Psyche
alle pijlers
Snel geprikkeld
vrijdag 8 februari 2013 om 09:12
Hallo allemaal,
Eerst dacht ik dat het met mijn hormonen te maken had (pms), maar ik merk vaker dat ik erg geprikkeld kan reageren op alledaagse situaties. Voorbeelden: heb twee dagen geleden bovenverdieping gestofzuigd, vriend (?) heeft daar gelopen met modderschoenen en nu ligt er een beetje modder. Frustrerend. Fiets uitgeleend aan vriendin, wiens fiets is gestolen. Ergernissen stapelden zich op. Kon gisteren niet sporten (met bus duurt alles veel langer), maak extra kosten voor de bus en het verkeer zat tegen waardoor ik een uur in de bus heb gestaan voor een ritje van normaal een kwartier. Dit wekte gisteravond woede op.
Wat probeer ik er tegen?
1. Relativeren
2. Mindfulness
3. Me niet te vereenzelfigen met mijn woede (er boven gaan staan).
Herkennen jullie dit? Ik kan vooral slecht omgaan met onverwachtse veranderingen in mijn plannen. Ik wil er graag wat aan doen, maar wat ik doe lijkt niet echt te helpen. Ik denk dat ik snel overprikkeld ben ofzo. Probeer wel veel tijd voor mezelf te nemen. Ik slaap verder goed en ik eet vrij gezond en ik sport 2-3 keer per week. Dus daar kan het niet aan liggen.
Ik ga nu lekker dagje uitwaaien, dus zal vanavond pas reageren. Alvast bedankt!
Eerst dacht ik dat het met mijn hormonen te maken had (pms), maar ik merk vaker dat ik erg geprikkeld kan reageren op alledaagse situaties. Voorbeelden: heb twee dagen geleden bovenverdieping gestofzuigd, vriend (?) heeft daar gelopen met modderschoenen en nu ligt er een beetje modder. Frustrerend. Fiets uitgeleend aan vriendin, wiens fiets is gestolen. Ergernissen stapelden zich op. Kon gisteren niet sporten (met bus duurt alles veel langer), maak extra kosten voor de bus en het verkeer zat tegen waardoor ik een uur in de bus heb gestaan voor een ritje van normaal een kwartier. Dit wekte gisteravond woede op.
Wat probeer ik er tegen?
1. Relativeren
2. Mindfulness
3. Me niet te vereenzelfigen met mijn woede (er boven gaan staan).
Herkennen jullie dit? Ik kan vooral slecht omgaan met onverwachtse veranderingen in mijn plannen. Ik wil er graag wat aan doen, maar wat ik doe lijkt niet echt te helpen. Ik denk dat ik snel overprikkeld ben ofzo. Probeer wel veel tijd voor mezelf te nemen. Ik slaap verder goed en ik eet vrij gezond en ik sport 2-3 keer per week. Dus daar kan het niet aan liggen.
Ik ga nu lekker dagje uitwaaien, dus zal vanavond pas reageren. Alvast bedankt!
vrijdag 8 februari 2013 om 09:18
Ja erg herkenbaar. Is het niet een kwestie van controle willen houden en als dat niet lukt, hier sterk op reageren? Omdat je ook zegt dat je slecht om kan gaan met verandering in plannen? Ik herken het wel hoor, ik heb dat zelf ook. Wat je er aan kan doen weet ik nog niet precies, want dan had ik het bij mezelf allang toegepast
vrijdag 8 februari 2013 om 09:24
@ Izohvf, Ja, het is inderdaad een controle kwestie.
@ Emma, het gaat niet om de oplossing van de problemen, want dat kan ik zelf ook wel bedenken, maar om mijn buitensporige geïrriteerde reactie erop. Dat zit me in de weg en soms kan ik ook heel onredelijk zijn. Het voelt gewoon niet goed, ondanks dat ik het rationeel prima kan plaatsen.
