Psyche
alle pijlers
Arbo
woensdag 20 maart 2013 om 20:31
Ik zit sinds begin Februari thuis. In de eerste instantie werd er geconstateerd dat ik oververmoeid was en in een soort van Burn Out verkeerde.
Dit is alles is gekomen door een opeenstapeling van problemen, en mijn controle drang . Op een gegeven moment was de welbekende emmer gewoon echt vol en kon ik 2 dingen doen of er nu echt aan toegeven ( want elke keer toch maar weer doorgaan) of echt helemaal de vernieling in gaan..
Ik heb gesprekken gehad met een eerste lijns psycholoog maar dit was niet afdoende( dit kwam eigenlijk al in het 2 e gesprek naar voren ) Werd toen aangemeld bij een 2 lijns instelling waar ik gisteren mijn Intake heb gehad.
Ik zit dus al een aantal weken thuis, en dit blijft een soort van vreten aan mij. Je merkt dat collegas afstand gaan nemen want het gaat nu toch wel erg lang duren..
Mijn werk zelf (Personeelszaken is eigenlijk de enige die ik spreek) heeft wel begrip en pusht mij niet.
De Arbo doet dit wel, die wil he liefst dat ik weer opbouwend ga werken ( want wet van poortwachter of zoiets)
Maar ik ben er gewoon helemaal niet aan toe, geestelijk niet, lichamelijk niet. Alleen vind ik dit heel moeilijk goed aan te geven, ze walsen zeg maar snel over mij heen, daarbij speelt ook mee dat ik mij schaam voor wat mij overkomen is en ik het idee heb dat ik mij aanstel, terwijl ik ergens weet dat dit niet zo is.
Pz heeft gezegd dat ik opbouwend mag gaan werken met bij 3 x per 2 uurtjes, en als ik dit niet zie zitten ik dit wel duidelijk aan de Arbo aan moet geven.
Morgen ochtend heb ik een afspraak staan en ik weet bij god niet hoe het goed en duidelijk te brengen, zonder mij te schamen of mij altijd maar af te vragen wat de anderen wel niet moeten denken over mij.
Het erge is ook dat ik niet weet of ik deze baan wel zou willen blijven doen, het is erg stressvol werk met alleen maar telefonisch contact en klachten etc voor meer dan 500+ verschillende bedrijven.
Ik weet gewoon eigenlijk niet wat te doen en hoe dit morgen te brengen. Heeft er iemand tips of advies voor mij.
Dit is alles is gekomen door een opeenstapeling van problemen, en mijn controle drang . Op een gegeven moment was de welbekende emmer gewoon echt vol en kon ik 2 dingen doen of er nu echt aan toegeven ( want elke keer toch maar weer doorgaan) of echt helemaal de vernieling in gaan..
Ik heb gesprekken gehad met een eerste lijns psycholoog maar dit was niet afdoende( dit kwam eigenlijk al in het 2 e gesprek naar voren ) Werd toen aangemeld bij een 2 lijns instelling waar ik gisteren mijn Intake heb gehad.
Ik zit dus al een aantal weken thuis, en dit blijft een soort van vreten aan mij. Je merkt dat collegas afstand gaan nemen want het gaat nu toch wel erg lang duren..
Mijn werk zelf (Personeelszaken is eigenlijk de enige die ik spreek) heeft wel begrip en pusht mij niet.
De Arbo doet dit wel, die wil he liefst dat ik weer opbouwend ga werken ( want wet van poortwachter of zoiets)
Maar ik ben er gewoon helemaal niet aan toe, geestelijk niet, lichamelijk niet. Alleen vind ik dit heel moeilijk goed aan te geven, ze walsen zeg maar snel over mij heen, daarbij speelt ook mee dat ik mij schaam voor wat mij overkomen is en ik het idee heb dat ik mij aanstel, terwijl ik ergens weet dat dit niet zo is.
Pz heeft gezegd dat ik opbouwend mag gaan werken met bij 3 x per 2 uurtjes, en als ik dit niet zie zitten ik dit wel duidelijk aan de Arbo aan moet geven.
Morgen ochtend heb ik een afspraak staan en ik weet bij god niet hoe het goed en duidelijk te brengen, zonder mij te schamen of mij altijd maar af te vragen wat de anderen wel niet moeten denken over mij.
