Bij je vader het huis uitgezet en toen bij hem in gaan wonen?
Zo snel mogelijk op zoek naar een eigen huisje voor jezelf.
Dus als je bij hem weg zou gaan heb je geen huis meer begrijp ik uit je verhaal. Bij je vader het huis uitgezet en toen bij hem in gaan wonen?
Zo snel mogelijk op zoek naar een eigen huisje voor jezelf.
Never tell your problems to anyone...20% don't care and the other 80% are glad you have them
zaterdag 2 februari 2013 om 10:59
Dus je bent bij vrij snel hem ingetrokken zonder dat jullie eigenlijk klaar waren om samen te gaan wonen?
Hoe kan het dat je bij je vader woonde, terwijl je je vader nog niet zo lang kent?
Als ik jou was zou ik een eigen woonruimte zoeken. Je bent nu al een keer uit huis gezet doordat je bij iemand woonde die je niet zo lang kent, en als ik jou was zou me dat geen 2e keer proberen.
Dus gewoon een eigen kamer/studio huren, en dan rustig kijken hoe de relatie zich ontwikkelt en samen gaan wonen omdat je samen wil wonen, niet omdat het praktischer is.
Hoe kan het dat je bij je vader woonde, terwijl je je vader nog niet zo lang kent?
Als ik jou was zou ik een eigen woonruimte zoeken. Je bent nu al een keer uit huis gezet doordat je bij iemand woonde die je niet zo lang kent, en als ik jou was zou me dat geen 2e keer proberen.
Dus gewoon een eigen kamer/studio huren, en dan rustig kijken hoe de relatie zich ontwikkelt en samen gaan wonen omdat je samen wil wonen, niet omdat het praktischer is.
Zeg maar Spijker.
zaterdag 2 februari 2013 om 12:21
Je zegt dan wel dat je hem 7 jaar kent, maar écht kennen doe je hem dus absoluut niet! Ik bedoel, ik ken mijn oud-klasgenoten al tig jaar, maar dan kén ik ze toch niet als een relatie met ze hebben?
Denk dat je bent gaan samenwonen om het wonen bij je vader te ontvluchten. Je bent 32 jaar, geen 16, dus de leeftijd van 'het avontuur aangaan en zien waar het schip zal stranden' is al lang voorbij. Wordt wolwassen en ga op eigen benen staan. Zoek hulp en start met eea verwerken, zoek een baan en ga zelfstandig worden.
Denk dat je bent gaan samenwonen om het wonen bij je vader te ontvluchten. Je bent 32 jaar, geen 16, dus de leeftijd van 'het avontuur aangaan en zien waar het schip zal stranden' is al lang voorbij. Wordt wolwassen en ga op eigen benen staan. Zoek hulp en start met eea verwerken, zoek een baan en ga zelfstandig worden.
zaterdag 2 februari 2013 om 15:58
dat laatste bericht klopt inderdaad,
daar heb ik misschien een vergissing in gemaakt.
Hij had zich er eerst ook anders over uitgesproken. Ik mocht ook bij hem blijven wonen als het niet zou lukken. Dus in die zin lag er geen druk op.
Ben best voorzichtig met het aangaan van vriendschappen, het is niet een een of andere vage kennis in die zin. Zoals je een goede vriendin hebt was hij altijd een goede vriend. Alleen liepen we al langere tijd om elkaar heen te draaien. Toen zei hij dus dat hij verliefd op me was, maar ik was daar op dat moment niet aan toen. Dat was namelijk het moment dat ik bij mijn ex weg ben gegaan. Daarvoor heb ik 5 jaar op mezelf gewoond. Hij had eerst een relatie en daar ging ik dus niet tussen zitten, later had ik weer een relatie...en ging hij er ook niet tussen zitten.
nu was ik net weer vrijgezel en hij al wat langer. we kwamen weer in contact, eerst vriendschappelijk. later zei hij dus was hij voor me voelde. ik schrok hiervan, kwam tenslotte net uit een relatie en wilde eerst ook alles voor mezelf op een rijtje hebben.
we hebben vanochtend gepraat zodat we elkaar begrijpen. ik weet dat dat ontzettend belangrijk is. Tevens moeten we naar elkaar toegroeien. Dat is juist het lastige...we leven al samen, moeten praten maar ook weer niet.
ben overigens druk bezig met het zoeken naar een baan, maar in deze omgeving is bijna niks. wat dat betreft zit ik in een vervelende situatie. waarschijnlijk ga ik me omscholen. Heb wel geleerd voor mezelf te kiezen. Ik ga me niet aanpassen op het leven van een ander in die zin, moet zelf ook aan me toekomst denken.