Misschien zit er ook wel een stukje 'mezelf teveel wegcijferen' in.
@ Emma, het gaat niet om de oplossing van de problemen, want dat kan ik zelf ook wel bedenken, maar om mijn buitensporige geïrriteerde reactie erop. Dat zit me in de weg en soms kan ik ook heel onredelijk zijn. Het voelt gewoon niet goed, ondanks dat ik het rationeel prima kan plaatsen.
Misschien zit er ook wel een stukje 'mezelf teveel wegcijferen' in.
vrijdag 8 februari 2013 om 09:32
quote:emma77emma schreef op 08 februari 2013 @ 09:20:
Ik zou gewoon zeggen dat vriend zijn modder op moet ruimen en tegen je vriendin zeggen dat je je fiets terug wil.
Dan zijn je problemen opgelost toch?
En tegen de buschauffeur zeggen dat hij het gas wat meer moet intrappen, omdat je geen zin hebt om een uur te staan?
Zo makkelijk werkt het helaas niet meestal.
Ja ik herken het hoor, alleen sommige zaken zijn niet te controleren en daar kwaad om worden is ontzettend zinloos. Toch merk ik het bij mezelf ook nog regelmatig.
Ik zou gewoon zeggen dat vriend zijn modder op moet ruimen en tegen je vriendin zeggen dat je je fiets terug wil.
Dan zijn je problemen opgelost toch?
En tegen de buschauffeur zeggen dat hij het gas wat meer moet intrappen, omdat je geen zin hebt om een uur te staan?
Zo makkelijk werkt het helaas niet meestal.
Ja ik herken het hoor, alleen sommige zaken zijn niet te controleren en daar kwaad om worden is ontzettend zinloos. Toch merk ik het bij mezelf ook nog regelmatig.
vrijdag 8 februari 2013 om 09:55
Wat mij helpt is echt relativeren..
1. Je hebt een situatie: de bus doet er lang over.
2. Je voelt irritatie, *** die **** bussen ook altijd..
3. Je bedenkt je dat de bus niet sneller gaat rijden als je je irriteert. Sterker nog de busrit wordt alleen nog maar vervelender en kost een hoop energie.
4. Je besluit je neer te leggen bij de situatie want je kan het niet veranderen. De bus uitgaan is geen optie, de bus overnemen is geen optie en de bus laten vliegen ook niet..
1. Je hebt een situatie: de bus doet er lang over.
2. Je voelt irritatie, *** die **** bussen ook altijd..
3. Je bedenkt je dat de bus niet sneller gaat rijden als je je irriteert. Sterker nog de busrit wordt alleen nog maar vervelender en kost een hoop energie.
4. Je besluit je neer te leggen bij de situatie want je kan het niet veranderen. De bus uitgaan is geen optie, de bus overnemen is geen optie en de bus laten vliegen ook niet..
vrijdag 8 februari 2013 om 10:00
Relativeren helpt echt inderdaad. Alhoewel ik zelf merk dat relativeren 'in mijn hoofd' niet helpt, dan wordt ik juist alleen maar kwader omdat de negatieve gedachtes zich op stapelen.
Zelf ben ik ook wel geprikkeld, maar heb vooral last van negatieve gedachtes. Ik heb sinds kort een heel mooi notitieblokje gekocht waarin ik mijn boze / negatieve gedachtes opschrijf. Als ik de situatie dan zwart op wit nalees, kan ik veel sneller de conclusie trekken dat het nergens op slaat waar ik mee bezig ben.
Ik vind dat het echt helpt!
Zelf ben ik ook wel geprikkeld, maar heb vooral last van negatieve gedachtes. Ik heb sinds kort een heel mooi notitieblokje gekocht waarin ik mijn boze / negatieve gedachtes opschrijf. Als ik de situatie dan zwart op wit nalees, kan ik veel sneller de conclusie trekken dat het nergens op slaat waar ik mee bezig ben.