Het erge is ook dat ik niet weet of ik deze baan wel zou willen blijven doen, het is erg stressvol werk met alleen maar telefonisch contact en klachten etc voor meer dan 500+ verschillende bedrijven.
Ik weet gewoon eigenlijk niet wat te doen en hoe dit morgen te brengen. Heeft er iemand tips of advies voor mij.
woensdag 20 maart 2013 om 22:14
Helpt het om binnen je team openheid van zaken te geven, zonder al teveel in details te treden naar je collega's toe ( als je dat niet wil tenminste.) ?
En idd probeer boven het geklets te staan. Jij weet wat er besproken is met de arbo arts en waarom en dat is het enige dat belangrijk is. Dat jij het weet en zij het weet. Je werkgever krijgt automatisch een afschrift van de bevindingen.
En idd probeer boven het geklets te staan. Jij weet wat er besproken is met de arbo arts en waarom en dat is het enige dat belangrijk is. Dat jij het weet en zij het weet. Je werkgever krijgt automatisch een afschrift van de bevindingen.
woensdag 20 maart 2013 om 22:19
@ visje ben er ook open over geweest, heb redelijk eerlijk verteld wat er aan de hand is, maar ze snappen het niet, het is aanstellen volgens hun, iets wat geen weken kan duren. Maar idd er boven staat is het enige wat je kunt doen.
De bevindingen zijn idd al door gestuurd naar de werkgever, schreef ook een stuk van de brief over op de vorige pagina van dit topic.
Maar moet nu morgen weer terug...voor een uitgebreid gesprek nog wel... om de mogelijkheden te bespreken om terug te keren in het arbeidsproces, terwijl de brief met de bevindingen van 2 weken geleden zegt dat ik niet belastbaar ben, te denken in weken of maanden.. ik snap het niet
De bevindingen zijn idd al door gestuurd naar de werkgever, schreef ook een stuk van de brief over op de vorige pagina van dit topic.
Maar moet nu morgen weer terug...voor een uitgebreid gesprek nog wel... om de mogelijkheden te bespreken om terug te keren in het arbeidsproces, terwijl de brief met de bevindingen van 2 weken geleden zegt dat ik niet belastbaar ben, te denken in weken of maanden.. ik snap het niet
woensdag 20 maart 2013 om 22:22
woensdag 20 maart 2013 om 22:26
Waarom zat jij thuis dan? Ja het eerste gesprek 2 weken terug is mij ook meegevallen en de brief die ik kreeg ook. Maar nu moet ik alweer terug.. voor een uitbreid gesprek, dit terwijl er nog niet echt iets veranderd is, ja een paar paniekaanvallen gehad waarvan gisternacht de laatst, en gelukkig het intake gesprek, maar de vervolg afspraak die ik heb waarin ik de diagnose te horen krijg en de behandeling en medicatie is pas de eerste week van April. Dus waar moeten we het nu weer over hebben dan?
woensdag 20 maart 2013 om 22:28
Tussen belastbaar en aanwezig zijn zit een enorm verschil. In principe wordt jij niet belast als je langsgaat, koffie drinkt en de koffiekopjes afwast en weer naar huis gaat. Maar je bent wel aanwezig, houdt contact en verlaagd de drempel voor jezelf.
Niet te druk maken, stel je coöperatief op. Zij willen dat je er alles aan doet om zo snel mogelijk weer aan het werk te gaan. Vertel wat jij denkt dat je nodig hebt. En als afstand van je werk nodig is dan moet je dat ook kunnen uitleggen. Desnoods vraag je of je een nieuwe afspraak mag als je een behandelplan hebt van de tweedelijns.
Niet te druk maken, stel je coöperatief op. Zij willen dat je er alles aan doet om zo snel mogelijk weer aan het werk te gaan. Vertel wat jij denkt dat je nodig hebt. En als afstand van je werk nodig is dan moet je dat ook kunnen uitleggen. Desnoods vraag je of je een nieuwe afspraak mag als je een behandelplan hebt van de tweedelijns.
woensdag 20 maart 2013 om 22:32
hoi snowwhite.