Doordat mijn ouders gescheiden waren toen ik 5 was heb ik mijn vader pas later leren kennen. Dus toen ik bij hem woonde was dat ook gek, mijn pa is ook gewend aan zijn vrijheid. die was ook niet gewend dat er iemand bij hem in huis woonde. ik heb daar tenslotte maar tot mijn 5de gewoond.
Heb het gewoon ook niet altijd makkelijk gehad, maar ik kom er wel. Ik had ook zo mijn ruimte nodig en mijn vader ook. dat contact loopt nu wel weer beter.
Daarom wil ik ook wel in deze omgeving blijven. ik solliciteer me rot, maar in deze omgeving zijn weinig banen. als er een vacature is, reageren er gelijk 200 mensen. dus ja...het kan, maar is wel erg lastig. Daarom wil ik me laten omscholen naar de zorg, heb me al opgegeven voor een informatiebijeenkomst voor de mogelijkheden.
Deze stap om bij hem te gaan wonen was geen vlucht voor mij. We hadden hier van te voren over gepraat. van wat als mijn vader niet meer wilt dat ik bij hem woon. Dan kon ik bij hem wonen en ja hij zag een relatie ook zitten, maar wist ook niet goed hoe het dan zou lopen omdat het eigenlijk sneller zou gaan dan gepland...
Van mij mag het nou ook allemaal wel een keer normaal gaan, maar het is gewoon niet zo makkelijk. ik solliciteer op van alles. Wil alles aanpakken, maar er is hier gewoon niks. Dat is nu al 5 maanden, dat is ook de tijd dat ik bij die ex weg ben.
Ik wil ook rust, maar weet niet hoe. dacht dat dit een goede keus was. Maar het is zwaarder dan gedacht. Daarom zocht ik ook tips in de omgang met elkaar in de relatie
daar heb ik misschien een vergissing in gemaakt.
Hij had zich er eerst ook anders over uitgesproken. Ik mocht ook bij hem blijven wonen als het niet zou lukken. Dus in die zin lag er geen druk op.
Ben best voorzichtig met het aangaan van vriendschappen, het is niet een een of andere vage kennis in die zin. Zoals je een goede vriendin hebt was hij altijd een goede vriend. Alleen liepen we al langere tijd om elkaar heen te draaien. Toen zei hij dus dat hij verliefd op me was, maar ik was daar op dat moment niet aan toen. Dat was namelijk het moment dat ik bij mijn ex weg ben gegaan. Daarvoor heb ik 5 jaar op mezelf gewoond. Hij had eerst een relatie en daar ging ik dus niet tussen zitten, later had ik weer een relatie...en ging hij er ook niet tussen zitten.
nu was ik net weer vrijgezel en hij al wat langer. we kwamen weer in contact, eerst vriendschappelijk. later zei hij dus was hij voor me voelde. ik schrok hiervan, kwam tenslotte net uit een relatie en wilde eerst ook alles voor mezelf op een rijtje hebben.
we hebben vanochtend gepraat zodat we elkaar begrijpen. ik weet dat dat ontzettend belangrijk is. Tevens moeten we naar elkaar toegroeien. Dat is juist het lastige...we leven al samen, moeten praten maar ook weer niet.
ben overigens druk bezig met het zoeken naar een baan, maar in deze omgeving is bijna niks. wat dat betreft zit ik in een vervelende situatie. waarschijnlijk ga ik me omscholen. Heb wel geleerd voor mezelf te kiezen. Ik ga me niet aanpassen op het leven van een ander in die zin, moet zelf ook aan me toekomst denken.
Doordat mijn ouders gescheiden waren toen ik 5 was heb ik mijn vader pas later leren kennen. Dus toen ik bij hem woonde was dat ook gek, mijn pa is ook gewend aan zijn vrijheid. die was ook niet gewend dat er iemand bij hem in huis woonde. ik heb daar tenslotte maar tot mijn 5de gewoond.
