Het grote glittertopic
donderdag 28 februari 2013 om 10:10
Ach EV
Maar wat moet je nu precies naar hen toe doen dan? Is het niet zo dat de kans groot is dat je na deze concessie ze irl zal zien, waardoor communiceren ook een stuk makkelijker zal zijn? Bij kinderen draait de wereld sowieso heel veel om hen en daarna pas de rest. Als je direct kunt communiceren, kun je daar makkelijker en sneller grenzen in stellen. Op zo'n afstand is dat natuurlijk hartstikke lastig, vooral omdat zij direct op je schuldgevoel gaan werken met 'oh.. je wilt me dus niet zien'
En is dat ze jou willen zien niet ook goed voor jou?
Maar wat moet je nu precies naar hen toe doen dan? Is het niet zo dat de kans groot is dat je na deze concessie ze irl zal zien, waardoor communiceren ook een stuk makkelijker zal zijn? Bij kinderen draait de wereld sowieso heel veel om hen en daarna pas de rest. Als je direct kunt communiceren, kun je daar makkelijker en sneller grenzen in stellen. Op zo'n afstand is dat natuurlijk hartstikke lastig, vooral omdat zij direct op je schuldgevoel gaan werken met 'oh.. je wilt me dus niet zien'
En is dat ze jou willen zien niet ook goed voor jou?
Later is nu
donderdag 28 februari 2013 om 10:48
Oh Ev, vooral even een dikke
Natuurlijk is 't belangrijk dat er nu eens rekening met jou gehouden wordt.
Het is natuurlijk heel moeilijk om op deze manier te communiceren met jouw kinderen. Ze hebben je ook al zo'n tijd niet meer gezien. Hoe vreselijk ook, waarschijnlijk is er een bepaalde afstand tussen jullie ontstaan. Kinderen zijn egoïstisch en denken inderdaad voornamelijk aan zichzelf.
Ze hebben natuurlijk ook al die tijd alleen met jouw ex te maken gehad en zullen dus doen wat hij hun vraagt te doen.
Jullie band moet weer opgebouwd worden.
Natuurlijk is 't belangrijk dat er nu eens rekening met jou gehouden wordt.
Het is natuurlijk heel moeilijk om op deze manier te communiceren met jouw kinderen. Ze hebben je ook al zo'n tijd niet meer gezien. Hoe vreselijk ook, waarschijnlijk is er een bepaalde afstand tussen jullie ontstaan. Kinderen zijn egoïstisch en denken inderdaad voornamelijk aan zichzelf.
Ze hebben natuurlijk ook al die tijd alleen met jouw ex te maken gehad en zullen dus doen wat hij hun vraagt te doen.
Jullie band moet weer opgebouwd worden.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
donderdag 28 februari 2013 om 10:53
Jouw dochter zit toch in of tegen de puberteit EV? Je wilt niet weten wat voor signalen wij krijgen thuis. Zo komt ze supervrolijk thuis, een en al lol gehad en lachen en weet ik wat, zit ze een kwartiertje later te huilen op haar kamer
De berichten die jouw dochter jou stuurt, zijn natuurlijk ook momentopnames. Misschien had ze net woorden met haar vader of juist leuke plannen. Dat zet gelijk de toon van zo'n mailtje naar jou toe.
Ik ben trouwens bezig aan een sollicitatiebrief voor werkzaamheden, die ik nog nooit heb gedaan, waarvan ik moeilijk motivatie op kan schrijven (want weet eigenlijk totaal niet wat het nou precies in zal houden, wat doe ik de hele dag? Vind ik het wel leuk?) en die uiterlijk vandaag verzonden moet worden.. ~ zucht~ .. jaa.. uitstelgedrag dus. Als ik eerder begonnen was, had ik nog wat expertise kunnen shoppen bij mensen. Nu moet het gewoon weg. Zoals ik meestal solliciteer (en niet opgeroepen wordt )
De berichten die jouw dochter jou stuurt, zijn natuurlijk ook momentopnames. Misschien had ze net woorden met haar vader of juist leuke plannen. Dat zet gelijk de toon van zo'n mailtje naar jou toe.
Ik ben trouwens bezig aan een sollicitatiebrief voor werkzaamheden, die ik nog nooit heb gedaan, waarvan ik moeilijk motivatie op kan schrijven (want weet eigenlijk totaal niet wat het nou precies in zal houden, wat doe ik de hele dag? Vind ik het wel leuk?) en die uiterlijk vandaag verzonden moet worden.. ~ zucht~ .. jaa.. uitstelgedrag dus. Als ik eerder begonnen was, had ik nog wat expertise kunnen shoppen bij mensen. Nu moet het gewoon weg. Zoals ik meestal solliciteer (en niet opgeroepen wordt )
Later is nu
donderdag 28 februari 2013 om 10:57
quote:Elmervrouw schreef op 28 februari 2013 @ 10:50:
Maar moet ik dan maar wéér gaan toegeven? Moet ik altijd maar toegeven aan anderen, waarom houden ze nooit eens een keer rekening met mij?!