Ik vind dat het echt helpt!
vrijdag 8 februari 2013 om 10:16
Welke positieve dingen zijn er in je leven?
Geef je over aan situaties waar jij niets aan kunt veranderen en maak er het beste van. Wat kun je leren van deze situatie?
Sommige problemen keren terug (zoals stofzuigen). Maar je kunt er wel enige structuur in brengen. Een keertje extra stofzuigen is goed voor de beweging. Helpt je vriend wel mee?
Probeer niet te veel controle in je leven te hebben, want daar word je niet blij van is mijn ervaring. Blijf reeel. Laat je comfort zone niet te klein worden. Steek je handen ook eens een keer in de koude modder. Shit happens, deal with it.
Geef je over aan situaties waar jij niets aan kunt veranderen en maak er het beste van. Wat kun je leren van deze situatie?
Sommige problemen keren terug (zoals stofzuigen). Maar je kunt er wel enige structuur in brengen. Een keertje extra stofzuigen is goed voor de beweging. Helpt je vriend wel mee?
Probeer niet te veel controle in je leven te hebben, want daar word je niet blij van is mijn ervaring. Blijf reeel. Laat je comfort zone niet te klein worden. Steek je handen ook eens een keer in de koude modder. Shit happens, deal with it.
vrijdag 8 februari 2013 om 10:31
Ik heb dit meestal als ik gestresst ben. De oplossing: rust nemen. Gewoon even een kwartiertje helemaal niets doen. Eventueel met een kopje thee erbij. Meestal gaat het dan wel weer.
Meer structureel: probeer dingen om te buigen. Dus niet: *&%$£$ nu duurt mijn busrit lang. Zie het als een kans om een boek te lezen. Accepteer dat dingen niet altijd zo lopen als je wilt. Accepteer dat niet alles perfect gaat. Hoe? Door boze gedachten te herkennen en niet te veel toe te laten. En af en toe ook gewoon eens de boel de boel te laten. Dan ligt er maar wat modder. So what?
Meer structureel: probeer dingen om te buigen. Dus niet: *&%$£$ nu duurt mijn busrit lang. Zie het als een kans om een boek te lezen. Accepteer dat dingen niet altijd zo lopen als je wilt. Accepteer dat niet alles perfect gaat. Hoe? Door boze gedachten te herkennen en niet te veel toe te laten. En af en toe ook gewoon eens de boel de boel te laten. Dan ligt er maar wat modder. So what?
vrijdag 8 februari 2013 om 10:49
Ik had dit namelijk ook, dan liep ik bijvoorbeeld naar beneden en dan ***** laat ik nou mijn borstel boven liggen moet ik ***** WEER naar boven ****!!!!!!
In de tussentijd dat ik mij zat op te vreten over het feit dat ik WEER naar boven moest had ik het al 10 keer kunnen halen.
Ik merk dat ik mijn gevoel heel snel switchen tegenwoordig, oke tis balen maar nu de oplossing.
Het grappige aan dit soort frustraties is dat altijd gefrustreerd raakt over dingen die je niet in de hand hebt. De buschauffeur zit er niet mee dat jij aan het balen bent, je vriend zit er niet mee dat jij je aan het opvreten bent over modder, die vriendin zit er niet mee dat jij een avond laat verpesten omdat je de fiets dus eigenlijk wel heel fijn vindt in je leven.
Don't Worry Be Happy
In de tussentijd dat ik mij zat op te vreten over het feit dat ik WEER naar boven moest had ik het al 10 keer kunnen halen.
Ik merk dat ik mijn gevoel heel snel switchen tegenwoordig, oke tis balen maar nu de oplossing.
Het grappige aan dit soort frustraties is dat altijd gefrustreerd raakt over dingen die je niet in de hand hebt. De buschauffeur zit er niet mee dat jij aan het balen bent, je vriend zit er niet mee dat jij je aan het opvreten bent over modder, die vriendin zit er niet mee dat jij een avond laat verpesten omdat je de fiets dus eigenlijk wel heel fijn vindt in je leven.