Ik zou je graag adviseren om in eerste instantie te proberen om je 'ziektewet' te rekken. neem wat tijd voor jezelf. vind jezelf terug en neem de tijd om na te denken over je keuze's. Zeg je baan nu niet 1 2 3 op aangezien je dan geen geld krijgt. neem aan dat je dit wel wist maar wou het toch eventjes zeggen
verder is het misschien verstandig om je collega's waar je daadwerkelijk wat mee hebt te vertellen in 'grote' lijnen wat er speelt. (alleen wanneer de klachten langer aanhouden. houd contact. je hebt immers geen gebroken been of griepje. verder snap ik heel goed dat je eigenlijk moet denken scheit aan wat een ander denkt, maar zo zit nou eenmaal de mens niet in elkaar. ze kletsen toch wel.
verder wens ik jou heel veel sterkte en laat ff weten hoe het morgen is geweest bij de arbo..
gr
Ik zou je graag adviseren om in eerste instantie te proberen om je 'ziektewet' te rekken. neem wat tijd voor jezelf. vind jezelf terug en neem de tijd om na te denken over je keuze's. Zeg je baan nu niet 1 2 3 op aangezien je dan geen geld krijgt. neem aan dat je dit wel wist maar wou het toch eventjes zeggen
verder is het misschien verstandig om je collega's waar je daadwerkelijk wat mee hebt te vertellen in 'grote' lijnen wat er speelt. (alleen wanneer de klachten langer aanhouden. houd contact. je hebt immers geen gebroken been of griepje. verder snap ik heel goed dat je eigenlijk moet denken scheit aan wat een ander denkt, maar zo zit nou eenmaal de mens niet in elkaar. ze kletsen toch wel.
verder wens ik jou heel veel sterkte en laat ff weten hoe het morgen is geweest bij de arbo..
gr
woensdag 20 maart 2013 om 22:39
Nee Freya je word idd niet belast als je koffie komt drinken, maar wat als je hoofd er nu niet naar staat? Het kan mij wel op een manier belasten ( nu op dit moment hoe ik mij voel geestelijk) in de zin van dat ik thuis weer ga piekeren of wat ze zeggen en wat ze denken, die extra stress kan ik er gewoon niet bij hebben en ik weet dat ik nu te zwak ben om dit naast mij neer te leggen.
@Strong mijn baan zeg ik zeker niet op. Ik heb tegen de collega's waar ik wat mee heb zeker wel aangegeven wat er aan de hand is, ze snappen het wel/niet ik weet het niet maar merk dat ze nu denken waarom duurt het zolang, en vragen hoe gaat het nu? en als je dan zegt nou niet zo goed nog, dan niet meer reageren..
@Strong mijn baan zeg ik zeker niet op. Ik heb tegen de collega's waar ik wat mee heb zeker wel aangegeven wat er aan de hand is, ze snappen het wel/niet ik weet het niet maar merk dat ze nu denken waarom duurt het zolang, en vragen hoe gaat het nu? en als je dan zegt nou niet zo goed nog, dan niet meer reageren..
woensdag 20 maart 2013 om 22:52
Snowwhite, het wordt nu wel heel erg veel "ik kan/wil niet". Houd er rekening mee dat je als zieke werknemer helaas niet alleen rechten maar ook plichten hebt.
Hoe jij je nu voelt, zo voelt vrijwel iedereen met een burn-out zich. Een klassiek kenmerk van de burn-out is nu eenmaal dat je heel veel niet ziet zitten en dat alles teveel lijkt. En toch heeft onderzoek uitgewezen dat thuiszitten vaak niet helpt in het herstel, en men sneller herstelt als men wel weer (rustig) aan de slag gaat.
Met andere woorden; het kan goed zijn dat je nu strijd voor iets dat eigenlijk helemaal niet zo goed voor je is! Probeer niet alleen af te gaan op jouw eigen gevoel, maar stel ook wat vertrouwen in de arbo-arts. Die heeft namelijk hetzelfde doel als jij: dat jij zo snel mogelijk weer mentaal fit wordt!
Hoe jij je nu voelt, zo voelt vrijwel iedereen met een burn-out zich. Een klassiek kenmerk van de burn-out is nu eenmaal dat je heel veel niet ziet zitten en dat alles teveel lijkt. En toch heeft onderzoek uitgewezen dat thuiszitten vaak niet helpt in het herstel, en men sneller herstelt als men wel weer (rustig) aan de slag gaat.