Ik ben het zo zat allemaal!!!!!
Ze weten natuurlijk ook heel goed dat ze je in de tang hebben. Dat ze het machtsmiddel hebben. Ze weten dat jij ze wilt zien! En jij voelt je machteloos, omdat jij weet dat zij 'de macht' hebben. Of niet? Zie ik dat verkeerd?
Maar moet ik dan maar wéér gaan toegeven? Moet ik altijd maar toegeven aan anderen, waarom houden ze nooit eens een keer rekening met mij?!
Ik ben het zo zat allemaal!!!!!
Ze weten natuurlijk ook heel goed dat ze je in de tang hebben. Dat ze het machtsmiddel hebben. Ze weten dat jij ze wilt zien! En jij voelt je machteloos, omdat jij weet dat zij 'de macht' hebben. Of niet? Zie ik dat verkeerd?
Later is nu
donderdag 28 februari 2013 om 11:00
Overigens: van je ex wist je al dat hij geen rekening met jou houdt, dat verandert niet meer. Van kinderen (zeker op deze afstand en met deze geschiedenis, denk ik) kun je gewoon niet verwachten dat ze het snappen en rekening met je houden.
Mijn kinderen weten van mijn ziekte, mijn af en toe niet veel kunnen en toch kunnen ze zo'n zelfde dag gigantisch over mij heenwalsen. Mijn dochter heeft nu (ook) problemen, en reken maar niet dat ze hiermee rekening met mij houdt. Zij is 15.
Mijn kinderen weten van mijn ziekte, mijn af en toe niet veel kunnen en toch kunnen ze zo'n zelfde dag gigantisch over mij heenwalsen. Mijn dochter heeft nu (ook) problemen, en reken maar niet dat ze hiermee rekening met mij houdt. Zij is 15.
Later is nu
donderdag 28 februari 2013 om 11:00
Ik kan me helemaal voorstellen dat je 't zat bent dat er geen rekening met je gehouden wordt.
Ik denk, maar neem 't me alsjeblieft niet kwalijk als ik 't mis heb, dat je ex inderdaad geen rekening met jou houdt. Maar ik denk niet dat jou kinderen echt zo denken. Je weet niet wat er tegen ze gezegd is. Wat er op dit moment bij hun speelt.
Misschien, maar nogmaals dat weet ik niet, willen ze gewoon graag terug en jou weer zien maar weten ze niet hoe ze hiermee om moeten gaan. Misschien is er zelfs al die tijd wel op hun ingepraat. Sorry als ik nu te ver ga.
Door wat jij eerder geschreven hebt weet ik dat jou veel onrecht is aangedaan en dat je al een heel lange tijd niet gekend bent. Heel goed dat je nu voor jezelf op wilt (moet) komen.
Maar misschien, heel misschien, moet je dat nu toch even laten varen om weer een band met je kinderen te kunnen krijgen.
En dat is vreselijk balen, omdat je nu ook bezig bent om zelf verder te komen, en voor jezelf op te komen.
Maar dit is aan de andere kant zo'n grote kans.
Nogmaals, sorry als ik iets verkeerds zeg, vind dit heel moeilijk.
Ik denk, maar neem 't me alsjeblieft niet kwalijk als ik 't mis heb, dat je ex inderdaad geen rekening met jou houdt. Maar ik denk niet dat jou kinderen echt zo denken. Je weet niet wat er tegen ze gezegd is. Wat er op dit moment bij hun speelt.
Misschien, maar nogmaals dat weet ik niet, willen ze gewoon graag terug en jou weer zien maar weten ze niet hoe ze hiermee om moeten gaan. Misschien is er zelfs al die tijd wel op hun ingepraat. Sorry als ik nu te ver ga.
Door wat jij eerder geschreven hebt weet ik dat jou veel onrecht is aangedaan en dat je al een heel lange tijd niet gekend bent. Heel goed dat je nu voor jezelf op wilt (moet) komen.
Maar misschien, heel misschien, moet je dat nu toch even laten varen om weer een band met je kinderen te kunnen krijgen.
En dat is vreselijk balen, omdat je nu ook bezig bent om zelf verder te komen, en voor jezelf op te komen.
Maar dit is aan de andere kant zo'n grote kans.
