weer hulp van ggnet
donderdag 28 maart 2013 om 15:32
Na jaren hulp te hebben gehad ben ik iets minder dan een jaar geleden gestopt met therapie. Op dat moment had ik alleen één keer in de twee weken een gesprek bij GGNET.
Nu heb ik net GGNET gebeld en verteld dat ik weer hulp wil maar dat ik het totaal anders aan wil pakken. De drempel om te bellen lag hoog maar ik ben blij dat ik het toch gedaan heb.
Als het goed is krijg ik binnen een paar dagen een mailtje terug.
Ik schrijf dit op het forum omdat ik bijna geen sociale contacten heb en het toch met iemand wil delen. Ik werk of studeer niet en wil dat graag weer gaan doen. Maar dat lijkt nog erg ver weg en na zoveel slechte ervaringen vraag ik me af of het nog wel haalbaar is.
Ik hoop hier ook mensen te vinden die ervaringen hebben met de hulpverlening.
Ik wil graag een gesprek met mijn behandelaars maar ben bang dat ze me niet serieus zullen nemen.
Toen ik jonger was heb ik me wel eens 'raar' gedragen. Ik was toen flink in de war en heb dingen gedaan waar ik me nu voor schaam.
Toen ik vorig jaar nog in behandeling was waren mijn enige opties de gesprekjes die ik al had of terug naar de instelling waar ik me destijds zo heb gedragen en waar ik zoveel nare herinneringen heb.
Toen ik daar in therapie was werden mijn klachten alleen maar erger.
Achteraf gezien denk ik dat ik misschien de verkeerde diagnoses heb gekregen. Ik hoop dat daar naar gekeken kan worden. Het liefst zou ik helemaal opnieuw willen beginnen.
Nu heb ik net GGNET gebeld en verteld dat ik weer hulp wil maar dat ik het totaal anders aan wil pakken. De drempel om te bellen lag hoog maar ik ben blij dat ik het toch gedaan heb.
Als het goed is krijg ik binnen een paar dagen een mailtje terug.
Ik schrijf dit op het forum omdat ik bijna geen sociale contacten heb en het toch met iemand wil delen. Ik werk of studeer niet en wil dat graag weer gaan doen. Maar dat lijkt nog erg ver weg en na zoveel slechte ervaringen vraag ik me af of het nog wel haalbaar is.
Ik hoop hier ook mensen te vinden die ervaringen hebben met de hulpverlening.
Ik wil graag een gesprek met mijn behandelaars maar ben bang dat ze me niet serieus zullen nemen.
Toen ik jonger was heb ik me wel eens 'raar' gedragen. Ik was toen flink in de war en heb dingen gedaan waar ik me nu voor schaam.
Toen ik vorig jaar nog in behandeling was waren mijn enige opties de gesprekjes die ik al had of terug naar de instelling waar ik me destijds zo heb gedragen en waar ik zoveel nare herinneringen heb.
Toen ik daar in therapie was werden mijn klachten alleen maar erger.
Achteraf gezien denk ik dat ik misschien de verkeerde diagnoses heb gekregen. Ik hoop dat daar naar gekeken kan worden. Het liefst zou ik helemaal opnieuw willen beginnen.
donderdag 28 maart 2013 om 16:18
donderdag 28 maart 2013 om 16:36
Sorry als mijn openingspost wat onduidelijk is.
Ik heb last van sociale angst. Deze angsten zijn vrij extreem en ik zit eigenlijk alleen maar binnen. Zelfs boodschappen doen is vaak te veel.
Ook ben ik sociaal onhandig. Steeds begon ik weer aan een nieuwe opleiding of ik ging op een nieuwe vereniging en steeds lukte het me niet om normaal mee te komen met een groep. Uiteindelijk kon ik niet meer opbrengen om in de maatschappij 'mee te draaien'.
Ik heb zelf het vermoeden dat ik wel eens autistisch zou kunnen zijn. Ik ben al in de twintig dus het is een beetje laat voor zo'n diagnose. Maar wat ik over autisme lees is zo herkenbaar. Is dat het dan al die tijd geweest?
Ik heb last van sociale angst. Deze angsten zijn vrij extreem en ik zit eigenlijk alleen maar binnen. Zelfs boodschappen doen is vaak te veel.
Ook ben ik sociaal onhandig. Steeds begon ik weer aan een nieuwe opleiding of ik ging op een nieuwe vereniging en steeds lukte het me niet om normaal mee te komen met een groep. Uiteindelijk kon ik niet meer opbrengen om in de maatschappij 'mee te draaien'.
Ik heb zelf het vermoeden dat ik wel eens autistisch zou kunnen zijn. Ik ben al in de twintig dus het is een beetje laat voor zo'n diagnose. Maar wat ik over autisme lees is zo herkenbaar. Is dat het dan al die tijd geweest?
donderdag 28 maart 2013 om 17:10
Geen idee natuurlijk of je zelfdiagnose klopt, maar er zijn echt heel veel mensen die op latere leeftijd pas gediagnostiseerd worden, juist ook wb autisme.
Ik vind het je goed recht om aan te geven dat je graag wil dat er bijvoorbeeld opnieuw onderzoek wordt gedaan, maar wat is jouw doel hierin? Helpt een goede diagnose je voor jouw gevoel verder of is het een optie om goed in kaart te brengen waar je in het dagelijks leven last van hebt èn wat je wel goed kunt en hier een plan op te maken? Al dan niet m.b.v hulpverlening.
Ik heb veel ervaring met hulpverlening, zowel als cliënt als in mijn werk als hulpverlener. Helaas zijn mijn ervaringen met GGNet ronduit slecht, maar de instelling is inmiddels zo groot dat het waarschijnlijk ook van de locatie afhankelijk is.
Ik vind het je goed recht om aan te geven dat je graag wil dat er bijvoorbeeld opnieuw onderzoek wordt gedaan, maar wat is jouw doel hierin? Helpt een goede diagnose je voor jouw gevoel verder of is het een optie om goed in kaart te brengen waar je in het dagelijks leven last van hebt èn wat je wel goed kunt en hier een plan op te maken? Al dan niet m.b.v hulpverlening.
Ik heb veel ervaring met hulpverlening, zowel als cliënt als in mijn werk als hulpverlener. Helaas zijn mijn ervaringen met GGNet ronduit slecht, maar de instelling is inmiddels zo groot dat het waarschijnlijk ook van de locatie afhankelijk is.
vrijdag 29 maart 2013 om 13:07
Autisme kan ook op latere leeftijd gediagnosticeerd worden. Misschien heb je er iets aan om eens rond te kijken op het Autsider forum? Daar kun je lezen dat echt heel veel mensen met een stoornis is het autistisch spectrum pas op latere leeftijd de diagnose krijgen.
Ik zou dit zeker aangeven aan je behandelaar.
Wat ik niet helemaal snap is dat je opleidingen steeds gestrand zijn. Is dat dan puur op de sociale interactie mis gegaan? Of heb je ook moeite met hoofd- en bijzaken onderscheiden, structureren etc.?
Ik zou dit zeker aangeven aan je behandelaar.
Wat ik niet helemaal snap is dat je opleidingen steeds gestrand zijn. Is dat dan puur op de sociale interactie mis gegaan? Of heb je ook moeite met hoofd- en bijzaken onderscheiden, structureren etc.?