Heb het gewoon ook niet altijd makkelijk gehad, maar ik kom er wel. Ik had ook zo mijn ruimte nodig en mijn vader ook. dat contact loopt nu wel weer beter.
Daarom wil ik ook wel in deze omgeving blijven. ik solliciteer me rot, maar in deze omgeving zijn weinig banen. als er een vacature is, reageren er gelijk 200 mensen. dus ja...het kan, maar is wel erg lastig. Daarom wil ik me laten omscholen naar de zorg, heb me al opgegeven voor een informatiebijeenkomst voor de mogelijkheden.
Deze stap om bij hem te gaan wonen was geen vlucht voor mij. We hadden hier van te voren over gepraat. van wat als mijn vader niet meer wilt dat ik bij hem woon. Dan kon ik bij hem wonen en ja hij zag een relatie ook zitten, maar wist ook niet goed hoe het dan zou lopen omdat het eigenlijk sneller zou gaan dan gepland...
Van mij mag het nou ook allemaal wel een keer normaal gaan, maar het is gewoon niet zo makkelijk. ik solliciteer op van alles. Wil alles aanpakken, maar er is hier gewoon niks. Dat is nu al 5 maanden, dat is ook de tijd dat ik bij die ex weg ben.
Ik wil ook rust, maar weet niet hoe. dacht dat dit een goede keus was. Maar het is zwaarder dan gedacht. Daarom zocht ik ook tips in de omgang met elkaar in de relatie
zaterdag 2 februari 2013 om 16:55
En ondanks je laatste bericht denk ik toch dat jullie basis niet goed is en dat is cruciaal in jullie situatie.
Je bent pas 5 maanden bij je ex weg en nu al in een nieuwe relatie gedoken en samen gaan wonen op basis van een verliefdheid van jaren geleden. Dat kan toch niet goed gaan als je er nuchter over nadenkt? Ik begrijp dat je het niet makkelijk hebt gehad, maar je doet het jezelf nu toch weer aan, waarom?
Jullie zijn pas 5 maanden samen en als je dan al op een forum tips moet vragen hoe je het best met elkaar kan omgaan, dat is gewoon heel erg fout! In een goeie relatie gaat dat namelijk helemaal vanzelf!
Je bent pas 5 maanden bij je ex weg en nu al in een nieuwe relatie gedoken en samen gaan wonen op basis van een verliefdheid van jaren geleden. Dat kan toch niet goed gaan als je er nuchter over nadenkt? Ik begrijp dat je het niet makkelijk hebt gehad, maar je doet het jezelf nu toch weer aan, waarom?
Jullie zijn pas 5 maanden samen en als je dan al op een forum tips moet vragen hoe je het best met elkaar kan omgaan, dat is gewoon heel erg fout! In een goeie relatie gaat dat namelijk helemaal vanzelf!
zaterdag 2 februari 2013 om 18:30
bedankt voor de tip.
dat had ik misschien wel nodig.
ik heb om me heen weinig goede relatie's gezien. Daardoor denk ik dat ik soms gewoon niet weet wanneer het echt goed zit. Een relatie gaat toch immers ook niet altijd makkelijk, de zogenaam de ups en downs? ik weet gewoon niet hoe ik het moet zien, wat is normaal en wat niet. Mensen willen vaak weten wie ik ben en als ik mensen wat beter ken vertrouw ik ze een stukje van me verleden toe, maar het lijkt wel alsof er dan mensen zijn bij wie er een knop omgaat en dan denken van goh dat is een mooi slachtoffer.
Ik weet gewoon niet hoe het werkt...en ja daar schaam ik me voor aangezien ik 32 ben.
dat had ik misschien wel nodig.
ik heb om me heen weinig goede relatie's gezien. Daardoor denk ik dat ik soms gewoon niet weet wanneer het echt goed zit. Een relatie gaat toch immers ook niet altijd makkelijk, de zogenaam de ups en downs? ik weet gewoon niet hoe ik het moet zien, wat is normaal en wat niet. Mensen willen vaak weten wie ik ben en als ik mensen wat beter ken vertrouw ik ze een stukje van me verleden toe, maar het lijkt wel alsof er dan mensen zijn bij wie er een knop omgaat en dan denken van goh dat is een mooi slachtoffer.
Ik weet gewoon niet hoe het werkt...en ja daar schaam ik me voor aangezien ik 32 ben.