Met andere woorden; het kan goed zijn dat je nu strijd voor iets dat eigenlijk helemaal niet zo goed voor je is! Probeer niet alleen af te gaan op jouw eigen gevoel, maar stel ook wat vertrouwen in de arbo-arts. Die heeft namelijk hetzelfde doel als jij: dat jij zo snel mogelijk weer mentaal fit wordt!
woensdag 20 maart 2013 om 22:53
snowwhite.
gelukkig zijn er hier genoeg mensen die wel snappen wat je doormaakt hier op het forum!! xx
heel knap van je dat je hebt laten weten wat er aan de hand is. wanneer ze er verder niet naar vragen zou ik ook verder niets uitleggen. je hebt verteld wat er was dus houd de eer aan jezelf. verder zoals ik al zij zou ik ze wel eens in de zoveel tijd op de hoogte houden ( ligt aan de tijd natuurlijk)
ik begrijp je heel goed, heb het zelf ook meegemaakt. ietje ander verhaal maar ook dat gezeik met de arbo. Wees sterk en wees vooral eerlijk tegenover de arbo. ze prikken namelijk zo door je heen.
wanneer de arbo je niet begrijpt kun je alitjd nog aangeven of de arboarts het zelfde heeft mee gemaakt. ( op een niet brutale manier natuurlijk) heb ik toen gedaan en het heeft wel geholpen. ze zijn er om naar jouw verhaal te luisteren
komt goed
gelukkig zijn er hier genoeg mensen die wel snappen wat je doormaakt hier op het forum!! xx
heel knap van je dat je hebt laten weten wat er aan de hand is. wanneer ze er verder niet naar vragen zou ik ook verder niets uitleggen. je hebt verteld wat er was dus houd de eer aan jezelf. verder zoals ik al zij zou ik ze wel eens in de zoveel tijd op de hoogte houden ( ligt aan de tijd natuurlijk)
ik begrijp je heel goed, heb het zelf ook meegemaakt. ietje ander verhaal maar ook dat gezeik met de arbo. Wees sterk en wees vooral eerlijk tegenover de arbo. ze prikken namelijk zo door je heen.
wanneer de arbo je niet begrijpt kun je alitjd nog aangeven of de arboarts het zelfde heeft mee gemaakt. ( op een niet brutale manier natuurlijk) heb ik toen gedaan en het heeft wel geholpen. ze zijn er om naar jouw verhaal te luisteren
komt goed
woensdag 20 maart 2013 om 22:54
woensdag 20 maart 2013 om 23:01
De arbo hoeft dit niet zelf meegemaakt te hebben, die heeft hier dagelijks mee te maken en weet hoe het werkt. Als je alleen maar toegeeft aan je gevoel wordt het echt alleen maar erger. Je zal je ratio van je emotie los moeten koppelen. Als jij thuis zit pieker je ook over je collega's. Dat zal je als eerste los moeten laten. Iedereen vind er wat van, maar wat ik eerder al typte, zij hebben er niets mee te maken. Je moet doe wat goed voor je is, en dat kan ook zijn tegen je gevoel ingaan op dit moment. Neem bv de paniekaanvallen, als je de triggers gaat vermijden die een paniek aanval veroorzaken zal je je op de korte termijn beter voelen. Maar door te vermijden leer je er nooit mee omgaan en zullen er alleen maar meer triggers komen. Dus helaas, daar zal je doorheen moeten. Zo ook met je weerstand tegen je werk, je lost niets op door te vermijden. Zoals ik eerder schreef, zorg dat je met een idee kan komen hoe jij zo snel mogelijk herstelt, en sta open voor haar suggesties. Ze heeft er verstand van, en is er om te zorgen dat je snel weer aan het werk gaat. Dus zie haar niet als je vijand maar werk met haar samen!
donderdag 21 maart 2013 om 08:07
Goedemorgen.
Nou ik ga er straks naar toe ben erg benieuwd hoe het gesprek gaat verlopen. Freya wat jij zei ben ik het niet helemaal mee eens je zei in een eerder bericht: De Arbo hoeft dit niet zelf meegemaakt te hebben, die heeft hier dagelijks mee te maken en weet hoe het werkt.
Je weet pas echt hoe het voelt en werkt etc als je er zelf in hebt gezeten.
En bij mij speelt er meer dan een Burn Out.
Nummerzoveel ik snap heel goed dat ik rechten maar ook plichten heb , maar wat nog niet gaat gaat niet, al die tijd heb ik mijn zinnen verzet en dacht hup gewoon doorgaan van thuis blijven word ik ook niet beter, dus niet alleen maar naar mijn eigen gevoel geluisterd , wat heeft het mij gebracht?
En dat het thuis zitten nu nog niks oplost echt behalve rust met de hoofdletter R, komt ook omdat ik de Diagnose nog niet heb waardoor ze mij kunnen behandelen en goede medicatie kunnen geven.
Nou ik ga er straks naar toe ben erg benieuwd hoe het gesprek gaat verlopen. Freya wat jij zei ben ik het niet helemaal mee eens je zei in een eerder bericht: De Arbo hoeft dit niet zelf meegemaakt te hebben, die heeft hier dagelijks mee te maken en weet hoe het werkt.
Je weet pas echt hoe het voelt en werkt etc als je er zelf in hebt gezeten.
En bij mij speelt er meer dan een Burn Out.
Nummerzoveel ik snap heel goed dat ik rechten maar ook plichten heb , maar wat nog niet gaat gaat niet, al die tijd heb ik mijn zinnen verzet en dacht hup gewoon doorgaan van thuis blijven word ik ook niet beter, dus niet alleen maar naar mijn eigen gevoel geluisterd , wat heeft het mij gebracht?
En dat het thuis zitten nu nog niks oplost echt behalve rust met de hoofdletter R, komt ook omdat ik de Diagnose nog niet heb waardoor ze mij kunnen behandelen en goede medicatie kunnen geven.
donderdag 21 maart 2013 om 09:03
Om te weten hoe het echt voelt wel ja, maar om te weten wat werkt hoef je het echt niet zelf meegemaakt te hebben hoor. Dan is juist de ervaring van je honderden patiënten meer waard dan je eigen ervaring zou zijn. En er kan wel meer spelen, maar uniek ben je echt niet hierin.
Klinkt een beetje of je je hoop hebt gevestigd op de hulp die je krijgt, maar daar zou ik me maar niet teveel aan ophangen. Ze kunnen geen wonderen verrichten, je zal het toch zelf moeten doen. Ik heb jaren gewacht op de juiste diagnose (als die inmiddels wel juist is) en de juiste medicatie. En echt niet al die tijd thuisgezeten hoor.
Succes met je gesprek straks
Klinkt een beetje of je je hoop hebt gevestigd op de hulp die je krijgt, maar daar zou ik me maar niet teveel aan ophangen. Ze kunnen geen wonderen verrichten, je zal het toch zelf moeten doen. Ik heb jaren gewacht op de juiste diagnose (als die inmiddels wel juist is) en de juiste medicatie. En echt niet al die tijd thuisgezeten hoor.
Succes met je gesprek straks
donderdag 21 maart 2013 om 11:27
Ik loop ook al jaren met klachten , en ben al eerder bij psychologen etc geweest. Nu ben ik gewoon ingestort, bleef hiervoor ook doorgaan heb nog nooit met een Arbo of iets te maken gehad, nooit.
En ik heb idd wel veel vertrouwen in het feit dat ik nu goede hulp ga krijgen .
Het gesprek is erg goed gegaan. Ze was dit keer erg begripvol en geloofde mij ook echt dat merkte ik.
Zij zegt ook dat het zo jammer is dat ik niet ander werk kan doen op mijn plek omdat het klantencontact gewoon te stressvol is.
Ik moet over 4 weken terug, en ze stuurt mij de probleemanalyse en een formulier voor de Psychologe dat ik toestemming geef etc.
Het is mij 100% mee gevallen en voelde dit keer echt dat zij met mij meedacht in oplossingen.
En ik heb idd wel veel vertrouwen in het feit dat ik nu goede hulp ga krijgen .
Het gesprek is erg goed gegaan. Ze was dit keer erg begripvol en geloofde mij ook echt dat merkte ik.
Zij zegt ook dat het zo jammer is dat ik niet ander werk kan doen op mijn plek omdat het klantencontact gewoon te stressvol is.
Ik moet over 4 weken terug, en ze stuurt mij de probleemanalyse en een formulier voor de Psychologe dat ik toestemming geef etc.
Het is mij 100% mee gevallen en voelde dit keer echt dat zij met mij meedacht in oplossingen.