Don't Worry Be Happy
vrijdag 8 februari 2013 om 11:43
quote:Ik kan vooral slecht omgaan met onverwachtse veranderingen in mijn plannen.
ja, dat heb ik ook. Ik heb voor iets een bepaalde tijd gereserveerd en als ik al gespannen ben dan kan een plotselinge tegenslag (eigenlijk een miscalculatie) maken dat ik ontplof. Heel heftig maar het duurt maar kort.
Ik probeer me meer scenario"s in te denken en daar op te anticiperen, dus niet uitgaan van het voor mij meest gunstige scenario maar ook hoe het anders kan lopen. Voor alles een Plan B dus.
ja, dat heb ik ook. Ik heb voor iets een bepaalde tijd gereserveerd en als ik al gespannen ben dan kan een plotselinge tegenslag (eigenlijk een miscalculatie) maken dat ik ontplof. Heel heftig maar het duurt maar kort.
Ik probeer me meer scenario"s in te denken en daar op te anticiperen, dus niet uitgaan van het voor mij meest gunstige scenario maar ook hoe het anders kan lopen. Voor alles een Plan B dus.
it's a big club and you ain't in it
vrijdag 8 februari 2013 om 21:46
Hallo allemaal,
Wat een nuttige tips allemaal en fijn dat mensen het herkennen.
Even wat antwoorden:
@ CM_89, Goed inderdaad om te richten op wat er in de praktijk mogelijk is en als dit niks is, dan me erbij neerleggen (Dat laatste is een uitdaging) Ik vind het mooi hoe je verwoordt dat andere mensen er niet mee zitten. Alleen jij zelf. Dat is een mooi inzicht.
@ Lori90, Ik schrijf graag, dus misschien moet ik dat wat vaker weer inbouwen. Ik doe dat namelijk niet regelmatig, behalve 's avonds een dankbaarheidsdagboekje dat ik bijhoud.
@ Monsterpinguin, Goed idee om voortaan een boek mee te nemen. Over het algemeen plan ik dingen vrij ruim in, maar bedankt voor de tip.
@ Kaptein_onderdeurtje, ik kijk vaak naar de positieve dingen in mijn leven, en ik probeer er ook een les uit te trekken, maar dat is niet altijd even toepasbaar op het moment. Vriend helpt wel ja, hoewel ik de kar vaak trek met regelen (ik ben een planner, hij is layed-back) Hoe bedoel je structuur brengen in terugkerende problemen?
@ Liquorice, Ja, ik probeer ook wat vaker rust voor mezelf in te plannen. Lekker met een kopje thee.
@Rionyriony, als ik ook nog een plan B moet maken, word ik helemaal gek. Teveel plannen en teveel factoren om rekening mee te houden, hoewel ik wel al van tevoren anticipeer op dingen die zouden kunnen gebeuren. En soms is dat nuttig, maar meestal is dat vermoeiend.
Vandaag lekker uitgewaaid op het strand. Ben net terug. Was erg gezellig en heb lekker mijn hart even kunnen luchten. Vriendin zei ook dat ik vaak denk dat ik het fout doe, terwijl dat niet zo is en dat ik best voor mezelf mag opkomen ipv mensen te pleasen.
Mooie feedback allemaal. Nog andere praktische tips?
Wat een nuttige tips allemaal en fijn dat mensen het herkennen.
Even wat antwoorden:
@ CM_89, Goed inderdaad om te richten op wat er in de praktijk mogelijk is en als dit niks is, dan me erbij neerleggen (Dat laatste is een uitdaging) Ik vind het mooi hoe je verwoordt dat andere mensen er niet mee zitten. Alleen jij zelf. Dat is een mooi inzicht.
