Psyche
alle pijlers
dwangcontrole
zondag 3 februari 2013 om 09:07
Ik twijfelde eerst of ik het onder dit account moest posten maar ik doe het toch
Wat begon met iets kleins, is gegroeid tot iets waar ik dagelijks, vrijwel continue last van heb. Het begon met als ik weg ging de deur/ramen controleren of het dicht ging. Maar van het een kwam het ander.
Nu is het zo erg dat ik alles maar dan ook alles tig keer controleren moet. Stekkerdozen moeten uit het stopcontact, of het lichtje moet uit staan als ik weg ga. De la van mijn kast moet dicht. De kranen moeten tot een paar keer toe gecontroleerd worden of hij wel echt dicht is. De koelkast ook zo iets, die gaat een paar keer open en dicht tot ik zeker ben "hij is dicht". Dingen op slot doen ook, een paar keer gaat het op slot / open. En ik moet ook een paar keer geprobeerd hebben om te kijken of het echt niet open gaat. Vaak moet dat dan bijv 10 x of 5 keer. En moet ik dat ook echt geteld hebben dat ik dat gedaan heb. Zo niet moet ik terug lopen want anders word ik gek van angst.
Nu is het dus zo ver dat het mij opvreet. Ik ben op zeg maar. Ik slaap heel erg slecht, op mijn werk ben ik als de dood dat de deur niet dicht blijk te zijn. En ga zo maar door. Dingen die kwijt raken of gebeuren, gaat mijn hoofd gelijk de situatie voorzien en ben ik altijd degene die er iets mee te maken heeft. Ondanks dat de situatie anders was verlopen. Wanneer ik vrijdags gewerkt heb, en iemand anders moet zaterdag werken, dan heb ik pas wat meer rust in mijn hoofd wanneer het die tijd is dat ze op het werk zijn. Want pas dan weet ik dat het goed is.
Het is misschien een omdat ik wéét dat ik er last van heb, weet wanneer ik het doe en er altijd bewust van ben. Maar ik kan het niet stoppen. Niemand lijkt mij te begrijpen. Het is niet zo gemakkelijk als je zegt van stop met controleren.. Wanneer ik dat niet doe raak ik gewoon erg in paniek, en ben ik helemaal thuis als een gek aan het stressen en doen.
Heeft iemand hier ervaring mee, het is niet fijn om er met niemand over te kunnen praten die je begrijpt. Nooit gedacht dat je geest zo sterk kan zijn dat ie je leven eigenlijk beheerst.
Vanmorgen kwam ik tot de conclusie dat het gewoon niet meer gaat zo. Ik ben op. Op mijn vrije dag vandaag ga ik even langs op het werk, waarom omdat ik het gecontroleerd moet hebben. Ik wil voor aanstaande dinsdag een afspraak maken bij mijn huisarts, maar ik ben zo nerveus! Wat staat me te wachten? Gaat praten mij helpen om over de (controle)angst heen te komen?
Gelieve het bericht niet te quoten , misschien voor herkenbaarheid haal ik het over een tijdje weg. (Ik weet dat het vervelend is erger me er ook vaak aan, maar sommige details wil ik dan misschien weg hebben!)
Iemand met ervaringen, tips?
Wat begon met iets kleins, is gegroeid tot iets waar ik dagelijks, vrijwel continue last van heb. Het begon met als ik weg ging de deur/ramen controleren of het dicht ging. Maar van het een kwam het ander.
Nu is het zo erg dat ik alles maar dan ook alles tig keer controleren moet. Stekkerdozen moeten uit het stopcontact, of het lichtje moet uit staan als ik weg ga. De la van mijn kast moet dicht. De kranen moeten tot een paar keer toe gecontroleerd worden of hij wel echt dicht is. De koelkast ook zo iets, die gaat een paar keer open en dicht tot ik zeker ben "hij is dicht". Dingen op slot doen ook, een paar keer gaat het op slot / open. En ik moet ook een paar keer geprobeerd hebben om te kijken of het echt niet open gaat. Vaak moet dat dan bijv 10 x of 5 keer. En moet ik dat ook echt geteld hebben dat ik dat gedaan heb. Zo niet moet ik terug lopen want anders word ik gek van angst.