Nogmaals, sorry als ik iets verkeerds zeg, vind dit heel moeilijk.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
donderdag 28 februari 2013 om 11:03
en ik kan me je frustratie dan ook zo goed voorstellen. Je staat met je rug tegen de muur, lijkt het. Kunt geen kant op, in feite.
Was goed bezig met afsluiten, voor jezelf kiezen, je eigen weg plannen en moet je nu misschien toch weer van dat pad afwijken. Dat is ook gewoon KUT>
ZEg je het wel even als we alles weer moeten wissen, trouwens?
Was goed bezig met afsluiten, voor jezelf kiezen, je eigen weg plannen en moet je nu misschien toch weer van dat pad afwijken. Dat is ook gewoon KUT>
ZEg je het wel even als we alles weer moeten wissen, trouwens?
Later is nu
donderdag 28 februari 2013 om 11:08
Ik kan me zo goed voorstellen hoe verscheurd je je moet voelen.
Je moet voor jezelf opkomen. Dat moet je en daar ben je mee bezig.
Maar andere kant staan daar je kinderen.
Ik denk echt dat jouw kinderen niet met opzet jou voor hun karretje willen spannen. Ik denk echt dat zij ook niet weten hoe ze met deze nieuwe situatie om moeten gaan.
Je moet voor jezelf opkomen. Dat moet je en daar ben je mee bezig.
Maar andere kant staan daar je kinderen.
Ik denk echt dat jouw kinderen niet met opzet jou voor hun karretje willen spannen. Ik denk echt dat zij ook niet weten hoe ze met deze nieuwe situatie om moeten gaan.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
donderdag 28 februari 2013 om 11:14
Ik ben blij dat jullie meepraten. En jullie begrijpen het ook. Ik ga nu andere dingen doen, en lees straks nog een keer alles als ik rustiger ben. Het moet even zakken (en ik moet tranen drogen en aandacht aan de hond gaan besteden). Laat dus nog maar even staan, ik ben blij dat jullie meekijken en -denken. Voel me zo alleen vandaag.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
donderdag 28 februari 2013 om 11:28
Als ik bij mezelf kijk, EV, zijn het juist de kinderen waardoor zorg voor mezelf op de 2e plaats komt. Vanwege mijn beperktere belastbaarheid moet ik grenzen stellen, kan ik niet altijd alles wat ik wil. Maar voor de kinderen ga ik wel over grenzen heen. Zij zijn eigenlijk de enige reden waarvoor ik dat doe. Nouja, en nu ook voor een betere baan. Heb me voor 2 netwerkbijeenkomsten aangemeld, volgende week, vlak voor een weekend weg met veel vrouwen. Maar zo'n bijeenkomst kan ik nog weer laten schieten, voor m'n kinderen ga ik veel en veel verder en lever ik op andere punten weer in.
Later is nu
donderdag 28 februari 2013 om 17:39
quote:Dreamer schreef op 28 februari 2013 @ 10:53:
Jouw dochter zit toch in of tegen de puberteit EV? Je wilt niet weten wat voor signalen wij krijgen thuis. Zo komt ze supervrolijk thuis, een en al lol gehad en lachen en weet ik wat, zit ze een kwartiertje later te huilen op haar kamer
Dat wil ik nu juist wel weten, want ik weet niks van pubers. Behalve dan wat ik tot zover van vriendinnen heb gehoord, natuurlijk heb ik hen ook vragen gesteld, maar die kinderen zijn al het huis uit en dingen zijn dan wat meer weggezakt, denk ik.
En terugdenken aan hoe ik zelf was helpt me ook niet verder, want ik was bang/braaf/stil/rustig en veroorzaakte nooit ook maar enig probleem en sprak mijn ouders (of wie dan ook) nooit tegen. Echt niet normaal.
Dus dit soort informatie is voor mij juist heel verhelderend.
Jouw dochter zit toch in of tegen de puberteit EV? Je wilt niet weten wat voor signalen wij krijgen thuis. Zo komt ze supervrolijk thuis, een en al lol gehad en lachen en weet ik wat, zit ze een kwartiertje later te huilen op haar kamer
Dat wil ik nu juist wel weten, want ik weet niks van pubers. Behalve dan wat ik tot zover van vriendinnen heb gehoord, natuurlijk heb ik hen ook vragen gesteld, maar die kinderen zijn al het huis uit en dingen zijn dan wat meer weggezakt, denk ik.
En terugdenken aan hoe ik zelf was helpt me ook niet verder, want ik was bang/braaf/stil/rustig en veroorzaakte nooit ook maar enig probleem en sprak mijn ouders (of wie dan ook) nooit tegen. Echt niet normaal.
Dus dit soort informatie is voor mij juist heel verhelderend.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos