Psyche
alle pijlers
Postnatale depressie, help!
zaterdag 9 maart 2013 om 19:43
Hoi allemaal,
Ik ben ten einde raad!
4 maanden geleden, na een niet plezierige zwangerschap en ingrijpende bevalling, is ons kindje geboren. Hij heeft ook nog eens 14 dagen op de couveuse-afdeling gelegen.
Ons kind was zó welkom, ik heb zó gedroomd over hoe "het" zou zijn als het eenmaal geboren zou zijn, maar ik heb een zware depressie te pakken gekregen, en vooralsnog is elke dag óverleven. Het is zo erg....ik heb soms het gevoel dat het mijn kind niet is. En dat al mijn levenslust nu in ons kindje is overgegaan.
Godzijdank krijg ik veel hulp, maar het is zo zwaar. Elke dag heb ik hoofdpijn en zenuwpijnen in mijn rug en benen. Ik gebruik anti-depressiva, en soms heb ik een soort tijdelijke opleving en denk ik dat het voorbij is, maar dan komt het gevoel weer keihard terug.
Is er iemand die me raad kan geven, ik voel me zo ellendig en schuldig!
Heel erg bedankt alvast.
S.
Ik ben ten einde raad!
4 maanden geleden, na een niet plezierige zwangerschap en ingrijpende bevalling, is ons kindje geboren. Hij heeft ook nog eens 14 dagen op de couveuse-afdeling gelegen.
Ons kind was zó welkom, ik heb zó gedroomd over hoe "het" zou zijn als het eenmaal geboren zou zijn, maar ik heb een zware depressie te pakken gekregen, en vooralsnog is elke dag óverleven. Het is zo erg....ik heb soms het gevoel dat het mijn kind niet is. En dat al mijn levenslust nu in ons kindje is overgegaan.
Godzijdank krijg ik veel hulp, maar het is zo zwaar. Elke dag heb ik hoofdpijn en zenuwpijnen in mijn rug en benen. Ik gebruik anti-depressiva, en soms heb ik een soort tijdelijke opleving en denk ik dat het voorbij is, maar dan komt het gevoel weer keihard terug.
Is er iemand die me raad kan geven, ik voel me zo ellendig en schuldig!
Heel erg bedankt alvast.
S.
zondag 10 maart 2013 om 12:53
Smailietje, hoe is het nu? Heb je wat aan de tips.
Ik lees dat er veel aan de hand is bij je.
Lastige relatie, moeilijk bevalling, hormonen die door je lijf gieren, lichamelijke pijnen dat valt niet mee!
Hoe ziet je dag eruit?
En welk hulp heb je?
Opa sokkenpop goed om te horen dat jij er bijna vanaf bent. Mag ik vragen hoe de pnd bij jou verlopen is?
Ik ben nu een jaar verder. Ik voel me redelijk goed, maar het zal helemaal top zijn als ik geen medicatie slik.
Ik lees dat er veel aan de hand is bij je.
Lastige relatie, moeilijk bevalling, hormonen die door je lijf gieren, lichamelijke pijnen dat valt niet mee!
Hoe ziet je dag eruit?
En welk hulp heb je?
Opa sokkenpop goed om te horen dat jij er bijna vanaf bent. Mag ik vragen hoe de pnd bij jou verlopen is?
Ik ben nu een jaar verder. Ik voel me redelijk goed, maar het zal helemaal top zijn als ik geen medicatie slik.
zondag 10 maart 2013 om 16:51
TO.. klinkt als mijn bevalling , zwangerschap en de tijd er na. Kloten !!
Alleen ik heb er 1,5jr mee rond gelopen , 1e kindje dacht dat t er bij hoorde etc. Tot dat t 7 weken geleden absoluut niet meer ging. Toen terecht gekomen bij de crisisdienst van de GGZ.
Hier een PND + PTSS tot dusver geconstateerd nav mijn ADHD.
Vermoedelijk is t bovenstaande maar wordt nog op bepaalde dingen gescreend. Belangrijkste op dat moment was starten met medicatie zodat ik eerst tot rust zou komen.
Ik zit aan de lexapro 10mg sinds 6 weken en dat is wonderspul.. Voel mij nu al stukken beter zo fijn !!!
Er zijn nog pieken en dalen , maar die zijn inmiddels veel minder heftig dan 8 weken geleden.
En ga naar een psycholoog of psychiater die kunnen je hierin veel beter begeleiden.
Sommige ziekenhuizen hebben een POP poli.. de moeite waard om die te gaan bezoeken !
Alleen ik heb er 1,5jr mee rond gelopen , 1e kindje dacht dat t er bij hoorde etc. Tot dat t 7 weken geleden absoluut niet meer ging. Toen terecht gekomen bij de crisisdienst van de GGZ.
Hier een PND + PTSS tot dusver geconstateerd nav mijn ADHD.
Vermoedelijk is t bovenstaande maar wordt nog op bepaalde dingen gescreend. Belangrijkste op dat moment was starten met medicatie zodat ik eerst tot rust zou komen.
Ik zit aan de lexapro 10mg sinds 6 weken en dat is wonderspul.. Voel mij nu al stukken beter zo fijn !!!
Er zijn nog pieken en dalen , maar die zijn inmiddels veel minder heftig dan 8 weken geleden.
En ga naar een psycholoog of psychiater die kunnen je hierin veel beter begeleiden.
Sommige ziekenhuizen hebben een POP poli.. de moeite waard om die te gaan bezoeken !
zaterdag 6 april 2013 om 10:41
Hoihoi, helaas kan ik me helemaal inleven in je verhaal. Mijn dochtertje is 9 maanden geleden geboren, 6 weken te vroeg na een rampzalige bevalling. Ik heb 4 weken met haar in het ziekenhuis gelegen voordat ze naar huis mocht. Al snel merkte ik dat ik me niet goed voelde, bleef aan het huilen en durfde mijn kind niet uit handen te geven. Uiteindelijk toch maar naar de huisarts gestapt en die vond dat ik het tijd moest geven. Dat heb ik geprobeerd, maar het bleef slechter gaan. Kwam toen bij een andere huisarts terecht en die heeft gelijk actie ondernomen, de volgende dag zat ik bij de psycholoog. Het doen van mijn verhaal heeft zeker geholpen, maar ik bleef toch steken in mijn toestand. Ben nu ruim 3 maanden aan de antidepressiva, citalopram, en dit slaat niet aan. De dosering is al verhoogd, maar zonder resultaat. De psycholoog vindt het inmiddels te lang duren en wil me doorverwijzen naar de 2e lijns psycholoog en ik ga weer andere medicijnen proberen. Ik weet dat ik in dit traject mee moet gaan om er boven op te komen, maar het duurt zo lang en hoop houden is zo moeilijk. Mijn dochtertje doet het supergoed, maar van haar genieten kan ik niet, het lukt me ook nog steeds niet om zelf een hele dag voor haar te zorgen. Wat voel ik me hier schuldig over!! Het enige wat ik kan zeggen is zoek hulp en pak alle hulp aan die je aangeboden en aangeraden krijgt. Ik merk dat ik mijn verhaal niet echt kwijt kan aan vriendinnen en familie. Zij snappen het niet en voor mijn gevoel kijken ze mij er op aan dat ik niet van zo'n lief en tevreden kindje kan genieten. Dat vind ik ook erg moeilijk, met je ' normale' problemen kun je je hart nog wel eens uitstorten maar dit is toch echt een taboe. Wens je heel veel sterkte en kan alleen maar meegeven dat je er niet zelf uit moet willen komen, daarvan raak je alleen maar verder in de put.
Succes!
Succes!