@ Lori90, Ik schrijf graag, dus misschien moet ik dat wat vaker weer inbouwen. Ik doe dat namelijk niet regelmatig, behalve 's avonds een dankbaarheidsdagboekje dat ik bijhoud.
@ Monsterpinguin, Goed idee om voortaan een boek mee te nemen. Over het algemeen plan ik dingen vrij ruim in, maar bedankt voor de tip.
@ Kaptein_onderdeurtje, ik kijk vaak naar de positieve dingen in mijn leven, en ik probeer er ook een les uit te trekken, maar dat is niet altijd even toepasbaar op het moment. Vriend helpt wel ja, hoewel ik de kar vaak trek met regelen (ik ben een planner, hij is layed-back) Hoe bedoel je structuur brengen in terugkerende problemen?
@ Liquorice, Ja, ik probeer ook wat vaker rust voor mezelf in te plannen. Lekker met een kopje thee.
@Rionyriony, als ik ook nog een plan B moet maken, word ik helemaal gek. Teveel plannen en teveel factoren om rekening mee te houden, hoewel ik wel al van tevoren anticipeer op dingen die zouden kunnen gebeuren. En soms is dat nuttig, maar meestal is dat vermoeiend.
Vandaag lekker uitgewaaid op het strand. Ben net terug. Was erg gezellig en heb lekker mijn hart even kunnen luchten. Vriendin zei ook dat ik vaak denk dat ik het fout doe, terwijl dat niet zo is en dat ik best voor mezelf mag opkomen ipv mensen te pleasen.
Mooie feedback allemaal. Nog andere praktische tips?
zaterdag 9 februari 2013 om 01:12
Heel veel met het openbaar vervoer reizen . Na jarenlang elke dag ruim drie uur in de trein, heb ik echt wel afgeleerd om er druk om te maken als het ding niet rijdt. Hoe pissig ik ook word, dat verandert toch niks, dus zonde van mijn bloeddruk. Hetzelfde geldt voor vliegen. Door omstandigheden een aantal jaar elke maand minstens 1 keer gevlogen en vaak meer. En ik heb me zo vaak verbaasd over hoe boos mensen kunnen worden op grondpersoneel als hun toestel kapot is. Ja, want die mevrouw achter de balie heeft een remleiding kapot getrokken of zo....
Ik heb echt wel geleerd om op mijn strepen te gaan staan als ze er iets aan kunnen doen (ok, toestel is kapot, maar dan gaan we nu wel iets anders regelen bv iets te drinken of eten). Maar ook om maar gewoon rustig te blijven als dat niet zo is (van heel boos worden gaat je trein niet rijden).
Eerlijk gezegd denk ik dat het een kwestie is van vertrouwen op je eigen vermogen om je te redden. Nou, dan rijdt mijn trein niet, en dan? Dan bedenk ik wel een andere manier om thuis te komen, of ik zoek een slaapplaats elders. Ik heb een keer gehad dat al het treinverkeer stil lag terwijl ik op weg was naar een solicitatiegesprek. Tja, bus gezocht en gebeld dat ik te laat zou komen (en aangenomen).
Zegt iemand een afspraak af, jammer natuurlijk, maar ik kan in mijn eentje ook wel wat verzinnen om me te vermaken. Tijdens mijn vakantie in Australië in mijn eentje mijn voet zwaar gekneusd zodat ik niet meer kon lopen? Ben ik met de 65+ tours meegegaan die daar op ingesteld zijn (en heb ik een hele nieuwe vriendenkring opgebouwd, haha).
Natuurlijk, sommige dingen zijn gewoon echt niet leuk, ook niet als je je best doet. Ernstig ziek worden, pijn, een begrafenis missen omdat je bus niet rijdt, daar kan je niet veel van maken (in elk geval niet direct). Maar daar mag je dan ook gewoon boos over zijn, dat zou niemand snel geprikkeld noemen. Het gaat meer om de kleinere dingen, die eigenlijk helemaal niet zó erg zijn.