Nu is het dus zo ver dat het mij opvreet. Ik ben op zeg maar. Ik slaap heel erg slecht, op mijn werk ben ik als de dood dat de deur niet dicht blijk te zijn. En ga zo maar door. Dingen die kwijt raken of gebeuren, gaat mijn hoofd gelijk de situatie voorzien en ben ik altijd degene die er iets mee te maken heeft. Ondanks dat de situatie anders was verlopen. Wanneer ik vrijdags gewerkt heb, en iemand anders moet zaterdag werken, dan heb ik pas wat meer rust in mijn hoofd wanneer het die tijd is dat ze op het werk zijn. Want pas dan weet ik dat het goed is.
Het is misschien een omdat ik wéét dat ik er last van heb, weet wanneer ik het doe en er altijd bewust van ben. Maar ik kan het niet stoppen. Niemand lijkt mij te begrijpen. Het is niet zo gemakkelijk als je zegt van stop met controleren.. Wanneer ik dat niet doe raak ik gewoon erg in paniek, en ben ik helemaal thuis als een gek aan het stressen en doen.
Heeft iemand hier ervaring mee, het is niet fijn om er met niemand over te kunnen praten die je begrijpt. Nooit gedacht dat je geest zo sterk kan zijn dat ie je leven eigenlijk beheerst.
Vanmorgen kwam ik tot de conclusie dat het gewoon niet meer gaat zo. Ik ben op. Op mijn vrije dag vandaag ga ik even langs op het werk, waarom omdat ik het gecontroleerd moet hebben. Ik wil voor aanstaande dinsdag een afspraak maken bij mijn huisarts, maar ik ben zo nerveus! Wat staat me te wachten? Gaat praten mij helpen om over de (controle)angst heen te komen?
Gelieve het bericht niet te quoten , misschien voor herkenbaarheid haal ik het over een tijdje weg. (Ik weet dat het vervelend is erger me er ook vaak aan, maar sommige details wil ik dan misschien weg hebben!)
Iemand met ervaringen, tips?
zondag 3 februari 2013 om 09:13
Hey wat erg voor jou zeg, ik heb ook wel last van controleren maar roep mezelf dan een stop toe. Ik moet wel controleren of de kookplaat uit is, soms de strijkbout en of de deur idd goed dicht is maar verder gaat het bij mij niet. Het lijkt me verschrikkelijk jouw situatie maar ga aub wel naar je huisarts, laat je er voor behandelen want het beheerst zo je hele leven en dat lijkt mij niet goed! heel veel sterkte!
PS. ik heb ooit eens gelezen dat het gebrek aan zelfvertrouwen is maar ik weet niet of dat daadwerkelijk zo is, Een collega vroeger van mij heeft voor dit controleren destijds terapieen gehad en is er helemaal vanaf gekomen!
PS. ik heb ooit eens gelezen dat het gebrek aan zelfvertrouwen is maar ik weet niet of dat daadwerkelijk zo is, Een collega vroeger van mij heeft voor dit controleren destijds terapieen gehad en is er helemaal vanaf gekomen!
zondag 3 februari 2013 om 09:14
Ja ik ken mensen die er in minder mate last van hebben.
Ik raad je aan om je naar je huisarts te gaan en je te laten verwijzen met name wanneer zaken in dagelijks leven in het gedrang komen.
Het kan een vorm zijn van een angststoornis, obsessieve compulsieve stroonis (OCS).
http://nl.wikipedia.org/wiki/Obsessieve ... e_stoornis
Ik raad je aan om je naar je huisarts te gaan en je te laten verwijzen met name wanneer zaken in dagelijks leven in het gedrang komen.
Het kan een vorm zijn van een angststoornis, obsessieve compulsieve stroonis (OCS).
http://nl.wikipedia.org/wiki/Obsessieve ... e_stoornis
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 3 februari 2013 om 09:16
quote:Frizzy schreef op 03 februari 2013 @ 09:11:
Wat goed dat je naar de huisarts gaat. Volgens mij kan bijvoorbeeld schematherapie goed helpen! En verder hoef je je heus niet te schamen.
Ik ga mij er eens op inlezen. Eerlijk gezegd schaam ik mij er wel voor. Het voelt gewoon alsof ik gek ben ofzo..
Op het werk hebben ze het wel deels door, maar niet dat ik er echt enorm mee zit. Deuren moeten altijd mee gecontroleerd worden namelijk, want anders slaap ik helemaal niet. Als dat gebeurd is word in mijn hoofd elke keer de situatie herhaald dat iedereen gecontroleerd heeft, en dan heb ik mer rust.
Wat goed dat je naar de huisarts gaat. Volgens mij kan bijvoorbeeld schematherapie goed helpen! En verder hoef je je heus niet te schamen.
Ik ga mij er eens op inlezen. Eerlijk gezegd schaam ik mij er wel voor. Het voelt gewoon alsof ik gek ben ofzo..
Op het werk hebben ze het wel deels door, maar niet dat ik er echt enorm mee zit. Deuren moeten altijd mee gecontroleerd worden namelijk, want anders slaap ik helemaal niet. Als dat gebeurd is word in mijn hoofd elke keer de situatie herhaald dat iedereen gecontroleerd heeft, en dan heb ik mer rust.
zondag 3 februari 2013 om 09:19
De onzekerheid kan komen door wat er allemaal gaande is op het moment. Ik kan niet in details treden maar laten we het houden op dat je geen bewijs heb wie wat heeft gedaan, en dat iedereen dus eigenlijk soort van beschuldigd is.
Ik moet inderdaad naar de huisarts. Het beheerst nu al mijn hele dagelijks leven. Ik heb geen moment rust. Het gaat inderdaad niet meer. Het is niet een klein beetje wat ik doe maar heel erg veel. Het is niet meer onschuldig zoals het begon.
Ik moet inderdaad naar de huisarts. Het beheerst nu al mijn hele dagelijks leven. Ik heb geen moment rust. Het gaat inderdaad niet meer. Het is niet een klein beetje wat ik doe maar heel erg veel. Het is niet meer onschuldig zoals het begon.
zondag 3 februari 2013 om 09:28
Wat goed dat je hulp zoekt! OCS is heel goed te behandelen met therapie, soms ook met medicatie erbij als het onderdeel is van een meer gecompliceerd probleem. En nee, je kunt het niet zelf verhelpen, dat heb je al gemerkt.
Dat je jezelf doorziet, je gedrag durft te benoemen én er hulp voor zoekt is echt enorm stoer. Veel succes, het wordt heus beter!
Dat je jezelf doorziet, je gedrag durft te benoemen én er hulp voor zoekt is echt enorm stoer. Veel succes, het wordt heus beter!
zondag 3 februari 2013 om 09:30
quote:Cookie-Dough schreef op 03 februari 2013 @ 09:16:
[...]
Ik ga mij er eens op inlezen. Eerlijk gezegd schaam ik mij er wel voor. Het voelt gewoon alsof ik gek ben ofzo..
Op het werk hebben ze het wel deels door, maar niet dat ik er echt enorm mee zit. Deuren moeten altijd mee gecontroleerd worden namelijk, want anders slaap ik helemaal niet. Als dat gebeurd is word in mijn hoofd elke keer de situatie herhaald dat iedereen gecontroleerd heeft, en dan heb ik mer rust.Weet je, heel veel mensen hebben die drang tot controleren. Het wordt pas zorgelijk als je, zoals jij, er echt onder gaat lijden. Let maar eens op, je zal merken dat veel mensen het in meerdere of mindere mate zullen herkennen. Lees ook de link eens die hier gepost is.
[...]
Ik ga mij er eens op inlezen. Eerlijk gezegd schaam ik mij er wel voor. Het voelt gewoon alsof ik gek ben ofzo..
Op het werk hebben ze het wel deels door, maar niet dat ik er echt enorm mee zit. Deuren moeten altijd mee gecontroleerd worden namelijk, want anders slaap ik helemaal niet. Als dat gebeurd is word in mijn hoofd elke keer de situatie herhaald dat iedereen gecontroleerd heeft, en dan heb ik mer rust.Weet je, heel veel mensen hebben die drang tot controleren. Het wordt pas zorgelijk als je, zoals jij, er echt onder gaat lijden. Let maar eens op, je zal merken dat veel mensen het in meerdere of mindere mate zullen herkennen. Lees ook de link eens die hier gepost is.
zondag 3 februari 2013 om 09:52
Hee wat lastig! Ik heb het niet zo veel als jou. Ik ben meer bang dat er brand uitbreekt. (ben al eens halverwege mijn reis naar de andere kant van NL terug gegaan om te controleren of het gas écht uit was)
Ik heb nu "gekke woorden" bedacht als ik bijv. mijn stijltang uit het stopcontact haal. Dan zeg ik bloerdieploepeploep (ofzo) gewoon iets geks. Als een soort controlepunt zegmaar.
Succes bij de HA!
Ik heb nu "gekke woorden" bedacht als ik bijv. mijn stijltang uit het stopcontact haal. Dan zeg ik bloerdieploepeploep (ofzo) gewoon iets geks. Als een soort controlepunt zegmaar.
Succes bij de HA!
zondag 3 februari 2013 om 10:20
Ik herken het in zekere zin. Ik heb ook last van controlerende gedachtes die ik dan uitvoer. Voordat ik 's avonds naar bed toe kan gaat er bij mij een heel ritueel aan vooraf. Gas 3 keer controleren en ruiken of ik geen gas ruik, lichtknopjes meerdere keren aan en uit doen (is het licht wel echt goed uit dit keer?), koelkast idd meerdere keren dichtdoen en sluiten etc. etc. Bij mij beperkt dit zich tot in de avond en per dag ben ik er misschien 10 tot 15 minuten mee bezig. Dat vind ik acceptabel.
Ik merk wel dat het eens in de zoveel tijd weer uit de hand begint te lopen. Dan lig ik al in bed en ga ik toch weer kijken of alles al uit is. Ik heb tijden gehad dat ik gewoon niet bij het gasstel weg durfde te lopen omdat ik bang was dat het dan toch niet goed afgesloten was. Op de momenten dat het uit de hand loopt, roep ik mezelf een halt toe (dat heb ik geleerd in therapie). Ik spreek dan weer met mezelf een aantal zaken af die ik mag controleren, wat valt onder de noemer acceptabel. Dat is dan even moeilijk, maar dan gaat het wel weer.Het controleren zal altijd min of meer bij mij blijven houden (het heeft een functie!). Zolang het maar acceptabel blijft.
Jij bent eigenlijk dag en nacht ermee bezig en bij jou is het dan ook uit de hand gelopen. Goed dat je hulp zoekt! Waarom ben je daar zenuwachtig voor?
Sterkte!
Ik merk wel dat het eens in de zoveel tijd weer uit de hand begint te lopen. Dan lig ik al in bed en ga ik toch weer kijken of alles al uit is. Ik heb tijden gehad dat ik gewoon niet bij het gasstel weg durfde te lopen omdat ik bang was dat het dan toch niet goed afgesloten was. Op de momenten dat het uit de hand loopt, roep ik mezelf een halt toe (dat heb ik geleerd in therapie). Ik spreek dan weer met mezelf een aantal zaken af die ik mag controleren, wat valt onder de noemer acceptabel. Dat is dan even moeilijk, maar dan gaat het wel weer.Het controleren zal altijd min of meer bij mij blijven houden (het heeft een functie!). Zolang het maar acceptabel blijft.
Jij bent eigenlijk dag en nacht ermee bezig en bij jou is het dan ook uit de hand gelopen. Goed dat je hulp zoekt! Waarom ben je daar zenuwachtig voor?
Sterkte!
zondag 3 februari 2013 om 11:37
herken het wel tot op zekere hoogte maar niet alles tegelijk. Ik ga het tegen door heel goed op te letten wat ik doe, dus: vriezer *altijd* goed sluiten (en nog eens extra duwen) elke keer na het openen. *Altijd* de timer zetten nadat ik iets op het vuur heb gezet en even de keuken uit wil.
De basis is (uiteraard) angst en de oplossing is (terecht) je hoofd erbij houden. Maar je kan ook overdrijven en verslaafd raken aan het rustige gevoel nadat je hebt gecontroleerd en angstig worden als je dat niet doet. Hoe dat bij jou zo uit de hand kan lopen weet ik niet maar een psycholoog waarschijnlijk wel.
De basis is (uiteraard) angst en de oplossing is (terecht) je hoofd erbij houden. Maar je kan ook overdrijven en verslaafd raken aan het rustige gevoel nadat je hebt gecontroleerd en angstig worden als je dat niet doet. Hoe dat bij jou zo uit de hand kan lopen weet ik niet maar een psycholoog waarschijnlijk wel.
it's a big club and you ain't in it
zondag 3 februari 2013 om 11:49
mijn hoofd gelooft niet dat de voordeur koelkast dicht is ondanks als ik het extra aanduw. of hard aan de voordeur heb getrokken om te openen. Dan alsnog moet ik terug lopen en extra aanduwen:s ik merk dat ik dit meer had toen ik samenwoonde. Toen ik thuis woonde trok ik de deur achter me dicht en hoorde je dat ie dicht was en heb ik zelden gecontroleerd..
ik kan wel zeggen ik heb de deur dicht gedaan of noem maar wat maar toch denkt mn hoofd "weet je het wel zeker" wat als het toch niet gedaan is en zo blijf ik controleren..
ik kan wel zeggen ik heb de deur dicht gedaan of noem maar wat maar toch denkt mn hoofd "weet je het wel zeker" wat als het toch niet gedaan is en zo blijf ik controleren..
zondag 3 februari 2013 om 12:00
Heel herkenbaar!
Ik heb ocs en dat heb ik al van jongs af aan. Toen ik en jaar of 15 was had ik er heel veel last van. Echt alles controleren, ik werd er gek van. Ik ben toen naar een kinderpsycholoog geweest en hb daar een tijdje gelopen. Het is toen veel minder geworden. Ik heb er wel altijd last van gehad maar leefbaar zeg maar. Het blijkt ook dat ik erge last had van agressieve dwanggedachten en daar slik ik nu medicijnen voor omdat het steeds erger werd.
Nu heb ik nog wel bepaalde rituelen maar die nemen gelukkig niet zoveel tijd meer in beslag. Er is zeker wat aan te doen met therapie en wat goed dat je naar de HA gaat!!
Heel veel succes!
Ik heb ocs en dat heb ik al van jongs af aan. Toen ik en jaar of 15 was had ik er heel veel last van. Echt alles controleren, ik werd er gek van. Ik ben toen naar een kinderpsycholoog geweest en hb daar een tijdje gelopen. Het is toen veel minder geworden. Ik heb er wel altijd last van gehad maar leefbaar zeg maar. Het blijkt ook dat ik erge last had van agressieve dwanggedachten en daar slik ik nu medicijnen voor omdat het steeds erger werd.
Nu heb ik nog wel bepaalde rituelen maar die nemen gelukkig niet zoveel tijd meer in beslag. Er is zeker wat aan te doen met therapie en wat goed dat je naar de HA gaat!!
Heel veel succes!
zondag 3 februari 2013 om 12:06
Was ik weer..
De agressieve dwanggedachten is iets van de laatste 4 jaar, ik kreeg door de gedachten paniekaanvallen en dat ging van kwaad tot erger en daarom heb ik nu medicijnen, dat gaat nu super goed!!
De controledwang is niet meer zo erg als op mn 15e, het zijn nog een paar kleine dingetjes maar niet heel storend voor mij.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt en als je nog vragen hebt! Barst maar los!
De agressieve dwanggedachten is iets van de laatste 4 jaar, ik kreeg door de gedachten paniekaanvallen en dat ging van kwaad tot erger en daarom heb ik nu medicijnen, dat gaat nu super goed!!
De controledwang is niet meer zo erg als op mn 15e, het zijn nog een paar kleine dingetjes maar niet heel storend voor mij.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt en als je nog vragen hebt! Barst maar los!
zondag 3 februari 2013 om 12:11
een koelkast gebruikt niet zoveel stroom; ook als hij continu zou aanslaan zou dat niet veel meer gebruiken dan een lamp van 25 watt.. is ongeveer 4 euro per maand voor een continu koelende kast.
Of hij echt continu stroom verbruikt kan je horen aan de draaiende motor. Dus doe dat eens (alle beetjes helpen).
Of hij echt continu stroom verbruikt kan je horen aan de draaiende motor. Dus doe dat eens (alle beetjes helpen).
it's a big club and you ain't in it
zondag 3 februari 2013 om 13:46
Ik herken mezelf zo hier in. Ik heb het zelf ook, en als ik onder veel stress sta, wordt het veel erger dan op dagen dat ik wat beter in mijn vel zit. Dan moet ik soms wel vijf keer terug naar beneden om te kijken of het gas niet meer aanstaat. Vijf is een magisch getal voor mij. En die deuren, vooral die deuren...
Ik heb het ook buiten, dan moet ik bijvoorbeeld op bepaalde stoeptegels lopen, en als dat dan misgaat, moet ik teruglopen (hoe raar dat er ook uit moge zien).
Het is heel goed dat je naar de huisarts gaat, want er zijn zeker dingen die je kunt doen om er veel minder last van te krijgen, dus wat betreft heb je al een goede stap gemaakt. Schouderklopje voor jou.
Ik heb het ook buiten, dan moet ik bijvoorbeeld op bepaalde stoeptegels lopen, en als dat dan misgaat, moet ik teruglopen (hoe raar dat er ook uit moge zien).
Het is heel goed dat je naar de huisarts gaat, want er zijn zeker dingen die je kunt doen om er veel minder last van te krijgen, dus wat betreft heb je al een goede stap gemaakt. Schouderklopje voor jou.