Dat klinkt heel simpel, maar zo werkt het wel. Hoe meer je er op vertrouwt dat je wel een oplossing vindt voor dingen die zich voordoen, hoe minder je van slag raakt als iets ineens verandert. Probeer voor jezelf eens situaties te bedenken waar je ineens een oplossing moest bedenken en dat dat ook gewoon lukte. Hoe meer je je daarvan bewust bent, hoe meer je er op zult vertrouwen dat je je wel redt, en hoe minder snel je je opwindt.
. Na jarenlang elke dag ruim drie uur in de trein, heb ik echt wel afgeleerd om er druk om te maken als het ding niet rijdt. Hoe pissig ik ook word, dat verandert toch niks, dus zonde van mijn bloeddruk. Hetzelfde geldt voor vliegen. Door omstandigheden een aantal jaar elke maand minstens 1 keer gevlogen en vaak meer. En ik heb me zo vaak verbaasd over hoe boos mensen kunnen worden op grondpersoneel als hun toestel kapot is. Ja, want die mevrouw achter de balie heeft een remleiding kapot getrokken of zo.... Ik heb echt wel geleerd om op mijn strepen te gaan staan als ze er iets aan kunnen doen (ok, toestel is kapot, maar dan gaan we nu wel iets anders regelen bv iets te drinken of eten). Maar ook om maar gewoon rustig te blijven als dat niet zo is (van heel boos worden gaat je trein niet rijden).
Eerlijk gezegd denk ik dat het een kwestie is van vertrouwen op je eigen vermogen om je te redden. Nou, dan rijdt mijn trein niet, en dan? Dan bedenk ik wel een andere manier om thuis te komen, of ik zoek een slaapplaats elders. Ik heb een keer gehad dat al het treinverkeer stil lag terwijl ik op weg was naar een solicitatiegesprek. Tja, bus gezocht en gebeld dat ik te laat zou komen (en aangenomen
). Zegt iemand een afspraak af, jammer natuurlijk, maar ik kan in mijn eentje ook wel wat verzinnen om me te vermaken. Tijdens mijn vakantie in Australië in mijn eentje mijn voet zwaar gekneusd zodat ik niet meer kon lopen? Ben ik met de 65+ tours meegegaan die daar op ingesteld zijn (en heb ik een hele nieuwe vriendenkring opgebouwd, haha).
Natuurlijk, sommige dingen zijn gewoon echt niet leuk, ook niet als je je best doet. Ernstig ziek worden, pijn, een begrafenis missen omdat je bus niet rijdt, daar kan je niet veel van maken (in elk geval niet direct). Maar daar mag je dan ook gewoon boos over zijn, dat zou niemand snel geprikkeld noemen. Het gaat meer om de kleinere dingen, die eigenlijk helemaal niet zó erg zijn.
Dat klinkt heel simpel, maar zo werkt het wel. Hoe meer je er op vertrouwt dat je wel een oplossing vindt voor dingen die zich voordoen, hoe minder je van slag raakt als iets ineens verandert. Probeer voor jezelf eens situaties te bedenken waar je ineens een oplossing moest bedenken en dat dat ook gewoon lukte. Hoe meer je je daarvan bewust bent, hoe meer je er op zult vertrouwen dat je je wel redt, en hoe minder snel je je opwindt.
zaterdag 9 februari 2013 om 12:10
@ nausicaa, Dat herken ik helemaal niet, want ik kan me juist heel goed redden. Ik woon al vanaf mijn 17e uit huis in een grote stad en op mijn 11e redderde ik het huishouden al door omstandigheden, dus dat is het probleem niet. Oplossingen voor mezelf en voor anderen vind ik wel.
Het klikt zo simpel. Gewoon doen. Ik doe echt heel hard mijn best, maar voor mij werkt het niet zo. Ik kan heus wel relativeren dat het geen ramp is, dat ik er weinig aan kan veranderen, dat er een makkelijke oplossing voor handen is, maar dat brengt mijn prikkelbuien (die overigens niet dagelijks voorkomen hoor) niet tot bedaren op zo'n moment. Ik probeer mezelf buiten de situatie te zetten of even rust te nemen, maar ik kan dit pas als ik zelf door heb dat ik me te druk maak.
Verder kan ik met grote problemen erg goed omgaan. Het zijn alleen kleine dingen waarover ik opeens kan gaan flippen.
Het klikt zo simpel. Gewoon doen. Ik doe echt heel hard mijn best, maar voor mij werkt het niet zo. Ik kan heus wel relativeren dat het geen ramp is, dat ik er weinig aan kan veranderen, dat er een makkelijke oplossing voor handen is, maar dat brengt mijn prikkelbuien (die overigens niet dagelijks voorkomen hoor) niet tot bedaren op zo'n moment. Ik probeer mezelf buiten de situatie te zetten of even rust te nemen, maar ik kan dit pas als ik zelf door heb dat ik me te druk maak.
Verder kan ik met grote problemen erg goed omgaan. Het zijn alleen kleine dingen waarover ik opeens kan gaan flippen.
zaterdag 9 februari 2013 om 12:42
Oh, maar ik bedoelde niet dat je niet voor je zelf kunt zorgen oid, sorry als dat zo overkwam. Ik bedoelde meer dat dit soort onrust vaak voorkomt uit een gebrek aan vertrouwen daarop, niet dat je het niet kunt.
Maar misschien geldt dat idd wel niet voor jou. Uit je verhaal maak ik op dat je vrij jong al best veel verantwoordelijkheid had, en dus waarschijnlijk niet altijd de stabiliteit die je had willen hebben (al dan niet door omstandigheden)? Zou het kunnen dat je daar nog steeds last van hebt, dat je zo graag een duidelijke stabiele situatie voor jezelf wilt creëren dat je er pissig van wordt als iemand dat verpest?
Maar misschien geldt dat idd wel niet voor jou. Uit je verhaal maak ik op dat je vrij jong al best veel verantwoordelijkheid had, en dus waarschijnlijk niet altijd de stabiliteit die je had willen hebben (al dan niet door omstandigheden)? Zou het kunnen dat je daar nog steeds last van hebt, dat je zo graag een duidelijke stabiele situatie voor jezelf wilt creëren dat je er pissig van wordt als iemand dat verpest?
zaterdag 9 februari 2013 om 15:13
Ja, nausicaa, daar heb je helemaal gelijk in. Ik heb een eetstoornis die nu onder controle is, maar doordat ik gevoelens, die ook voortkomen uit een onstuimig verleden, niet meer kan dempen, word ik er nu mee geconfronteerd. Je verwoordt het heel mooi dat ik een stabiele situatie voor mezelf wil creëren. Had ik nog niet zo kunnen definiëren.
zaterdag 9 februari 2013 om 16:51
Ik ben vaak geprikkeld, maar probeer zoveel mogelijk te relativeren. Er zijn heel veel dingen die wel goed gaan dus ik accepteer dat het NU zo is en richt mij naar mijn behoefte(n).
Ik maak ook altijd lijstjes met wat ik hoe laat doe en geef me daaraan over. Verder koppel ik mijzelf geestelijk los van dat geprikkelde gevoel en heb er ook humor over.
Ik denk dat ik gewoon veel levensenergie heb. Ben snel enthousiast en kan enorm van dingen genieten, maar wel (soms) geprikkeld.
Ik maak ook altijd lijstjes met wat ik hoe laat doe en geef me daaraan over. Verder koppel ik mijzelf geestelijk los van dat geprikkelde gevoel en heb er ook humor over.
Ik denk dat ik gewoon veel levensenergie heb. Ben snel enthousiast en kan enorm van dingen genieten, maar wel (soms) geprikkeld.
zondag 10 februari 2013 om 17:40
Ik lees dit net nu ik ook geprikkeld ben. Ik heb altijd een moment nodig om alleen te zijn en m'n gedachten te ordenen. Iets wat me dan v slag maakt is dat m'n vriend wil dat ik naar elke verjaardag bruiloft en kraamvisite ga van zijn vrienden uit het dorp waar hij vandaan komt.
Ik heb daar geen behoefte aan: ik zie m'n eigen vrienden en familie al veel te weinig. Zondag is een dag dat ik het huishouden op orde wil
maken en nu hoor ik net dat m'n vriend z'n broer en zijn vriendin uit heeft genodigd om te komen eten vanavond.
Z'n hardhorende vader heeft hier gisteren
gelogeerd en m'n oren tuteren nog na. Ik ben niet in de stemming om weer gastvrouw te zijn vanavond. Want daar komt het op neer: ik verzorg de gasten en m'n vriend zit te faceboeken.
Ik vond het al erg assertief v mezelf dat ik die babyshower van vandaag (ik ken die mensen nauwelijks en het is 1,5 uur met het ov) aan me voorbij heb laten gaan. Hij vind dat egoïstisch v mij en ik vraag me dan stiekem af of hij gelijk heeft.
Anyway, ik hou er dus ook niet van om voor het blok te worden gezet. Mensen die onverwachts langskomen. Neeeeeee!
Vaak zijn het anderen die jouw plannen dwarsbomen. Dit maakt mij heel kwaad. TO dat v die geleende fiets die je nog niet terug had en dat je daarom in die bus zat naar de sportschool, ik kan me zo goed voorstellen dat dat je kwaad maakt.
Ik denk dat ik een middenweg moet vinden in m'n eigen grenzen bewaken en acceptatie/relativering.
Ik heb daar geen behoefte aan: ik zie m'n eigen vrienden en familie al veel te weinig. Zondag is een dag dat ik het huishouden op orde wil
maken en nu hoor ik net dat m'n vriend z'n broer en zijn vriendin uit heeft genodigd om te komen eten vanavond.
Z'n hardhorende vader heeft hier gisteren
gelogeerd en m'n oren tuteren nog na. Ik ben niet in de stemming om weer gastvrouw te zijn vanavond. Want daar komt het op neer: ik verzorg de gasten en m'n vriend zit te faceboeken.
Ik vond het al erg assertief v mezelf dat ik die babyshower van vandaag (ik ken die mensen nauwelijks en het is 1,5 uur met het ov) aan me voorbij heb laten gaan. Hij vind dat egoïstisch v mij en ik vraag me dan stiekem af of hij gelijk heeft.
Anyway, ik hou er dus ook niet van om voor het blok te worden gezet. Mensen die onverwachts langskomen. Neeeeeee!
Vaak zijn het anderen die jouw plannen dwarsbomen. Dit maakt mij heel kwaad. TO dat v die geleende fiets die je nog niet terug had en dat je daarom in die bus zat naar de sportschool, ik kan me zo goed voorstellen dat dat je kwaad maakt.
Ik denk dat ik een middenweg moet vinden in m'n eigen grenzen bewaken en acceptatie/relativering.
zondag 10 februari 2013 om 18:15
TanteJos, volgende keer zeg ik ook gewoon nee. Het is idd zijn probleem dat hij mensen uitnodigt zonder eerst te overleggen. Hij denkt er te gemakkelijk over. De kunst is om niet te zwelgen in die irritatie. Dat is lastig voor mij. Nee zeggen is ook een kunst. Je kunt het oefenen. "Mag ik je fiets lenen?" "Nee, ik heb m zelf nodig". Aan toeschikkelijkheid zit een grens. Als iemand je dan na een Nee van jouw kant een schuldgevoel wil geven, dan is dat een vorm van manipulatie. Daar ben ik best gevoelig voor.
